देवैस्तथा विधातव्यं मया मतिविचारणम् विस्तारो योजनशतम् एकैकस्य पुरस्य तु
माझ्या विचारानुसार, देवांनी तशीच व्यवस्था करावी; प्रत्येक नगराचं क्षेत्रफळ शंभर योजनांचं असावं.
कार्यस्तेषां च विष्कम्भश् चैकैकशतयोजनम् पुष्ययोगेण निर्माणं पुराणं च भविष्यति
प्रत्येकाचं रुंदीही शंभर योजनांची असावी; पुष्य नक्षत्राच्या वेळी बांधकाम पूर्ण होईल आणि ते नगर प्राचीन ठरेल.
पुष्ययोगेण च दिवि समेष्यन्ति परस्परम् पुष्ययोगेण युक्तानि यस्तान्यासादयिष्यति
पुष्य नक्षत्राच्या वेळी ती नगरं आकाशात एकत्र येतील; पुष्याच्या संयोगाने जी एकत्र येतील, जो त्यांना गाठेल—
पुराण्येकप्रहारेण शतानि निहनिष्यति आयसं तु क्षितितले राजतं तु नभस्तले
एकाच आघाताने शेकडो प्राचीन नगरं नष्ट होतील; त्यातील एक लोखंडाचं पृथ्वीवर, एक चांदीचं आकाशात असेल.
राजतस्योपरिष्टात्तु सौवर्णं भविता पुरम् एवं त्रिभिः पुरैर्युक्तं त्रिपुरं तद्भविष्यति शतयोजनविष्कम्भैर् अन्तरैस्तद्दुरासदम्
चांदीच्या नगरावर सोन्याचं नगर असेल; अशा या तीन नगरांनी मिळून त्रिपुर तयार होईल, शंभर योजनांच्या रुंदीने जोडलेलं, आणि ते गाठणं फार कठीण असेल.
अट्टालकैर् यन्त्रशतघ्निभिश्च सचक्रशूलोपलकम्पनैश्च द्वारैर्महामन्दरमेरुकल्पैः प्राकारशृङ्गैः सुविराजमानम्
उंच मनोऱ्यांनी, शेकडो अस्त्रफेक यंत्रांनी, चाकं, भाले, हालवणारी यंत्रं, आणि मोठ्या मंदार-मेरू पर्वतासारख्या भव्य दरवाजांनी, तटबंदीच्या शिखरांनी ते नगर शोभून दिसेल.
सतारकाख्येन मयेन गुप्तं स्वस्थं च गुप्तं तडिन्मालिनापि को नाम हन्तुं त्रिपुरं समर्थो मुक्त्वा त्रिनेत्रं भगवन्तमेकम्
सातारक नावाच्या मयाने ते नगर सुरक्षित केलं, वीजेच्या माळांनी वेढलेलं, पूर्णपणे सुरक्षित; अशा त्रिपुराचा नाश त्रिनेत्रधारी भगवंताशिवाय दुसरा कोण करू शकतो?
इति चिन्तायुतो दैत्यो दिव्योपायप्रभावजम् चकार त्रिपुरं दुर्गं मनःसंचारचारितम्
अशा विचारांनी भरून, त्या दैत्याने दिव्य उपायांच्या सामर्थ्याने, आपल्या मनाच्या इच्छेने चालणारा त्रिपुर किल्ला उभारला.
प्राकारो ऽनेन मार्गेण इह वामुत्र गोपुरम् इह चाट्टालकद्वारम् इह चाट्टालगोपुरम्
इथे तटबंदी आहे, हा रस्ता इथे किंवा तिकडे आहे, इथे प्रवेशद्वार आहे; इथे मनोऱ्यांचं द्वार, इथे मनोऱ्यांचं प्रवेशद्वार आहे.
राजमार्ग इतश्चापि विपुलो भवतामिति रथ्योपरथ्याः सत्त्रिका इह चत्वर एव च
इथे राजमार्गही मोठा आहे; रस्ते, गल्लीबोळ, सभागृहं आणि चौक सगळे इथेच आहेत.
इदमन्तःपुरस्थानं रुद्रायतनमत्र च सवटानि तडागानि ह्य् अत्र वाप्यः सरांसि च
या अंतःपुरात रुद्राची मंदिरे आहेत, आणि इथेच मंडप, तलाव, विहिरी आणि सरोवरे देखील आहेत.
आरामाश्च सभाश्चात्र उद्यानान्यत्र वा तथा उपनिर्गमो दानवानां भवत्यत्र मनोहरः
इथे सुंदर बागा, सभागृहं आणि उद्याने आहेत; तसेच दानवांचा रमणीय फेरफटका इथेच आहे.
इत्येवं मानसं तत्राकल्पयत्पुरकल्पवित् मयेन तत्पुरं सृष्टं त्रिपुरं त्विति नः श्रुतम्
अशा प्रकारे नगररचनेचे जाणकाराने हे मनात उभे केले; मयाने हे त्रिपुर नावाचे नगर घडवले, असे आपण ऐकले आहे.
कार्ष्णायसमयं यत्तु मयेन विहितं पुरम् तारकाख्यो ऽधिपस्तत्र कृतस्थानाधिपो ऽवसत्
काळ्या लोखंडाचे नगर मयाने बांधले, आणि तिथे तारक नावाचा राजा राज्य करत होता.
