कश्यपो व्रतमाहात्म्याद् आगत्य परया मुदा चकार कर्कशां भूयो रूपयौवनशालिनीम्
व्रताच्या महिम्यामुळे कश्यप अत्यंत आनंदित झाला आणि पुन्हा त्या रूपसुंदर, तरुण पण कठोर दितीसाठी तपस्या केली.
वरैर् आछन्दयामास सा तु वव्रे ततो वरम् पुत्रं शक्रवधार्थाय समर्थममितौजसम्
त्याने तिला वर मागण्यास सांगितले; तिने मग असा वर मागितला—इंद्राचा वध करू शकेल असा, अपार तेजस्वी पुत्र मिळावा.
वरयामि महात्मानं सर्वामरनिषूदनम् उवाच कश्यपो वाक्यम् इन्द्रहन्तारम् ऊर्जितम्
'मी सर्व देवांचा संहार करणारा, महान आत्मा पुत्र मागते,' असे तिने सांगितले; कश्यप म्हणाला, 'इंद्रहंता, बलवान पुत्र मिळेल.'
प्रदास्याम्यहमेवेह किं त्व् एतत् क्रियतां शुभे आपस्तम्बः करोत्विष्टिं पुत्रीयामद्य सुव्रते
'मी स्वतः येथे तो वर देईन; पण हे शुभ कार्य कर,' असे कश्यप म्हणाला. 'आज आपस्तंब पुत्रकामेष्टी यज्ञ करील, हे सुभगे.'
विधास्यामि ततो गर्भम् इन्द्रशत्रुनिषूदनम् आपस्तम्बस्ततश्चक्रे पुत्रेष्टिं द्रविणाधिकाम्
'मग मी इंद्रशत्रूंचा नाश करणारा गर्भ देईन,' असे सांगून, आपस्तंबाने भरपूर संपत्तीने पुत्रकामेष्टी यज्ञ केला.
इन्द्रशत्रुर् भवस्वेति जुहाव च सविस्तरम् देवा मुमुदिरे दैत्या विमुखाः स्युश्च दानवाः
'इंद्रशत्रू होवो' असे म्हणत यज्ञ केला; देवता आनंदित झाल्या, दैत्य विरोधक झाले आणि दानव दूर गेले.
दित्यां गर्भम् अथाधत्त कश्यपः प्राह तां पुनः त्वया यत्नो विधातव्यो ह्य् अस्मिन्गर्भे वरानने
कश्यपाने दितीच्या गर्भात बीज ठेवले आणि पुन्हा तिला सांगितले—'हे सुंदर स्त्री, या गर्भासाठी तुला प्रयत्न करावा लागेल.'
संवत्सरशतं त्व् एकम् अस्मिन्न् एव तपोवने संख्यायां नैव भोक्तव्यं गर्भिण्या वरवर्णिनि
या आश्रमात, शंभर वर्षे, गर्भवतीने दिवस मोजू नयेत आणि काहीही खाऊ नये, हे लक्षात ठेव, हे सुंदर वर्णाच्या स्त्री.
न स्थातव्यं न गन्तव्यं वृक्षमूलेषु सर्वदा नोपस्करेषूपविशेन् मुसलोलूखलादिषु
कधीही झाडांच्या मुळाजवळ उभं राहू नये किंवा तिकडे जाऊ नये. मुसळ, ओखळ आणि अशा वस्तूंवर बसू नये.
जले च नावगाहेत शून्यागारं च वर्जयेत् वल्मीकायां न तिष्ठेत न चोद्विग्नमना भवेत्
पाण्यात उतरू नये, ओस पडलेल्या घरात राहू नये. वारुळाजवळ थांबू नये आणि मनात घाबरटपणा ठेवू नये.
विलिखेन्न नखैर्भूमिं नाङ्गारेण न भस्मना न शयालुः सदा तिष्ठेद् व्यायामं च विवर्जयेत्
नखांनी, कोळशाने किंवा राखेने जमिनीवर खरवडू नये. नेहमीच आडवे पडू नये आणि जास्त व्यायामही करू नये.
न तुषाङ्गारभस्मास्थिकपालेषु समाविशेत् वर्जयेत्कलहं लोकैर् गात्रभङ्गं तथैव च
तुष, कोळसा, राख, हाडं किंवा मडक्यांमध्ये जिथे आहेत तिथे जाऊ नये. लोकांशी भांडण आणि शरीराला इजा होईल असं टाळावं.
न मुक्तकेशा तिष्ठेत नाशुचिः स्यात्कदाचन न शयीतोत्तरशिरा न चापरशिराः क्वचित्
सैल केसांनी उभं राहू नये, कधीही अपवित्र राहू नये. डोकं उत्तर किंवा दक्षिण दिशेला करून झोपू नये.
न वस्त्रहीना नोद्विग्ना न चार्द्रचरणा सती नामङ्गल्यां वदेद्वाचं न च हास्याधिका भवेत्
कपडे न घालता, घाबरून किंवा ओल्या पायांनी राहू नये. अशुभ बोलू नये आणि फार हसावंही नये.
कुर्यात्तु गुरुशुश्रूषां नित्यं माङ्गल्यतत्परा सर्वौषधीभिः कोष्णेन वारिणा स्नानमाचरेत्
नेहमी गुरूची सेवा करावी, शुभ गोष्टींमध्ये लक्ष द्यावं आणि सर्व औषधी टाकून कोमट पाण्याने स्नान करावं.
