कान्तं च ताडयामास जातखेदा वराङ्गना अदृश्यत वरारोहा श्वासनृत्यत्पयोधरा
एक सुंदर स्त्री दमली असता तिने प्रियकरावर पाणी फेकले; तिचा देखणा देह आणि श्वासाने हलणारी छाती नृत्य करताना दिसत होती.
कान्ताम्बुताडनाकृष्टकेशपाशनिबन्धना केशाकुलमुखी भाति मधुपैरिव पद्मिनी
प्रियकरासोबत पाण्यात खेळताना केस ओढले गेल्याने तिचे केस विस्कटले होते; तिचे तोंड गुंतलेल्या केसांनी सजलेले होते, जणू मधमाशांनी वेढलेले कमळच.
स्वचक्षुःसदृशैः पुष्पैः संछन्ने नलिनीवने छन्ना काचिच् चिरात्प्राप्ता कान्तेनान्विष्य यत्नतः
कमळांच्या बागेत स्वतःच्या डोळ्यांसारख्या फुलांनी झाकलेली एक स्त्री, बऱ्याच वेळ लपलेली होती, पण तिच्या प्रियकराने खूप शोधल्यानंतर तिला सापडले.
स्नाता शीतापदेशेन काचित्प्राहाङ्गना भृशम् रमणालिङ्गनं चक्रे मनो ऽभिलषितं चिरम्
स्नान करून गारवा जाणवू लागल्यावर एक स्त्री उत्कटतेने बोलली; तिने आपल्या प्रियकराला मिठी मारून मनातील दीर्घ इच्छा पूर्ण केली.
जलार्द्रवसनं सूक्ष्मम् अङ्गलीनं शुचिस्मिता धारयन्ती जनं चक्रे काचित् तत्र समन्मथम्
अंगाला चिकटणारे ओले, सूक्ष्म वस्त्र घालून आणि तेजस्वी हसत, एक स्त्री तिथल्या सर्वांच्या मनात आकर्षण जागवते.
कण्ठमाल्यगुणैः काचित् कान्तेन कृष्यताम्भसि त्रुट्यत्स्रग्दामपतितं रमणं प्राहसच्चिरम्
गळ्यात हार घालून, प्रियकराने पाण्यात खेचल्यावर हार तुटून पडला, तेव्हा ती स्त्री खूप वेळ हसत राहिली.
काचिद्भुग्ना सखीदत्तजानुदेशे नखक्षता संभ्रान्ता कान्तशरणं मग्ना काचिद्गता चिरम्
एक मैत्रिण गुडघ्यावर नखाने ओरखडा काढते, त्यामुळे वाकलेली आणि घाबरलेली एक स्त्री आपल्या प्रियकराकडे धावते आणि तिथेच राहते.
काचित्पृष्ठकृतादित्या केशनिस्तोयकारिणी शिलातलगता भर्त्रा दृष्टा कामार्तचक्षुषा
केसांवर पाणी ओतून पाठ ओली केलेली एक स्त्री दगडावर बसली होती; तिला तिच्या नवऱ्याने प्रेमाने भरलेल्या नजरेने पाहिले.
कृत्तमाल्यं विलुलितं संक्रान्तकुचकुङ्कुमम् रतिक्रीडितकान्तेव रराज तत्सरोदकम्
तुटलेले हार, स्तनांवर लागलेले केशर, जणू प्रियकरासोबतच्या प्रेमखेळानंतर, त्या सरोवराचे पाणी चमकत होते.
सुस्नातदेवगन्धर्वदेवरामागणेन च पूज्यमानं च ददृशे देवदेवं जनार्दनम्
स्नान करून, देवगंधर्व आणि सुंदर देवस्त्रियांच्या समूहाने पूजन केलेला जनार्दन देव सर्वांना दिसला.
क्वचिच् च ददृशे राजा लतागृहगताः स्त्रियः मण्डयन्तीः स्वगात्राणि कान्तसंन्यस्तमानसाः
कुठे तरी राजाने वेलींनी बनवलेल्या घरात स्त्रियांना पाहिले, त्या स्वतःचे अंग सजवत होत्या आणि त्यांचे मन प्रियकरात गुंतले होते.
काचिद् आदर्शनकरा व्यग्रा दूतीमुखोद्गतम् शृण्वती कान्तवचनम् अधिका तु तथा बभौ
एक स्त्री आरसा हातात घेऊन व्यस्त होती, दूताच्या तोंडून आलेले प्रियकराचे बोल ऐकत होती, त्यामुळे ती अधिकच तेजस्वी दिसत होती.
काचित् सत्वरिता दूत्या भूषणानां विपर्ययम् कुर्वाणा नैव बुबुधे मन्मथाविष्टचेतना
दूताने घाई केली म्हणून एक स्त्री दागिने बदलताना इतकी प्रेमात गुंतली होती की, तिला आपण काय करत आहोत हेही कळत नव्हते.
वायुनुन्नातिसुरभिकुसुमोत्करमण्डिते काचित्पिबन्ती ददृशे मैरेयं नीलशाद्वले
वाऱ्याने हलणाऱ्या सुवासिक फुलांच्या गंधाने भरलेल्या निळ्या गवताच्या कुरणात, एक स्त्री मैरेय मद्य पिताना दिसली.
पाययामास रमणं स्वयं काचिद्वराङ्गना काचित्पपौ वरारोहा कान्तपाणिसमर्पितम्
एका सुंदर युवतीने स्वतः आपल्या प्रियकराला पेय दिले; दुसरी एका मोहक रूपाच्या स्त्रीने आपल्या प्रियकराच्या हातून दिलेले पेय आनंदाने प्यायले.
