अनेन विधिना सर्वं मासि मासि समाचरेत् संवत्सरान्ते शयनं शर्कराकलशान्वितम्
या पद्धतीने प्रत्येक महिन्यात हे सर्व विधी करावेत; वर्षाच्या शेवटी साखरेच्या कलशासह शय्यादान करावे.
सर्वोपस्करसंयुक्तं तथैकां गां पयस्विनीम् गृहं च शक्तिमान्दद्यात् समस्तोपस्करान्वितम्
सर्व उपयुक्त वस्तूंनी युक्त, एक दूध देणारी गाय, आणि ज्याची ऐपत असेल त्याने सर्व साधनांनी सजलेले घर द्यावे.
सहस्रेणाथ निष्काणां कृत्वा दद्याच्छतेन वा दशभिर्वाथ निष्केण तदर्धेनापि शक्तितः
आपल्या सामर्थ्यानुसार, एखाद्याने हजार सोन्याच्या नाण्यांचे दान करावे, किंवा शंभर, दहा, एक, किंवा अर्धे नाणे जरी असले तरी द्यावे.
सुवर्णाश्वः प्रदातव्यः पूर्ववन्मन्त्रवादनम् न वित्तशाठ्यं कुर्वीत कुर्वन्दोषं समश्नुते
मंत्रोच्चारासह, सोन्याचा घोडा द्यावा. संपत्तीच्या बाबतीत फसवणूक करू नये, कारण तसे केल्याने दोष लागतो.
अमृतं पिबतो वक्त्रात् सूर्यस्यामृतबिन्दवः निपेतुर्ये धरण्यां तु शालिमुद्गेक्षवः स्मृताः
अमृत पिणाऱ्याच्या तोंडातून, सूर्याच्या अमृताचे थेंब पृथ्वीवर पडले; तेच तांदूळ आणि ज्वारी म्हणून ओळखले जातात.
शर्करा तु परा तस्माद् इक्षुसारो ऽमृतात्मवान् इष्टा रवेरतः पुण्या शर्करा हव्यकव्ययोः
साखर सर्वांत श्रेष्ठ आहे; म्हणून ऊसाचा रस अमृतासारखा आहे. सूर्यापासून आलेली साखर पुण्यकारी असून, देव आणि पितरांना नैवेद्य म्हणून योग्य आहे.
शर्करासप्तमी चेयं वाजिमेधफलप्रदा सर्वदुष्टप्रशमनी पुत्रपौत्रप्रवर्धिनी
हीच साखर सप्तमी, जी अश्वमेध यज्ञाचे फळ देते, सर्व दोष दूर करते आणि पुत्र-पौत्रांची वाढ घडवते.
यः कुर्यात्परया भक्त्या स वै सद्गतिमाप्नुयात् कल्पमेकं वसेत्स्वर्गे ततो याति परं पदम्
जो कोणी हे व्रत अत्यंत भक्तीने करतो, तो उत्तम गति प्राप्त करतो, एक कल्प स्वर्गात राहतो आणि नंतर परमपद मिळवतो.
इदमनघं शृणोति यः स्मरेद्वा परिपठतीह दिवाकरस्य लोके मतिमपि च ददाति सो ऽपि देवैर् अमरवधूजनमालयाभिपूज्यः
जो कोणी हे निष्कलंक व्रत ऐकतो, आठवतो किंवा म्हणतो, त्याला सूर्यलोकात बुद्धी मिळते आणि देव-अप्सरांकडून सन्मान मिळतो.
अतः परं प्रवक्ष्यामि तद्वत्कमलसप्तमीम् यस्याः संकीर्तनादेव तुष्यतीह दिवाकरः
आता मी कमळ सप्तमी सांगतो, जिच्या केवळ स्मरणाने सूर्य प्रसन्न होतो.
वसन्तामलसप्तम्यां स्नातः सन्गौरसर्षपैः तिलपात्रे च सौवर्णे विधाय कमलं शुभम्
वसंतातील शुद्ध सप्तमीला, स्नान करून, पांढऱ्या मोहरी आणि तीळ घ्यावेत, आणि सोन्याच्या पात्रात सुंदर कमळ तयार करावे.
