अभवन्किंकरास्तस्य लोकपालाश्च सर्वशः कान्तिर्द्युतिर्धृतिर्मेधा श्रीरवेक्ष्य च दानवम्
सर्व लोकपाल त्याचे सेवक झाले; सौंदर्य, तेज, धैर्य, बुद्धी आणि संपत्ती या सगळ्यांनी त्या दानवावर लक्ष ठेवले.
परिवव्रुर्गुणाकीर्णा निश्छिद्राः सर्व एव हि कालागुरुविलिप्ताङ्गं महामुकुटभूषणम्
सर्व गुणांनी भरलेले, कुठेही दोष नसलेले, सुगंधी अगर लावलेले शरीर आणि मोठा मुकुट मस्तकावर घातलेला, असे त्याचे रूप सर्वांनी वेढले होते.
रुचिराङ्गदनद्धाङ्गं महासिंहासने स्थितम् वीजयन्त्यप्सरःश्रेष्ठा भृशं मुञ्चन्ति नैव ताः
त्याचे हात सुंदर कंकणांनी सजलेले, तो मोठ्या सिंहासनावर बसलेला; श्रेष्ठ अप्सरा त्याला सतत पंखा करत, कधीही थांबत नव्हत्या.
चन्द्रार्कौ दीपमार्गेषु व्यजनेषु च मारुतः कृतान्तो ऽग्रेसरस्तस्य बभूवुर्मुनिसत्तमाः
चंद्र आणि सूर्य त्याच्या वाटेवर दिवे बनून उजळत, वारा पंखा करत असे; मृत्यू स्वतः त्याच्या पुढे पुढे चालत असे, हे श्रेष्ठ मुनी.
एवं प्रयाति काले तु वितते तारकासुरः बभाषे सचिवान्दैत्यः प्रभूतवरदर्पितः
अशा प्रकारे काळ जाऊ लागला आणि अनेक वरांनी गर्वित झालेला तारकासुर आपल्या दैत्य मंत्र्यांना म्हणाला.
राज्येन कारणं किं मे त्व् अनाक्रम्य त्रिविष्टपम् अनिर्याप्य सुरैर्वैरं का शान्तिर्हृदये मम
मी जर स्वर्ग जिंकला नाही, तर माझ्या राज्याचा काय उपयोग? देवांवर विजय मिळवून, आपली शत्रुत्व संपविल्याशिवाय माझ्या मनाला कधीच शांती मिळणार नाही.
भुञ्जते ऽद्यापि यज्ञांशान् अमरा नाक एव हि विष्णुः श्रियं न जहति तिष्ठते च गतभ्रमः
आजही अमर देवता स्वर्गात यज्ञांचे भाग घेत आहेत; विष्णू आपली लक्ष्मी सोडत नाही आणि भ्रमरहित राहतो.
स्वस्थाभिः स्वर्गनारीभिः पीड्यन्ते ऽमरवल्लभाः सोत्पला मदिरामोदा दिवि क्रीडायनेषु च
स्वर्गातील सुंदर स्त्रिया, हातात कमळ घेऊन, मदिरा प्यायल्या, देवांच्या प्रियजनांना त्यांच्या खेळात आणि बागेत सौंदर्याने त्रास देतात.
लब्ध्वा जन्म न यः कश्चिद् घटयेत्पौरुषं नरः जन्म तस्य वृथा भूतम् अजन्मा तु विशिष्यते
ज्याने जन्म घेतला पण पराक्रम दाखवत नाही, त्याचा जन्म व्यर्थ आहे; जन्म न घेणारा त्यापेक्षा श्रेष्ठच.
मातापितृभ्यां न करोति कामान् बन्धूनशोकान्न करोति यो वा कीर्तिं हि वा नार्जयते हिमाभां पुमान्स जातो ऽपि मृतो मतं मे
जो आपल्या आईवडिलांच्या इच्छा पूर्ण करत नाही, नातेवाईकांचे दु:ख कमी करत नाही, किंवा चंद्रासारखी निर्मळ कीर्ती मिळवत नाही, तो जरी जन्माला आला असला तरी माझ्या मते तो मृतच आहे.