काचित्स्वनेत्रचपलनीलोत्पलयुतं पयः पीत्वा पप्रच्छ रमणं क्व गते ते ममोत्पले
एकीने निळ्या कमळांनी सजवलेले दूध प्यायले आणि डोळ्यांनी लाजरी नजर टाकत आपल्या प्रियकराला विचारले, 'माझ्या कमळा, तू कुठे गेलास?'
त्वयैव पीतौ तौ नूनम् इत्युक्ता रमणेन सा तथा विदित्वा मुग्धत्वाद् बभूव व्रीडिता भृशम्
प्रियकराने सांगितले, 'हे दोन्ही पेय तूच प्यायलीस,' हे कळताच ती निरागसपणामुळे फारच लाजली.
काचित्कान्तार्पितं सुभ्रूः कान्तपीतावशेषितम् सविशेषरसं पानं पपौ मन्मथवर्धनम्
सुंदर भुवया असलेल्या एका स्त्रीने आपल्या प्रियकराने दिलेले, खास स्वाद असलेले आणि कामभावना वाढवणारे उरलेले पेय प्यायले.
आपानगोष्ठीषु तथा तासां स नरपुंगवः शुश्राव विविधं गीतं तन्त्रीस्वरविमिश्रितम्
त्या मद्यपानाच्या मैफिलींमध्ये त्या सर्वांकडून विविध गाणी, तंतुवाद्यांच्या सुरांनी सजलेली, त्या पुरुषश्रेष्ठाने ऐकली.
प्रदोषसमये ताश्च देवदेवं जनार्दनम् राजन्सदोपनृत्यन्ति नानावाद्यपुरःसराः
संध्याकाळी, राजन, त्या स्त्रिया अनेक वाद्यांच्या साथीने देवदेव जनार्दनासमोर नृत्य करीत.
याममात्रे गते रात्रौ विनिर्गत्य गुहामुखात् आवसन्संयुताः कान्तैः परर्द्धिरचितां गुहाम्
रात्रीचा एक प्रहर गेल्यावर, त्या गुहेच्या तोंडातून बाहेर पडून, आपल्या प्रियजनांसह मोठ्या वैभवाने सजलेल्या गुहेत राहू लागल्या.
नानागन्धान्वितलतां नानागन्धसुगन्धिनीम् नानाविचित्रशयनां कुसुमोत्करमण्डिताम्
ती गुहा विविध सुगंधी वेलींनी, अनेक गंधांनी दरवळणारी, रंगीबेरंगी आणि सुंदर पलंगांनी व फुलांच्या राशीने सजलेली होती.
एवम् अप्सरसां पश्यन् क्रीडितानि स पर्वते तपस्तेपे महाराजन् केशवार्पितमानसः
अशा रीतीने त्या पर्वतावर अप्सरांचे खेळ पाहत, तो राजाने केशवाच्या भक्तीने तपश्चर्या केली.
तमूचुर्नृपतिं गत्वा गन्धर्वाप्सरसां गणाः राजन्स्वर्गोपमं देशम् इमं प्राप्तो ऽस्यरिंदम
मग गंधर्व आणि अप्सरांचा समुदाय त्या राजाकडे गेला आणि म्हणाला, 'शत्रूंचा संहार करणाऱ्या राजा, तू या स्वर्गासारख्या प्रदेशात पोहोचला आहेस.'
वयं हि ते प्रदास्यामो मनसः काङ्क्षितान्वरान् तानादाय गृहं गच्छ तिष्ठेह यदि वा पुनः
'आम्ही तुला तुझ्या मनातील इच्छित वर देऊ; ते घे आणि घरी जा, किंवा पुन्हा येथे राहा, जसे तुला हवे.'
अमोघदर्शनाः सर्वे भवन्तस्त्वमितौजसः वरं वितरताद्यैव प्रसादं मधुसूदनात्
'तुम्हा सर्वांना अमोघ दृष्टी लाभली आहे, आणि तू, पराक्रमी, आजच वर माग, मधुसूदनाच्या कृपेने.'
एवमस्त्वित्यथोक्तस्तैः स तु राजा पुरूरवाः तत्रोवास सुखी मासं पूजयानो जनार्दनम्
त्यांनी असे म्हटल्यावर राजा पुरूरवा म्हणाला, 'तसेच होवो,' आणि तिथे एक महिना आनंदाने राहून जनार्दनाची पूजा केली.
प्रिय एव सदैवासीद् गन्धर्वाप्सरसां नृपः तुतोष स जनो राज्ञस् तस्यालौल्येन कर्मणा
राजा नेहमीच गंधर्व आणि अप्सरांना प्रिय होता; त्याच्या लोभरहित वागणुकीमुळे लोकही त्याच्यावर खूष होते.
फाल्गुनामलपक्षान्ते राजा स्वप्ने पुरूरवाः तस्यैव देवदेवस्य श्रुतवान्गदितं शुभम्
फाल्गुन महिन्याच्या शुद्ध पक्षाच्या शेवटी, राजा पुरूरवाने त्या देवदेवाचे शुभ वचन स्वप्नात ऐकले.
रात्र्यामस्यां व्यतीतायाम् अत्रिणा त्वं समेष्यसि तेन राजन्समागम्य कृतकृत्यो भविष्यसि
'ही रात्र संपल्यावर, तू अत्रीला भेटशील; राजन, त्याच्याशी भेटल्यावर तुझे सर्व कार्य सिद्ध होईल.'