मध्यमः पञ्चशतिकस् त्रिशतेनाधमः स्मृतः चतुर्थांशेन विष्कम्भपर्वताः स्युः समन्ततः
मध्यम डोंगर पाचशे प्रमाणाचा असतो, नीच डोंगर तीनशे प्रमाणाचा मानला जातो. चौथ्या भागाने सर्व बाजूंनी आडवे डोंगर करावेत.
पूर्वेण वज्रगोमेदैर् दक्षिणेनेन्द्रनीलकैः पद्मरागयुतः कार्यो विद्वद्भिर्गन्धमादनः
गंधमादन डोंगर पूर्वेला वज्र आणि गोमेध रत्नांनी, दक्षिणेला इंद्रनीलांनी, आणि कमळमण्यांनी सुशोभित असा विद्वानांनी घडवावा.
वैदूर्यविद्रुमैः पश्चात् सम्मिश्रो विमलाचलः पद्मरागैः ससौवर्णैर् उत्तरेण च विन्यसेत्
विमलाचल डोंगर पश्चिमेला वैडूर्य आणि विद्रुम यांच्या मिश्रणाने, आणि उत्तरेला कमळमणी व सोन्याने सजवावा.
धान्यपर्वतवत्सर्वम् अत्रापि परिकल्पयेत् तद्वदावाहनं कुर्याद् वृक्षान्देवांश्च काञ्चनान्
इथेही सर्व काही धान्याच्या पर्वतासारखेच मांडावे. त्याचप्रमाणे आवाहन करावे आणि झाडे व देवता सोन्याची करावीत.
पूजयेत्पुष्पगन्धाद्यैः प्रभाते च विमत्सरः पूर्ववद्गुरुऋत्विग्भ्य इमान्मन्त्रानुदीरयेत्
फुलं, सुगंध वगैरेने सकाळी द्वेषरहितपणे पूजा करावी. पूर्वीप्रमाणे गुरुंनी ऋत्विजांना हे मंत्र सांगावेत.
यदा देवगणाः सर्वे सर्वरत्नेष्ववस्थिताः त्वं च रत्नमयो नित्यं नमस्ते ऽस्तु सदाचल
जेव्हा सर्व देवगण सर्व रत्नांत विराजमान होतात आणि तूही नेहमी रत्नमय असतोस, हे शाश्वत पर्वता, तुला नमस्कार असो.
यस्माद्रत्नप्रदानेन तुष्टिं प्रकुरुते हरिः सदा रत्नप्रदानेन तस्मान्नः पाहि पर्वत
कारण रत्नदानाने हरि नेहमी संतुष्ट होतो, म्हणून हे पर्वता, तू आम्हाला रत्नदानाने नेहमी रक्षण कर.
अनेन विधिना यस्तु दद्याद्रत्नमयं गिरिम् स याति विष्णुसालोक्यम् अमरेश्वरपूजितः
जो कोणी या पद्धतीने रत्नमय पर्वत दान करतो, तो अमरांच्या अधिपतीने पूजिला जाऊन विष्णुलोकात जातो.
यावत्कल्पशतं साग्रं वसेच्चेह नराधिप रूपारोग्यगुणोपेतः सप्तद्वीपाधिपो भवेत्
शंभर कल्पे आणि त्याहून अधिक काळ राजा इथे रूप, आरोग्य आणि गुणांनी युक्त राहतो आणि सातही द्वीपांचा अधिपती होतो.
ब्रह्महत्यादिकं किंचिद् यदत्रामुत्र वा कृतम् तत्सर्वं नाशमायाति गिरिर्वज्रहतो यथा
इथे किंवा इतरत्र ब्रह्महत्या वगैरे कोणतेही पाप केले असेल, ते सर्व वज्राने फोडलेल्या पर्वतासारखे नष्ट होते.
अतः परं प्रवक्ष्यामि रौप्याचलमनुत्तमम् यत्प्रदानान्नरो याति सोमलोकमनुत्तमम्
आता मी उत्तम रुप्याचा पर्वत सांगतो, ज्याचे दान केल्याने मनुष्याला सोमलोक मिळतो.
दशभिः पलसाहस्रैर् उत्तमो रजताचलः पञ्चभिर्मध्यमः प्रोक्तस् तदर्धेनाधमः स्मृतः
दहा हजार पळांचे जे रुप्याचे पर्वत असतो तो श्रेष्ठ, पाच हजारांचा मध्यम आणि त्याच्या अर्ध्याचा नीच मानला जातो.
अशक्तो विंशतेरूर्ध्वं कारयेच्छक्तितस्तदा विष्कम्भपर्वतांस्तद्वत् तुरीयांशेन कल्पयेत्
कोणाला वीसपेक्षा जास्त करणे शक्य नसेल तर आपल्या शक्तीनुसार करावे. तसेच आडवे पर्वत चौथ्या भागाने करावेत.
पूर्ववद्राजतान्कुर्वन् मन्दरादीन्विधानतः कलधौतमयांस्तद्वल् लोकेशानर्चयेद्बुधः
पूर्वीप्रमाणेच रुप्याचे पर्वत, आणि मंदरादी नियमाने घडवून, बुध्दिमानाने कलधौत पात्रांनी लोकपालांची पूजा करावी.
ब्रह्मविष्ण्वर्कवान्कार्यो नितम्बो ऽत्र हिरण्मयः राजतं स्याद्यदन्येषां सर्वं तदिह काञ्चनम्
ब्रह्मा, विष्णु आणि अर्क यांची मूर्ती करावी, आणि इथे पाया सोन्याचा असावा. इतर सर्वांसाठी रुप्याचे, आणि इथले सर्व सोन्याचे असावे.
