तदाश्रित्य पुरं दुर्गं दानवा वरनिर्भयाः बाधन्ते ऽस्मान्महादेव प्रेष्यमस्वामिनं यथा
त्या मजबूत किल्ल्यावर विसंबून, निर्भय असुर आमच्यावर सतत अत्याचार करतात, महादेव, तू आपल्या इच्छेनुसार एखाद्या सेवकाला पाठव.
उद्यानानि च भग्नानि नन्दनादीनि यानि च वराश्चाप्सरसः सर्वा रम्भाद्या दनुजैर्हृताः
नंदन वगैरे सर्व बागा उद्ध्वस्त झाल्या आहेत, आणि रंभा वगैरे सर्व अप्सरा असुरांनी पकडून नेल्या आहेत.
इन्द्रस्य वाह्याश्च गजाः कुमुदाञ्जनवामनाः ऐरावताद्या अपहृता देवतानां महेश्वर
इंद्राचे हत्ती — कुमुद, अंजन, वामन, ऐरावत आणि इतर — हे सर्व असुरांनी देवतांकडून हिरावून घेतले आहेत, महेश्वर.
ये चेन्द्ररथमुख्याश् च हरयो ऽपहृतासुरैः जाताश्च दानवानां ते रथयोग्यास्तुरंगमाः
इंद्राच्या रथातील प्रमुख घोडे असुरांनी पळवले, आणि ते घोडे आता दानवांच्या रथांना जोडले गेले आहेत.
ये रथा ये गजाश्चैव याः स्त्रियो वसु यच्च नः तन्नो व्यपहृतं दैत्यैः संशयो जीविते पुनः
आमचे जे रथ, हत्ती, स्त्रिया आणि धन होते, ते सर्व दैत्यांनी काढून घेतले; आता आमचं जीवनच धोक्यात आलं आहे.
त्रिनेत्र एवमुक्तस्तु देवैः शक्रपुरोगमैः उवाच देवान्देवेशो वरदो वृषवाहनः
शक्राच्या पुढाकाराने सर्व देवांनी असे सांगितल्यावर, तीन डोळ्यांचा वरदायी, वृषारूढ देवाधिदेव त्यांच्या बोलण्याला उत्तर देऊ लागला.
व्यपगच्छतु वो देवा महद्दानवजं भयम् तदहं त्रिपुरं धक्ष्ये क्रियतां यद्ब्रवीमि तत्
देवतांनो, असुरांपासून झालेलं तुमचं मोठं भय आता नाहीसं होईल; मी त्रिपुर जाळून टाकीन, तुम्ही माझ्या सांगण्याप्रमाणे वागा.
यदीच्छत मया दग्धुं तत्पुरं सहमानवम् रथमौपयिकं मह्यं सज्जयध्वं किमास्यते
जर तुम्हाला वाटत असेल की मी त्या नगरीसह तिच्या रहिवाशांना जाळावं, तर माझ्यासाठी योग्य असा रथ तयार करा; उशीर कशाला?
दिग्वाससा तथोक्तास्ते सपितामहकाः सुराः तथेत्युक्त्वा महादेवं चक्रुस्ते रथमुत्तमम्
महादेवाने असं सांगितल्यावर, देवता आणि त्यांच्या पितामहांनी 'तसं होवो' असं म्हणून महादेवासाठी उत्तम रथ तयार केला.
धरां कूबरकौ द्वौ तु रुद्रपार्श्वचरावुभौ अधिष्ठानं शिरो मेरोर् अक्षो मन्दर एव च
पृथ्वी आणि दोन कुबेर — हे दोघे रुद्राचे सेवक — हे रथाचे चाक झाले; मेरूचे शिखर पाया, आणि मंदार पर्वत अक्ष बनला.
चक्रुश्चन्द्रं च सूर्यं च चक्रे काञ्चनराजते कृष्णपक्षं शुक्लपक्षं पक्षद्वयमपीश्वराः
रथाची दोन चाकं चंद्र आणि सूर्य, सोनं आणि चांदीची बनवली; कृष्णपक्ष आणि शुक्लपक्ष हे दोन बाजू ठरवल्या.
रथनेमिद्वयं चक्रुर् देवा ब्रह्मपुरःसराः आदिद्वयं पक्षयन्त्रं यन्त्रमेताश्च देवताः
ब्रह्मदेवाच्या पुढाकाराने देवांनी रथाच्या दोन नेम्या तयार केल्या; दोन प्रारंभ, बाजूंची यंत्रणा आणि इतर उपकरणे देवांनी घडवली.
कम्बलाश्वतराभ्यां च नागाभ्यां समवेष्टितम् भार्गवश्चाङ्गिराश्चैव बुधो ऽङ्गारक एव च
कंबळ आणि अश्वतार या दोन नागांनी आणि आणखी दोन सर्पांनी रथाला वेढलं होतं; भृगु, अंगिरस, बुध आणि मंगळ हेही तिथे होते.
शनैश्चरस्तथा चात्र सर्वे ते देवसत्तमाः वरूथं गगनं चक्रुश् चारुरूपं रथस्य ते
शनिदेव आणि इतर सर्व श्रेष्ठ देव तिथे होते; त्यांनी आकाशच त्या रथाचं सुंदर आवरण केलं.
