ततो मङ्गलशब्देन भेरीणां निःस्वनेन च अञ्जसा मण्डलं कुर्यात् पञ्चवर्णेन तत्त्ववित्
मग शुभ आवाज आणि ढोलांचा गजर करत, तत्त्व जाणणाऱ्याने पाच रंगांनी लवकरच मंडळ तयार करावे.
षोडशारं ततश्चक्रं पद्मगर्भं चतुर्मुखम् चतुरस्रं च परितो वृत्तं मध्ये सुशोभनम्
त्यानंतर सोळा आऱ्यांचे चक्र, कमळाच्या मध्यासह, चार तोंडांचे आणि चार कोपऱ्यांनी वेढलेले, मधोमध सुंदर गोलाकार असे काढावे.
वेद्याश्चोपरि तत्कृत्वा ग्रहांल्लोकपतींस्ततः विन्यसेन्मन्त्रतः सर्वान् प्रतिदिक्षु विचक्षणः
हे वेदीवर तयार केल्यावर, जाणकाराने मंत्राप्रमाणे सर्व ग्रह आणि लोकपालांना सर्व दिशांना योग्य त्या जागी ठेवावे.
कूर्मादि स्थापयेन्मध्ये वारुणं मन्त्रमाश्रितः ब्रह्माणं च शिवं विष्णुं तत्रैव स्थापयेद्बुधः
मध्यभागी कूर्म वगैरे स्थापन करून, वरुण मंत्रावर आधार ठेवून, ब्रह्मा, शिव आणि विष्णू यांनाही तेथेच विद्वानाने ठेवावे.
विनायकं च विन्यस्य कमलामम्बिकां तथा शान्त्यर्थं सर्वलोकानां भूतग्रामं न्यसेत्ततः
विनायक आणि कमळातून जन्मलेली अंबिका यांची प्रतिष्ठापना करून, सर्व लोकांच्या शांततेसाठी भूतगणांचीही स्थापना करावी.
पुष्पभक्ष्यफलैर्युक्तम् एवं कृत्वाधिवासनम् कुम्भान् सजलगर्भांस्तान् वासोभिः परिवेष्टयेत्
फुले, नैवेद्य आणि फळांनी अधिवासना करून, पाण्याने भरलेले कलश वस्त्रांनी वेढून ठेवावेत.
पुष्पगन्धैरलंकृत्य द्वारपालान्समन्ततः पठध्वमिति तान्ब्रूयाद् आचार्यस्त्वभिपूजयेत्
फुले आणि सुगंधांनी सर्वत्र द्वारपालांना सजवून, आचार्याने त्यांना पठण करण्यास सांगावे आणि त्यांची पूजा करावी.
बह्वृचौ पूर्वतः स्थाप्यौ दक्षिणेन यजुर्विदौ सामगौ पश्चिमे तद्वद् उत्तरेण त्वथर्वणौ
पूर्वेला ऋग्वेदपठक, दक्षिणेला यजुर्वेदपठक, पश्चिमेला सामवेदपठक आणि उत्तरेला अथर्ववेदपठक असे ठेवावेत.
उदङ्मुखो दक्षिणतो यजमान उपाविशेत् यजध्वमिति तान्ब्रूयाद् धौत्रिकान्पुनरेव तु
यजमानाने दक्षिणेला बसून, उत्तर दिशेकडे तोंड करून, शुद्ध झालेल्यांना पुन्हा यज्ञ करण्यास सांगावे.
उत्कृष्टान्मन्त्रजापेन तिष्ठध्वमिति जापकान् एवमादिश्य तान्सर्वान् पर्युक्ष्याग्निं स मन्त्रवित्
मंत्रपठण करणाऱ्यांना, जे उत्तम पठण करतात, उभे राहण्यास सांगावे; त्यांना तसे सांगून, मंत्रज्ञानी सर्वांना आणि अग्नीला पाणी शिंपडावे.
जुहुयाद्वारुणैर्मन्त्रैर् आज्यं च समिधस्तथा ऋत्विग्भिश्चाथ होतव्यं वारुणैरेव सर्वतः
वरुण मंत्रांनी आज्य आणि समिध यांचा हवन करावा; नंतर ऋत्विजांनी सर्वत्र वरुण मंत्रांनी हवन करावे.