वस्त्रयुग्मावृतं कृत्वा गन्धपुष्पैः समर्चयेत् नमः कमलहस्ताय नमस्ते विश्वधारिणे
त्यावर दोन वस्त्रांनी आच्छादन करून, सुगंध आणि फुलांनी पूजा करावी, 'कमळहस्ताला नमस्कार, विश्वधारण करणाऱ्याला नमस्कार' असे म्हणावे.
दिवाकर नमस्तुभ्यं प्रभाकर नमो ऽस्तु ते ततो द्विकालवेलायाम् उदकुम्भसमन्विताम्
हे सूर्यदेवा, तुला नमस्कार; हे प्रभाकर, तुला नमस्कार. मग, दोन्ही संध्याकाळी, जलकुंभासह अर्पण करावे.
विप्राय दद्यात्सम्पूज्य वस्त्रमाल्यविभूषणैः शक्त्या च कपिलां दद्याद् अलंकृत्य विधानतः
ब्राह्मणाचा वस्त्र, हार आणि अलंकारांनी सन्मान करून, आपल्या शक्तीनुसार सुशोभित कपिला गाय द्यावी.
अहोरात्रे गते पश्चाद् अष्टम्यां भोजयेद्द्विजान् यथाशक्त्यथ भुञ्जीत मांसतैलविवर्जितम्
रात्र आणि दिवस गेले की, अष्टमीला ब्राह्मणांना जेवू घालावे आणि नंतर स्वतः जेवावे, पण मांस आणि तेल वर्ज्य करावे.
अनेन विधिना शुक्लसप्तम्यां मासि मासि च सर्वं समाचरेद्भक्त्या वित्तशाठ्यविवर्जितः
या पद्धतीने, प्रत्येक महिन्याच्या शुक्ल सप्तमीला, भक्तीने आणि संपत्तीच्या बाबतीत फसवणूक न करता व्रत करावे.
व्रतान्ते शयनं दद्यात् सुवर्णकमलान्वितम् गां च दद्यात्स्वशक्त्या तु सुवर्णाढ्यां पयस्विनीम्
व्रताच्या शेवटी, सोन्याच्या कमळाने सुशोभित शय्येचे दान करावे आणि आपल्या सामर्थ्यानुसार सोन्याने युक्त, दूध देणारी गाय द्यावी.
भाजनासनदीपादीन् दद्याद् इष्टानुपस्करान् अनेन विधिना यस्तु कुर्यात्कमलसप्तमीम् लक्ष्मीमनन्तामभ्येति सूर्यलोके महीयते
पात्रे, आसने, दिवे आणि इतर आवश्यक वस्तू इच्छेनुसार द्याव्यात. जो या प्रकारे कमळ सप्तमी करतो, त्याला अनंत लक्ष्मी मिळते आणि सूर्यलोकात सन्मान मिळतो.
कल्पे कल्पे ततो लोकान् सप्तगत्वा पृथक्पृथक् अप्सरोभिः परिवृतस् ततो याति परां गतिम्
प्रत्येक कल्पात, सात वेगवेगळ्या लोकांतून जात, अप्सरांच्या संगतीत राहून, शेवटी तो परमगतीला पोहोचतो.
यः पश्यतीदं शृणुयाच्च मर्त्यः पठेच्च भक्त्याथ मतिं ददाति सो ऽप्यत्र लक्ष्मीमचलामवाप्य गन्धर्वविद्याधरलोकभाक्स्यात्
जो मनुष्य हे पाहतो, ऐकतो किंवा भक्तीने म्हणतो आणि लक्ष देतो, त्याला येथे अचल लक्ष्मी मिळते आणि तो गंधर्व-विद्याधरांच्या लोकात सुख उपभोगतो.
