इदमन्तःपुरस्थानं रुद्रायतनमत्र च सवटानि तडागानि ह्य् अत्र वाप्यः सरांसि च
या अंतःपुरात रुद्राची मंदिरे आहेत, आणि इथेच मंडप, तलाव, विहिरी आणि सरोवरे देखील आहेत.
आरामाश्च सभाश्चात्र उद्यानान्यत्र वा तथा उपनिर्गमो दानवानां भवत्यत्र मनोहरः
इथे सुंदर बागा, सभागृहं आणि उद्याने आहेत; तसेच दानवांचा रमणीय फेरफटका इथेच आहे.
इत्येवं मानसं तत्राकल्पयत्पुरकल्पवित् मयेन तत्पुरं सृष्टं त्रिपुरं त्विति नः श्रुतम्
अशा प्रकारे नगररचनेचे जाणकाराने हे मनात उभे केले; मयाने हे त्रिपुर नावाचे नगर घडवले, असे आपण ऐकले आहे.
कार्ष्णायसमयं यत्तु मयेन विहितं पुरम् तारकाख्यो ऽधिपस्तत्र कृतस्थानाधिपो ऽवसत्
काळ्या लोखंडाचे नगर मयाने बांधले, आणि तिथे तारक नावाचा राजा राज्य करत होता.
यत्तु पूर्णेन्दुसंकाशं राजतं निर्मितं पुरम् विद्युन्माली प्रभुस्तत्र विद्युन्माली त्विवाम्बुदः
पूर्ण चंद्रासारखे तेजस्वी चांदीचे नगर बांधले होते, आणि तिथे विद्युत्माली नावाचा तेजस्वी राजा राज्य करत होता.
सुवर्णाधिकृतं यच्च मयेन विहितं पुरम् स्वयमेव मयस्तत्र गतस्तदधिपः प्रभुः
सोन्याचे नगर मयाने उभारले आणि स्वतः मयाच त्या नगराचा स्वामी झाला.
तारकस्य पुरं तत्र शतयोजनमन्तरम् विद्युन्मालिपुरं चापि शतयोजनके ऽन्तरे
तारकाचे नगर तिथे, शंभर योजन अंतरावर होते, आणि विद्युत्मालीचे नगरही शंभर योजन अंतरावर होते.
मेरुपर्वतसंकाशं मयस्यापि पुरं महत् पुष्यसंयोगमात्रेण कालेन स मयः पुरा
मयाचे मोठे नगर मेरू पर्वतासारखे भासत होते; पुष्य नक्षत्राच्या संयोगाने मयाने ते एकदा निर्माण केले.
कृतवांस्त्रिपुरं दैत्यस् त्रिनेत्रः पुष्पकं यथा येन येन मयो याति प्रकुर्वाणः पुरं पुरात्
त्या दैत्याने त्रिपुर निर्माण केली, जशी त्रिनेत्राने पुष्पक तयार केले; मया जिथे जाई, तिथे तो नवीन नगर उभारायचा.
प्रशस्तास्तत्र तत्रैव वारुण्यामालयाः स्वयम् रुक्मरूप्यायसानां च शतशो ऽथ सहस्रशः
तिथेच वरुणाच्या प्रदेशात, सोनं, चांदी आणि लोखंडाच्या शेकडो-हजारो सुंदर महाल होते.
रत्नाचितानि शोभन्ते पुराण्यमरविद्विषाम् प्रासादशतजुष्टानि कूटागारोत्कटानि च
देवतांच्या शत्रूंची ही शहरे रत्नांनी सजलेली, शेकडो राजवाड्यांनी आणि उंच मनोऱ्यांनी झळकत होती.
सर्वेषां कामगानि स्युः सर्वलोकातिगानि च सोद्यानवापीकूपानि सपद्मसरवन्ति च
ती सर्व शहरे मनासारखी, सर्व लोकांपेक्षा श्रेष्ठ, बागा, तलाव, विहिरी आणि कमळांनी भरलेली सरोवरे असलेली होती.
अशोकवनभूतानि कोकिलारुतवन्ति च चित्रशालाविशालानि चतुःशालोत्तमानि च
अशोकवनासारखी सुंदर बागा, कोकिळांच्या गोड आवाजांनी भरलेली, भव्य चित्रशाळा आणि उत्तम चौकोनी राजवाडे होते.
सप्ताष्टदशभौमानि सत्कृतानि मयेन च बहुध्वजपताकानि स्रग्दामालंकृतानि च
मयाने सात, आठ, दहा मजली इमारती बांधल्या, त्या सर्व अनेक ध्वज, पताका आणि फुलमाळांनी सजवलेल्या होत्या.
किङ्किणीजालशब्दानि गन्धवन्ति महान्ति च सुसंयुक्तोपलिप्तानि पुष्पनैवेद्यवन्ति च
तिथे घंटा आणि किंकिण्यांचे गोड आवाज, सुगंध, सुंदर मांडणी, फुलांची आणि नैवेद्याची सजावट होती.
यज्ञधूमान्धकाराणि संपूर्णकलशानि च गगनावरणाभानि हंसपङ्क्तिनिभानि च
यज्ञाच्या धुराने अंधारलेली ठिकाणे, पूर्ण कलशांनी भरलेली, आकाशाच्या आच्छादनासारखी आणि राजहंसांच्या रांगेसारखी दिसत होती.
पङ्क्तीकृतानि राजन्ते गृहाणि त्रिपुरे पुरे मुक्ताकलापैर्लम्बद्भिर् हसन्तीव शशिश्रियम्
त्रिपुराच्या नगरीतील घरे ओळीने उभी, मोत्यांच्या माळांनी झळकत, जणू चंद्राच्या शोभेने हसत आहेत असे वाटत होते.