ग्रहेभ्यो विधिवद्धुत्वा तथेन्द्रायेश्वराय च मरुद्भ्यो लोकपालेभ्यो विधिवद्विश्वकर्मणे
ग्रहांना विधिपूर्वक हवन करून, मग इंद्र, ईश्वर, मरुत, लोकपाल आणि विश्वकर्मा यांनाही विधीने अर्पण करावे.
रात्रिसूक्तं च रौद्रं च पावमानं सुमङ्गलम् जपेयुः पौरुषं सूक्तं पूर्वतो बह्वृचः पृथक्
पूर्वेला ऋग्वेदपठकांनी, रात्रीचे सूक्त, रुद्रसूक्त, पावनसूक्त, शुभसूक्त आणि पुरुषसूक्त वेगवेगळे म्हणावे.
शाक्रं रौद्रं च सौम्यं च कूष्माण्डं जातवेदसम् सौरसूक्तं जपेन्मन्त्रं दक्षिणेन यजुर्विदः
दक्षिणेला यजुर्वेदपठकांनी, इंद्रसूक्त, रुद्रसूक्त, सोमसूक्त, कुश्मांडसूक्त, जातवेदसूक्त आणि सूर्यसूक्त म्हणावे.
वैराज्यं पौरुषं सूक्तं सौवर्णं रुद्रसंहिताम् शैशवं पञ्चनिधनं गायत्रं ज्येष्ठसाम च
विराजसूक्त, पुरुषसूक्त, सुवर्णसूक्त, रुद्रसंहिता, शैशवसूक्त, पंचनिधनसूक्त, गायत्रीसूक्त आणि ज्येष्ठसाम असे म्हणावे.
वामदेव्यं बृहत्साम रौरवं सरथंतरम् गवां व्रतं च काण्वं च रक्षोघ्नं वयसस्तथा गायेयुः सामगा राजन् पश्चिमं द्वारमाश्रिताः
पश्चिम दरवाजाजवळ सामवेदगायकांनी, वामदेव्यसूक्त, बृहद्साम, रौरव, सरथंतर, गायींचे व्रत, काण्वसूक्त, रक्षोघ्न आणि वयाससूक्त असे म्हणावे, राजन.
अथर्वणश्चोत्तरतः शान्तिकं पौष्टिकं तथा जपेयुर्मनसा देवम् आश्रित्य वरुणं प्रभुम्
उत्तरेला अथर्ववेदपठकांनी, मनानेच शांततेचे आणि पोषणाचे सूक्त, वरुण या प्रभूला ध्यानात ठेवून म्हणावेत.
पूर्वेद्युरमितो रात्राव् एवं कृत्वाधिवासनम् गजाश्वरथ्यावल्मीकात् संगमाद्ध्रदगोकुलात् मृदमादाय कुम्भेषु प्रक्षिपेच्चत्वरात्तथा
मागील दिवशी किंवा रात्री, अशी अधिवासना करून, हत्ती, घोडे, रस्ता, मुंगीचे वारुळे, तळे आणि गोकुळ यांच्या संगमावरून माती घेऊन, ती चारही दिशेच्या कलशांत टाकावी.
रोचनां च ससिद्धार्थां गन्धं गुग्गुलमेव च स्नपनं तस्य कर्तव्यं पञ्चगव्यसमन्वितम्
त्याला रोचना, सिद्धार्थ, सुगंधी पदार्थ आणि गुग्गुळ यांच्यासह, पाच गायींच्या उत्पन्नांनी युक्त असे स्नान घालावे.
प्रत्येकं तु महामन्त्रैर् एव कृत्वा विधानतः एवं क्षपातिवाह्याथ विधियुक्तेन कर्मणा
प्रत्येक वस्तू योग्य पद्धतीने मोठ्या मंत्रांनी अभिषिक्त करावी; अशा रीतीने, विधिप्रमाणे कर्म केल्यावर रात्र पूर्ण होते.
