जयद्रथं तु राजानं यशोदेवी ह्य् अजीजनत् सा बृहन्मनसः सत्या विजयं नाम विश्रुतम्
यशोदेवीने जयद्रथ राजा जन्माला घातला आणि बृहन्मनाच्या सत्य पत्नीकडून प्रसिद्ध विजय नावाचा पुत्र झाला.
विजयस्य बृहत्पुत्रस् तस्य पुत्रो बृहद्रथः बृहद्रथस्य पुत्रस्तु सत्यकर्मा महामनाः
विजयाचा पुत्र बृहत्पुत्र, त्याचा पुत्र बृहद्रथ, आणि बृहद्रथाचा पुत्र सत्यकर्मा, हा मोठ्या मनाचा होता.
सत्यकर्मणो ऽधिरथः सूतश्चाधिरथः स्मृतः यः कर्णं प्रतिजग्राह तेन कर्णस्तु सूतजः तच्चेदं सर्वमाख्यातं कर्णं प्रति यथोदितम्
सत्यकर्माचा पुत्र अधिरथ, जो सूत म्हणून ओळखला जातो. त्याने कर्णाला दत्तक घेतले, म्हणून कर्ण सूतपुत्र आहे. कर्णाविषयी सर्व काही जसे होते तसे सांगितले आहे.
पूरोः पुत्रो महातेजा राजा स जनमेजयः प्राचीत्वतः सुतस्तस्य यः प्राचीमकरोद्दिशम्
पूरूचा पुत्र तेजस्वी राजा जनमेजय होता. त्याचा पुत्र प्राचीत्वत, ज्याने पूर्व दिशेला वसवले.
प्राचीत्वतस्य तनयो मनस्युश्च तथाभवत् राजा पीतायुधो नाम मनस्योरभवत्सुतः
प्राचीत्वताचा पुत्र मनस्यु, आणि मनस्युचा पुत्र राजा पितायुध झाला.
दायादस्तस्य चाप्यासीद् धुन्धुर्नाम महीपतिः धुन्धोर्बहुविधः पुत्रः सम्पातिस्तस्य चात्मजः
त्याचा वारस धुंधू नावाचा राजा झाला. धुंधूचा पुत्र बहुविध, आणि त्याचा पुत्र संपाति.
सम्पातेस्तु रंहवर्चा भद्राश्वस्तस्य चात्मजः भद्राश्वस्य धृतायां तु दशाप्सरसि सूनवः
संपातीचा पुत्र रम्हवर्चा, त्याचा पुत्र भद्राश्व. भद्राश्वाने धृता या अप्सरेपासून दहा पुत्र जन्माला घातले.
औचेयुश्च हृषेयुश्च कक्षेयुश्च सनेयुकः धृतेयुश्च विनेयुश्च स्थलेयुश्चैव सत्तमः
औचेयु, हृषेयु, कक्षेयु, सनेयुक, धृतेयु, विनेयु आणि सथलेयु हे सर्व श्रेष्ठ पुत्र आहेत.
धर्मेयुः संनतेयुश्च पुण्येयुश्चेति ते दश औचेयोर्ज्वलना नाम भार्या वै तक्षकात्मजा
धर्मेयु, संनतेयु आणि पुण्येयु — हे दहा जण उच्चैओर्ज्वला हिचे पुत्र होते. उच्चैओर्ज्वला ही तक्षकाच्या मुलाची पत्नी होती.
तस्यां स जनयामास अन्तिनारं महीपतिम् अन्तिनारो मनस्विन्यां पुत्राञ्जज्ञे पराञ्छुभान्
तिच्या पोटी अंतिनार नावाचा राजा झाला. अंतिनाराने मनस्विनीपासून पराक्रमी आणि तेजस्वी अशी मुले जन्माला घातली.
अमूर्तरयसं वीरं त्रिवनं चैव धार्मिकम् गौरी कन्या तृतीया च मान्धातुर्जननी शुभा
त्यात अमूर्तरय नावाचा शूर, त्रिवन हा धर्मशील आणि तिसरी कन्या गौरी — ही शुभ, मंधातूची आई होती.
इलिना तु यमस्यासीत् कन्या याजनयत्सुतान् ब्रह्मवादपराक्रान्ताञ् छुभदा त्व् इलिना ह्य् अभूत्
इलिनाच्या पोटी एक कन्या झाली, जिने ब्रह्मविद्या आणि शौर्य यांना वाहिलेली मुले जन्माला घातली. शुभदा ही इलिनाचीच मुलगी होती.
उपदानवी सुतांल्लेभे चतुरस्त्विलिनात्मजात् ऋष्यन्तमथ दुष्यन्तं प्रवीरम् अनधं तथा
उपदानवीला इलिनापासून चार मुले झाली — ऋष्यंत, दुष्यंत, प्रवीर आणि अनध.
चक्रवर्ती ततो यज्ञे दुष्यन्तात्समितिंजयः शकुन्तलायां भरतो यस्य नाम्ना च भारताः
दुष्यंत या चक्रवर्ती राजापासून समितिंजय जन्मला. शकुंतलेच्या पोटी भरत झाला, ज्याच्या नावावरून भरत वंश प्रसिद्ध झाला.
दौष्यन्तीं प्रति राजानं वागूचे चाशरीरिणी माता भस्त्रा पितुः पुत्रो येन जातः स एव सः
दुष्यंताला त्याच्या पुत्राबद्दल एक आकाशवाणी झाली — 'आई म्हणजे फुगा, वडील म्हणजे बीजदाता; ज्याच्यापासून मुलगा जन्मतो तोच त्याचा खरा पिता.'
