ततश्चावर्षदनलं समन्ताद् अतिसंहतम् चक्षूंषि दानवेन्द्राणां चकारान्धानि च प्रभुः
मग त्याने सर्वत्र प्रचंड अग्नीचा वर्षाव केला; त्या प्रभूने दानवांच्या राजांची डोळे आंधळी केली.
गजानामगलन्मेदः पेतुश्चाप्यरवा भुवि तुरगा निःश्वसन्तश्च घर्मार्ता रथिनो ऽपि च
हत्तींचे मेद वितळले, त्यांचे किंकाळ्या जमिनीवर पडल्या; घोडे उष्णतेने हडबडले, श्वास घेऊ लागले, आणि रथीही यातना भोगू लागले.
इतश्चेतश्च सलिलं प्रार्थयन्तस्तृषातुराः प्रच्छायविटपांश्चैव गिरीणां गह्वराणि च
इकडे तिकडे तहानलेले लोक पाणी मागू लागले, झाडांच्या सावलीत आणि डोंगरांच्या गुहांमध्ये आसरा शोधू लागले.
तेषां प्रार्थयतां शीतं द्रुमान्तरविसर्पिणाम् दावाग्निः प्रज्वलंश्चैव घोरार्चिर्दग्धपादपः तोयार्थिनः पुरो दृष्ट्वा तोयं कल्लोलमालिनम्
थंडावा मागणाऱ्यांसाठी झाडांमध्ये दावानळ पसरला, प्रचंड ज्वाळांनी झाडांचे खोड जळले; पाण्याची लाटांनी भरलेली नदी समोर दिसली, म्हणून पाण्यासाठी धावणारे पुढे गेले.
पुरःस्थितमपि प्राप्तुं न शेकुरवमर्दिताः अप्राप्य सलिलं भूमौ व्यात्तास्या गतचेतसः
पाण्याचं तळं डोळ्यांसमोर असतानाही, शक्तिहीन दैत्य ते गाठू शकले नाहीत. पाणी न मिळाल्यामुळे, तोंड उघडं ठेवून, शुद्ध हरपून, ते जमिनीवर पडले.
तत्र तत्र व्यदृश्यन्त मृता दैत्येश्वरा भुवि रथा गजाश्च पतितास् तुरगाश्च समापिताः
इकडे तिकडे जमिनीवर मृत दैत्यांचे राजे, पडलेले रथ, हत्ती आणि घोडे दिसत होते; सगळ्यांचा अंत झाला होता.
स्थिता वमन्तो धावन्तो गलद्रक्तवसासृजः दानवानां सहस्राणि व्यदृश्यन्त मृतानि तु
काही उभे, काही धावत, उलटी करत, कपडे आणि रक्त वाहत, हजारो मृत दानव तिथे तिथे पडलेले दिसत होते.
संक्षये दानवेन्द्राणां तस्मिन्महति वर्तिते प्रकोपोद्भूतताम्राक्षः कालनेमी रुषातुरः
दैत्यराजांचा हा मोठा संहार चालू असताना, प्रचंड रागाने डोळे लाल झालेले, संतापाने पेटलेला कालनेमि उठला.
अभवत्कल्पमेघाभः स्फुरद्भूरिशतह्रदः गम्भीरास्फोटनिर्ह्रादजगद्धृदयघट्टकः
तो कल्पवृक्षाच्या मेघासारखा दिसू लागला, असंख्य चमकणाऱ्या तळ्यांनी युक्त, त्याचा गडगडाट जगाच्या काळजात धडकी भरवणारा होता.
प्रच्छाद्य गगनाभोगं रविमायां व्यनाशयत् शीतं ववर्ष सलिलं दानवेन्द्रबलं प्रति
त्याने आकाश व्यापलं, सूर्याची माया नाहीशी केली आणि दैत्यराजांच्या सैन्यावर थंड पावसाचा वर्षाव केला.
दैत्यास्तां वृष्टिमासाद्य समाश्वस्तास्ततः क्रमात् बीजाङ्कुरा इवाम्लानाः प्राप्य वृष्टिं धरातले
त्या पावसामुळे दैत्य हळूहळू सावरले, जणू पावसाने ताजेतवाने झालेले, पूर्वी कोमेजलेले अंकुर जसे पुन्हा फुलतात.
ततः स मेघरूपी तु कालनेमिर्महासुरः शस्त्रवृष्टिं ववर्षोग्रां देवानीकेषु दुर्जयाम्
मग तो महादैत्य कालनेमि मेघरूप धारण करून, देवांच्या सैन्यावर जिंकता न येणारी, प्रचंड शस्त्रांची वृष्टी करू लागला.
तया वृष्ट्या बाध्यमाना दैत्येन्द्राणां महौजसाम् गतिं कां च न पश्यन्तो गावः शीतार्दिता इव
त्या वृष्टीने त्रस्त होऊन, सामर्थ्यवान दैत्यराजांना कुठेही मार्ग दिसेना; ते थंडीने छळलेल्या गायींसारखे झाले.
परस्परं व्यलीयन्त पृष्ठेषु व्यस्त्रपाणयः स्वेषु बाधे व्यलीयन्त गजेषु तुरगेषु च
ते एकमेकांवर कोसळले, हात सैल झाले, स्वतःच्या वेदनेत, हत्ती आणि घोड्यांमध्ये पडले.
रथेषु त्वमरास्त्रस्तास् तत्र तत्र निलिल्यिरे अपरे कुञ्चितैर्गात्रैः स्वहस्तपिहिताननाः
रथांमध्ये, भयभीत अमर इकडे तिकडे लपले; काहींनी अंग आकसून, स्वतःच्या हातांनी तोंड झाकलं.
