ततः कल्पशतान्ते तु सप्तद्वीपाधिपो भवेत् आयुरारोग्यसम्पन्नः शत्रुभिश्चापराजितः
मग, शंभर कल्पांच्या शेवटी, तो सात द्वीपांचा राजा होतो, दीर्घायुष्य, आरोग्य आणि शत्रूंनी न जिंकता येणारा होतो.
अथ पापहरं वक्ष्ये सुवर्णाचलमुत्तमम् यस्य प्रदानाद्भवनं वैरिञ्चं याति मानवः
आता मी पापांचा नाश करणारा, श्रेष्ठ असा सुवर्णाचा पर्वत सांगतो, ज्याच्या दानाने मनुष्य ब्रह्मलोक प्राप्त करतो.
उत्तमः पलसाहस्रो मध्यमः पञ्चभिः शतैः तदर्धेनाधमस्तद्वद् अल्पवित्तो ऽपि शक्तितः दद्यादेकपलादूर्ध्वं यथाशक्त्या विमत्सरः
सर्वात उत्तम म्हणजे हजार पलांचे, मध्यम पाचशे पलांचे, आणि त्याच्या अर्ध्या वजनाचे कनिष्ठ; ज्याच्याकडे कमी आहे त्यानेही आपल्या शक्तीनुसार एक पल तरी द्यावे, हे द्वेष न ठेवता करावे.
धान्यपर्वतवत्सर्वं विदध्यान्मुनिपुंगव विष्कम्भशैलास्तद्वच्च ऋत्विग्भ्यः प्रतिपादयेत्
सर्व काही धान्याच्या पर्वतासारखे करावे, हे श्रेष्ठ ऋषी; तसेच, आधार पर्वतही ऋत्विजांना द्यावेत.
नमस्ते ब्रह्मबीजाय ब्रह्मगर्भाय ते नमः यस्मादनन्तफलदस् तस्मात्पाहि शिलोच्चय
ब्रह्मबीजाला नमस्कार असो, ब्रह्मगर्भाला नमस्कार असो; कारण तू अनंत फळ देतोस, म्हणून हे शिलांचे राशी, मला रक्षण कर.
यस्मादग्नेरपत्यं त्वं यस्मात्पुण्यं जगत्पते हेमपर्वतरूपेण तस्मात्पाहि नगोत्तम
कारण तू अग्नीपासून उत्पन्न झालेला आहेस, पुण्यवान आहेस, हे जगाच्या अधिपती, आणि सुवर्ण पर्वताच्या रूपात आहेस; म्हणून, हे श्रेष्ठ पर्वता, मला रक्षण कर.
अनेन विधिना यस्तु दद्यात्कनकपर्वतम् स याति परमं ब्रह्मलोकमानन्दकारकम् तत्र कल्पशतं तिष्ठेत् ततो याति परां गतिम्
जो कोणी या पद्धतीने सुवर्णाचा पर्वत दान करतो, तो परब्रह्मलोकात जातो, जो आनंद देतो; तिथे तो शंभर कल्पे राहतो आणि मग सर्वोच्च अवस्था प्राप्त करतो.
अतः परं प्रवक्ष्यामि तिलशैलं विधानतः यत्प्रदानान्नरो याति विष्णुलोकं सनातनम्
आता मी तिळाच्या पर्वताची विधी सांगतो, ज्याच्या दानाने मनुष्य विष्णुलोकात, म्हणजेच शाश्वत स्थानात, पोहोचतो.
उत्तमो दशभिर् द्रोणैर् मध्यमः पञ्चभिः स्मृतः त्रिभिः कनिष्ठो विप्रेन्द्र तिलशैलः प्रकीर्तितः
सर्वात उत्तम म्हणजे दहा द्रोणांचा, मध्यम पाच द्रोणांचा, आणि कनिष्ठ तीन द्रोणांचा तिळाचा पर्वत मानला जातो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण.
पूर्ववच्चापरान्सर्वान् विष्कम्भानभितो गिरीन् दानमन्त्रान् प्रवक्ष्यामि यथावन्मुनिपुंगव
पूर्वीप्रमाणे, सर्व बाजूंचे आधार पर्वत तयार करावेत; आता मी त्यांच्या दानासाठी मंत्र सांगतो, हे श्रेष्ठ ऋषी.