कृतरक्षा सुभूषा च वास्तुपूजनतत्परा तिष्ठेत्प्रसन्नवदना भर्तुः प्रियहिते रता
रक्षणाची पूजा करून, सुंदर अलंकार घालून, घराची पूजा करायला तत्पर राहावं. चेहऱ्यावर आनंद ठेवावा आणि पतीच्या आनंदासाठी व हितासाठी मन लावावं.
दानशीला तृतीयायां पार्वण्यं नक्तमाचरेत् इतिवृत्ता भवेन्नारी विशेषेण तु गर्भिणी
तिसऱ्या दिवशी आणि सणाच्या दिवशी उपवास करावा. विशेषतः गर्भवती असताना स्त्रीने असं वागावं.
यस्तु तस्या भवेत्पुत्रः शीलायुर्वृद्धिसंयुतः अन्यथा गर्भपतनम् अवाप्नोति न संशयः
अशा स्त्रीला जो पुत्र होईल तो सद्गुणी, दीर्घायुषी आणि वाढणारा असेल; अन्यथा गर्भपात होईल, यात शंका नाही.
तस्मात्त्वमनया वृत्त्या गर्भे ऽस्मिन्यत्नमाचर स्वस्त्यस्तु ते गमिष्यामि तथेत्युक्तस्तया पुनः
म्हणून या गर्भधारणेत तू असं वागावं आणि काळजीपूर्वक सर्व नियम पाळावेत. तुझं कल्याण होवो. मी आता जाते, असं तिला पुन्हा सांगितलं.
पश्यतां सर्वभूतानां तत्रैवान्तरधीयत ततः सा कश्यपोक्तेन विधिना समतिष्ठत
सर्व जीवांच्या समोर ती तिथेच अदृश्य झाली. मग तिने कश्यपांनी सांगितलेल्या पद्धतीने सर्व नियम पाळले.
अथ भीतस्तथेन्द्रो ऽपि दितेः पार्श्वमुपागमत् विहाय देवसदनं तच्छुश्रूषुरवस्थितः
मग इंद्र घाबरून, देवांचे घर सोडून, दितीच्या जवळ गेला आणि तिची सेवा करू लागला.
दितेश्छिद्रान्तरप्रेप्सुर् अभवत्पाकशासनः विनीतो ऽभवद् अव्यग्रः प्रशान्तवदनो बहिः
दितीमध्ये काही चूक सापडते का हे पाहण्यासाठी देवांचा राजा नम्र, शांत आणि बाहेरून स्थिर दिसत राहिला.
अजानन्किल तत्कार्यम् आत्मनः शुभमाचरन् ततो वर्षशतान्ते सा न्यूने तु दिवसैस् त्रिभिः
आपलं काम काय आहे हे न कळता तो सत्कर्म करत राहिला. शंभर वर्षं संपली आणि फक्त तीन दिवस उरले.
मेने कृतार्थमात्मानं प्रीत्या विस्मितमानसा अकृत्वा पादयोः शौचं प्रसुप्ता मुक्तमूर्धजा
ती स्वतःला यशस्वी समजू लागली, मन आनंदी आणि आश्चर्यचकित झालं. पाय धुतले नाहीत, केस मोकळे ठेवून ती झोपली.
निद्राभरसमाक्रान्ता दिवापरशिराः क्वचित् ततस्तदन्तरं लब्ध्वा प्रविष्टस्तु शचीपतिः
झोपेच्या झटक्याने ती दिवसा डोकं दक्षिणेला करून झोपली. तेव्हा संधी मिळताच शचीपती तिथे गेला.
वज्रेण सप्तधा चक्रे तं गर्भं त्रिदशाधिपः ततः सप्तैव ते जाताः कुमाराः सूर्यवर्चसः
देवताधिपतीने वज्राने त्या गर्भाचे सात भाग केले. मग सूर्यासारखा तेजस्वी सात कुमार जन्मले.
रुदन्तः सप्त ते बाला निषिद्धा गिरिदारिणा भूयो ऽपि रुदतश्चैतान् एकैकं सप्तधा हरिः
ते सातही मुलं रडत होती, तेव्हा पर्वतावर राहणाऱ्याने त्यांना थांबवले. पण ते पुन्हा पुन्हा रडू लागली, म्हणून हरिने प्रत्येक मुलाचे सात तुकडे केले.
चिछेद वृत्रहन्ता वै पुनस्तदुदरे स्थितः एवमेकोनपञ्चाशद् भूत्वा ते रुरुदुर्भृशम्
वृत्राचा वध करणाऱ्याने, ती मुलं अजून पोटात असतानाच, पुन्हा त्यांना तुकडे केले. अशा रीतीने एकूण एकोणपन्नास झाली आणि ती जोरजोरात रडू लागली.
इन्द्रो निवारयामास मां रोदिष्ट पुनः पुनः ततः स चिन्तयामास किमेतदिति वृत्रहा
इंद्राने त्यांना वारंवार समजावले, 'पुन्हा पुन्हा रडू नका.' मग वृत्राचा वध करणारा विचार करू लागला, 'हे काय घडते आहे?'
धर्मस्य कस्य माहात्म्यात् पुनः संजीवितास्त्वमी विदित्वा ध्यानयोगेन मदनद्वादशीफलम्
‘धर्माच्या कोणत्या सामर्थ्यामुळे ही मुलं पुन्हा जिवंत झाली?’ असे त्याने मनात विचारले. ध्यानधारणेने त्याला मदनद्वादशी व्रताचे फळ कळले.