मल्लिकाजातिपुष्पाद्यैर् गन्धधूपाधिवासितैः पञ्चेन्द्रियसुखैर्नित्यं समैः सत्पुरुषैरिव
मल्लिका, जाती आणि इतर फुलांच्या सुगंधाने, धूपाने दरवळलेली, नेहमी पंचेंद्रियांच्या सुखांनी भरलेली, जणू उत्तम पुरुष एकत्र आले आहेत असे वाटत होते.
हेमराजतलोहाद्यमणिरत्नाञ्जनाङ्किताः प्राकारास्त्रिपुरे तस्मिन् गिरिप्राकारसंनिभाः
त्या त्रिपुराच्या भिंती सोनं, चांदी, तांबे आणि मौल्यवान रत्नांनी सजवल्या होत्या. त्या डोंगराच्या तटांसारख्या भासायच्या.
एकैकस्मिन्पुरे तस्मिन् गोपुराणां शतं शतम् सपताकाध्वजवतां दृश्यन्ते गिरिशृङ्गवत्
त्या प्रत्येक नगरात शेकडो शेकडो महाद्वारं होती, त्यावर पताका आणि ध्वज फडकत होते, जणू काही डोंगरशिखरांसारखी दिसत.
नूपुरारावरम्याणि त्रिपुरे तत्पुराण्यपि स्वर्गातिरिक्तश्रीकाणि तत्र कन्यापुराणि च
त्रिपुरातील ती नगरं नूपुरांच्या मंजुळ आवाजांनी गूंजत होती, त्यांच्या शोभेला स्वर्गही फिका पडावा अशी श्रीमंती होती. तिथे कुमारिकांचीही स्वतंत्र नगरं होती.
आरामैश्च विहारैश्च तडागवटचत्वरैः सरोभिश्च सरिद्भिश्च वनैश्चोपवनैरपि
त्यात सुंदर बागा, रमणीय उद्याने, तलाव, वटवृक्षांची मोकळी जागा, मोठी सरोवरे, नद्या, घनदाट अरण्ये आणि लहान वनश्रीही होती.
दिव्यभोगोपभोगानि नानारत्नयुतानि च पुष्पोत्करैश्च सुभगास् त्रिपुरस्योपनिर्गमाः परिखाशतगम्भीराः कृता मायानिवारणैः
त्रिपुराच्या बाहेरच्या वाटा आणि प्रवेशद्वार शंभर खोल खंदकांनी वेढलेली होती, जणू काही मायेनं केलेली जादूची तटबंदी. तिथे दैवी सुखसोयी, विविध रत्नांनी मढवलेली वस्तू आणि फुलांचे ढीग होते.
निशम्य तद्दुर्गविधानमुत्तमं कृतं मयेनाद्भुतवीर्यकर्मणा दितेः सुता दैवतराजवैरिणः सहस्रशः प्रापुरनन्तविक्रमाः
मयाच्या अद्भुत कौशल्याने बांधलेल्या त्या अप्रतिम किल्ल्याची बातमी ऐकून, दितीचे पुत्र—देवतांचे आणि राजांचे शत्रू—असंख्य, अपार शौर्य असलेले, तिथे येऊन पोहोचले.
तदासुरैर्दर्पितवैरिमर्दनैर् जनार्दनैः शैलकरीन्द्रसंनिभैः बभूव पूर्णं त्रिपुरं तथा पुरा यथाम्बरं भूरिजलैर् जलप्रदैः
तेव्हा गर्विष्ठ आणि शत्रूंचा संहार करणारे असुर, डोंगरासारखे बलाढ्य, त्रिपुरात भरून राहिले. जसे पावसाळ्यात आकाश जलदांनी भरून जातं.
निर्मिते त्रिपुरे दुर्गे मयेनासुरशिल्पिना तद्दुर्गं दुर्गतां प्राप बद्धवैरैः सुरासुरैः
मय या असुर शिल्पकाराने त्रिपुराचा किल्ला बांधला, तेव्हा तो किल्ला देव आणि असुर यांच्या शत्रुत्वामुळे आश्रयस्थान बनला.
सकलत्राः सपुत्राश्च शस्त्रवन्तो ऽन्तकोपमाः मयादिष्टानि विविशुर् गृहाणि हृषिताश्च ते
पत्नी आणि मुलांसह, हातात शस्त्र घेऊन, मृत्यूसारखे भयंकर असुर, मयाच्या आज्ञेने आनंदाने त्या घरांत गेले.
सिंहा वनमिवानेके मकरा इव सागरम् रोषैश्चैवातिपारुष्यैः शरीरमिव संहतैः
जसे जंगलात अनेक सिंह असतात, समुद्रात मगर असतात, तसेच प्रचंड राग आणि कठोरतेने त्यांच्या शरीरांचा समूह एकत्र झाला.
तद्वद्बलिभिरध्यस्तं तत्पुरं देवतारिभिः त्रिपुरं संकुलं जातं दैत्यकोटिशताकुलम्
त्याचप्रमाणे, बलाढ्य देवद्रोही असुरांनी ते नगर व्यापले. त्रिपुरा असंख्य दैत्यांनी गजबजून गेली.
सुतलादपि निष्पत्य पातालाद्दानवालयात् उपतस्थुः पयोदाभा ये च गिर्युपजीविनः
सुतलातून, पाताळातील दानवांच्या वसाहतीतून, आणि डोंगराजवळ राहणारे असुर, हे सर्व मेघांसारखे एकत्र जमले.