अन्नमेव ततो लक्ष्मीर् अन्नमेव जनार्दनः धान्यपर्वतरूपेण पाहि तस्मान्नगोत्तम
म्हणून लक्ष्मी हेच अन्न आहे आणि जनार्दनही अन्न आहे. हे श्रेष्ठ पर्वता, धान्याच्या रूपाने तू मला रक्षण कर.
अनेन विधिना यस्तु दद्याद्धान्यमयं गिरिम् मन्वन्तरशतं साग्रं देवलोके महीयते
जो कोणी या पद्धतीने धान्याचा पर्वत दान करतो, त्याचा देवांच्या लोकात शंभर मन्वंतरांपर्यंत सन्मान होतो.
अप्सरोगणगन्धर्वैर् आकीर्णेन विराजता विमानेन दिवः पृष्ठम् आयाति स्म निषेवित धर्मक्षये राजराज्यम् आप्नोतीह न संशयः
तो अप्सरा आणि गंधर्वांनी भरलेल्या तेजस्वी विमानात बसून स्वर्गात जातो, आणि पुण्य संपल्यावर इथे राजसत्ता मिळवतो, यात शंका नाही.
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि लवणाचलमुत्तमम् यत्प्रदानान्नरो लोकान् आप्नोति शिवसंयुतान्
आता मी उत्कृष्ट लवणपर्वत सांगतो, ज्याचे दान केल्याने मनुष्य शिवासह असलेल्या लोकांना प्राप्त होतो.
उत्तमः षोडशद्रोणैः कर्तव्यो लवणाचलः मध्यमः स्यात्तदर्धेन चतुर्भिरधमः स्मृतः
सर्वोत्तम लवणपर्वत सोळा द्रोणांनी करावा, मध्यम आठ द्रोणांनी, आणि चार द्रोणांनी कनिष्ठ मानला जातो.
वित्तहीनो यथाशक्त्या द्रोणादूर्ध्वं तु कारयेत् चतुर्थांशेन विष्कम्भपर्वतान्कारयेत्पृथक्
ज्याच्याकडे संपत्ती नाही त्याने आपल्या शक्तीनुसार, किमान एक द्रोणापेक्षा जास्त लवणपर्वत करावा. आणि चौथ्या भागाएवढ्या घेराचे पर्वत वेगळे करावेत.
विधानं पूर्ववत्कुर्याद् ब्रह्मादीनां च सर्वदा तद्वद्धेममयान्सर्वांल् लोकपालान्निवेशयेत्
पूर्वीप्रमाणेच विधी करावा आणि नेहमी ब्रह्मादींसाठीही करावा. तसेच सर्व लोकपालांचे सुवर्णमूर्ती ठेवाव्यात.
सरांसि कामदेवादींस् तद्वदत्रापि कारयेत् कुर्याज्जागरणं चापि दानमन्त्रान्निबोधत
येथेही तलाव, कामदेव आणि इतरही करावेत. जागरण करावे आणि आता दानाच्या मंत्रांचे ऐक.
सौभाग्यसरः सम्भूतो यतो ऽयं लवणो रसः तद्दानकर्तृकत्वेन त्वं मां पाहि नगोत्तम
हे श्रेष्ठ पर्वता, हा लवणरस सौभाग्यसरोवरातून उत्पन्न झाला आहे, म्हणून या दानकर्त्याचे तू मला रक्षण कर.
यस्मादन्नरसाः सर्वे नोत्कटा लवणं विना प्रियं च शिवयोर्नित्यं तस्माच्छान्तिं प्रयच्छ मे
कारण लवणाशिवाय अन्नाचे सर्व रस चांगले लागत नाहीत, आणि ते नेहमी शिव-पार्वतीला प्रिय आहे, म्हणून मला शांती दे.
विष्णुदेहसमुद्भूतं यस्मादारोग्यवर्धनम् तस्मात्पर्वतरूपेण पाहि संसारसागरात्
हे विष्णूच्या देहातून उत्पन्न झाले आहे आणि आरोग्य वाढवते, म्हणून पर्वताच्या रूपाने मला संसारसागरातून वाचव.
