अङ्गुष्ठमात्रं पुरुषं तथैव सौवर्णम् अत्यायतबाहुदण्डम् चतुर्मुखं कुम्भमुखे निधाय धान्यानि सप्ताम्बरसंयुतानि
कलशाच्या तोंडाशी अंगठ्याएवढ्या आकाराचा, दीर्घ बाहू व चार मुख असलेला सुवर्ण पुरुष ठेवावा, आणि सात प्रकारचे धान्य वस्त्रात गुंडाळून ठेवावे.
सकांस्यपात्राक्षतशुक्तियुक्तं मन्त्रेण दद्याद्द्विजपुंगवाय उत्क्षिप्य लम्बोदरदीर्घबाहुम् अनन्यचेता यमदिङ्मुखः सन्
कांस्याच्या पात्रात अक्षता व शंख घेऊन, मंत्र म्हणत, दक्षिणेकडे तोंड करून, एकाग्र मनाने, मोठ्या पोटाचा व दीर्घ बाहू असलेल्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाला ते अर्घ्य द्यावे.
श्वेतां च दद्याद्यदि शक्तिरस्ति रौप्यैः खुरैर् हेममुखीं सवत्साम् धेनुं नरः क्षीरवतीं प्रणम्य सवत्सघण्टाभरणां द्विजाय
शक्य असल्यास, पांढरी गायी, पाडसासह, चांदीच्या खुरांनी व सोन्याच्या मुखाने, दुधाने भरलेली, पाडसाच्या घंटा घातलेली, ब्राह्मणाला वंदन करून द्यावी.
आ सप्तरात्रोदयम् एतदस्य दातव्यमेतत्सकलं नरेण यावत्समाः सप्त दशाथवा स्युर् अथोर्ध्वमप्यत्र वदन्ति केचित्
हे सर्व अर्घ्य सात दिवस, किंवा दहा दिवस, किंवा काहींच्या मते त्याहून अधिक, सातव्या सूर्योदयापर्यंत द्यावे.
काशपुष्पप्रतीकाश वह्निमारुतसम्भव मित्रावरुणयोः पुत्र कुम्भयोने नमो ऽस्तु ते
काश फुलासारखा तेजस्वी, अग्नी व वायूपासून जन्मलेला, मित्र व वरुण यांचा पुत्र, कलशातून जन्मलेला अगस्त्य, तुला मी नमस्कार करतो.
विन्ध्यवृद्धिक्षयकर मेघतोयविषापह रत्नवल्लभ देवेश लङ्कावासिन्नमो ऽस्तु ते
रत्नांचा प्रिय, देवांचा स्वामी, विंध्य पर्वत वाढवणारा व कमी करणारा, मेघ, पाणी व विष दूर करणारा, लंकेत वास करणारा, तुला मी नमस्कार करतो.
वातापी भक्षितो येन समुद्रः शोषितः पुरा लोपामुद्रापतिः श्रीमान् यो ऽसौ तस्मै नमो नमः
ज्याने वातापी राक्षसाला गिळले, समुद्र कोरडा घातला, लोपा मुद्रेचा पती, तो तेजस्वी अगस्त्य ऋषी, त्यांना मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
राजपुत्रि महाभागे ऋषिपत्नि वरानने लोपामुद्रे नमस्तुभ्यम् अर्घो मे प्रतिगृह्यताम् प्रत्यब्दं तु फलत्यागम् एवं कुर्वन्न सीदति
राजकन्या, महाभाग्यशाली, ऋषिपत्नी, सुंदर मुख असलेली लोपा मुद्रा, तुला मी नमस्कार करतो; माझे अर्घ्य स्वीकार. हे दरवर्षी केल्यास फळ मिळते आणि पतन होत नाही.
होमं कृत्वा ततः पश्चाद् वर्जयेन्मानवः फलम् अनेन विधिना यस्तु पुमानर्घ्यं निवेदयेत्
होम केल्यावर माणसाने फळ खाऊ नये; जो या पद्धतीने अर्घ्य अर्पण करतो—
इमं लोकं स चाप्नोति रूपारोग्यसमन्वितः द्वितीयेन भुवर्लोकं स्वर्गलोकं ततः परम्
तो या जगात सौंदर्य व आरोग्य प्राप्त करतो; दुसऱ्याने भुवर्लोक मिळतो, आणि नंतर स्वर्गलोकही मिळतो.