यस्मान्मधुवधे विष्णोर् देहस्वेदसमुद्भवाः तिलाः कुशाश्च माषाश्च तस्माच्छान्त्यै भवत्विह
मधूचा वध करताना विष्णूच्या शरीरातून आलेल्या घामातून तिळ, कुश आणि माष उत्पन्न झाले, म्हणून ते येथे शांती देण्यासाठी असावेत.
हव्ये कव्ये च यस्माच्च तिला एवाभिरक्षणम् भवादुद्धर शैलेन्द्र तिलाचल नमो ऽस्तु ते
कारण देव आणि पितर यांना होम आणि श्राद्धात तिळच वापरतात, म्हणून, हे पर्वतांचा राजा, तिळाचा पर्वता, तुला नमस्कार; तू मला उन्नती दे.
इत्यामन्त्र्य च यो दद्यात् तिलाचलमनुत्तमम् स वैष्णवं पदं याति पुनरावृत्तिदुर्लभम्
अशी प्रार्थना करून जो कोणी उत्तम तिळांचा डोंगर दान करतो, तो वैष्णव पदाला पोहोचतो, जिथून पुन्हा जन्म मिळणे फारच कठीण असते.
दीर्घायुष्यं समाप्नोति पुत्रपौत्रैश्च मोदते पितृभिर्देवगन्धर्वैः पूज्यमानो दिवं व्रजेत्
त्याला दीर्घायुष्य मिळते, तो आपल्या मुला-नातवांसोबत आनंद अनुभवतो, पितर, देव आणि गंधर्व यांच्या पूजेचा मान मिळवून तो स्वर्गात जातो.
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि कार्पासाचलमुत्तमम् यत्प्रदानान्नरो नित्यम् आप्नोति परमं पदम्
आता मी उत्तम कापसाचा डोंगर कसा द्यावा हे सांगतो; जो कोणी तो दान करतो, त्याला नेहमीच सर्वोच्च स्थान मिळते.
कार्पासपर्वतस् तद्वद् विंशद्भारैर् इहोत्तमः दशभिर्मध्यमः प्रोक्तः पञ्चभिस्त्वधमः स्मृतः भारेणाल्पधनो दद्याद् वित्तशाठ्यविवर्जितः
कापसाचा डोंगर वीस भारांचा असेल तर तो श्रेष्ठ, दहा भारांचा असेल तर मध्यम, आणि पाच भारांचा असेल तर कनिष्ठ मानला जातो. ज्याच्याकडे थोडे धन आहे त्याने आपल्या ऐपतीनुसार, कंजूषपणा न करता दान करावे.
धान्यपर्वतवत्सर्वम् आसाद्य मुनिपुंगव प्रभातायां तु शर्वर्यां दद्यादिदमुदीरयेत्
मुनिश्रेष्ठा, जसे धान्याच्या डोंगराबाबत केले जाते तसेच सर्व तयारी करून, पहाटेच्या वेळी हा कापसाचा डोंगर द्यावा आणि योग्य मंत्र म्हणावे.
त्वमेवावरणं यस्माल् लोकानामिह सर्वदा कार्पासाद्रे नमस्तुभ्यम् अघौघध्वंसनो भव
तू सर्व लोकांचे नेहमी आच्छादन करतोस म्हणून, हे कापसाच्या डोंगरांनो, तुला माझा नमस्कार. तू पापांचा नाश करणारा हो.
इति कार्पासशैलेन्द्रं यो दद्याच्छर्वसंनिधौ रुद्रलोके वसेत्कल्पं ततो राजा भवेदिह
जो कोणी हा कापसाचा डोंगर सर्वांच्या उपस्थितीत शंकराला अर्पण करतो, तो रुद्रलोकात एक कल्प राहतो आणि नंतर या पृथ्वीवर राजा होतो.
अतः परं प्रवक्ष्यामि घृताचलमनुत्तमम् तेजो ऽमृतमयं दिव्यं महापातकनाशनम्
आता मी उत्तम तुपाचा डोंगर सांगतो, जो तेजस्वी, अमृतासारखा, दिव्य आणि मोठ्या पापांचा नाश करणारा आहे.