अनेन विधिना यस्तु दद्याल्लवणपर्वतम् उमालोके वसेत्कल्पं ततो याति परां गतिम्
जो कोणी या पद्धतीने लवणपर्वत दान करतो, तो एक कल्प उमा लोकात राहतो आणि नंतर सर्वोच्च स्थान प्राप्त करतो.
अतः परं प्रवक्ष्यामि गुडपर्वतमुत्तमम् यत्प्रदानान्नरः स्वर्गम् आप्नोति सुरपूजितम्
आता मी उत्कृष्ट गुळाचा पर्वत सांगतो, ज्याचे दान केल्याने मनुष्य स्वर्गात देवांकडून सन्मानित होतो.
उत्तमो दशभिर्भारैर् मध्यमः पञ्चभिर्मतः त्रिभिर्भारैः कनिष्ठः स्यात् तदर्धेनाल्पवित्तवान्
सर्वोत्तम पर्वत दहा भारांनी, मध्यम पाच भारांनी, कनिष्ठ तीन भारांनी आणि ज्याच्याकडे कमी संपत्ती आहे त्याने अर्ध्या भाराने करावा.
तद्वदामन्त्रणं पूजां हेमवृक्षसुरार्चनम् विष्कम्भपर्वतांस्तद्वत् सरांसि वनदेवताः
त्याच प्रमाणे, आमंत्रण, पूजा, सोन्याच्या झाडाची आराधना, पर्वत रक्षक, तळी आणि वनदेवतांची प्रतिष्ठा करावी.
होमजागरणं तद्वल् लोकपालाधिवासनम् धान्यपर्वतवत् कुर्याद् इमं मन्त्रमुदीरयेत्
त्याचप्रमाणे, होम आणि रात्रभर जागरण करावे, लोकपालांची स्थापना करावी, जशी धान्याच्या पर्वताची करतात; आणि हा मंत्र म्हणावा:
यथा देवेषु विश्वात्मा प्रवरो ऽयं जनार्दनः सामवेदस्तु वेदानां महादेवस्तु योगिनाम्
जसे सर्व देवांमध्ये जनार्दन, सर्वांचा आत्मा, श्रेष्ठ आहे; वेदांमध्ये सामवेद श्रेष्ठ आहे; योग्यांमध्ये महादेव श्रेष्ठ आहे;
प्रणवः सर्वमन्त्राणां नारीणां पार्वती यथा तथा रसानां प्रवरः सदैवेक्षुरसो मतः
सर्व मंत्रांमध्ये ॐ हा सर्वश्रेष्ठ आहे; स्त्रियांमध्ये पार्वती श्रेष्ठ आहे; तसेच सर्व रसांमध्ये ऊसाचा रस नेहमीच श्रेष्ठ मानला जातो.
मम तस्मात्परां लक्ष्मीं गुडपर्वत देहि वै यस्मात्सौभाग्यदायिन्या भ्राता त्वं गुडपर्वत निवासश्चापि पार्वत्यास् तस्माच्छान्तिं प्रयच्छ मे
म्हणून, गूळाच्या पर्वता, तू मला उत्तम लक्ष्मी दे, कारण तू सौभाग्य देणाऱ्या देवीचा भाऊ आहेस आणि पार्वतीसोबत वास करतोस; म्हणून मला शांती दे.
अनेन विधिना यस्तु दद्याद्गुडमयं गिरिम् पूज्यमानः स गन्धर्वैर् गौरीलोके महीयते
जो कोणी या पद्धतीने गूळाचा पर्वत दान करतो, त्याला गंधर्वांकडून सन्मान मिळतो आणि तो गौरीच्या लोकात मोठा होतो.
ततः कल्पशतान्ते तु सप्तद्वीपाधिपो भवेत् आयुरारोग्यसम्पन्नः शत्रुभिश्चापराजितः
मग, शंभर कल्पांच्या शेवटी, तो सात द्वीपांचा राजा होतो, दीर्घायुष्य, आरोग्य आणि शत्रूंनी न जिंकता येणारा होतो.
