कामाय पादौ सम्पूज्य जङ्घे वै मोहकारिणे मेढ्रं कन्दर्पनिधये कीटं प्रीतिमते नमः
इच्छेसाठी तुझ्या पायांची पूजा करतो, मोहासाठी तुझ्या पिंडऱ्यांना वंदन करतो, कामाचा खजिना असलेल्या तुझ्या गुप्तेंद्रियांना नमस्कार करतो, आणि आनंदासाठी तुझ्या गुदप्रदेशाला वंदन करतो — हे प्रिय, तुला माझा नमस्कार.
नाभिं सौख्यसमुद्राय वामाय च तथोदरम् हृदयं हृदयेशाय स्तनावाह्लादकारिणे
नाभी म्हणजे सुखाचा महासागर आहे, डावीकडील भाग आणि पोटसुद्धा तसेच; हृदय हे हृदयाच्या स्वामीचे आहे, आणि स्तन हे आनंद देणारे आहेत.
उत्कण्ठायेति वैकुण्ठम् आस्यमानन्दकारिणे वामाङ्गं पुष्पचापाय पुष्पबाणाय दक्षिणम्
कंठ हा उत्कंठेसाठी, वैकुंठ हा परमानंदासाठी, तोंड हे आनंद निर्माण करणारे; डावे अंग फुलांच्या धनुष्याचे, आणि उजवे अंग फुलांच्या बाणाचे आहे.
मानसायेति वै मौलिं विलोलायेति मूर्धजम् सर्वात्मने च सर्वाङ्गं देवदेवस्य पूजयेत्
मन हे पूजेसाठी, शिर हे राजसत्तेसाठी, केस हे खेळकरपणासाठी; आणि संपूर्ण शरीर हे देवाधिदेवाचे मूर्तरूप म्हणून पूजावे.
नमः शिवाय शान्ताय पाशाङ्कुशधराय च गदिने पीतवस्त्राय शङ्खचक्रधराय च
शांत स्वरूप असलेल्या शिवाला, पाश आणि अंकुश धारण करणाऱ्याला, गदा घेणाऱ्याला, पिवळे वस्त्र परिधान करणाऱ्याला, आणि शंख-चक्र धारण करणाऱ्याला नमस्कार.
नमो नारायणायेति कामदेवात्मने नमः सर्वशान्त्यै नमः प्रीत्यै नमो रत्यै नम श्रियै
कामाचा आत्मा असलेल्या नारायणाला नमस्कार; सर्व शांततेला, प्रेमाला, आनंदाला आणि श्रीमंतीला नमस्कार.
नमः पुष्ट्यै नमस्तुष्ट्यै नमः सर्वार्थसम्पदे एवं सम्पूज्य देवेशम् अनङ्गात्मकमीश्वरम् गन्धैर्मौल्यैस्तथा धूपैर् नैवेद्येन च कामिनी
अशा प्रकारे, सुगंध, फुले, धूप आणि नैवेद्याने, इच्छारूप असलेल्या देवाधिदेवाची पूजा करून, स्त्रीने पुढचे कृत्य करावे.
तत आहूय धर्मज्ञं ब्रह्माणं वेदपारगम् अव्यङ्गावयवं पूज्य गन्धपुष्पार्चनादिभिः
नंतर, धर्म जाणणाऱ्या, वेदपारंगत ब्राह्मणाला बोलावून, त्याच्या निर्दोष अंगांची सुगंध, फुले आणि इतर उपचारांनी पूजा करावी.
शालेयतण्डुलप्रस्थं घृतपात्रेण संयुतम् तस्मै विप्राय सा दद्यान् माधवः प्रीयतामिति
ती स्त्री त्या ब्राह्मणाला शालिधान्याचा एक प्रस्थ आणि तुपाचा भांडे द्यावे, आणि म्हणावे — 'माधव समाधानी होवो.'