यत्तु पूर्णेन्दुसंकाशं राजतं निर्मितं पुरम् विद्युन्माली प्रभुस्तत्र विद्युन्माली त्विवाम्बुदः
पूर्ण चंद्रासारखे तेजस्वी चांदीचे नगर बांधले होते, आणि तिथे विद्युत्माली नावाचा तेजस्वी राजा राज्य करत होता.
सुवर्णाधिकृतं यच्च मयेन विहितं पुरम् स्वयमेव मयस्तत्र गतस्तदधिपः प्रभुः
सोन्याचे नगर मयाने उभारले आणि स्वतः मयाच त्या नगराचा स्वामी झाला.
तारकस्य पुरं तत्र शतयोजनमन्तरम् विद्युन्मालिपुरं चापि शतयोजनके ऽन्तरे
तारकाचे नगर तिथे, शंभर योजन अंतरावर होते, आणि विद्युत्मालीचे नगरही शंभर योजन अंतरावर होते.
मेरुपर्वतसंकाशं मयस्यापि पुरं महत् पुष्यसंयोगमात्रेण कालेन स मयः पुरा
मयाचे मोठे नगर मेरू पर्वतासारखे भासत होते; पुष्य नक्षत्राच्या संयोगाने मयाने ते एकदा निर्माण केले.
कृतवांस्त्रिपुरं दैत्यस् त्रिनेत्रः पुष्पकं यथा येन येन मयो याति प्रकुर्वाणः पुरं पुरात्
त्या दैत्याने त्रिपुर निर्माण केली, जशी त्रिनेत्राने पुष्पक तयार केले; मया जिथे जाई, तिथे तो नवीन नगर उभारायचा.
प्रशस्तास्तत्र तत्रैव वारुण्यामालयाः स्वयम् रुक्मरूप्यायसानां च शतशो ऽथ सहस्रशः
तिथेच वरुणाच्या प्रदेशात, सोनं, चांदी आणि लोखंडाच्या शेकडो-हजारो सुंदर महाल होते.
रत्नाचितानि शोभन्ते पुराण्यमरविद्विषाम् प्रासादशतजुष्टानि कूटागारोत्कटानि च
देवतांच्या शत्रूंची ही शहरे रत्नांनी सजलेली, शेकडो राजवाड्यांनी आणि उंच मनोऱ्यांनी झळकत होती.
सर्वेषां कामगानि स्युः सर्वलोकातिगानि च सोद्यानवापीकूपानि सपद्मसरवन्ति च
ती सर्व शहरे मनासारखी, सर्व लोकांपेक्षा श्रेष्ठ, बागा, तलाव, विहिरी आणि कमळांनी भरलेली सरोवरे असलेली होती.
अशोकवनभूतानि कोकिलारुतवन्ति च चित्रशालाविशालानि चतुःशालोत्तमानि च
अशोकवनासारखी सुंदर बागा, कोकिळांच्या गोड आवाजांनी भरलेली, भव्य चित्रशाळा आणि उत्तम चौकोनी राजवाडे होते.
सप्ताष्टदशभौमानि सत्कृतानि मयेन च बहुध्वजपताकानि स्रग्दामालंकृतानि च
मयाने सात, आठ, दहा मजली इमारती बांधल्या, त्या सर्व अनेक ध्वज, पताका आणि फुलमाळांनी सजवलेल्या होत्या.
किङ्किणीजालशब्दानि गन्धवन्ति महान्ति च सुसंयुक्तोपलिप्तानि पुष्पनैवेद्यवन्ति च
तिथे घंटा आणि किंकिण्यांचे गोड आवाज, सुगंध, सुंदर मांडणी, फुलांची आणि नैवेद्याची सजावट होती.
यज्ञधूमान्धकाराणि संपूर्णकलशानि च गगनावरणाभानि हंसपङ्क्तिनिभानि च
यज्ञाच्या धुराने अंधारलेली ठिकाणे, पूर्ण कलशांनी भरलेली, आकाशाच्या आच्छादनासारखी आणि राजहंसांच्या रांगेसारखी दिसत होती.
पङ्क्तीकृतानि राजन्ते गृहाणि त्रिपुरे पुरे मुक्ताकलापैर्लम्बद्भिर् हसन्तीव शशिश्रियम्
त्रिपुराच्या नगरीतील घरे ओळीने उभी, मोत्यांच्या माळांनी झळकत, जणू चंद्राच्या शोभेने हसत आहेत असे वाटत होते.
मल्लिकाजातिपुष्पाद्यैर् गन्धधूपाधिवासितैः पञ्चेन्द्रियसुखैर्नित्यं समैः सत्पुरुषैरिव
मल्लिका, जाती आणि इतर फुलांच्या सुगंधाने, धूपाने दरवळलेली, नेहमी पंचेंद्रियांच्या सुखांनी भरलेली, जणू उत्तम पुरुष एकत्र आले आहेत असे वाटत होते.
हेमराजतलोहाद्यमणिरत्नाञ्जनाङ्किताः प्राकारास्त्रिपुरे तस्मिन् गिरिप्राकारसंनिभाः
त्या त्रिपुराच्या भिंती सोनं, चांदी, तांबे आणि मौल्यवान रत्नांनी सजवल्या होत्या. त्या डोंगराच्या तटांसारख्या भासायच्या.
एकैकस्मिन्पुरे तस्मिन् गोपुराणां शतं शतम् सपताकाध्वजवतां दृश्यन्ते गिरिशृङ्गवत्
त्या प्रत्येक नगरात शेकडो शेकडो महाद्वारं होती, त्यावर पताका आणि ध्वज फडकत होते, जणू काही डोंगरशिखरांसारखी दिसत.