विंशत्या घृतकुम्भानाम् उत्तमः स्याद्घृताचलः दशभिर्मध्यमः प्रोक्तः पञ्चभिस्त्वधमः स्मृतः
तुपाचा डोंगर वीस कुंभांनी बनवला असेल तर तो श्रेष्ठ, दहा कुंभांनी मध्यम, आणि पाच कुंभांनी कनिष्ठ मानला जातो.
अल्पवित्तो ऽपि यः कुर्याद् द्वाभ्यामिह विधानतः विष्कम्भपर्वतांस्तद्वच् चतुर्भागेण कल्पयेत्
ज्याच्याकडे थोडे धन आहे त्यानेही नियमाप्रमाणे दोन कुंभांनी डोंगर तयार करावा आणि त्याचप्रमाणे चार भागांत आधार डोंगर मांडावेत.
शालितण्डुलपात्राणि कुम्भोपरि निवेशयेत् कारयेत्संहतानुच्चान् यथाशोभं विधानतः
कुंभांवर तांदूळ आणि शालीचे पात्र ठेवावेत, ते नीट, उंच आणि शोभेसाठी योग्य रीतीने मांडावेत.
वेष्टयेच्छुक्लवासोभिर् इक्षुदण्डफलादिकैः धान्यपर्वतवच्छेषं विधानमिह पठ्यते
त्यांना पांढऱ्या वस्त्रांनी गुंडाळावे, ऊस आणि फळांनी सजवावे, आणि उरलेली विधी धान्याच्या डोंगराप्रमाणे करावी.
अधिवासनपूर्वं च तद्वद्धोमसुरार्चनम् प्रभातायां तु शर्वर्यां गुरवे तं निवेदयेत् विष्कम्भपर्वतांस्तद्वद् ऋत्विग्भ्यः शान्तमानसः
योग्य प्रकारे अधिवास, होम आणि पूजा करून, पहाटेच्या वेळी ते गुरूंना अर्पण करावे आणि शांत मनाने आधार डोंगर ऋत्विजांना द्यावेत.
संयोगाद्घृतमुत्पन्नं यस्मादमृततेजसोः तस्माद्धृतार्चिर्विश्वात्मा प्रीयतामत्र शंकरः
तुप हे अमृतरूप तेजाच्या संयोगाने निर्माण होते, म्हणून तुपाच्या ज्वाळेमुळे विश्वात्मा शंकर येथे प्रसन्न होवो.
यस्मात्तेजोमयं ब्रह्म घृते तद्विद्ध्यवस्थितम् घृतपर्वतरूपेण तस्मात्त्वं पाहि नो ऽनिशम्
कारण तेजमय ब्रह्म तुपात वास करतो, म्हणून तुपाच्या डोंगररूपात तो येथे आहे, म्हणून तू आम्हा सर्वांचे नेहमी रक्षण कर.
अनेन विधिना दद्याद् घृताचलमनुत्तमम् महापातकयुक्तो ऽपि लोकमाप्नोति शांकरम्
जो कोणी या विधीने उत्तम तुपाचा डोंगर दान करतो, तो मोठ्या पापांनी ग्रस्त असला तरी शंकराच्या लोकाला पोहोचतो.
हंससारसयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना विमानेनाप्सरोभिश्च सिद्धविद्याधरैर् वृतः विहरेत्पितृभिः सार्धं यावदाभूतसंप्लवम्
तो आपल्या पितरांसोबत हंस, सारस आणि घंटांनी सजवलेल्या विमानात, अप्सरा, सिद्ध आणि विद्याधरांच्या संगतीत, सृष्टीच्या अंतापर्यंत आनंदाने विहार करतो.
अतः परं प्रवक्ष्यामि रत्नाचलमनुत्तमम् मुक्ताफलसहस्रेण पर्वतः स्यादनुत्तमः
आता मी उत्तम रत्नांचा डोंगर सांगतो; हजार मोत्यांनी बनवलेला डोंगर हा सर्वश्रेष्ठ मानला जातो.