जलजैः स्थलजैर्मूलैः फलैः पुष्पैर्विशेषतः विविधैश्चैव नीवारैर् मुनिभोज्यैर्नराधिप
पाण्यात आणि जमिनीवर उगवणाऱ्या मुळांनी, फळांनी, विशेषतः फुलांनी, आणि विविध प्रकारच्या निवाऱ्याच्या धान्यांनी, जे ऋषी खातात, हे सर्व तिथे होते, राजन.
न तद्धान्यं न तत्सस्यं न तच्छाकं न तत्फलम् न तन्मूलं न तत्कन्दं न तत्पुष्पं नराधिप
राजन, तिथे असं काही धान्य, पीक, भाजी, फळ, मूळ, कंद किंवा फूल नाही जे सापडत नाही.
नागलोकोद्भवं दिव्यं नरलोकभवं च यत् अनूपोत्थं वनोत्थं च तत्र यन्नास्ति पार्थिवः
नागांच्या लोकांत उगवणारी दिव्य फळे, माणसांच्या जगातली फळे, दलदलीत किंवा जंगलात उगवणारी जी काही आहेत, राजन, तिथे काहीच नाही जे मिळत नाही.
सदा पुष्पफलं सर्वम् अजर्यम् ऋतुयोगतः मद्रेश्वरः स ददृशे तपसा ह्यतियोगतः
सर्व झाडांना नेहमीच फुले आणि फळे येतात, ऋतूनुसार ती कधीच कोमेजत नाहीत; हे सर्व मद्रदेशाच्या राजाने आपल्या तपश्चर्येच्या जोरावर पाहिले.
ददृशे च तथा तत्र नानारूपान् पतत्रिणः मयूरान् शतपत्त्रांश्च कलविङ्कांश्च कोकिलान्
त्याने तिथे अनेक प्रकारचे पक्षी पाहिले—मोर, शतपत्र, कलविंक, कोकिळा हे सर्व तिथे होते.
तथा कादम्बकान्हंसान् कोयष्टीन् खञ्जरीटकान् कुररान्कालकूटांश्च खट्वाङ्गान् लुब्धकांस् तथा
त्याचप्रमाणे त्याने कादंबक, हंस, कोयष्ट, खंजन, कुरर, काळकूट, खट्वांग आणि शिकारी पक्षीही पाहिले.
गोक्ष्वेडकांस्तथा कुम्भान् धार्तराष्ट्राञ्शुकान्बकान् घातुकांश्चक्रवाकांश्च कटुकान्टिट्टिभान् भटान्
त्याने गोक्ष्वेडक, कुम्भ, धार्तराष्ट्र, शुक, बक, घातुक, चक्रवाक, कटुक, टिटवी आणि भट हे पक्षीही पाहिले.
पुत्रप्रियान् लोहपृष्ठान् गोचर्मगिरिवर्तकान् पारावतांश्च कमलान् सारिका जीवजीवकान्
त्याने पुत्रप्रिय, लोहमुख, गोकर्म, गिरिवर्तक, पारवा, कमल, सारिका आणि जीवजीविक हे पक्षीही पाहिले.
लाववर्तकवार्ताकान् रक्तवर्त्मप्रभद्रकान् ताम्रचूडान्स्वर्णचूडान् कुक्कुटान् काष्ठकुक्कुटान्
त्याने लावा, वर्तक, वार्ताक, रक्तवर्त्म, प्रभद्रक, तांबड्या चोचीचे, सोन्याच्या चोचीचे, कोंबडी आणि लाकडी कोंबडी हे पक्षीही पाहिले.
कपिञ्जलान्कलविङ्कांस् तथा कुङ्कुमचूडकान् भृङ्गराजान् सीरपादान् भूलिङ्गान् डिण्डिमान् नवान्
त्याने कपिंजल, कलविंक, कुंकवाच्या चोचीचे, भृंगराज, सिरपाद, भुलिंग आणि नवीन डिंडिम हे पक्षीही पाहिले.