शेषं तु पूर्ववत्कुर्याद् धोमजागरणादिकम् दद्यात्ततः प्रभाते तु गुरवे रौप्यपर्वतम्
इतर सर्व पूर्वीप्रमाणे, होम, जागरण वगैरे करावे. त्यानंतर सकाळी गुरुजींना रुप्याचा पर्वत द्यावा.
विष्कम्भशैलानृत्विग्भ्यः पूज्यवस्त्रविभूषणैः इमं मन्त्रं पठन्दद्याद् दर्भपाणिर्विमत्सरः
आडवे पर्वत ऋत्विजांना पूजा, वस्त्र आणि दागिन्यांसह द्यावेत. दर्भ हातात धरून, द्वेषरहितपणे हा मंत्र म्हणत द्यावा.
पितॄणां वल्लभो यस्माद् धरीन्द्राणां शिवस्य च पाहि राजत तस्मात्त्वं शोकसंसारसागरात्
कारण तू पितरांना, पृथ्वीच्या अधिपतींना आणि शिवालाही प्रिय आहेस. म्हणून हे रुप्य पर्वता, आम्हाला दुःख आणि जन्ममरणाच्या सागरातून वाचव.
इत्थं निवेद्य यो दद्याद् रजताचलमुत्तमम् गवामयुतदानस्य फलं प्राप्नोति मानवः
अशा प्रकारे सांगून जो मनुष्य उत्तम चांदीचा डोंगर अर्पण करतो, त्याला दहा हजार गायी दान केल्याचं फळ मिळतं.
सोमलोके स गन्धर्वैः किंनराप्सरसां गणैः पूज्यमानो वसेद्विद्वान् यावदाभूतसंप्लवम्
सोमलोकात तो ज्ञानी मनुष्य गंधर्व, किन्नर आणि अप्सरा यांच्या समूहांनी सन्मानित होत, सृष्टीच्या अंतापर्यंत वास करतो.
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि शर्कराशैलमुत्तमम् यस्य प्रदानाद्विष्ण्वर्करुद्रास्तुष्यन्ति सर्वदा
आता मी उत्तम साखरेचा डोंगर कसा करावा हे सांगतो; ज्याच्या दानाने विष्णु, सूर्य आणि रुद्र नेहमी प्रसन्न होतात.
अष्टाभिः शर्कराभारैर् उत्तमः स्यान्महाचलः चतुर्भिर्मध्यमः प्रोक्तो भाराभ्यामधमः स्मृतः
आठ ओझ्यांची साखर घेतली तर तो डोंगर श्रेष्ठ मानला जातो; चार ओझ्यांचा मध्यम, आणि दोन ओझ्यांचा कनिष्ठ समजला जातो.
भारेण वार्धभारेण कुर्याद्यः स्वल्पवित्तवान् विष्कम्भपर्वतान्कुर्यात् तुरीयांशेन मानवः
ज्याच्याकडे कमी संपत्ती आहे, त्याने अर्ध्या किंवा चतुर्थांश ओझ्याचा डोंगर करावा; माणसाने चतुर्थांश भाग घेऊन असे डोंगर घालावेत.
धान्यपर्वतवत्सर्वम् आसाद्यामरसंयुतम् मेरोरुपरि तद्वच्च स्थाप्यं हेमतरुत्रयम्
जसं धान्याच्या डोंगरात सर्व काही अमृतासह एकत्र केलं जातं, तसंच मेरूच्या शिखरावर तीन सोन्याची झाडं ठेवावीत.
मन्दारः पारिजातश्च तृतीयः कल्पपादपः एतद्वृक्षत्रयं मूर्ध्नि सर्वेष्वपि नियोजयेत्
मंदार, पारिजात आणि तिसरं कल्पवृक्ष—ही तीन झाडं प्रत्येक डोंगराच्या टोकावर ठेवावीत.
हरिचन्दनसंतानौ पूर्वपश्चिमभागयोः निवेश्यौ सर्वशैलेषु विशेषाच्छर्कराचले
पूर्व आणि पश्चिम बाजूला प्रत्येकी एक हळदीचंदनाचं झाड सर्व डोंगरांवर, विशेषतः साखरेच्या डोंगरावर लावावं.
मन्दरे कामदेवस्तु प्रत्यग्वक्त्रः सदा भवेत् गन्धमादनशृङ्गे तु धनदः स्यादुदङ्मुखः
मंदार डोंगरावर कामदेव नेहमी पश्चिमेकडे तोंड करून असावा; गंधमादन शिखरावर कुबेर उत्तर दिशेला तोंड करून असावा.
प्राङ्मुखो वेदमूर्तिस्तु हंसः स्याद्विपुलाचले हैमी सुपार्श्वे सुरभिर् दक्षिणाभिमुखी भवेत्
मोठ्या डोंगरावर वेदस्वरूप हंस पूर्वेकडे तोंड करून असावा; सोन्याच्या बाजूला सुरभी दक्षिणेकडे तोंड करून असावी.
धान्यपर्वतवत्सर्वम् आवाहनविधानकम् कृत्वा तु गुरवे दद्यान् मध्यमं पर्वतोत्तमम् ऋत्विग्भ्यश् चतुरः शैलान् इमान्मन्त्रानुदीरयन्
धान्याच्या डोंगरासारखी सर्व आवाहनाची विधी करून, मग मध्यम डोंगर गुरूंना द्यावा आणि चार डोंगर ऋत्विजांना मंत्र उच्चारून द्यावेत.
सौभाग्यामृतसारो ऽयं पर्वतः शर्करायुतः तस्मादानन्दकारी त्वं भव शैलेन्द्र सर्वदा
साखरेने भरलेला हा डोंगर म्हणजे सौभाग्याचं अमृत आहे; म्हणून, हे पर्वतराज, तू नेहमी आनंद देणारा हो.