भरस्व पुत्रं दुष्यन्त मावमंस्थाः शकुन्तलाम् रेतोधां नयते पुत्रः परेतं यमसादनात् त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला
'दुष्यंत, तुझ्या मुलाला स्वीकार. शकुंतलेचा तिरस्कार करू नकोस. पुत्र आपल्या वडिलांना, ज्यांनी बीज दिले, यमाच्या लोकातून सोडवतो. या मुलाचा तूच कर्ता आहेस; शकुंतला सत्य बोलते.'
भरतस्य विनष्टेषु तनयेषु पुरा किल पुत्राणां मातृकात् कोपात् सुमहान्संक्षयः कृतः
पूर्वी भरताच्या मुलांचे नाश झाला, तेव्हा त्यांच्या मातांनी रागाने मोठा संहार केला.
ततो मरुद्भिरानीय पुत्रः स तु बृहस्पतेः संक्रामितो भरद्वाजो मरुद्भिर्भरतस्य तु
तेव्हा मरुतांनी बृहस्पतींचा एक पुत्र आणून भरताला दिला.
भरतस्य भरद्वाजः पुत्रार्थं मारुतैः कथम् संक्रामितो महातेजास् तन्नो ब्रूहि यथातथम्
भरद्वाज हा तेजस्वी मुलगा मरुतांनी भरतासाठी कसा आणला, हे मला खरेखुरे सांग.
पत्न्यामापन्नसत्त्वायाम् उशिजः स स्थितो भुवि भ्रातुर्भार्यां स दृष्ट्वा तु बृहस्पतिरुवाच ह
त्याच्या पत्नीला गर्भ राहिला असता, उशिजा पृथ्वीवरच राहिला. तेव्हा बंधूच्या पत्नीला पाहून बृहस्पती म्हणाले.
उपतिष्ठ स्वलंकृत्य मैथुनाय च मां शुभे एवमुक्ताब्रवीदेनं स्वयमेव बृहस्पतिम्
'सुंदर वस्त्र घाल आणि माझ्याजवळ ये, शुभे, सहवासासाठी.' असे बृहस्पतींनी म्हटल्यावर तिने स्वतः उत्तर दिले.
गर्भः परिणतश्चायं ब्रह्म व्याहरते गिरा अमोघरेतास्त्वं चापि धर्मं चैवं विगर्हितम्
'हा गर्भ आता पूर्ण वाढला आहे आणि ब्रह्माचा स्वर बोलतो. तुझे वीर्य निष्फळ नाही, पण हे कृत्य धर्माला मान्य नाही.'
एवमुक्तो ऽब्रवीदेनां स्वयमेव बृहस्पतिः नोपदेष्टव्यो विनयस् त्वया मे वरवर्णिनि
असे ऐकून बृहस्पती म्हणाले — 'सुंदर वर्णे, तू मला नीती शिकवू नकोस.'
धर्षमाणः प्रसह्यैनां मैथुनायोपचक्रमे ततो बृहस्पतिं गर्भो धर्षमाणमुवाच ह
बृहस्पतींनी तिला जबरदस्तीने मिळवले, तेव्हा गर्भाने बृहस्पतींना, जे बलपूर्वक वागत होते, असे म्हटले.
संनिविष्टो ह्य् अहं पूर्वम् इह नाम बृहस्पते अमोघरेताश्च भवान् नावकाश इह द्वयोः
'मी आधीच इथे आहे, बृहस्पती. तुझे वीर्य निष्फळ नाही; पण इथे दोघांसाठी जागा नाही.'
एवमुक्तः स गर्भेण कुपितः प्रत्युवाच ह यस्मात्त्वमीदृशे काले सर्वभूतेप्सिते सति अभिषेधसि तस्मात्त्वं तमो दीर्घं प्रवेक्ष्यसि
गर्भाने असे म्हटल्यावर बृहस्पती रागावले आणि म्हणाले — 'सर्वांना जन्माची इच्छा असताना तू मला अडवतोस, म्हणून तू दीर्घ काळ अंधकारात राहशील.'
ततः कामं संनिवर्त्य तस्यानन्दाद्बृहस्पतेः तद्रेतस्त्वपतद्भूमौ निवृत्तं शिशुको ऽभवत्
मग बृहस्पतीने आपली इच्छा आवरली. ममताच्या आनंदाचा अभाव असल्यामुळे त्याचे वीर्य जमिनीवर पडले आणि ते थांबताच एक बाळ जन्माला आले.
सद्योजातं कुमारं तु दृष्ट्वा तं ममताब्रवीत् गमिष्यामि गृहं स्वं वै भरस्वैनं बृहस्पते
तो मुलगा लगेच जन्माला आलेला पाहून ममता म्हणाली, 'मी माझ्या घरी जाते; बृहस्पती, तू या मुलाची काळजी घे.'
एवमुक्त्वा गता सा तु गतायां सो ऽपि तं त्यजत् मातापितृभ्यां त्यक्तं तु दृष्ट्वा तं मरुतः शिशुम् जगृहुस्तं भरद्वाजं मरुतः कृपया स्थिताः
असं म्हणून ती निघून गेली. ती गेल्यावर बृहस्पतीनेही त्या मुलाला सोडून दिलं. आई-वडिलांनी टाकलेला तो बाळ पाहून मरुतांनी दया येऊन तो भरद्वाज उचलून घेतला.
तस्मिन्काले तु भरतो बहुभिर् ऋतुभिर्विभुः पुत्रनैमित्तिकैर्यज्ञैर् अयजत्पुत्रलिप्सया
त्याच वेळी, प्रसिद्ध भरताने पुत्रप्राप्तीसाठी अनेक ऋतूंच्या यज्ञांचे आयोजन केले.