एतच्छ्रुत्वा वचो देवः पद्मगर्भोद्भवस्तदा उवाच दैत्यराजानं प्रसन्नश्चतुराननः
हे शब्द ऐकून कमळातून जन्मलेला देव प्रसन्न झाला आणि चार मुख असलेला ब्रह्मा शांतपणे दैत्यराजाला म्हणाला.
अलं ते तपसा वत्स मा क्लेशे दुस्तरे विश पुत्रस्ते तारको नाम भविष्यति महाबलः
वत्सा, आता पुरे झाले तुझे तप; अशा कठीण कष्टात जाऊ नकोस. तुझा मुलगा तारक नावाचा होईल आणि तो फार बलाढ्य असेल.
देवसीमन्तिनीनां तु धम्मिल्लस्य विमोक्षणः इत्युक्तो दैत्यनाथस्तु प्रणिपत्य पितामहम्
देवी धम्मिल्ला हिला मुक्ती मिळेल—असे ब्रह्मदेवाने सांगितल्यावर दैत्यांचा नाथ ब्रह्मदेवाला वंदन करून खाली वाकला.
आगत्यानन्दयामास महिषीं हर्षिताननः तौ दम्पती कृतार्थौ तु जग्मतुः स्वाश्रमं मुदा
मग तो आनंदाने आपल्या राणीला भेटला, त्याचा चेहरा आनंदाने उजळून निघाला. दोघांचेही मनोकामना पूर्ण झाल्याने ते दोघे आनंदात आपल्या आश्रमात गेले.
वज्राङ्गेणाहितं गर्भं वराङ्गी वरवर्णिनी पूर्णं वर्षसहस्रं च दधारोदर एव हि
वज्रांगाने ठेवलेला गर्भ सुंदर आणि तेजस्वी वरांगीने आपल्या पोटात पूर्ण हजार वर्षे धरून ठेवला.
ततो वर्षसहस्रान्ते वराङ्गी सुषुवे सुतम् जायमाने तु दैत्येन्द्रे तस्मिंल्लोकभयंकरे
हजार वर्षे पूर्ण झाल्यावर वरांगीने एक पुत्र जन्माला घातला. तो दैत्यांचा राजा जन्मताच जगाला भयभीत करणारा ठरला.
चचाल सकला पृथ्वी समुद्राश्च चकम्पिरे चेलुर्महीधराः सर्वे ववुर्वाताश्च भीषणाः
संपूर्ण पृथ्वी हलली, समुद्र थरथरले, सर्व पर्वत डोलू लागले आणि भयंकर वारे वाहू लागले.
जेपुर्जप्यं मुनिवरा नेदुर्व्यालमृगा अपि चन्द्रसूर्यौ जहुः कान्तिं सनीहारा दिशो ऽभवन्
महर्षी जप करू लागले, जंगली प्राणी डरकाळ्या फोडू लागले, चंद्र-सूर्याचा तेज कमी झाला आणि दिशांना धुके पसरले.
जाते महासुरे तस्मिन् सर्वे चापि महासुराः आजग्मुर्हृषितास्तत्र तथा चासुरयोषितः
तो महादैत्य जन्मला तेव्हा सर्व मोठे दैत्य आणि त्यांच्या स्त्रिया आनंदाने तिथे आले.
जगुर्हर्षसमाविष्टा ननृतुश्चासुराङ्गनाः ततो महोत्सवो जातो दानवानां द्विजोत्तमाः
दैत्यांच्या स्त्रिया आनंदाने गाऊ लागल्या आणि नाचू लागल्या. मग दानवांमध्ये मोठा उत्सव झाला, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण.
विषण्णमनसो देवाः समहेन्द्रास्तदाभवन् वराङ्गी स्वसुतं दृष्ट्वा हर्षेणापूरिता तदा
देव आणि इंद्र सगळे निराश झाले. वरांगी आपल्या मुलाला पाहून आनंदाने भरून गेली.
बहु मेने न देवेन्द्रविजयं तु तदेव सा जातमात्रस्तु दैत्येन्द्रस् तारकश्चण्डविक्रमः
तिला इंद्राचा विजय काही महत्त्वाचा वाटला नाही. नुकताच जन्मलेला दैत्यांचा राजा तारक अत्यंत पराक्रमी होता.
अभिषिक्तो ऽसुरैः सर्वैः कुजम्भमहिषादिभिः सर्वासुरमहाराज्ये पृथिवीतुलनक्षमैः
कुजंभ, महिष आणि इतर सर्व दैत्यांनी त्याला सर्व दैत्यांच्या साम्राज्याचा राजा म्हणून अभिषेक केला, जो पृथ्वी हादरवू शकेल असा.
स तु प्राप्य महाराज्यं तारको मुनिसत्तमाः उवाच दानवश्रेष्ठान् युक्तियुक्तमिदं वचः
महासाम्राज्य मिळाल्यावर, तारकाने, हे श्रेष्ठ ऋषी, प्रमुख दानवांना योग्य आणि विचारपूर्वक असे शब्द सांगितले.
शृणुध्वमसुराः सर्वे वाक्यं मम महाबलाः श्रेयसे क्रियतां बुद्धिः सर्वैः कृत्यस्य संविधौ
हे बलाढ्य दैत्यांनो, माझे बोलणे ऐका. आपल्या सर्वांच्या कल्याणासाठी आणि योग्य कार्यासाठी आपण सर्वांनी एकत्र विचार करावा.
