वसुदेवेन सा दत्ता पाण्डोर्भार्या ह्य् अनिन्दिता पाण्डोरर्थेन सा जज्ञे देवपुत्रान् महारथान्
वसुदेवाने तिला पांडूला निष्कलंक पत्नी म्हणून दिले; पांडूच्या इच्छेने तिने देवपुत्र असलेले महान रथी पुत्र जन्माला घातले.
धर्माद्युधिष्ठिरो जज्ञे वायोर्जज्ञे वृकादेरः इन्द्राद्धनंजयश् चैव शक्रतुल्यपराक्रमः
धर्मापासून युधिष्ठिर, वायूपासून भीम, आणि इंद्रापासून धनंजय — जो शक्रासारखा पराक्रमी होता — हे पुत्र झाले.
माद्रवत्यां तु जनिताव् अश्विभ्याभिति शुश्रुम नकुलः सहदेवश्च रूपशीलगुणान्वितौ
माद्रवतीमध्ये अश्विनी कुमारांपासून नक्षत्रासारखा देखणा, चांगल्या स्वभावाचा आणि गुणी नकुल व सहदेव जन्मले, असं आम्ही ऐकलं आहे.
रोहिणी पौरवी नाम भार्या ह्य् आनकदुन्दुभेः लेभे ज्येष्ठं सुतं रामं सारणं च सुतं प्रियम्
पौरवी नावाची रोहिणी, आनकदुंदुभीची पत्नी, हिने ज्येष्ठ मुलगा राम आणि प्रिय मुलगा सारण यांना जन्म दिला.
दुर्दमं दमनं सुभ्रुं पिण्डारकमहाहनू चित्राक्ष्यौ द्वे कुमार्यौ तु रोहिण्यां जज्ञिरे तदा
त्या काळी रोहिणीला दुर्दम, दमन, सुंदर भुवया असलेला, पिंडारक, मोठ्या हनुवटीचा आणि चित्राक्षी व अजून एक अशा दोन सुंदर डोळ्यांच्या कन्या जन्माला आल्या.
देवक्यां जज्ञिरे शौरेः सुषेणः कीर्तिमानपि उदासी भद्रसेनश्च ऋषिवासस्तथैव च षष्ठो भद्रविदेहश्च कंसः सर्वानघातयत्
देवकी आणि शौरि यांना सुशील, कीर्तीमान, उदासी, भद्रसेन, ऋषिवास आणि सहावा भद्रविदेह असे पुत्र झाले; कंसाने त्यांना सर्वांना मारले.
प्रथमा या अमावास्या वार्षिकी तु भविष्यति तस्यां जज्ञे महाबाहुः पूर्वं कृष्णः प्रजापतिः
पावसाळ्यातील पहिल्या अमावस्येला पूर्वी महाबाहू, सर्व सृष्टीचा स्वामी कृष्ण जन्माला आला.
अनुजा त्व् अभवत्कृष्णा सुभद्रा भद्रभाषिणी देवक्यां तु महातेजा जज्ञे शूरो महायशाः
त्याची लहान बहीण कृष्णा, म्हणजेच शुभद्रा, गोड बोलणारी होती; आणि देवकीला तेजस्वी, कीर्तीमान शूर नावाचा पुत्र झाला.
सहदेवस्तु ताम्रायां जज्ञे शौरिः कुलोद्वहः उपासङ्गधरं लेभे तनयं देवरक्षिता एकां कन्यां च सुभगां कंसस्ताम् अभ्यघातयत्
शौरि आणि ताम्राच्या पोटी कुलाचा मान वाढवणारा सहदेव जन्मला; देवरक्षितेला उपासंगधर नावाचा मुलगा आणि एक सुंदर कन्या झाली, पण कंसाने तिलाही मारले.
विजयं रोचमानं च वर्धमानं तु देवलम् एते सर्वे महात्मानो ह्य् उपदेव्यां प्रजज्ञिरे
विजय, रोचमान, वर्धमान आणि देवल हे सर्व महान आत्म्यांचे उपदेवीच्या पोटी जन्म झाले.
अवगाहो महात्मा च वृकदेव्यामजायत वृकदेव्यां स्वयं जज्ञे नन्दको नाम नामतः
वृकदेवीच्या पोटी अवगाह हा महान आत्मा जन्मला; आणि तिच्याच पोटी नंदक नावाचा मुलगा झाला.
सप्तमं देवकीपुत्रं मदनं सुषुवे नृप गवेषणं महाभागं संग्रामेष्वपराजितम्
राजा, देवकीने सातवा पुत्र मदन जन्माला घातला, जो अत्यंत भाग्यवान आणि युद्धात कधीही न हरलेला होता.
श्रद्धादेव्या विहारे तु वने हि विचरन्पुरा वैश्यायामदधाच्छौरिः पुत्रं कौशिकमग्रजम्
पूर्वी, श्रद्धादेवीसोबत वनात फिरताना, शौरिने एका वैश्य स्त्रीपासून कौशिक नावाचा ज्येष्ठ पुत्र प्राप्त केला.
सुतनू रथराजी च शौरेरास्तां परिग्रहौ पुण्ड्रश्च कपिलश्चैव वसुदेवात्मजौ बलौ
सुतनू आणि रथराजी या दोघीही शौरिच्या पत्नी होत्या; पुंड्र आणि कपिल हे दोघेही वसुदेवाचे बलवान पुत्र होते.
जरा नाम निषादो ऽभूत् प्रथमः स धनुर्धरः सौभद्रश्च भवश्चैव महासत्त्वौ बभूवतुः
जरा नावाचा निषाद, जो धनुर्धारी होता, तो पहिला जन्मला; सौभद्र आणि भव हे दोघेही मोठ्या सामर्थ्याचे होते.