तस्माज्जयायामरपुंगवानां त्रैलोक्यलक्ष्मीहरणाय शीघ्रम् संयोज्यतां मे रथमष्टचक्रं बलं च मे दुर्जयदैत्यचक्रम् ध्वजं च मे काञ्चनपट्टनद्धं छत्त्रं च मे मौक्तिकजालबद्धम्
म्हणून अमर देवांवर विजय मिळवण्यासाठी, तीनही लोकांचा ऐश्वर्य मिळवण्यासाठी, माझी आठ चाकांची रथ, जिंकता न येणारी दैत्यांची फौज, सोन्याच्या कापडाने सजलेला ध्वज आणि मोत्यांच्या जाळ्याने झाकलेला छत्र लवकर तयार करा.
तारकस्य वचः श्रुत्वा ग्रसनो नाम दानवः सेनानीर् दैत्यराजस्य तथा चक्रे बलान्वितः
तारकाचे बोल ऐकून, ग्रसन नावाच्या दैत्याने, जो दैत्यराजाचा सेनापती होता, त्याने सैन्य गोळा करून सर्व काही तसेच केले.
आहत्य भेरीं गम्भीरां दैत्यानाहूय सत्वरः तुरगाणां सहस्रेण चक्राष्टकविभूषितम्
त्याने गडगडणाऱ्या मोठ्या नगाऱ्याचा आवाज केला आणि दैत्यांना पटकन बोलावले. त्याचा रथ आठ चाकांनी सजलेला होता, आणि हजार घोड्यांनी ओढला जात होता.
शुक्लाम्बरपरिष्कारं चतुर्योजनविस्तृतम् नानाक्रीडागृहयुतं गीतवाद्यमनोहरम्
पांढऱ्या वस्त्रांनी सजलेला तो रथ चार योजनांइतका रुंद होता. त्यात वेगवेगळ्या खेळांच्या जागा होत्या, आणि गाण्यांनी व वाद्यांच्या सुरांनी तो मनोहारी वाटत होता.
विमानमिव देवस्य सुरभर्तुः शतक्रतोः दशकोटीश्वरा दैत्या दैत्यानां चण्डविक्रमाः
तो रथ जणू इंद्राच्या विमानासारखा भासत होता. दहा कोटी दैत्य, जे अत्यंत पराक्रमी होते, एकत्र जमले.
तेषामग्रेसरो जम्भः कुजम्भो ऽनन्तरस्ततः महिषः कुञ्जरो मेघः कालनेमिर्निमिस्तथा
त्यांच्या पुढे जंभ हा होता; त्याच्या मागे कुजंभ, मग महिष, कुंजर, मेघ, कालनेमि आणि निमि असे होते.
मथनो जम्भकः शुम्भो दैत्येन्द्रा दश नायकाः अन्ये ऽपि शतशस्तस्य पृथिवीदलनक्षमाः
मथन, जंभक, शुंभ हे दहा दैत्यांचे नायक होते. त्यांच्यासोबत शेकडो असे दैत्य होते, जे पृथ्वी हादरवू शकतील इतके बलवान होते.
दैत्येन्द्रा गिरिवर्ष्माणः सन्ति चण्डपराक्रमाः नानायुधप्रहरणा नानाशस्त्रास्त्रपारगाः
हे दैत्यराज डोंगराएवढे उंच होते, अत्यंत तडफदार आणि विविध शस्त्रास्त्रांमध्ये पारंगत होते.
तारकस्याभवत्केतू रौद्रः कनकभूषणः केतुना मकरेणापि सेनानीर् ग्रसनो ऽरिहा
तारकाचा ध्वज भयंकर आणि सोन्याने मढवलेला होता. ग्रसण हा शत्रूंचा संहार करणारा सेनापती होता, आणि त्याच्या ध्वजावर मकराची आकृती होती.