कृतं द्विजिह्वनयनं त्रिवेणुं शातकौम्भिकम् मणिमुक्तेन्द्रनीलैश्च वृतं ह्यष्टमुखैः सुरैः
दोन जिभांचा, तीन वेणू असलेला, सोन्याचा ध्वज त्यांनी तयार केला; तो मणी, मोती, निळमणी यांनी सजवला होता आणि आठ मुख असलेल्या देवांनी वेढला होता.
गङ्गा सिन्धुः शतद्रुश्च चन्द्रभागा इरावती वितस्ता च विपाशा च यमुना गण्डकी तथा
गंगा, सिंधू, शतद्रू, चंद्रभागा, इरावती, वितस्ता, विपाशा, यमुना आणि गंडकी या नद्याही त्यात समाविष्ट केल्या.
सरस्वती देविका च तथा च सरयूरपि एताः सरिद्वराः सर्वा वेणुसंज्ञा कृता रथे
सरस्वती, देविका आणि सरयू या तिन्ही उत्तम नद्या त्या रथावर 'वेणु' नावाने ओळखल्या गेल्या.
धृतराष्ट्राश्च ये नागास् ते च वेश्यात्मकाः कृताः वासुकेः कुलजा ये च ये च रैवतवंशजाः
धृतराष्ट्र नावाचे नाग, तसेच वेश्या कुळातील नाग, वासुकीच्या घराण्यातील आणि रैवत वंशातील नाग—
ते सर्पा दर्पसम्पूर्णाश् चापतूणेष्व् अनूनगाः अवतस्थुः शरा भूत्वा नानाजातिशुभाननाः
हे सर्व सर्प गर्वाने भरलेले, वेगवान आणि विविध जातींच्या सुंदर मुखांनी युक्त, बाणांच्या रूपात उभे राहिले.
सुरसा सरमा कद्रूर् विनता शुचिरेव च तृषा बुभुक्षा सर्वोग्रा मृत्युः सर्वशमस्तथा
सुरसा, सरमा, कद्रू, विनता, शुचि, तसेच तृषा, भूक, सर्वोग्रा, मृत्यू आणि सर्वशम हे सुद्धा—
ब्रह्मवध्या च गोवध्या बालवध्या प्रजाभयाः गदा भूत्वा शक्तयश्च तदा देवरथे ऽभ्ययुः
ब्रह्मवध्या, गोवध्या, बालवध्या आणि प्रजाभया या गदा आणि शस्त्रांच्या रूपात देवांच्या रथाजवळ आल्या.
युगं कृतयुगं चात्र चातुर्होत्रप्रयोजकाः चतुर्वर्णाः सलीलाश्च बभूवुः स्वर्णकुण्डलाः
त्या काळात कृतयुग होते; चार यज्ञकर्ते, चार वर्ण आणि पाण्याचे प्रवाह, हे सर्व सोन्याच्या कुंडल्यांनी शोभलेले होते.
तद्युगं युगसंकाशं रथशीर्षे प्रतिष्ठितम् धृतराष्ट्रेण नागेन बद्धं बलवता महत्
ते युग, युगासारखे भासणारे, रथाच्या अग्रभागी स्थिर झाले होते आणि बलवान धृतराष्ट्र नागाने ते घट्ट बांधले होते.
ऋग्वेदः सामवेदश्च यजुर्वेदस्तथा परः वेदाश् चत्वार एवैते चत्वारस्तुरगाभवन्
ऋग्वेद, सामवेद, यजुर्वेद आणि अथर्ववेद—हे चार वेदच त्या रथाचे चार घोडे झाले.
अन्नदानपुरोगाणि यानि दानानि कानिचित् तान्यासन्वाजिनां तेषां भूषणानि सहस्रशः
अन्नदानासह इतर सर्व दानांची हजारो अलंकारे त्या घोड्यांना शोभा देत होती.
पद्मद्वयं तक्षकश्च कर्कोटकधनंजयौ नागा बभूवुरेवैते हयानां वालबन्धनाः
दोन कमळे, तक्षक, कर्कोटक आणि धनंजय—हे नाग घोड्यांच्या शेपटीच्या बांधणीसाठी होते.
ओंकारप्रभवास्ता वा मन्त्रयज्ञक्रतुक्रियाः उपद्रवाः प्रतीकाराः पशुबन्धेष्टयस्तथा
ओंकारातून उत्पन्न झालेले मंत्र, यज्ञ, विधी, संकटे, उपाय, पशुबळी आणि इतर यज्ञकर्मे तिथे होती.
यज्ञोपवाहान्येतानि तस्मिंल्लोकरथे शुभे मणिमुक्ताप्रवालैस्तु भूषितानि सहस्रशः
त्या सुंदर लोक-रथावर यज्ञोपवाह हजारो मौल्यवान मणी, मोती आणि प्रवाळांनी सजवलेले होते.
प्रतोद ओंकार एवासीत् तदग्रं च वषट्कृतम् सिनीवाली कुहू राका तथा चानुमतिः शुभा योक्त्राण्यासंस्तुरंगाणाम् अपसर्पणविग्रहाः
ओंकारच प्रतोद होता आणि त्याच्या टोकाशी 'वषट्' होता; सिनीवाळी, कुहू, राका आणि शुभ अनुमती हे घोड्यांचे जू होते, त्यांच्या रूपात वळण घेण्याची क्षमता होती.
कृष्णान्यथ च पीतानि श्वेतमाञ्जिष्ठकानि च अवदाताः पताकास्तु बभूवुः पवनेरिताः
काळी, पिवळी, शुभ्र आणि मंजीठ रंगाची शुद्ध पताका वाऱ्याने फडकत होती.