देवभागसुतश्चापि नाम्नासाव् उद्धवः स्मृतः पण्डितं प्रथमं प्राहुर् देवश्रवःसमुद्भवम्
देवभागाचा मुलगा उद्धव म्हणून ओळखला जातो; पहिला आणि विद्वान, जो देवश्रवसपासून जन्मला, असे म्हटले जाते.
ऐक्ष्वाक्यलभतापत्यम् अनाधृष्टेर्यशस्विनी निधूतसत्त्वं शत्रुघ्नं श्राद्धस्तस्मादजायत
इक्ष्वाकूची कन्या, अनाधृष्टाची पत्नी, हिने शुद्ध मनाचा आणि शत्रुघ्नासारखा श्राद्ध नावाचा पुत्र जन्माला घातला.
करूषायानपत्याय कृष्णस्तुष्टः सुतं ददौ सुचन्द्रं तु महाभागं वीर्यवन्तं महाबलम्
करूषा ही अपत्य नसलेली असता, कृष्णाने तिला प्रसन्न होऊन सुचंद्र नावाचा, अत्यंत भाग्यवान, पराक्रमी आणि बलवान मुलगा दिला.
जाम्बवत्याः सुताव् एतौ द्वौ च सत्कृतलक्षणौ चारुदेष्णश्च साम्बश्च वीर्यवन्तौ महाबलौ
जांबवतीला दोन पुत्र झाले, दोघेही उत्तम गुणांचे—चारुदेष्ण आणि सांब, हे दोघेही पराक्रमी आणि बलाढ्य होते.
तन्तिपालश्च तन्तिश्च नन्दनस्य सुताव् उभौ शमीकपुत्राश् चत्वारो विक्रान्ताः सुमहाबलाः विराजश्च धनुश्चैव श्यामश्च सृञ्जयस्तथा
तंतिपाल आणि तंती हे दोघेही नंदनाचे पुत्र होते; शमीकाचे चार पराक्रमी आणि बलवान पुत्र म्हणजे विराज, धनु, श्याम आणि सृंजय.
अनपत्यो ऽभवच्छ्यामः शमीकस्तु वनं ययौ जुगुप्समानो भोजत्वं राजर्षित्वमवाप्तवान्
श्यामाला संतती नव्हती; शमीक वनात गेला, भोज होण्याची घृणा करत, पण त्याने राजर्षीपद मिळवले.
कृष्णस्य जन्माभ्युदयं यः कीर्तयति नित्यशः शृणोति मानवो नित्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते
जो कोणी कृष्णाचा जन्म आणि त्याची महिमा नेहमी सांगतो किंवा ऐकतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो.
अथ देवो महादेवः पूर्वं कृष्णः प्रजापतिः विहारार्थं स देवेशो मानुषेष्विह जयते
मग महादेव, जो पूर्वी कृष्ण प्रजापती होता, देवांचा स्वामी, केवळ आनंदासाठी मानवांमध्ये जन्म घेतो.
देवक्यां वसुदेवस्य तपसा पुष्करेक्षणः चतुर्बाहुस्तदा जातो दिव्यरूपो ज्वलञ्श्रिया
वसुदेवाच्या तपामुळे, कमळासारख्या डोळ्यांचा, चार भुजांचा आणि दिव्य तेज असलेला तो देवकीच्या पोटी जन्माला आला.
श्रीवत्सलक्षणं देवं दृष्ट्वा दिव्यैश्च लक्षणैः उवाच वसुदेवस्तं रूपं संहर वै प्रभो
श्रीवत्स आणि इतर दिव्य चिन्हांनी युक्त त्या देवाला पाहून वसुदेव म्हणाला, 'हे प्रभो, आपले हे रूप मागे घ्या.'
भीतो ऽहं देव कंसस्य ततस्त्वेतद्ब्रवीमि ते मम पुत्रा हतास्तेन ज्येष्ठास्ते भीमविक्रमाः
हे देवा, मला कंसाची भीती वाटते; म्हणून मी तुला हे सांगतो. माझे पुत्र कंसाने मारले, माझे मोठे पुत्र पराक्रमी होते.
वसुदेववचः श्रुत्वा रूपं संहरते ऽच्युतः अनुज्ञाप्य ततः शौरिं नन्दगोपगृहे ऽनयत्
वसुदेवाचे शब्द ऐकून अच्युताने आपले रूप मागे घेतले; त्यानंतर परवानगी घेऊन, शौरिला नंदगोपाच्या घरी नेले.
दत्त्वैनं नन्दगोपस्य रक्ष्यतामिति चाब्रवीत् अतस्तु सर्वकल्याणं यादवानां भविष्यति अयं तु गर्भो देवक्यां जातः कंसं हनिष्यति
त्याला नंदगोपाला देऊन, 'त्याची काळजी घ्या' असे सांगितले. यामुळे यादवांना सर्व शुभ घडेल. देवकीच्या पोटी जन्मलेला हा मुलगा कंसाचा वध करील.
क एष वसुदेवस्तु देवकी च यशस्विनी नन्दगोपश्च कस्त्वेष यशोदा च महाव्रता
हा वसुदेव कोण? ही कीर्तिवंत देवकी कोण? नंदगोप कोण? आणि ही महान व्रती यशोदा कोण?
यो विष्णुं जनयामास यं च तातेत्यभाषत या गर्भं जनयामास या चैनं त्व् अभ्यवर्धयत्
ज्याने विष्णूला जन्म दिला आणि 'माझा मुलगा' असे म्हटले; जिने त्याला पोटात वाढवले आणि जिने त्याचे पालनपोषण केले.