अथ पापहरं वक्ष्ये सुवर्णाचलमुत्तमम् यस्य प्रदानाद्भवनं वैरिञ्चं याति मानवः
आता मी पापांचा नाश करणारा, श्रेष्ठ असा सुवर्णाचा पर्वत सांगतो, ज्याच्या दानाने मनुष्य ब्रह्मलोक प्राप्त करतो.
उत्तमः पलसाहस्रो मध्यमः पञ्चभिः शतैः तदर्धेनाधमस्तद्वद् अल्पवित्तो ऽपि शक्तितः दद्यादेकपलादूर्ध्वं यथाशक्त्या विमत्सरः
सर्वात उत्तम म्हणजे हजार पलांचे, मध्यम पाचशे पलांचे, आणि त्याच्या अर्ध्या वजनाचे कनिष्ठ; ज्याच्याकडे कमी आहे त्यानेही आपल्या शक्तीनुसार एक पल तरी द्यावे, हे द्वेष न ठेवता करावे.
धान्यपर्वतवत्सर्वं विदध्यान्मुनिपुंगव विष्कम्भशैलास्तद्वच्च ऋत्विग्भ्यः प्रतिपादयेत्
सर्व काही धान्याच्या पर्वतासारखे करावे, हे श्रेष्ठ ऋषी; तसेच, आधार पर्वतही ऋत्विजांना द्यावेत.
नमस्ते ब्रह्मबीजाय ब्रह्मगर्भाय ते नमः यस्मादनन्तफलदस् तस्मात्पाहि शिलोच्चय
ब्रह्मबीजाला नमस्कार असो, ब्रह्मगर्भाला नमस्कार असो; कारण तू अनंत फळ देतोस, म्हणून हे शिलांचे राशी, मला रक्षण कर.
यस्मादग्नेरपत्यं त्वं यस्मात्पुण्यं जगत्पते हेमपर्वतरूपेण तस्मात्पाहि नगोत्तम
कारण तू अग्नीपासून उत्पन्न झालेला आहेस, पुण्यवान आहेस, हे जगाच्या अधिपती, आणि सुवर्ण पर्वताच्या रूपात आहेस; म्हणून, हे श्रेष्ठ पर्वता, मला रक्षण कर.
अनेन विधिना यस्तु दद्यात्कनकपर्वतम् स याति परमं ब्रह्मलोकमानन्दकारकम् तत्र कल्पशतं तिष्ठेत् ततो याति परां गतिम्
जो कोणी या पद्धतीने सुवर्णाचा पर्वत दान करतो, तो परब्रह्मलोकात जातो, जो आनंद देतो; तिथे तो शंभर कल्पे राहतो आणि मग सर्वोच्च अवस्था प्राप्त करतो.
अतः परं प्रवक्ष्यामि तिलशैलं विधानतः यत्प्रदानान्नरो याति विष्णुलोकं सनातनम्
आता मी तिळाच्या पर्वताची विधी सांगतो, ज्याच्या दानाने मनुष्य विष्णुलोकात, म्हणजेच शाश्वत स्थानात, पोहोचतो.
उत्तमो दशभिर् द्रोणैर् मध्यमः पञ्चभिः स्मृतः त्रिभिः कनिष्ठो विप्रेन्द्र तिलशैलः प्रकीर्तितः
सर्वात उत्तम म्हणजे दहा द्रोणांचा, मध्यम पाच द्रोणांचा, आणि कनिष्ठ तीन द्रोणांचा तिळाचा पर्वत मानला जातो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण.
पूर्ववच्चापरान्सर्वान् विष्कम्भानभितो गिरीन् दानमन्त्रान् प्रवक्ष्यामि यथावन्मुनिपुंगव
पूर्वीप्रमाणे, सर्व बाजूंचे आधार पर्वत तयार करावेत; आता मी त्यांच्या दानासाठी मंत्र सांगतो, हे श्रेष्ठ ऋषी.