शोभितोत्तमपार्श्वं तं देवमुत्पलशीर्षकम् ततः सम्मुखम् उद्वीक्ष्य ववन्दे स नराधिपः
कमळाच्या आकाराचा मुकुट घातलेल्या त्या देवाचे दोन्ही बाजू सुंदरतेने उजळून निघाले होते. राजाने त्याच्याकडे तोंड करून पाहिले आणि आदराने वंदन केले.
जानुभ्यां शिरसा चैव गत्वा भूमिं यथाविधि नाम्नां सहस्रेण तदा तुष्टाव मधुसूदनम्
राजा योग्य पद्धतीने, गुडघ्यांनी आणि डोक्याने भूमीला स्पर्श करून, हजारो नावांनी मधुसूदनाचे स्तवन करू लागला.
प्रदक्षिणमथो चक्रे स तूत्थाय पुनः पुनः रम्यमायतनं दृष्ट्वा तत्रोवासाश्रमे पुनः
नंतर तो पुन्हा पुन्हा उठून त्या रम्य मंदिराची प्रदक्षिणा करू लागला आणि पुन्हा त्या आश्रमात जाऊन राहिला.
बिलाद्बहिर्गुहां कांचिद् आश्रित्य सुमनोहराम् तपश्चकार तत्रैव पूजयन्मधुसूदनम्
राजा गुहेबाहेर येऊन दुसऱ्या एका सुंदर गुहेत गेला आणि तिथेच कठोर तपश्चर्या करत मधुसूदनाची पूजा करू लागला.
नानाविधैस्तथा पुष्पैः फलमूलैः सगोरसैः नित्यं त्रिषवणस्नायी वह्निपूजापरायणः
तो विविध फुले, फळे, कंदमुळे आणि दूध याने पूजा करीत असे. नेहमी दिवसातून तीन वेळा स्नान करीत आणि अग्निपूजेला वाहून घेत असे.
देववापीजलैः कुर्वन् सततं प्राणधारणम् सर्वाहारपरित्यागं कृत्वा तु मनुजेश्वरः
तो देवतांच्या तळ्याचे पाणी वापरून नेहमी प्राणायाम करीत असे आणि सर्व प्रकारचे अन्न सोडून दिले.
अनास्तृतगुहाशायी कालं नयति पार्थिवः त्यक्ताहारक्रियश्चैव केवलं तोयतो नृपः न तस्य ग्लानिमायाति शरीरं च तदद्भुतम्
राजा कुठलाही आसन न घालता गुहेत झोपत असे, अन्नाचा त्याग करून फक्त पाण्यावर जगत असे, तरी त्याचे शरीर थकत नसे; हे खरोखरच अद्भुत होते.
एवं स राजा तपसि प्रसक्तः सम्पूजयन्देववरं सदैव तत्राश्रमे कालमुवास कंचित् स्वर्गोपमे दुःखम् अविन्दमानः
अशा प्रकारे राजा तपश्चर्येत मग्न राहून, नेहमी देवाची पूजा करत त्या आश्रमात काही काळ स्वर्गासारखा सुखात राहिला, त्याला कुठलाही दुःख जाणवले नाही.
स त्वाश्रमपदे रम्ये त्यक्ताहारपरिच्छदः क्रीडाविहारं गन्धर्वैः पश्यन्नप्सरसां सह
त्या रम्य आश्रमात, अन्न आणि वस्त्र त्यागून, तो गंधर्व आणि अप्सरांसोबत त्यांच्या खेळ आणि विहार पाहू लागला.
कृत्वा पुष्पोच्चयं भूरि ग्रन्थयित्वा तथा स्रजः अग्रं निवेद्य देवाय गन्धर्वेभ्यस्तदा ददौ
त्याने पुष्कळ फुले गोळा करून माळा विणल्या, त्यातील सर्वात सुंदर देवाला अर्पण केली आणि उरलेली गंधर्वांना दिली.
पुष्पोच्चयप्रसक्तानां क्रीडन्तीनां यथासुखम् चेष्टा नानाविधाकाराः पश्यन्नपि न पश्यति
फुले गोळा करण्यात आणि आनंदाने खेळण्यात मग्न असलेल्या त्या सर्वांच्या विविध हालचाली तो पाहत असला, तरी प्रत्यक्षात त्याचे मन तिथे नव्हते.
काचित्पुष्पोच्चये सक्ता लताजालेन वेष्टिता सखीजनेन संत्यक्ता कान्तेनाभिसमुज्झिता
एक अप्सरा फुले गोळा करण्यात गुंतली होती, वेलींमध्ये अडकली, मैत्रिणींनी तिला सोडून दिले आणि प्रियकरानेही तिला मागे टाकले.
काचित्कमलगन्धाभा निःश्वासपवनाहृतैः मधुपैराकुलमुखी कान्तेन परिमोचिता
दुसरी एक, कमळाच्या सुवासाने दरवळणारी, तिच्या श्वासामुळे मधमाशा तिच्या चेहऱ्यावर जमा झाल्या होत्या, तिला तिच्या प्रियकराने सोडवले.
मकरन्दसभाक्रान्तनयना काचिदङ्गना कान्तनिःश्वासवातेन नीरजस्ककृतेक्षणा
एक स्त्री, मधाने भरलेल्या मधमाशांनी तिच्या डोळ्यांवर बसल्या होत्या, प्रियकराच्या श्वासाच्या झुळुकीने तिच्या नजरेला अडथळा निर्माण झाला.
काचिद् उच्चीय पुष्पाणि ददौ कान्तस्य भामिनी कान्तसंग्रथितैः पुष्पै रराज कृतशेखरा
एक तेजस्विनी पुष्पे गोळा करून ती प्रियकराला दिली; त्याने विणलेल्या फुलांच्या माळेने शिर सजवून ती फुलांच्या मुकुटात शोभून दिसत होती.
