स वज्रनिहतो दैत्यो वज्रसंहननोपमः पपात वज्राभिहतः शक्रेणाद्रिरिवाहतः
वज्राने घायाळ झालेला, वज्रासारखा कणखर असलेला दैत्य, जसा इंद्राच्या वज्राने पर्वत कोसळतो तसा खाली पडला.
दैत्येश्वरं विनिहतं नन्दिना कुलनन्दिना चुक्रुशुर्दानवाः प्रेक्ष्य दुद्रुवुश्च गणाधिपाः
नंदी या कुलाचा आनंद असलेल्या वीराने दैत्यांचा स्वामी मारल्याचे पाहून, दैत्यांनी आक्रोश केला आणि गणांचे प्रमुख पळून गेले.
दुःखामर्षितरोषास्ते विद्युन्मालिनि पातिते द्रुमशैलमहावृष्टिं पयोदाः ससृजुर्यथा
विद्युत्माळी पडल्यामुळे दुःखी, रागावलेले आणि संतप्त झालेले ते मेघ, जणू शोकात, झाडे आणि पर्वतांची मोठी वृष्टी करू लागले.
ते पीड्यमाना गुरुभिर् गिरिभिश्च गणेश्वराः कर्तव्यं न विदुः किंचिद् वन्द्यमाधार्मिका इव
जड पर्वतांनी त्रस्त झालेले गणेश्वर, काय करावे हेच कळेना, जसे अधार्मिक माणसांना कोणी गौरवले तर त्यांना कळत नाही.
ततो ऽसुरवरः श्रीमांस् तारकाख्यः प्रतापवान् सतरूणां गिरीणां वै तुल्यरूपधरो बभौ
मग तारक नावाचा तेजस्वी आणि बलवान असुर, अनेक पर्वतांच्या रूपात प्रकट होऊन तिथे चमकू लागला.
भिन्नोत्तमाङ्गा गणपा भिन्नपादाङ्किताननाः विरेजुर्भुजगा मन्त्रैर् वार्यमाणा यथा तथा
फुटलेल्या डोक्याचे, तुटलेल्या पायांनी चेहऱ्यावर जखमा असलेले गण, जणू मंत्रांनी बांधलेले सर्प दिसू लागले.
मयेन मायावीर्येण वध्यमाना गणेश्वराः भ्रमन्ति बहुशब्दालाः पञ्जरे शकुना इव
मयाच्या मायावी शक्तीने त्रस्त झालेले गणेश्वर, पिंजऱ्यातील पक्ष्यांप्रमाणे मोठा आवाज करत इकडे तिकडे भटकू लागले.
तयासुरवरः श्रीमांस् तारकाख्यः प्रतापवान् ददाह च बलं सर्वं शुष्केन्धनमिवानलः
त्या तेजस्वी आणि बलवान तारक नावाच्या असुराने, संपूर्ण सैन्य जणू कोरड्या लाकडासारखे जाळून टाकले.
तारकाख्येन वार्यन्ते शरवर्षैस्तदा गणाः मयेन मायानिहतास् तारकाख्येन चेषुभिः गणेशा विधुरा जाता जीर्णमूला यथा द्रुमाः
त्या वेळी तारकाने बाणांचा मारा करून गणांना मागे हटवले, मयाच्या मायाजाळाने आणि तारकाच्या बाणांनी घायाळ झालेले गणेश्वर, जणू सुकलेल्या मुळांचे झाडे, अशक्त झाले.
भूयः संपतते चाग्निर् ग्रहान्ग्राहान्भुजंगमान् गिरीन्द्रांश्च हरीन्व्याघ्रान् वृक्षान् सृमरवर्णकान्
पुन्हा अग्नी ग्रह, मगर, सर्प, मोठे पर्वत, वानर, वाघ, झाडे आणि भयंकर दिसणाऱ्या प्राण्यांवर तुटून पडला.
शरभानष्टपादांश्च अपः पवनमेव च मयो मायाबलेनैव पातयत्येव शत्रुषु
मयाने आपल्या मायाबळाने पाणी, वारा आणि शरभाचे पाय शत्रूंच्या अंगावर पाडले.
ते तारकाख्येन मयेन मायया संमुह्यमाना विवशा गणेश्वराः नाशक्नुवंस्ते मनसापि चेष्टितुं यथेन्द्रियार्था मुनिनाभिसंयताः
तारक नावाच्या मायेनं गोंधळून गेलेले गणनायक अगदी असहाय झाले, जणू ऋषीनं आपल्या इंद्रियांना विषयांपासून रोखून धरल्यासारखे, ते विचारानंही काही करू शकले नाहीत.