ततः प्रभाते विमले संजाते ऽथ शतं गवाम् ब्राह्मणेभ्यः प्रदातव्यम् अष्टषष्टिश्च वा पुनः पञ्चाशद्वाथ षट्त्रिंशत् पञ्चविंशतिरप्यथ
मग सकाळी, शुद्ध दिवस उजाडल्यावर, शंभर गायी ब्राह्मणांना द्याव्यात; किंवा त्याऐवजी अठ्ठावन्न, पन्नास, छत्तीस किंवा पंचवीस गायीही देता येतील.
ततः सांवत्सरप्रोक्ते शुभे लग्ने सुशोभने वेदशब्दैश्च गान्धर्वैर् वाद्यैश्च विविधैः पुनः
मग वर्षभर ठरवलेल्या शुभ आणि सुंदर मुहूर्तावर, वेदपठण, गंधर्वांचे गाणे आणि विविध वाद्यांच्या गजरात हे करावे.
कनकालंकृतां कृत्वा जले गामवतारयेत् सामगाय च सा देया ब्राह्मणाय विशां पते
गायीला सोन्याच्या दागिन्यांनी सजवून, तिला पाण्यात उतरवावे; आणि सामगान म्हणत, ती गाय ब्राह्मणाला द्यावी, हे लोकाधिपती.
पात्रीमादाय सौवर्णीं पञ्चरत्नसमन्विताम् ततो निक्षिप्य मकरमत्स्यादींश्चैव सर्वशः धृतां चतुर्विधैर् विप्रैर् वेदवेदाङ्गपारगैः
पाच रत्नांनी सुशोभित सोन्याची पाटी घेऊन, त्यात मकर, मासा वगैरे आकृती ठेवाव्यात, आणि वेद व वेदांग जाणणाऱ्या ब्राह्मणांनी ती धरावी.
महानदीजलोपेतां दध्यक्षतसमन्विताम् उत्तराभिमुखीं धेनुं जलमध्ये तु कारयेत्
उत्तर दिशेला तोंड असलेली गाय, मोठ्या नदीचे पाणी, दही आणि अक्षता यांच्यासह, पाण्यात उभी करावी.
अथर्वणेन संस्नातां पुनर्मामेत्यथेति च आपो हि ष्ठेति मन्त्रेण क्षिप्त्वागत्य च मण्डपम्
अथर्ववेदाच्या मंत्रांनी स्नान घालून, 'पुन्हा येऊ नकोस' आणि 'पाणी कल्याणकारक होवो' असे म्हणत, तिला मंडपात आणावे.
पूजयित्वा सरस्तत्र बलिं दद्यात्समन्ततः पुनर्दिनानि होतव्यं चत्वारि मुनिसत्तमाः
त्या सरोवराजवळ पूजा करून, सर्व बाजूंनी बलि अर्पण करावी; आणि चार दिवस यज्ञाचे अग्नि प्रज्वलित ठेवावेत, हे श्रेष्ठ मुनी.
चतुर्थीकर्म कर्तव्यं देया तत्रापि शक्तितः दक्षिणा राजशार्दूल वरुणक्ष्मापणं ततः
चौथ्या दिवशी विधी करावा; आणि तेथेही आपल्या सामर्थ्यानुसार दक्षिणा द्यावी, राजसिंहा, वरुणाच्या प्रसन्नतेसाठी.
कृत्वा तु यज्ञपात्राणि यज्ञोपकरणानि च ऋत्विग्भ्यस्तु समं दत्त्वा मण्डपं विभजेत्पुनः हेमपात्रीं च शय्यां च स्थापकाय निवेदयेत्
यज्ञाची पात्रे आणि उपकरणे तयार करून, ती सर्व ऋत्विजांना समप्रमाणात द्यावीत; नंतर मंडप वाटून, सोन्याची पाटी व शय्या स्थापकाला अर्पण करावी.
ततः सहस्रं विप्राणाम् अथवाष्टशतं तथा भोजनीयं यथाशक्ति पञ्चाशद्वाथ विंशतिः एवमेष पुराणेषु तडागविधिरुच्यते
मग, हजार ब्राह्मणांना किंवा आठशे ब्राह्मणांना जेवू घालावे; किंवा आपल्या सामर्थ्यानुसार पन्नास किंवा वीस जणांनाही देता येईल. अशा प्रकारे या पुराणांत तळ्याचा विधी सांगितला आहे.