यथेष्टाहारयुक्तं वै तमेव द्विजसत्तमम् रत्यर्थं कामदेवो ऽयम् इति चित्ते ऽवधार्य तम्
त्या उत्तम ब्राह्मणाला त्याच्या इच्छेनुसार जेवण द्यावे, आणि मनात 'हा कामदेवच आहे, रतीसाठी' असे ठामपणे समजावे.
यद्यदिच्छति विप्रेन्द्रस् तत्तत्कुर्याद्विलासिनी सर्वभावेन चात्मानम् अर्पयेत्स्मितभाषिणी
तो ब्राह्मण जे काही मागेल, ते सर्व स्त्रीने करावे; हसतमुखाने, गोड बोलून, आणि पूर्ण मनाने स्वतःला अर्पण करावे.
एवमादित्यवारेण सर्वमेतत्समाचरेत् तण्डुलप्रस्थदानं च यावन्मासास्त्रयोदश
अशा प्रकारे, प्रत्येक रविवारी, तिने ही सर्व पूजा करावी आणि तांदळाचा एक प्रस्थ द्यावा, असे तेरा महिने करावे.
ततस्त्रयोदशे मासि सम्प्राप्ते तस्य भामिनी विप्रस्योपस्करैर्युक्तां शय्यां दद्याद्विलक्षणाम्
मग तेराव्या महिन्यात, स्त्रीने त्या ब्राह्मणाला सर्व वस्तूंनी सजलेली एक खास शय्या द्यावी.
सोपधानकविश्रामां सास्तरावरणां शुभाम् प्रदीपोपानहच्छत्त्रपादुकासनसंयुताम्
ती शय्या उशीसह आरामदायक, सुंदर चादरीने झाकलेली, दिवा, पादत्राणे, छत्री आणि आसन यांनी युक्त असावी.
सपत्नीकमलंकृत्य हेमसूत्राङ्गुलीयकैः सूक्ष्मवस्त्रैः सकटकैर् धूपमाल्यानुलेपनैः
ती शय्या आणि तिच्या सौपत्नीने सोबत मिळून, सोन्याच्या अंगठ्या, सूक्ष्म वस्त्रे, कडे, धूप, हार आणि उटणे यांनी सजवावी.
कामदेवं सपत्नीकं गुडकुम्भोपरि स्थितम् ताम्रपात्रासनगतं हैमनेत्रपटावृतम्
कामदेव आणि त्याच्या पत्नीला गुळाच्या घटावर, तांब्याच्या पातेल्यात बसवावे, आणि सोन्याच्या डोळ्यांनी सजवलेल्या वस्त्राने झाकावे.
सकांस्यभाजनोपेतम् इक्षुदण्डसमन्वितम् दद्यादेतेन मन्त्रेण तथैकां गां पयस्विनीम्
कांस्याच्या भांड्यांनी, ऊसाच्या काठीने सजवून, त्या मंत्राने एक दुधाळ गाय द्यावी.
यथान्तरं न पश्यामि कामकेशवयोः सदा तथैव सर्वकामाप्तिर् अस्तु विष्णो सदा मम
जसे मला काम आणि केशव यात कधीच फरक दिसत नाही, तसेच मला विष्णूपासून नेहमी सर्व इच्छा पूर्ण व्हाव्यात.
यथा न कमला देहात् प्रयाति तव केशव तथा ममापि देवेश शरीरे स्वे कुरु प्रभो
जसा कमळ तुझ्या अंगावरून कधीच जात नाही, तसेच हे केशव, माझे शरीरही माझ्याजवळच राहू दे, देवादिदेव प्रभो.
तथा च काञ्चनं देवं प्रतिगृह्णन्द्विजोत्तमः क इदं कस्मा अदादिति वैदिकं मन्त्रमीरयेत्
मग श्रेष्ठ ब्राह्मणाने सोन्याची मूर्ती घेताना, 'हे कोणासाठी? कोणासाठी दिलं जातंय?' असा वैदिक मंत्र म्हणावा.