इतश्चेतश्च संभ्रान्ता बभ्रमुर्वै दिशो दश एवंविधे तु संग्रामे तुमुले देवसंक्षये
घाबरून, ते दहा दिशांना भटकू लागले; अशा या प्रचंड युद्धात, देवांचा संहार चालू होता.
दृश्यन्ते पतिता भूमौ शस्त्रभिन्नाङ्गसंधयः विभुजा भिन्नमूर्धानस् तथा छिन्नोरुजानवः
जमिनीवर पडलेली, शस्त्रांनी फोडलेली सांधे, तुटलेले हात, फाटलेली शिरं आणि छाटलेली मांडी अशी शरीरं दिसत होती.
विपर्यस्तरथासङ्गा निष्पिष्टध्वजपङ्क्तयः निर्भिन्नाङ्गैस्तुरंगैस्तु गजैश्चाचलसंनिभैः
उलटलेले रथ, चुरडलेल्या ध्वजांच्या रांगा, तुटलेल्या पायांचे घोडे, आणि पर्वतासारखे हत्ती विखुरलेले होते.
स्रुतरक्तह्रदैर्भूमिर् विकृताविकृता बभौ एवमाजौ बली दैत्यः कालनेमिर्महासुरः
ओघळत्या रक्ताच्या तलावांनी जमिन वेगळीच दिसू लागली; अशा या रणभूमीत बलवान दैत्य कालनेमि विजयी झाला.
जघ्ने मुहूर्तमात्रेण गन्धर्वाणां दशायुतम् यक्षाणां पञ्च लक्षाणि रक्षसामयुतानि षट्
एका क्षणातच त्याने दहा हजार गंधर्व, पाच लाख यक्ष, आणि सहा लाख राक्षसांचा संहार केला.
त्रीणि लक्षाणि जघ्ने स किंनराणां तरस्विनाम् जघ्ने पिशाचमुख्यानां सप्त लक्षाणि निर्भयः
त्याने तीन लाख वेगवान किन्नर, आणि निर्भयपणे सात लाख प्रमुख पिशाच्च मारले.
इतरेषामसंख्याताः सुरजातिनिकायिनाम् जघ्ने स कोटीः संक्रुद्धश् चित्रास्त्रैरस्त्रकोविदः
इतर असंख्य देववंशीयांचे कोट्यवधी सैन्य त्याने, रागाने आणि अद्भुत शस्त्रांनी, शस्त्रविद्येत निपुण असल्याने, संपवले.
एवं परिभवे भीमे तदा त्वमरसंक्षये संक्रुद्धावश्विनौ देवौ चित्रास्त्रकवचोज्ज्वलौ
भीमाचा अपमान होत असताना, त्या युद्धाच्या थकव्याच्या वेळी, दोन अश्विनी कुमार तेजस्वी शस्त्र आणि कवच घालून प्रचंड रागावले.
जघ्नतुः समरे दैत्यं कृतान्तानलसंनिभम् तमासाद्य रणे घोरम् एकैकः षष्टिभिः शरैः
युद्धात त्या दोघांनी मृत्यूच्या ज्वाळेसारख्या असुरावर एकेकाने साठ साठ बाण मारले आणि त्या भयंकर शत्रूला जखमी केले.
जघ्ने मर्मसु तीक्ष्णाग्रैर् असुरं भीमदर्शनम् ताभ्यां बाणप्रहारैः स किंचिदायस्तचेतनः
त्या दोघांनी तीक्ष्ण टोकाच्या बाणांनी भीतीदायक असुराच्या मर्मस्थळी वार केले; त्यांच्या बाणांच्या प्रहाराने असुराचे भान थोडेसे हरपले.
जग्राह चक्रमष्टारं तैलधौतं रणान्तकम् तेन चक्रेण सो ऽश्विभ्यां चिछेद रथकूबरम्
त्याने आठ आऱ्यांचे, तेल लावलेले आणि युद्धात घातक असे चक्र उचलले; त्या चक्राने त्याने अश्विनांच्या रथाचा जू तोडून टाकला.
जग्राहाथ धनुर्दैत्यः शरांश्चाशीविषोपमान् ववर्ष भिषजो मूर्ध्नि संछाद्याकाशगोचरम्
मग त्या असुराने धनुष्य आणि विषारी सर्पासारखे बाण उचलले आणि आकाशात उडणाऱ्या वैद्य अश्विनांच्या डोक्यावर बाणांचा वर्षाव केला.
तावप्यस्त्रैश्चिछिदतुः शितैस्तैर्दैत्यसायकान् तच्च कर्म तयोर्दृष्ट्वा विस्मितः कोपमाविशत्
पण अश्विनी कुमारांनीही आपल्या तीक्ष्ण अस्त्रांनी असुराचे बाण कापून टाकले; त्यांचे हे कौशल्य पाहून असुर आश्चर्यचकित झाला आणि त्याला प्रचंड राग आला.
महता स तु कोपेन सर्वायोमयसादनम् जग्राह मुद्गरं भीमं कालदण्डविभीषणम्
मग मोठ्या रागाने त्या असुराने लोखंडाचा, काळाच्या दंडासारखा भयंकर गदा उचलली.
स ततो भ्राम्य वेगेन चिक्षेपाश्विरथं प्रति तं तु मुद्गरम् आयान्तम् आलोक्याम्बरगोचरम्
त्याने ती गदा जोरात फिरवून अश्विनांच्या रथाकडे फेकली; ती गदा आकाशातून येताना पाहून,