वंशक्षयकरा देवाः सर्वेषामेव दानवाः अस्माकं जातिधर्मो वै विरूढं वैरमक्षयम्
देव आपला वंश नष्ट करणारे आहेत; सर्व दानवांनो, आपला स्वभावच असा आहे की देवांशी आपले वैर कधीच संपणार नाही.
वयमद्य गमिष्यामः सुराणां निग्रहाय तु स्वबाहुबलमाश्रित्य सर्व एव न संशयः
आज आपण सर्वजण आपली स्वतःची ताकद वापरून देवांना जिंकायला निघणार आहोत—यात काहीच शंका नाही.
किंतु नातपसा युक्तो मन्ये ऽहं सुरसंगमम् अहमादौ करिष्यामि ततो घोरं दितेः सुताः
पण मी असं मानत नाही की तपश्चर्या न करता देवांशी सामना करावा; आधी मी कठोर तप करतो, मग दितीचे पुत्र भयंकर युद्ध करतील.
ततः सुरान्विजेष्यामो भोक्ष्यामो ऽथ जगत्त्रयम् स्थिरोपायो हि पुरुषः स्थिरश्रीरपि जायते
त्यांनंतर आपण देवांना हरवू आणि तीनही लोकांचा उपभोग घेऊ; कारण ज्याची निश्चयबद्धता ठाम असते, त्याला नक्कीच कायमची समृद्धी मिळते.
रक्षितुं नैव शक्नोति चपलश्चपलाः श्रियः तच्छ्रुत्वा दानवाः सर्वे वाक्यं तस्यासुरस्य तु
ज्याचं मन चंचल असतं, त्याला काहीच टिकवता येत नाही, कारण लक्ष्मी सुद्धा चंचल असते; हे ऐकून सर्व दानव त्या असुराच्या शब्दांकडे लक्ष देऊ लागले.
साधु साध्वित्यवोचंस्ते तत्र दैत्याः सविस्मयाः सो ऽगच्छत्पारियात्रस्य गिरेः कन्दरमुत्तमम्
तेव्हा ते दैत्य आश्चर्यचकित होऊन म्हणाले, 'छान बोललास! छान बोललास!' आणि तो त्या पारियात्र पर्वताच्या सुंदर गुहेकडे गेला.
सर्वर्तुकुसुमाकीर्णं नानौषधिविदीपितम् नानाधातुरसस्रावचित्रं नानागुहागृहम्
ती गुहा सर्व ऋतूंच्या फुलांनी सजलेली होती, विविध औषधींनी उजळलेली, अनेक धातूंच्या प्रवाहांनी भरलेली आणि वेगवेगळ्या गुहा व घरांनी नटलेली होती.
गहनैः सर्वतो गूढं चित्रकल्पद्रुमाश्रयम् अनेकाकारबहुलं पृथक्पक्षिकुलाकुलम्
ती सर्व बाजूंनी दाट झाडांनी लपलेली होती, सुंदर कल्पवृक्षांनी आच्छादलेली, असंख्य रूपांनी आणि वेगवेगळ्या पक्ष्यांच्या थव्यांनी गजबजलेली होती.
नानाप्रस्रवणोपेतं नानाविधजलाशयम् प्राप्य तत्कन्दरं दैत्यश् चचार विपुलं तपः
अनेक झऱ्यांनी आणि वेगवेगळ्या पाण्याच्या साठ्यांनी युक्त असलेली ती गुहा गाठून त्या दैत्याने मोठं तप सुरू केलं.
निराहारः पञ्चतपाः पत्त्रभुग्वारिभोजनः शतं शतं समानां तु तपांस्येतानि सो ऽकरोत्
तो उपाशी राहिला, पंचतप करीत राहिला, पानं आणि पाणी यावर जगला; शेकडो-शेकडो वर्षं त्याने अशी तपश्चर्या केली.
ततः स्वदेहादुत्कृत्य कर्षं कर्षं दिने दिने मांसस्याग्नौ जुहावासौ ततो निर्मांसतां गतः
मग, दररोज तो आपल्या शरीरातून मांस कापून अग्नीत समर्पित करू लागला; त्यामुळे तो पूर्णपणे मांसहीन झाला.
तस्मिन्निर्मांसतां याते तपोराशित्वमागते जज्वलुः सर्वभूतानि तेजसा तस्य सर्वतः
तो जेव्हा पूर्णपणे मांसहीन झाला आणि त्याने प्रचंड तपशक्ति मिळवली, तेव्हा त्याच्या तेजामुळे सर्व जीव सगळीकडे जळू लागले.
उद्विग्नाश्च सुराः सर्वे तपसा तस्य भीषिताः एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मा परमं तोषमागतः
त्याच्या तपामुळे सर्व देव घाबरले, अस्वस्थ झाले; आणि त्याच वेळी ब्रह्मा अत्यंत संतुष्ट झाले.
तारकस्य वरं दातुं जगाम त्रिदशालयात् प्राप्य तं शैलराजानं स गिरेः कन्दरस्थितम् उवाच तारकं देवो गिरा मधुरया युतः
तारकाला वर द्यायला ब्रह्मा देवांच्या लोकातून आले; त्यांनी पर्वतराजाच्या गुहेत असलेल्या तारकाला शोधून गोड शब्दांत त्याला संबोधले.
पुत्रालं तपसा ते ऽस्तु नास्त्यसाध्यं तवाधुना वरं वृणीष्व रुचिरं यत्ते मनसि वर्तते
मुला, आता पुरे तुझं तप; आता तुझ्यासाठी काहीही अशक्य नाही. तुझ्या मनात जे सुंदर वर आहे ते माग.