मञ्जुलीतकदात्यूहान् भारद्वाजांस्तथा चषान् एतांश्चान्यांश्च सुबहून् पक्षिसंघान्मनोहरान्
त्याने मंजुलीतक, दात्यूह, भारद्वाज, चष आणि असे असंख्य सुंदर पक्ष्यांचे थवेही पाहिले.
श्वापदान्विविधाकारान् मृगांश्चैव महामृगान् व्याघ्रान्केसरिणः सिंहान् द्वीपिनः शरभान्वृकान्
त्याने विविध स्वरूपाची मांसाहारी जनावरे, हरिण आणि मोठे हरिण, वाघ, माने असलेले सिंह, सिंह, चित्ते, शरभ आणि कोल्हे पाहिले.
ऋक्षांस्तरक्षूंश्च बहून् गोलाङ्गूलान् सवानरान् शशलोमान् सकादम्बान् मार्जारान् वायुवेगिनः
त्याने अनेक अस्वले, तरस, लांब शेपटीचे माकडे, माकडे, सश, कादंब पक्षी, मांजरे आणि वाऱ्यासारखे वेगवान प्राणी पाहिले.
मूषकान्नकुलान् कावान् सिंहान् द्रुममनोहरान् तथा मत्तांश्च मातंगान् महिषान् गवयान् वृषान् चमरान् सृमरांश्चैव तथा गौरखरानपि
त्याने उंदीर, मुंगूस, कोल्हे, झाडांमध्ये रमणारे सिंह, मदमस्त हत्ती, म्हशी, गवे, बैल, उंट, हरिण आणि गौर, गाढवे हे सर्व प्राणीही पाहिले.
उरभ्रांश्च तथा मेषान् सारङ्गानथ कूकुरान् नीलांश्चैव महानालान् करालान्मृगमातृकान्
तिथे मेंढे, मेंढरे, हरिण, कुत्रे, निळ्या रंगाचे प्राणी, मोठे साप, भयंकर मृगमातांही होत्या.
सदंष्ट्रारामसरभान् क्रौञ्चाकारकशम्बरान् करालान्कृतमालांश्च कालपुच्छांश्च तोरणान्
तिथे सुळ्यांचे डुकरे, सरभ नावाचे प्राणी, बगळे, काशांबरासारखे पक्षी, भयंकर आणि माळ घातलेले, काळ्या शेपटीचे आणि कमानीसारखे प्राणी होते.
दंष्ट्रान्खड्गान्वराहांश्च तुरंगान्खरगर्दभान् एतान् अद्विष्टान्मद्रेशो विरुद्धांश्च परस्परम्
तिथे सुळ्यांचे प्राणी, गेंडे, डुकरे, घोडे, खच्चर, गाढवे — हे सर्व, हे मद्रराजा, एकमेकांचे शत्रू असूनही, तिथे एकत्र शांतपणे राहत होते.
अविरुद्धान्वने दृष्ट्वा विस्मयं परमं ययौ तच्चाश्रमपदं पुण्यं बभूवात्रेः पुरा नृपम्
वनात हे नेहमी भांडणारे प्राणी एकत्र शांतपणे राहताना पाहून त्याला मोठा आश्चर्य वाटला; ते पुण्याचे आश्रमस्थान पूर्वी अत्री ऋषींचे निवासस्थान होते.
तत्प्रसादात्प्रभायुक्तं स्थावरैर्जङ्गमैस्तथा हिंसन्ति हि न चान्योन्यं हिंसकास्तु परस्परम्
त्याच्या कृपेने ते ठिकाण तेजाने उजळले होते, तिथे स्थावर आणि जंगम दोन्ही प्रकारचे जीव होते; ते एकमेकांना त्रास देत नव्हते, जरी त्यांच्या स्वभावाने ते एकमेकांचे वैरी होते.
