पुरा सुशीला भूत्वा च दुःशीलत्वमुपागताः देवांस्तपोधनांश्चैव बाधन्ते त्रिपुरालयाः
पूर्वी चांगल्या वर्तनाचे असलेले हे त्रिपुरवासी आता वाईट वर्तनाचे झाले आहेत; ते देवांना आणि तपस्व्यांना त्रास देतात.
मयेन वार्यमाणा अपि ते विनाशमुपस्थिताः विप्रियाण्येव विप्राणां कुर्वाणाः कलहैषिणः
मयाने रोखले तरीही ते विनाशाच्या वाटेवर गेले; ते वाद घालत ब्राह्मणांना त्रास देतात.
वैभ्राजं नन्दनं चैव तथा चैत्ररथं वनम् अशोकं च वराशोकं सर्वर्तुकमथापि च
वैभ्राज, नंदन, तसेच चित्ररथ हे वन, अशोक, वराशोक आणि सर्व ऋतूंमध्ये फुलणारे वन— ही सर्व सुंदर वनं होती.
स्वर्गं च देवतावासं पूर्वदेववशानुगाः विध्वंसयन्ति संक्रुद्धास् तपोधनवनानि च
स्वर्ग, देवतांचे निवासस्थान आणि पूर्वी देवांचे असलेली तपस्वींची वनं, हे सर्व क्रुद्ध असुरांनी नष्ट केली.
विध्वस्तदेवायतनाश्रमं च संभग्नदेवद्विजपूजकं तु जगद्बभूवामरराजदुष्टैर् अभिद्रुतं सस्यमिवालिवृन्दैः
देवतांची मंदिरे आणि आश्रम उद्ध्वस्त झाले, देव आणि ब्राह्मणांची पूजा करणारे लोक पांगले, आणि अमर राजांच्या दुष्टांनी जगावर असा हल्ला केला की जणू काही शेतावर टोळधाड झाली.
अशीलेषु प्रदुष्टेषु दानवेषु दुरात्मसु लोकेषूत्साद्यमानेषु तपोधनवनेषु च
जेव्हा अधार्मिक, दुष्ट आणि वाईट असुरांनी प्राबल्य गाजवले, आणि जग तसेच तपस्वींची वनं उद्ध्वस्त होत होती—
सिंहनादे व्योमगानां तेषु भीतेषु जन्तुषु त्रैलोक्ये भयसंमूढे तमोन्धन्वम् उपागते
आकाशातल्या देवांच्या सिंहगर्जनेने, सर्व जीव भयभीत झाले, आणि तिन्ही लोक भयाने गोंधळून, अंधारात बुडाले.
आदित्या वसवः साध्याः पितरो मरुतां गणाः भीताः शरणमाजग्मुर् ब्रह्माणां प्रपितामहम्
आदित्य, वसु, साध्य, पितर आणि मरुतांचा समूह— हे सर्व घाबरून ब्रह्मदेव, प्रपितामह यांच्या शरण आले.
ते तं स्वर्णोत्पलासीनं ब्रह्माणं समुपागताः नेमुरूचुश्च सहिताः पञ्चास्यं चतुराननम्
ते सर्वजण सुवर्ण कमळावर बसलेल्या ब्रह्मदेवाजवळ गेले, एकत्र नमत घातले आणि त्या पंचमुख, चतुर्मुख ब्रह्मदेवास संबोधून म्हणाले.
वरगुप्तास्तवैवेह दानवास्त्रिपुरालयाः बाधन्ते ऽस्मान्यथा प्रेष्यान् अनुशाधि ततो ऽनघ
तुमच्या वरदानामुळे त्रिपुरात राहणारे असुर आमच्यावर अत्याचार करतात; म्हणून, हे पापरहित, तुमचे सेवकांना योग्य ते आदेश द्या.
मेघागमे यथा हंसा मृगाः सिंहभयादिव दानवानां भयात्तद्वद् भ्रमामो हि पितामह
जसे ढग येताच हंस विखुरतात किंवा सिंहाच्या भीतीने हरिण पळतात, तसेच, हे प्रपितामह, आम्ही असुरांच्या भीतीने इथे-तिथे भटकतो.
पुत्राणां नामधेयानि कलत्राणां तथैव च दानवैर्भ्राम्यमाणानां विस्मृतानि ततो ऽनघ
असुरांनी आम्हाला इतके हैराण केले की, आमच्या मुलांची आणि बायकांची नावेही आम्हाला आठवत नाहीत, हे पापरहित.
देववेश्मप्रभङ्गाश्च आश्रमभ्रंशनानि च दानवैर्लोममोहान्धैः क्रियन्ते च भ्रमन्ति च
देवतांच्या निवासस्थानांचा विध्वंस आणि आश्रमांचा नाश, हे सर्व गर्वाने अंध झालेले असुर करतात आणि घडवतात.
यदि न त्रायसे लोकं दानवैर्विद्रुतं द्रुतम् धर्षणानेन निर्देवं निर्मनुष्याश्रमं जगत्
जर तुम्ही लवकरच असुरांनी व्यापलेल्या या जगाचे रक्षण केले नाही, तर त्यांच्या अत्याचारामुळे हे जग देव, माणसे आणि आश्रमांशिवाय राहील.
इत्येवं त्रिदशैरुक्तः पद्मयोनिः पितामहः प्रत्याह त्रिदशान् सेन्द्रान् इन्दुतुल्याननः प्रभुः
देवतांनी असे म्हटल्यावर, कमळातून जन्मलेले, चंद्रासारख्या मुखाचे प्रपितामह ब्रह्मदेव, इंद्रासह सर्व देवांना उत्तर देऊ लागले.
