तारकाख्यपुरे तस्मिन् सुराः शूराः समन्ततः सशस्त्रा निपतन्ति स्म सपक्षा इव भूधराः
त्या तारक नावाच्या नगरीत, सर्व बाजूंनी शस्त्रांनी सज्ज असलेले शूर देव जणू पंख असलेले पर्वत खाली पडावेत तसे पडले.
योधयन्ति त्रिभागेण त्रिपुरे तु गणेश्वराः विद्युन्माली मयश्चैव मग्नौ च द्रुमवद्रणे
त्रिपुरात, गणेश्वरांनी तीन भागांत लढाई केली; विद्युत्माळी आणि मय देखील, जणू रणात झाडे बुडावीत तसे, युद्धात गढूळले.
विद्युन्माली स दैत्येन्द्रो गिरीन्द्रसदृशद्युतिः आदाय परिघं घोरं ताडयामास नन्दिनम्
विद्युत्माळी हा दैत्यांचा राजा, पर्वतासारखा तेजस्वी, भयंकर लोखंडी गदा उचलून त्याने नंदीवर जोरात प्रहार केला.
स नन्दी दानवेन्द्रेण परिघेण दृढाहतः भ्रमते मधुना व्यक्तः पुरा नारायणो यथा
दैत्यराजाच्या गदेमुळे नंदी जोरात आपटला आणि तो डगमगू लागला, जसा पूर्वी मधुच्या प्रभावाखाली नारायण डोलला होता.
नन्दीश्वरे गते तत्र गणपाः ख्यातविक्रमाः दुद्रुवुर्जातसंरम्भा विद्युन्मालिनमासुरम्
नंदीश्वर तिथून निघून गेल्यावर, कीर्ती आणि शौर्याने प्रसिद्ध असलेले गण, रागाने भरून, विद्युत्माळी असुरावर तुटून पडले.
घण्टाकर्णः शङ्कुकर्णो महाकालश्च पार्षदाः ततश्च सायकैः सर्वान् गणपान्गणपाकृतीन्
मग घंटाकर्ण, शंकुकर्ण आणि महाकाळ हे पार्षद, त्यांनी सर्व गण आणि त्यांच्या प्रमुखांवर बाणांचा वर्षाव केला.
भूयो भूयः स विव्याध गणेश्वरमहत्तमान् भित्त्वा भित्त्वा रुरावोच्चैर् नभस्यम्बुधरो यथा
त्याने पुन्हा पुन्हा मोठ्या गणेश्वरांना भेदले, आणि त्यांना लागल्यावर ते आकाशातील मेघांप्रमाणे मोठ्याने गर्जना करू लागले.
तस्यारम्भितशब्देन नन्दी दिनकरप्रभः संज्ञां प्राप्य ततः सो ऽपि विद्युन्मालिनमाद्रवत्
त्या युद्धाच्या आवाजाने, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी असलेला नंदी शुद्धीवर आला आणि मग तोही विद्युत्माळीवर धावून गेला.
रुद्रदत्तं तदा दीप्तं दीप्तानलसमप्रभम् वज्रं वज्रनिभाङ्गस्य दानवस्य ससर्ज ह
त्या वेळी नंदीने रुद्रांनी दिलेला, प्रज्वलित अग्निप्रमाणे तेजस्वी वज्र, वज्रासारखी कणखर शरीर असलेल्या दैत्यावर फेकला.
तं नन्दिभुजनिर्मुक्तं मुक्ताफलविभूषितम् पपात वक्षसि तदा वज्रं दैत्यस्य भीषणम्
नंदीच्या हातून सुटलेला, मोत्यांनी सजवलेला तो भयंकर वज्र, दैत्याच्या छातीवर आदळला.
स वज्रनिहतो दैत्यो वज्रसंहननोपमः पपात वज्राभिहतः शक्रेणाद्रिरिवाहतः
वज्राने घायाळ झालेला, वज्रासारखा कणखर असलेला दैत्य, जसा इंद्राच्या वज्राने पर्वत कोसळतो तसा खाली पडला.