महाजलाग्न्यादिसकुञ्जरोरगैर् हरीन्द्रव्याघ्रर्क्षतरक्षुराक्षसैः विबाध्यमानास्तमसा विमोहिताः समुद्रमध्येष्विव गाधकाङ्क्षिणः
मोठ्या पाण्याच्या लाटा, ज्वाळा, हत्ती, साप, सिंह, वाघ, अस्वल, राक्षस आणि दैत्य यांच्या हल्ल्याने, अंधारात गोंधळून गेलेले, ते समुद्राच्या मध्यभागी खोल शोधणाऱ्यांसारखे झाले.
संमर्द्यमानेषु गणेश्वरेषु संनर्दमानेषु सुरेतरेषु ततः सुराणां प्रवराभिरक्षितुं रिपोर्बलं संविविशुः सहायुधाः
गणनायकांना चिरडले जात असताना आणि देव-दैत्य गर्जना करत असताना, मग देवांचे श्रेष्ठ योद्धे शस्त्र घेऊन शत्रूंच्या सैन्यात शिरले, आपल्यांना वाचवण्यासाठी.
यमो गदास्त्रो वरुणश्च भास्करस् तथा कुमारो ऽमरकोटिसंयुतः स्वयं च शक्रः सितनागवाहनः कुलीशपाणिः सुरलोकपुंगवः
यम आपली गदा घेऊन, वरुण, भास्कर, असंख्य अमरांसह कुमार आणि स्वतः इंद्र, पांढऱ्या हत्तीवर बसून, वज्र हातात घेऊन, देवांचा स्वामी, ते सर्व तिथे आले.
स चोडुनाथः ससुतो दिवाकरः स सान्तकस्त्र्यक्षपतिर् महाद्युतिः एते रिपूणां प्रबलाभिरक्षितं तदा बलं संविविशुर्मदोद्धताः
ओडनांच्या स्वामी आपल्या मुलासह, सूर्य आपल्या मंडळासह आणि तेजस्वी त्रिनेत्रधारी—हे सर्व मदाने उन्मत्त होऊन, शत्रूंच्या चांगल्या राखलेल्या सैन्यात शिरले.
यथा वनं दर्पितकुञ्जराधिपा यथा नभः साम्बुधरं दिवाकरः यथा च सिंहैर्विजनेषु गोकुलं तथा बलं तत्त्रिदशैर् अभिद्रुतम्
जसे गर्विष्ठ हत्ती जंगलात धाव घेतात, जसा सूर्य मेघांनी भरलेल्या आकाशात प्रवेश करतो, किंवा जसे सिंह एकाकी जागी गाईंच्या कळपावर तुटून पडतात, तसेच देवांनी त्या सैन्यावर हल्ला केला.
कृतप्रहारातुरदीनदानवं ततस्त्वभज्यन्त बलं हि पार्षदाः स्वर्ज्योतिषां ज्योतिर् इवोष्मवान् हरिर् यथा तमो घोरतरं नराणाम्
मग गणपतींच्या सेवकांनी त्या सैन्याचा विध्वंस केला, ज्यात दैत्य मारहाणीतून जखमी व दुःखी झाले होते, जसे तेजस्वी सूर्य माणसांच्या अंधाराचा नाश करतो किंवा जसा अग्नी घनदाट काळोख जाळून टाकतो.
विशान्तयामास यथा सदैव निशाकरः संचितशार्वरं तमः ततो ऽपकृष्टे च तमःप्रभावे अस्त्रप्रभावे च विवर्धमाने
जसा चंद्र नेहमी रात्रीच्या साठलेल्या अंधाराला शांत करतो, तसा त्यानेही शांतता आणली; आणि जसा अंधाराचा प्रभाव कमी झाला, तसे शस्त्रांचे तेज वाढू लागले.
दिग्लोकपालैर् गणनायकैश्च कृतो महान्सिंहरवो मुहूर्तम् संख्ये विभग्ना विकरा विपादाश् छिन्नोत्तमाङ्गाः शरपूरिताङ्गाः
दिशांचे रक्षक आणि गणनायक यांनी एक क्षण सिंहासारखी मोठी गर्जना केली; युद्धात विकृत, अपंग, हातपाय तुटलेले, डोकी छाटलेले, बाणांनी भरलेली शरीरे असलेले सैन्य मोडून पडले.