क्रव्यादाः प्राणिनस्तत्र सर्वे क्षीरफलाशनाः निर्मितास्तत्र चात्यर्थम् अत्रिणा सुमहात्मना
तिथे सर्व मांसाहारी प्राणी दूध आणि फळे खात होते; हे सर्व महान आत्मा अत्री यांनी असंच निर्माण केले होते.
शैलानितम्बदेशेषु न्यवसच्च स्वयं नृपः पयः क्षरन्ति ते दिव्यम् अमृतस्वादुकण्टकम्
डोंगराच्या उतारावर आणि दऱ्यांत तो राजा स्वतः राहत होता; त्या दगडांतून दिव्य, अमृतासारखे गोड आणि काटेरी नसलेले दूध वाहत होते.
क्वचिद्राजन्महिष्यश्च क्वचिदाजाश्च सर्वशः शिलाः क्षीरेण सम्पूर्णा दध्ना चान्यत्र वा बहिः
कधी तिथे म्हशी, कधी बकऱ्या सर्वत्र दिसत; त्या दगडांत दूध भरलेले असे, तर कुठे दही किंवा बाहेरही असे.
संपश्यन्परमां प्रीतिम् अवाप वसुधाधिपः सरांसि तत्र दिव्यानि नद्यश्च विमलोदकाः
हे सर्व पाहून पृथ्वीचा स्वामी अत्यंत आनंदी झाला; तिथे दिव्य सरोवरे आणि स्वच्छ पाण्याच्या नद्या होत्या.
प्रणालिकानि चोष्णानि शीतलानि च भागशः कन्दराणि च शैलस्य सुसेव्यानि पदे पदे
तिथे काही ठिकाणी उबदार, काही ठिकाणी गार पाण्याच्या नाल्या होत्या; डोंगराच्या गुहा प्रत्येक पावलावर रम्य वाटत.
हिमपातो न तत्रास्ति समन्तात्पञ्चयोजनम् उपत्यका सुशैलस्य शिखरस्य न विद्यते
त्या सुंदर डोंगरशिखराच्या पाच योजन परिसरात कुठेही हिमवृष्टी नव्हती; उतारांवर बर्फाचा मागमूसही नव्हता.
तत्रास्ति राजञ्छिखरं पर्वतेन्द्रस्य पाण्डुरम् हिमपातं घना यत्र कुर्वन्ति सहिताः सदा
हे राजन, तिथे पर्वतराजाचे एक पांढरे शिखर आहे, जिथे मेघ नेहमी एकत्र येऊन हिमवृष्टी करतात.
तत्रास्ति चापरं शृङ्गं यत्र तोयघना घनाः नित्यमेवाभिवर्षन्ति शिलाभिः शिखरं वरम्
तिथे दुसरेही एक शिखर आहे, जिथे पावसाचे मेघ नेहमीच दगडांसह त्या उत्तम शिखरावर पाऊस पाडतात.
तदाश्रमं मनोहारि यत्र कामधरा धरा सुरमुख्योपयोगित्वाच् छाखिनां सफलाः फलाः
ते आश्रमस्थान मनोहारी होते, जिथे इच्छापूर्ती करणाऱ्या धारांनी प्रवाह वाहत, आणि झाडांची फळे नेहमीच देवांना योग्य अशी मिळत.
सदोपगीतभ्रमरसुरस्त्रीसेवितं परम् सर्वपापक्षयकरं शैलस्येव प्रहारकम्
तेथे सतत भ्रमर गात, दिव्य स्त्रिया सेवा करत, आणि त्या आश्रमाचे गुणगान होत असे; ते सर्व पापांचा नाश करणारे आणि डोंगरासारखे प्रभावी होते.
वानरैः क्रीडमानैश्च देशाद्देशान्नराधिप हिमपुञ्जाः कृतास्तत्र चन्द्रबिम्बसमप्रभाः
तिथे वानर जागोजागी खेळत, हे नराधिपा; तिथे चंद्रासारख्या तेजस्वी हिमाचे ढग तयार केले जात.