दैत्येश्वरं विनिहतं नन्दिना कुलनन्दिना चुक्रुशुर्दानवाः प्रेक्ष्य दुद्रुवुश्च गणाधिपाः
नंदी या कुलाचा आनंद असलेल्या वीराने दैत्यांचा स्वामी मारल्याचे पाहून, दैत्यांनी आक्रोश केला आणि गणांचे प्रमुख पळून गेले.
दुःखामर्षितरोषास्ते विद्युन्मालिनि पातिते द्रुमशैलमहावृष्टिं पयोदाः ससृजुर्यथा
विद्युत्माळी पडल्यामुळे दुःखी, रागावलेले आणि संतप्त झालेले ते मेघ, जणू शोकात, झाडे आणि पर्वतांची मोठी वृष्टी करू लागले.
ते पीड्यमाना गुरुभिर् गिरिभिश्च गणेश्वराः कर्तव्यं न विदुः किंचिद् वन्द्यमाधार्मिका इव
जड पर्वतांनी त्रस्त झालेले गणेश्वर, काय करावे हेच कळेना, जसे अधार्मिक माणसांना कोणी गौरवले तर त्यांना कळत नाही.
ततो ऽसुरवरः श्रीमांस् तारकाख्यः प्रतापवान् सतरूणां गिरीणां वै तुल्यरूपधरो बभौ
मग तारक नावाचा तेजस्वी आणि बलवान असुर, अनेक पर्वतांच्या रूपात प्रकट होऊन तिथे चमकू लागला.
भिन्नोत्तमाङ्गा गणपा भिन्नपादाङ्किताननाः विरेजुर्भुजगा मन्त्रैर् वार्यमाणा यथा तथा
फुटलेल्या डोक्याचे, तुटलेल्या पायांनी चेहऱ्यावर जखमा असलेले गण, जणू मंत्रांनी बांधलेले सर्प दिसू लागले.
मयेन मायावीर्येण वध्यमाना गणेश्वराः भ्रमन्ति बहुशब्दालाः पञ्जरे शकुना इव
मयाच्या मायावी शक्तीने त्रस्त झालेले गणेश्वर, पिंजऱ्यातील पक्ष्यांप्रमाणे मोठा आवाज करत इकडे तिकडे भटकू लागले.
तयासुरवरः श्रीमांस् तारकाख्यः प्रतापवान् ददाह च बलं सर्वं शुष्केन्धनमिवानलः
त्या तेजस्वी आणि बलवान तारक नावाच्या असुराने, संपूर्ण सैन्य जणू कोरड्या लाकडासारखे जाळून टाकले.
तारकाख्येन वार्यन्ते शरवर्षैस्तदा गणाः मयेन मायानिहतास् तारकाख्येन चेषुभिः गणेशा विधुरा जाता जीर्णमूला यथा द्रुमाः
त्या वेळी तारकाने बाणांचा मारा करून गणांना मागे हटवले, मयाच्या मायाजाळाने आणि तारकाच्या बाणांनी घायाळ झालेले गणेश्वर, जणू सुकलेल्या मुळांचे झाडे, अशक्त झाले.
भूयः संपतते चाग्निर् ग्रहान्ग्राहान्भुजंगमान् गिरीन्द्रांश्च हरीन्व्याघ्रान् वृक्षान् सृमरवर्णकान्
पुन्हा अग्नी ग्रह, मगर, सर्प, मोठे पर्वत, वानर, वाघ, झाडे आणि भयंकर दिसणाऱ्या प्राण्यांवर तुटून पडला.
शरभानष्टपादांश्च अपः पवनमेव च मयो मायाबलेनैव पातयत्येव शत्रुषु
मयाने आपल्या मायाबळाने पाणी, वारा आणि शरभाचे पाय शत्रूंच्या अंगावर पाडले.
ते तारकाख्येन मयेन मायया संमुह्यमाना विवशा गणेश्वराः नाशक्नुवंस्ते मनसापि चेष्टितुं यथेन्द्रियार्था मुनिनाभिसंयताः
तारक नावाच्या मायेनं गोंधळून गेलेले गणनायक अगदी असहाय झाले, जणू ऋषीनं आपल्या इंद्रियांना विषयांपासून रोखून धरल्यासारखे, ते विचारानंही काही करू शकले नाहीत.