भयस्य यो वरो दत्तो मया मतिमतां वराः तस्यान्त एष सम्प्राप्तो यः पुरोक्तो मया सुराः
मी दिलेले निर्भयतेचे वरदान— हे ज्ञानी श्रेष्ठ— ते आता संपले आहे, जसे मी पूर्वी सांगितले होते, हे देवहो.
तच्च तेषामधिष्ठानं त्रिपुरं त्रिदशर्षभाः एकेषुपातमोक्षेण हन्तव्यं नेषुवृष्टिभिः
आणि त्यांचे त्रिपुर नावाचे बळकट ठिकाण, हे देवश्रेष्ठ, ते बाणांचा पाऊस नव्हे, तर एकाच बाणाने नष्ट करावे लागेल.
भवतां च न पश्यामि कमप्यत्र सुरर्षभाः यस्तु चैकप्रहारेण पुरं हन्यात् सदानवम्
तुमच्यात, हे देवश्रेष्ठ, असा कोणीच मला दिसत नाही, जो एकाच आघातात असुरांसकट त्या नगरीचा नाश करू शकेल.
त्रिपुरं नाल्पवीर्येण शक्यं हन्तुं शरेण तु एकं मुक्त्वा महादेवं महेशानं प्रजापतिम्
त्रिपुर हे अशक्ताने एका बाणाने नष्ट करता येणार नाही; महादेव, महेश्वर, प्रजापती यांच्याशिवाय ते शक्य नाही.
ते यूयं यदि अन्ये च क्रतुविध्वंसकं हरम् याचामः सहिता देवं त्रिपुरं स हनिष्यति
म्हणून, तुम्ही आणि इतरही मिळून जर यज्ञांचा संहार करणाऱ्या हराची प्रार्थना केली, तर तो देव त्रिपुराचा नाश करील.
कृतः पुराणां विष्कम्भो योजमानां शतं शतम् यथा चैकप्रहारेण हन्यते वै भवेन तु पुष्ययोगेण युक्तानि तानि चैकक्षणेन तु
पूर्वी प्राचीन लोकांनी शंभर योजन लांबीचा एक मोठा अडथळा उभारला होता. तो अडथळा भव एकाच घावात नष्ट करू शकतो, तसेच पुष्य नक्षत्राच्या योगाने हे सर्व काही एका क्षणात नष्ट होऊ शकते.
ततो देवैश्च सम्प्रोक्तो यास्याम इति दुःखितैः पितामहश्च तैः सार्धं भवसंसदमागतः
मग देवता दुःखी होऊन म्हणाले, 'चला जाऊया,' आणि पितामहासोबत ते सर्वजण भवाच्या सभेत गेले.
तं भवं भूतभव्येशं गिरिशं शूलपाणिनम् पश्यन्ति चोमया सार्धं नन्दिना च महात्मना
तेव्हा त्यांनी भूत, भविष्याचा स्वामी, गिरिश, त्रिशूळधारी भव, माझ्यासह आणि महानंदी यांच्यासोबत पाहिला.
अग्निवर्णमजं देवम् अग्निकुण्डनिभेक्षणम् अग्न्यादित्यसहस्राभम् अग्निवर्णविभूषितम्
त्यांनी अजन्मा, अग्निसारखा तेजस्वी, ज्याचे डोळे अग्निकुंडासारखे, हजार सूर्य आणि अग्नीच्या तेजाने उजळलेला, अग्निवर्ण अलंकारांनी शोभलेला असा देव पाहिला.
चन्द्रावयवलक्ष्माणं चन्द्रसौम्यतराननम् आगम्य तमजं देवम् अथ तं नीललोहितम् अस्तुवन्गोपतिं शम्भुं वरदं पार्वतीपतिम्
चंद्रासारखा तेज असलेला, चंद्रापेक्षा अधिक सौम्य चेहरा असलेला, निळा व लाल वर्णाचा तो अजन्मा देव, गायींचा स्वामी, वर देणारा, पार्वतीचा पती शंभू याची त्यांनी स्तुती केली.
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च पशूनां पतये नित्यम् उग्राय च कपर्दिने
भव, शर्व, रुद्र, वरद, पशूंचे नित्य स्वामी, उग्र, जटाधारी तुला नमस्कार असो.
महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शान्तये ईशानाय भयघ्नाय नमस्त्वन्धकघातिने
महादेव, भीषण, त्र्यंबक, शांतिदायक, ईशान, भीती दूर करणारा, अंधकाचा संहार करणारा तुला नमस्कार.
नीलग्रीवाय भीमाय वेधसे वेधसा स्तुते कुमारशत्रुनिघ्नाय कुमारजनकाय च
नीलग्रीव, भीषण, सृष्टीकर्ता ब्रह्माद्वारे वंदिला गेलेला, कुमाराच्या शत्रूंचा संहार करणारा, कुमाराचा जनक तुला नमस्कार.
विलोहिताय धूम्राय वराय क्रथनाय च नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यशायिने
रक्तवर्ण, धुरकट, श्रेष्ठ, कठोर, नेहमी निळ्या शिखराचा, त्रिशूळधारी, दिव्य शय्येवर विसावणारा तुला नमस्कार.
उरगाय त्रिनेत्राय हिरण्यवसुरेतसे अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च
सर्पस्वरूप, त्रिनेत्री, सुवर्णवीर्य असलेला, अगम्य, अंबिकेचा पती, सर्व देवांनी स्तुत्य तुला नमस्कार.