उच्चीय स्वयम् उद्ग्रथ्य कान्तेन कृतशेखरा कृतकृत्यमिवात्मानं मेने मन्मथवर्धिनी
तिने स्वतः फुले गोळा करून माळा विणल्या आणि प्रियकराने तिच्या डोक्यावर मुकुट घातला. त्यामुळे तिला स्वतःचे जीवन पूर्णत्वास गेले असे वाटले आणि तिच्या मनात प्रेम अधिक वाढले.
अस्त्वस्मिन्गहने कुञ्जे विशिष्टकुसुमा लता काचिदेवं रहो नीता रमणेन रिरंसुना
या एकांत बागेत सुंदर फुलांनी सजलेली एक वेल तिच्या प्रियकराच्या उत्कटतेने गुपचूप नेली गेली.
कान्तसंनामितलता कुसुमानि विचिन्वती सर्वाभ्यः काचिदात्मानं मेने सर्वगुणाधिकम्
प्रियकरांनी वेढलेल्या वेलींमध्ये फुले शोधताना, एक स्त्री स्वतःला सर्वांत गुणी आणि सरस समजत होती.
काश्चित्पश्यति भूपालं नलिनीषु पृथक्पृथक् क्रीडमानास्तु गन्धर्वैर् देवरामा मनोरमाः
काहींनी कमळांच्या मध्ये राजाला वेगवेगळ्या ठिकाणी गंधर्व आणि सुंदर देवस्त्रियांसोबत खेळताना पाहिले.
काचिद् आताडयत् कान्तम् उदकेन शुचिस्मिता ताड्यमानाथ कान्तेन प्रीतिं काचिदुपाययौ
एक तेजस्वी हास्य असलेली स्त्री आपल्या प्रियकरावर पाणी फेकते; तोही तिला पाणी फेकतो, आणि ती आनंदाने भरून जाते.
कान्तं च ताडयामास जातखेदा वराङ्गना अदृश्यत वरारोहा श्वासनृत्यत्पयोधरा
एक सुंदर स्त्री दमली असता तिने प्रियकरावर पाणी फेकले; तिचा देखणा देह आणि श्वासाने हलणारी छाती नृत्य करताना दिसत होती.
कान्ताम्बुताडनाकृष्टकेशपाशनिबन्धना केशाकुलमुखी भाति मधुपैरिव पद्मिनी
प्रियकरासोबत पाण्यात खेळताना केस ओढले गेल्याने तिचे केस विस्कटले होते; तिचे तोंड गुंतलेल्या केसांनी सजलेले होते, जणू मधमाशांनी वेढलेले कमळच.
स्वचक्षुःसदृशैः पुष्पैः संछन्ने नलिनीवने छन्ना काचिच् चिरात्प्राप्ता कान्तेनान्विष्य यत्नतः
कमळांच्या बागेत स्वतःच्या डोळ्यांसारख्या फुलांनी झाकलेली एक स्त्री, बऱ्याच वेळ लपलेली होती, पण तिच्या प्रियकराने खूप शोधल्यानंतर तिला सापडले.
स्नाता शीतापदेशेन काचित्प्राहाङ्गना भृशम् रमणालिङ्गनं चक्रे मनो ऽभिलषितं चिरम्
स्नान करून गारवा जाणवू लागल्यावर एक स्त्री उत्कटतेने बोलली; तिने आपल्या प्रियकराला मिठी मारून मनातील दीर्घ इच्छा पूर्ण केली.
जलार्द्रवसनं सूक्ष्मम् अङ्गलीनं शुचिस्मिता धारयन्ती जनं चक्रे काचित् तत्र समन्मथम्
अंगाला चिकटणारे ओले, सूक्ष्म वस्त्र घालून आणि तेजस्वी हसत, एक स्त्री तिथल्या सर्वांच्या मनात आकर्षण जागवते.
कण्ठमाल्यगुणैः काचित् कान्तेन कृष्यताम्भसि त्रुट्यत्स्रग्दामपतितं रमणं प्राहसच्चिरम्
गळ्यात हार घालून, प्रियकराने पाण्यात खेचल्यावर हार तुटून पडला, तेव्हा ती स्त्री खूप वेळ हसत राहिली.
काचिद्भुग्ना सखीदत्तजानुदेशे नखक्षता संभ्रान्ता कान्तशरणं मग्ना काचिद्गता चिरम्
एक मैत्रिण गुडघ्यावर नखाने ओरखडा काढते, त्यामुळे वाकलेली आणि घाबरलेली एक स्त्री आपल्या प्रियकराकडे धावते आणि तिथेच राहते.
काचित्पृष्ठकृतादित्या केशनिस्तोयकारिणी शिलातलगता भर्त्रा दृष्टा कामार्तचक्षुषा
केसांवर पाणी ओतून पाठ ओली केलेली एक स्त्री दगडावर बसली होती; तिला तिच्या नवऱ्याने प्रेमाने भरलेल्या नजरेने पाहिले.
कृत्तमाल्यं विलुलितं संक्रान्तकुचकुङ्कुमम् रतिक्रीडितकान्तेव रराज तत्सरोदकम्
तुटलेले हार, स्तनांवर लागलेले केशर, जणू प्रियकरासोबतच्या प्रेमखेळानंतर, त्या सरोवराचे पाणी चमकत होते.
सुस्नातदेवगन्धर्वदेवरामागणेन च पूज्यमानं च ददृशे देवदेवं जनार्दनम्
स्नान करून, देवगंधर्व आणि सुंदर देवस्त्रियांच्या समूहाने पूजन केलेला जनार्दन देव सर्वांना दिसला.