महाजलाग्न्यादिसकुञ्जरोरगैर् हरीन्द्रव्याघ्रर्क्षतरक्षुराक्षसैः विबाध्यमानास्तमसा विमोहिताः समुद्रमध्येष्विव गाधकाङ्क्षिणः
मोठ्या पाण्याच्या लाटा, ज्वाळा, हत्ती, साप, सिंह, वाघ, अस्वल, राक्षस आणि दैत्य यांच्या हल्ल्याने, अंधारात गोंधळून गेलेले, ते समुद्राच्या मध्यभागी खोल शोधणाऱ्यांसारखे झाले.
संमर्द्यमानेषु गणेश्वरेषु संनर्दमानेषु सुरेतरेषु ततः सुराणां प्रवराभिरक्षितुं रिपोर्बलं संविविशुः सहायुधाः
गणनायकांना चिरडले जात असताना आणि देव-दैत्य गर्जना करत असताना, मग देवांचे श्रेष्ठ योद्धे शस्त्र घेऊन शत्रूंच्या सैन्यात शिरले, आपल्यांना वाचवण्यासाठी.
यमो गदास्त्रो वरुणश्च भास्करस् तथा कुमारो ऽमरकोटिसंयुतः स्वयं च शक्रः सितनागवाहनः कुलीशपाणिः सुरलोकपुंगवः
यम आपली गदा घेऊन, वरुण, भास्कर, असंख्य अमरांसह कुमार आणि स्वतः इंद्र, पांढऱ्या हत्तीवर बसून, वज्र हातात घेऊन, देवांचा स्वामी, ते सर्व तिथे आले.
स चोडुनाथः ससुतो दिवाकरः स सान्तकस्त्र्यक्षपतिर् महाद्युतिः एते रिपूणां प्रबलाभिरक्षितं तदा बलं संविविशुर्मदोद्धताः
ओडनांच्या स्वामी आपल्या मुलासह, सूर्य आपल्या मंडळासह आणि तेजस्वी त्रिनेत्रधारी—हे सर्व मदाने उन्मत्त होऊन, शत्रूंच्या चांगल्या राखलेल्या सैन्यात शिरले.
यथा वनं दर्पितकुञ्जराधिपा यथा नभः साम्बुधरं दिवाकरः यथा च सिंहैर्विजनेषु गोकुलं तथा बलं तत्त्रिदशैर् अभिद्रुतम्
जसे गर्विष्ठ हत्ती जंगलात धाव घेतात, जसा सूर्य मेघांनी भरलेल्या आकाशात प्रवेश करतो, किंवा जसे सिंह एकाकी जागी गाईंच्या कळपावर तुटून पडतात, तसेच देवांनी त्या सैन्यावर हल्ला केला.
कृतप्रहारातुरदीनदानवं ततस्त्वभज्यन्त बलं हि पार्षदाः स्वर्ज्योतिषां ज्योतिर् इवोष्मवान् हरिर् यथा तमो घोरतरं नराणाम्
मग गणपतींच्या सेवकांनी त्या सैन्याचा विध्वंस केला, ज्यात दैत्य मारहाणीतून जखमी व दुःखी झाले होते, जसे तेजस्वी सूर्य माणसांच्या अंधाराचा नाश करतो किंवा जसा अग्नी घनदाट काळोख जाळून टाकतो.
विशान्तयामास यथा सदैव निशाकरः संचितशार्वरं तमः ततो ऽपकृष्टे च तमःप्रभावे अस्त्रप्रभावे च विवर्धमाने
जसा चंद्र नेहमी रात्रीच्या साठलेल्या अंधाराला शांत करतो, तसा त्यानेही शांतता आणली; आणि जसा अंधाराचा प्रभाव कमी झाला, तसे शस्त्रांचे तेज वाढू लागले.
दिग्लोकपालैर् गणनायकैश्च कृतो महान्सिंहरवो मुहूर्तम् संख्ये विभग्ना विकरा विपादाश् छिन्नोत्तमाङ्गाः शरपूरिताङ्गाः
दिशांचे रक्षक आणि गणनायक यांनी एक क्षण सिंहासारखी मोठी गर्जना केली; युद्धात विकृत, अपंग, हातपाय तुटलेले, डोकी छाटलेले, बाणांनी भरलेली शरीरे असलेले सैन्य मोडून पडले.