पैशाचं यस्य वदनं जम्भस्यासीदयोमयम् खरविधूतलाङ्गूलं कुजम्भस्याभवद्ध्वजे
जंभाच्या ध्वजावर लोखंडाच्या राक्षसी चेहऱ्याची आकृती होती; कुजंभाच्या ध्वजावर गाढव आणि त्याची हालणारी शेपटी दाखवली होती.
महिषस्य तु गोमायुः केतोर्हैमस्तदाभवत् ध्वाङ्क्षो ध्वजे तु शुम्भस्य कृष्णायोमयमुच्छ्रितम्
महिषाच्या ध्वजावर सोन्याचा कोल्हा होता; शुंभाच्या ध्वजावर काळ्या लोखंडाचा घार उंचावलेला होता.
अनेकाकारविन्यासाश् चान्येषां तु ध्वजास्तथा शतेन शीघ्रवेगाणां व्याघ्राणां हेममालिनाम्
इतर दैत्यांचे ध्वज विविध आकारांत सजवलेले होते. शंभर सोन्याच्या माळांनी सजलेले वेगवान वाघही तिथे होते.
ग्रसनस्य रथो युक्तां किङ्किणीजालमालिनाम् शतेनापि च सिंहानां रथो जम्भस्य दुर्जयः
ग्रसणाच्या रथाला शंभर घंटा लावलेल्या सिंहांनी ओढले होते; जंभाचाही बलाढ्य रथ सिंहांनीच ओढला होता.
कुजम्भस्य रथो युक्तः पिशाचवदनैः खरैः रथस्तु महिषस्योष्ट्रैर् गजस्य तु तुरंगमैः
कुजंभाचा रथ राक्षसी चेहऱ्याच्या गाढवांनी ओढला होता; महिषाचा रथ उंटांनी, आणि कुंजराचा रथ घोड्यांनी ओढला होता.
मेषस्य द्वीपिभिर्भीमैः कुञ्जरैः कालनेमिनः पर्वताभैः समारूढो निमिर्मत्तैर्महागजैः
मेषाचा रथ भयंकर चित्त्यांनी ओढला होता; कालनेमिचा रथ पर्वतासारख्या हत्तीांनी, आणि निमि मदमस्त मोठ्या हत्तीवर आरूढ होता.
चतुर्दन्तैर्गन्धवद्भिः शिक्षितैर्मेघभैरवैः शतहस्तायतैः कृष्णैस् तुरंगैर्हेमभूषणैः
चार सोंडांचे, सुगंधी, उत्तम प्रकारे शिकवलेले, मेघासारखा गडगडाट करणारे हत्ती; आणि शंभर हात लांब, काळे, सोन्याने मढवलेले घोडे होते.
सितचामरजालेन शोभिते दक्षिणां दिशम् सितचन्दनचार्वङ्गो नानापुष्पस्रजोज्ज्वलः
दक्षिण दिशेला पांढऱ्या चामरांनी शोभा आली होती; त्यांच्या अंगाला पांढरा चंदन लावलेला होता आणि विविध फुलांच्या माळांनी ते उजळून निघाले होते.
मथनो नाम दैत्येन्द्रः पाशहस्तो व्यराजत जम्भकः किङ्किणीजालमालमुष्ट्रं समास्थितः
मथन नावाचा दैत्यराज हातात फास घेऊन तेजस्वी दिसत होता; जंभकाने घंटा लावलेल्या उंटावर बसलेला होता.
कालशुक्लमहामेषम् आरूढः शुम्भदानवः अन्ये ऽपि दानवा वीरा नानावाहनगामिनः
शुंभ दानव काळ्यासारख्या मोठ्या मेंढ्यावर बसला होता; इतर वीर दानव वेगवेगळ्या वाहनांवर आरूढ झाले होते.
प्रचण्डचित्रकर्माणः कुण्डलोष्णीषभूषणाः नानाविधोत्तरासङ्गा नानामाल्यविभूषणाः
ते सर्व अत्यंत भयंकर आणि अद्भुत कृत्य करणारे होते, त्यांच्या कानात कुंडले, डोक्यावर पागोटे, अंगावर वेगवेगळे उत्तरीय आणि गळ्यात नानाविध फुलांच्या माळा होत्या.