सप्तैव लोकानाप्नोति सप्तार्घान् यः प्रयच्छति यावदायुश्च यः कुर्यात् परं ब्रह्माधिगच्छति
जो सात अर्घ्य अर्पण करतो, तो सातही लोक मिळवतो; आणि जो आयुष्यभर हे करतो, तो परम ब्रह्म प्राप्त करतो.
इह पठति शृणोति वा य एतद् युगलमुनिप्रभवार्घ्यसम्प्रदानम् मतिमपि च ददाति सो ऽपि विष्णोर् भवनगतः परिपूज्यते ऽमरौघैः
जो येथे हे वाचतो किंवा ऐकतो, किंवा मनात आणतो, त्या युगल ऋषींपासून जन्मलेल्या अगस्त्य ऋषींना अर्पण केलेल्या अर्घ्याचे वर्णन, तो विष्णूच्या लोकात देवांनी पूजला जातो.
सौभाग्यारोग्यफलदम् अमुत्राक्षय्यकारकम् भुक्तिमुक्तिप्रदं देव तन्मे ब्रूहि जनार्दन
जनार्दन, जे सौभाग्य आणि आरोग्य देतं, पुढच्या जन्मात नाश न होणारे पुण्य मिळवतं, आणि भोग व मोक्ष दोन्हीही देतं, ते कृपया मला सांग.
यदुमायाः पुरा देव उवाच पुरसूदनः कैलासशिखरासीनो देव्या पृष्टस्तदा किल
हे देव, पूर्वी एकदा देवीने विचारल्यावर, कैलास शिखरावर बसलेल्या पुरसूदनाने या जगाच्या मायेबद्दल सांगितलं होतं.
कथासु सम्प्रवृत्तासु धर्म्यासु ललितासु च तदिदानीं प्रवक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्
आता मी तुला ती कथा सांगतो, जी धर्मयुक्त आणि मनाला आनंद देणारी आहे, आणि जी भोग व मोक्ष यांचे फळ देते.
शृणुष्वावहिता देवि तथैवानन्तपुण्यकृत् नराणामथ नारीणाम् आराधनमनुत्तमम्
देवी, लक्षपूर्वक ऐक. पुरुष आणि स्त्रिया दोघांसाठीही, जे अनंत पुण्य देणारं श्रेष्ठ आराधन आहे, ते मी सांगतो.
नभस्ये वाथ वैशाखे पुण्यमार्गशिरस्य च शुक्लपक्षे तृतीयायां सुस्नातो गौरसर्षपैः
नभस्य किंवा वैशाख महिन्यात, किंवा शुभ मार्गाच्या सुरुवातीला, शुक्ल पक्षातील तृतीयेला, पिवळ्या मोहरीने चांगलं स्नान करावं.
गोरोचनं सगोमूत्रम् उष्णं गोशकृतं तथा दधिचन्दनसम्मिश्रं ललाटे तिलकं न्यसेत् सौभाग्यारोग्यदं यस्मात् सदा च ललिताप्रियम्
गायीची गंध, गोमूत्र, उबदार शेण, दही आणि चंदन यांचं मिश्रण करून कपाळावर टिळा लावावा. हे नेहमी सौभाग्य आणि आरोग्य देणारं असून, ललितेला प्रिय आहे.
प्रतिपक्षं तृतीयासु पुमानापीतवाससी धारयेदथ रक्तानि नारी चेदथ संयता
प्रत्येक पक्षातील तृतीयेला, पुरुषाने स्वच्छ वस्त्र परिधान करावं आणि स्त्रीने, जर ती संयमित असेल, तर लाल वस्त्र घालावं.