देवेतरा देववरैर्विभिन्नाः सीदन्ति पङ्केषु यथा गजेन्द्राः वज्रेण भीमेन च वज्रपाणिः शक्त्या च शक्त्या च मयूरकेतुः
दैवत नसलेले जे होते, त्यांना देवश्रेष्ठांनी मारले, ते दलदलीत गजेंद्रासारखे बुडाले; वज्रपाणीने वज्राने, आणि बलवान मयूरकेतूने शूलाने हल्ला केला.
दण्डेन चोग्रेण च धर्मराजः पाशेन चोग्रेण च वारिगोप्ता शूलेन कालेन च यक्षराजो वीर्येण तेजस्वितया सुकेशः
धर्मराजाने आपल्या भयंकर दंडाने, वरुणाने आपल्या कठोर पाशाने, यक्षराजाने त्रिशूळाने, आणि सुकेशाने आपल्या सामर्थ्य व तेजाने युद्ध केले.
गणेश्वरास्ते सुरसंनिकाशाः पूर्णाहुतीसिक्तशिखिप्रकाशाः उत्सादयन्ते दनुपुत्रवृन्दान् यथैव इन्द्राशनयः पतन्त्यः
ते गणनायक, देवांसारखे तेजस्वी, पूर्णाहुतीने न्हालेल्या शिखांसारखे, त्यांनी दानुपुत्रांच्या सैन्याचा नाश केला, जसे इंद्राचे वज्र आकाशातून कोसळतात.
मयस्तु देवान्परिरक्षितारम् उमात्मजं देववरं कुमारम् शरेण भित्त्वा स हि तारकासुतं स तारकाख्यासुरम् आबभाषे
पण मायाने, उमा-पुत्र आणि देवांचे रक्षक कुमार याला बाण मारून, तारक नावाच्या दैत्यपुत्राला, म्हणजेच तारकाला, संबोधले.
कृत्वा प्रहारं प्रविशामि वीरं पुरं हि दैत्येन्द्रबलेन युक्तः विश्राममूर्जस्करमप्यवाप्य पुनः करिष्यामि रणं प्रपन्नैः
मी हल्ला करून, दैत्यराजाच्या बळाने युक्त अशा किल्ल्यात प्रवेश करतो; विश्रांती व नवे बळ मिळवून, पुन्हा युद्धासाठी बाहेर येणाऱ्यांशी सामना करीन.
वयं हि शस्त्रक्षतविक्षताङ्गा विशीर्णशस्त्रध्वजवर्मवाहाः जयैषिणस्ते जयकाशिनश्च गणेश्वरा लोकवराधिपाश्च
आम्ही शस्त्रांनी जखमी, आमची शस्त्रे, ध्वज, कवच आणि वाहने तुटलेली, विजयाची इच्छा बाळगणारे, विजयासाठी झगडणारे, तसेच गणनायक आणि लोकांचे स्वामीही आहेत.
मयस्य श्रुत्वा दिवि तारकाख्यो वचो ऽभिकाङ्क्षन्क्षतजोपमाक्षः विवेश तूर्णं त्रिपुरं दितेः सुतैः सुतैरदित्या युधि वृद्धहर्षैः
मायाचे आकाशातील बोल ऐकून, तारक, विजयाची तीव्र इच्छा डोळ्यात घेऊन, लगेच दितीपुत्र आणि अदितीपुत्रांसह, युद्धात आनंदाने, त्रिपुरात शिरला.
मयः प्रहारं कृत्वा तु मायावी दानवर्षभः विवेश तूर्णं त्रिपुरम् अभ्रं नीलमिवाम्बरम्
मग मायावी, दानवांचा श्रेष्ठ मया, हल्ला करून, आकाशातील निळ्या मेघासारख्या अंधाऱ्या त्रिपुरात पटकन शिरला.
स दीर्घमुष्णं निःश्वस्य दानवान्वीक्ष्य मध्यगान् दध्यौ लोकक्षये प्राप्ते कालं काल इवापरः
त्याने दीर्घ, गरम श्वास टाकला आणि मधोमध जमलेल्या दानवांकडे पाहून, जणू काही काळच दुसऱ्यांदा अवतरला आहे, असं विचार करत जगाच्या विनाशाचा काळ जवळ आला आहे, असं मनाशी धरलं.
इन्द्रो ऽपि बिभ्यते यस्य स्थितो युद्धेप्सुरग्रतः स चापि निधनं प्राप्तो विद्युन्माली महायशाः
ज्याच्यासमोर युद्धासाठी सज्ज असलेला इंद्रही घाबरतो, तोच तेजस्वी विद्युन्माळी देखील आज मृत्यूला सामोरा गेला.