ततः प्रदक्षिणीकृत्य विसर्ज्य द्विजपुंगवम् शय्यासनादिकं सर्वं ब्राह्मणस्य गृहं नयेत्
नंतर त्या ब्राह्मणाला प्रदक्षिणा घालून, त्याला आदराने निरोप द्यावा आणि सर्व गादी, आसन वगैरे त्याच्या घरी नेऊन द्यावीत.
ततः प्रभृति यो विप्रो रत्यर्थं गृहमागतः स मान्यः सूर्यवारे च स मन्तव्यो भवेत्तदा
त्या दिवसापासून, जो ब्राह्मण आनंदासाठी घरी येईल, त्याचा सन्मान करावा, विशेषतः रविवारी त्याला योग्य मान द्यावा.
एवं त्रयोदशं यावन् मासमेवं द्विजोत्तमान् तर्पयेत यथाकामं प्रोषिते ऽन्यं समाचरेत्
अशा प्रकारे तेरा महिने, इच्छेनुसार श्रेष्ठ ब्राह्मणाचे समाधान करावे; तो नसल्यास दुसऱ्याला बोलवावे.
तदनुज्ञया रूपवान्यो यावदभ्यागतो भवेत् आत्मनो ऽपि यथाविघ्नं गर्भभूतिकरं प्रियम्
त्याच्या परवानगीने, दुसरा देखणा ब्राह्मण येईपर्यंत स्वीकारावा, आणि स्वतःसाठी विघ्न न येता, आवडता संतान मिळवण्यासाठी योग्य ते करावे.
दैवं वा मानुषं वा स्याद् अनुरागेण वा ततः साचारानष्टपञ्चाशद् यथाशक्त्या समाचरेत्
दैवाने, माणसाने किंवा प्रेमाने काही झाले तरी, नीतिपूर्वक आणि आपल्या शक्तीनुसार अठ्ठावन्न कृत्ये करावीत.
एतद्धि कथितं सम्यग् भवतीनां विशेषतः अधर्मो ऽयं ततो न स्याद् वेश्यानामिह सर्वदा
हे सर्व मी तुम्हाला नीट सांगितले आहे; म्हणून या स्त्रियांसाठी येथे कधीही हे अधर्म ठरत नाही.
पुरुहूतेन यत्प्रोक्तं दानवीषु पुरा मया तदिदं साम्प्रतं सर्वं भवतीष्वपि युज्यते
पूर्वी मी दानव स्त्रियांना जे सांगितले, तेच इंद्राने सांगितलेले सर्व काही आता तुमच्याही बाबतीत लागू होते.
सर्वपापप्रशमनम् अनन्तफलदायकम् कल्याणीनां च कथितं तत्कुरुध्वं वराननाः
हे सर्व पुण्यवती स्त्रियांसाठी सांगितले आहे, जे सर्व पापे दूर करते आणि अनंत फल देते; म्हणून हे सुंदर मुखी स्त्रियांनो, तुम्ही ते अवश्य करा.
करोति याशेषमखण्डमेतत् कल्याणिनी माधवलोकसंस्था सा पूजिता देवगणैर् अशेषैर् आनन्दकृत्स्थानम् उपैति विष्णोः
जी पुण्यवती स्त्री हे अखंड व्रत पूर्णपणे करते, ती माधवाच्या लोकात वावरते, सर्व देवांनी पूजली जाते आणि विष्णूच्या सान्निध्यात आनंदमय स्थान मिळवते.
तपोधनः सो ऽप्यभिधाय चैवं तदा च तासां व्रतमङ्गनानाम् स्वस्थानमेष्यत्यनु ताः समस्तं व्रतं करिष्यन्ति च देवयानैः
मुनिने असे सांगून, तो आपल्या घरी परततो आणि त्या सर्व स्त्रिया आपल्या सखींसह हे व्रत करतात.