विधवा धातुरक्तानि कुमारी शुक्लवाससी देवीं तु पञ्चगव्येन ततः क्षीरेण केवलम् स्नापयेन्मधुना तद्वत् पुष्पगन्धोदकेन च
विधवा स्त्रीने गेरूने रंगवलेली वस्त्र घालावी, कुमारिकेने पांढरी वस्त्र घालावी. मग देवीला पंचगव्याने, त्यानंतर फक्त दूध, मग मध, आणि शेवटी फुलांच्या सुवासिक पाण्याने स्नान घालावं.
पूजयेच्छुक्लपुष्पैश्च फलैर्नानाविधैरपि धान्यकाजाजिलवणैर् गुडक्षीरघृतान्वितैः
देवीची पूजा पांढऱ्या फुलांनी, विविध फळांनी, धान्य, जिरे, तीळ, मीठ, गूळ, दूध आणि तुपासह करावी.
शुक्लाक्षततिलैरर्च्यां ततो देवीं सदार्चयेत् पादाद्यभ्यर्चनं कुर्यात् प्रतिपक्षं वरानने
पांढऱ्या अक्षता आणि तीळ यांनी देवीची पूजा करावी. प्रत्येक पक्षात, सुंदर मुख असलेल्या देवीची पायापासून वरपर्यंत नेहमीच पूजा करावी.
वरदायै नमः पादौ तथा गुल्फौ नमः श्रियै अशोकायै नमो जङ्घे पार्वत्यै जानुनी तथा
वरदायिनीच्या पायांना नमस्कार, श्रीच्या टाचांना नमस्कार, अशोकाच्या पिंडऱ्यांना नमस्कार, आणि पार्वतीच्या गुडघ्यांना नमस्कार.
ऊरू मङ्गलकारिण्यै वामदेव्यै तथा कटिम् पद्मोदरायै जठरम् उरः कामश्रियै नमः
मंगल करणाऱ्या देवीच्या मांड्यांना, वामादेवीच्या कंबरेला, पद्मोदराच्या पोटाला, आणि कामश्रीच्या छातीला नमस्कार.
करौ सौभाग्यदायिन्यै बाहू हरमुखश्रियै मुखं दर्पणवासिन्यै स्मरदायै स्मितं नमः
सौभाग्यदायिनीच्या हातांना, हराच्या प्रियतमेच्या बाहूंना, आरशात वास करणाऱ्या मुखाला, आणि स्मिताने प्रेम देणाऱ्या देवीला नमस्कार.
गौर्यै नमस्तथा नासाम् उत्पलायै च लोचने तुष्ट्यै ललाटमलकान् कात्यायन्यै शिरस्तथा
गौरीच्या नाकाला, उत्पलाच्या डोळ्यांना, तुष्टीच्या कपाळाला, कात्यायनीच्या केसांना आणि तिच्या डोक्यालाही नमस्कार.
नमो गौर्यै नमो धिष्ण्यै नमः कान्त्यै नमः श्रियै रम्भायै ललितायै च वासुदेव्यै नमो नमः
गौरीला, धिष्ण्येला, कांतीला, श्रीला, रंभेला, ललितेला आणि वासुदेवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
एवं सम्पूज्य विधिवद् अग्रतः पद्ममालिखेत् पत्त्रैर्द्वादशभिर्युक्तं कुङ्कुमेन सकर्णिकम्
अशा प्रकारे विधिपूर्वक पूजा करून, समोर बारा पाकळ्यांचं कमळ, कुंकवाने आणि मध्यभाग चिन्हांकित करून काढावं.
पूर्वेण विन्यसेद्गौरीम् अपर्णां च ततः परम् भवानीं दक्षिणे तद्वद् रुद्राणीं च ततः परम्
पूर्वेला गौरी, त्यानंतर अपर्णा, दक्षिणेला त्याच प्रकारे भवानी, आणि मग रुद्राणी अशी स्थापना करावी.
विन्यसेत्पश्चिमे सौम्यां सदा मदनवासिनीम् वायव्ये पाटलामुग्राम् अन्तरेण ततो ऽप्युमाम्
पश्चिमेला सौम्या, जी नेहमी मदनासोबत वास करते, वायव्य दिशेला उग्र पाटला, आणि त्यांच्या मध्ये उमा अशी स्थापना करावी.