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि सर्वपापप्रणाशिनीम् सर्वकामप्रदां रम्यां नाम्ना मन्दारसप्तमीम्
आता मी सर्व पापांचा नाश करणारी, सर्व इच्छा पूर्ण करणारी आणि मनाला आनंद देणारी 'मंदार सप्तमी' सांगतो.
माघस्यामलपक्षे तु पञ्चम्यां लघुभुङ्नरः दन्तकाष्ठं ततः कृत्वा षष्ठीमुपवसेद्बुधः
माघ महिन्यातील शुद्ध पक्षातील पंचमीला पुरुषाने हलके अन्न खावे, नंतर दात घासण्यासाठी काडी तयार करावी आणि सहाव्या दिवशी ज्ञानी माणसाने उपवास करावा.
विप्रान् सम्पूजयित्वा तु मन्दारं प्राशयेन्निशि ततः प्रभात उत्थाय कृत्वा स्नानं पुनर्द्विजान्
ब्राह्मणांची योग्य रीतीने पूजा करून, रात्री मंदाराचे सेवन करावे; मग पहाटे उठून स्नान करावे आणि पुन्हा ब्राह्मणांचा सन्मान करावा.
भोजयेच्छक्तितः कृत्वा मन्दारकुसुमाष्टकम् सौवर्णं पुरुषं तद्वत् पद्महस्तं सुशोभनम्
आपल्या सामर्थ्यानुसार त्यांना जेवू घालावे, नंतर आठ मंदार फुले आणि कमळ हातात असलेली सुंदर सोन्याची मूर्ती तयार करावी.
पद्मं कृष्णतिलैः कृत्वा ताम्रपात्रे ऽष्टपत्त्रकम् हैममन्दारकुसुमैर् भास्करायेति पूर्वतः
तांब्याच्या पात्रात कृष्ण तीळांनी आठ पाकळ्यांचे कमळ तयार करावे आणि सोन्याच्या मंदार फुलांनी पूर्व दिशेला सूर्याची पूजा करावी.
नमस्कारेण तद्वच्च सूर्यायेत्यानले दले दक्षिणे तद्वदर्काय तथार्यम्णे च नैरृते
नम्रतेने, दक्षिणेकडील पाकळीवर 'सूर्याय' म्हणून, नैऋत्य दिशेला 'अर्काय' आणि पश्चिमेकडील पाकळीवर 'अर्यमणे' असे पूजन करावे.
पश्चिमे वेदधाम्ने च वायव्ये चण्डभानवे पूष्णेत्युत्तरतः पूज्यम् आनन्दायेत्यतः परम्
पश्चिमेकडील पाकळीवर 'वेदधामना', वायव्य दिशेला 'चंडभानवे', उत्तरेकडील पाकळीवर 'पूषणाय' आणि पुढे 'आनंदाय' अशी पूजा करावी.
कर्णिकायां च पुरुषं सर्वात्मन इति न्यसेत् शुक्लवस्त्रैः समावेष्ट्य भक्ष्यैर्माल्यफलादिभिः
कमळाच्या मध्यभागी त्या मूर्तीला 'सर्वात्मा' म्हणून ठेवावे, ती पांढऱ्या वस्त्रांनी गुंडाळावी आणि विविध पक्वान्न, फुले, फळे याने सजवावी.
एवमभ्यर्च्य तत्सर्वं दद्याद्वेदविदे पुनः भुञ्जीतातैललवणं वाग्यतः प्राङ्मुखो गृही
अशी पूजा करून, सर्व वस्तू वेदज्ञ ब्राह्मणाला द्याव्यात; नंतर गृहस्थाने पूर्वेकडे तोंड करून, मौन पाळून, तेल आणि मीठ असलेले अन्न खावे.
अनेन विधिना सर्वं सप्तम्यां मासि मासि च कुर्यात्संवत्सरं यावद् वित्तशाठ्यविवर्जितः
या पद्धतीने प्रत्येक महिन्यात सप्तमीला, वर्षभर, कोणतीही कंजूषी न करता हे व्रत करावे.