नाहं मृषा वदाम्येतज् जरां प्राप्तो ऽसि भूमिप जरां त्व् एतां त्वमन्यस्मिन् संक्रामय यदीच्छसि
मी खोटे बोलत नाही, राजन, तू वार्धक्य प्राप्त केले आहेस; जर तुला हवे असेल, तर हे वार्धक्य दुसऱ्यावर टाकू शकतोस.
राज्यभाक् स भवेद्ब्रह्मन् पुण्यभाक्कीर्तिभाक्तथा यो दद्यान्मे वयः पुत्रस् तद्भवाननुमन्यताम्
जो माझे तारुण्य देईल, ब्राह्मण, तो राज्य, पुण्य आणि कीर्ती मिळवेल; माझ्या त्या मुलाला तुझी संमती मिळो.
संक्रामयिष्यसि जरां यथेष्टं नहुषात्मज मामनुध्याय तत्त्वेन न च पापमवाप्स्यसि
तू हे वार्धक्य जसे हवे तसे दुसऱ्यावर टाकू शकतोस, नहुषपुत्र; हे खरीपणाने कर, आणि तुला पाप लागणार नाही.
वयो दास्यति ते पुत्रो यः स राजा भविष्यति आयुष्मान्कीर्तिमांश्चैव बह्वपत्यस् तथैव च
जो पुत्र तुला आपले तारुण्य देईल, तो राजा होईल, दीर्घायुषी, कीर्तीमान आणि अनेक संतती असलेला होईल.
जरां प्राप्य ययातिस्तु स्वपुरं प्राप्य चैव हि पुत्रं ज्येष्ठं वरिष्ठं च यदुमित्यब्रवीद्द्विजः
वार्धक्य मिळाल्यावर ययाति आपल्या नगरीत परतला आणि आपल्या ज्येष्ठ व श्रेष्ठ पुत्र यदुला म्हणाला, ब्राह्मण.
जरा वली च मां तात पलितानि च पर्यगुः काव्यस्योशनसः शापान् न च तृप्तो ऽस्मि यौवने
माझ्यावर वार्धक्य, सुरकुत्या आणि पांढरे केस आले आहेत, मुला, काव्य उशनाच्या शापामुळे, आणि मी अजूनही तारुण्यात तृप्त झालो नाही.
त्वं यदो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह यौवनेन त्वदीयेन चरेयं विषयानहम्
यदु, तू पाप आणि वार्धक्य स्वीकार. तुझ्या तारुण्यात मी इंद्रियांचा आनंद घेईन.
पूर्णे वर्षसहस्रे तु त्वदीयं यौवनं त्व् अहम् दत्त्वा सम्प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह
पण जेव्हा हजार वर्षे पूर्ण होतील, तेव्हा मी तुला पुन्हा तुझे तारुण्य परत देईन आणि पुन्हा पाप व वार्धक्य स्वीकारीन.
सितश्मश्रुधरो दीनो जरसा शिथिलीकृतः वलीसंततगात्रश्च दुर्दर्शो दुर्बलः कृशः
ज्याचे केस आणि दाढी पांढरे झाले आहेत, जो दुःखी आहे, वार्धक्याने कमकुवत झालेला आहे, ज्याच्या अंगावर सुरकुत्या पडल्या आहेत, जो दिसायला कठीण, अशक्त आणि कृश आहे—
अशक्तः कार्यकरणे परिभूतः स यौवने सहोपजीविभिश्चैव तज्जरां नाभिकामये
जो काहीच काम करू शकत नाही, ज्याची घरातील लोकही अवहेलना करतात—even तारुण्यात, असे वार्धक्य मला नको आहे.
सन्ति ते बहवः पुत्रा मत्तः प्रियतरा नृप जरां ग्रहीतुं धर्मज्ञ पुत्रमन्यं वृणीष्व वै
राजा, तुला माझ्यापेक्षा अधिक प्रिय असे अनेक पुत्र आहेत; धर्म जाणणारा, वार्धक्य स्वीकारायला दुसरा मुलगा निवड.
यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि पापान्मातुलसम्बन्धाद् दुष्प्रजा ते भविष्यति
तू जर माझ्या हृदयातून जन्मलेला असूनही मला तुझे तारुण्य दिले नाहीस, तर या मातुल संबंधामुळे तुझी संतती वाईट होईल.
तुर्वसो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह यौवनेन चरेयं वै विषयांस्तव पुत्रक
तुर्वसु, तू पाप आणि वार्धक्य स्वीकार; तुझ्या तारुण्यात मी इंद्रियांचा आनंद घेईन, माझ्या मुला.
पूर्णे वर्षसहस्रे नु पुनर्दास्यामि यौवनम् तथैव प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह
पण जेव्हा हजार वर्षे पूर्ण होतील, तेव्हा मी तुला तुझे तारुण्य परत देईन आणि पुन्हा त्याचप्रमाणे पाप व वार्धक्य स्वीकारीन.
न कामये जरां तात कामभोगप्रणाशिनीम् बलरूपान्तकरणीं बुद्धिमानविनाशिनीम्
बाबा, मला असे वार्धक्य नको जे कामभोग नष्ट करते, बल आणि सौंदर्य संपवते, आणि बुद्धीही नाश करते.
यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि तस्मात्प्रजा समुच्छेदं तुर्वसो तव यास्यति
तू जर माझ्या हृदयातून जन्मलेला असूनही मला तुझे तारुण्य दिले नाहीस, तर तुर्वसु, तुझी वंशपरंपरा संपून जाईल.
संकीर्णाश्चोरधर्मेषु प्रतिलोमचरेषु च पिशिताशिषु लोकेषु नूनं राजा भविष्यसि
तू नक्कीच अशा लोकांमध्ये राजा होशील, जे वाईट वर्तन करतात, धर्माच्या विरुद्ध वागतात आणि मांस खातात.
गुरुदारप्रसक्तेषु तिर्यग्योनिरतेषु च पशुधर्मिषु म्लेच्छेषु पापेषु प्रभविष्यसि
जे गुरूंच्या पत्नीशी आसक्त आहेत, पशूंच्या जन्मात रमणारे, पशूसारखे वागणारे, म्लेच्छ आणि पापी आहेत—त्यांच्यात तू राज्य करशील.
एवं स तुर्वसुं शप्त्वा ययातिः सुतमात्मनः शर्मिष्ठायाः सुतं ज्येष्ठं द्रुह्युं वचनमब्रवीत्
अशा प्रकारे ययातिने आपल्या तुर्वसु या पुत्राला शाप दिला आणि शमीष्ठेचा ज्येष्ठ पुत्र दुसरा, म्हणजे दुसरा, druhyu ला म्हणाला.
द्रुह्यो त्वं प्रतिपद्यस्व वर्णरूपविनाशिनीम् जरां वर्षसहस्रं मे यौवनं स्वं प्रयच्छताम्
द्रुह्यु, तू रंग आणि रूप नष्ट करणारे वार्धक्य स्वीकार, हजार वर्षांसाठी; आणि मला तुझे तारुण्य दे.
पूर्णे वर्षसहस्रे तु ते प्रदास्यामि यौवनम् स्वं चादास्यामि भूयो ऽहं पाप्मानं जरया सह
पण जेव्हा हजार वर्षे पूर्ण होतील, तेव्हा मी तुला तुझे तारुण्य परत देईन आणि पुन्हा पाप व वार्धक्य स्वीकारीन.
न राज्यं न रथं नाश्वं जीर्णो भुङ्क्ते न च स्त्रियम् न रागश्चास्य भवति तज्जरां ते न कामये
ज्याला वार्धक्य आले आहे, तो ना राज्याचा, ना रथाचा, ना घोड्याचा, ना स्त्रीचा आनंद घेऊ शकतो; त्याला कोणतीही इच्छा राहत नाही—असे वार्धक्य मला नको आहे.
यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि तद्द्रुह्यो वै प्रियः कामो न ते सम्पत्स्यते क्वचित्
तू जर माझ्या हृदयातून जन्मलेला असूनही मला तुझे तारुण्य दिले नाहीस, तर द्रुह्यु, तुला कधीच तुझे आवडते किंवा हवे ते मिळणार नाही.
नौर् उपप्लवसंचारो यत्र नित्यं भविष्यति अराज्यभोजशब्दं त्वं तत्र प्राप्स्यसि सान्वयः
जिथे नेहमी नौकेने प्रवास करावा लागतो, तिथे तू आणि तुझा वंश कधीच राज्याचा उपभोग घेणारे म्हणून ओळखले जाणार नाही.
अनो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह एकं वर्षसहस्रं तु चरेयं यौवनेन ते
अणु, तू वृद्धापकाळ आणि त्याच्या त्रासासह आपल्यावर घे. मी तुझ्या तारुण्याने हजार वर्षे जगू दे.
जीर्णः शिशुरिवादत्ते काले ऽन्नमशुचिर्यथा न जुहोति च काले ऽग्निं तां जरां नाभिकामये
वृद्ध माणूस लहान मुलासारखा अयोग्य वेळी अन्न घेतो, जणू काही तो अपवित्र आहे; योग्य वेळी अग्नीत होमही करत नाही — अशी वृद्धावस्था मला नको आहे.
यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि जरादोषस्त्वयोक्तो यस् तस्मात्त्वं प्रतिपद्यसे
तू माझ्या हृदयातून जन्मलेला असूनही आपले तारुण्य मला देत नाहीस; वृद्धापकाळाचे दोष तू सांगितलेस, म्हणून ते आता तुलाच घ्यावे लागेल.
प्रजाश्च यौवनं प्राप्ता विनश्यन्ति ह्य् अनो तव अग्निप्रस्कन्दनगतस् त्वं चाप्येवं भविष्यसि
अणु, तुझ्या संततीला जेव्हा तारुण्य मिळते, तेव्हा त्या नष्ट होतात; आणि जेव्हा तुझ्या अंगातील तेज कमी होईल, तेव्हा तूही असाच होशील.
पूरो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह त्वं मे प्रियतरः पुत्रस् त्वं वरीयान् भविष्यसि
पूरु, तू वृद्धापकाळ आणि त्याच्या त्रासासह आपल्यावर घे. तू मला मुलापेक्षा अधिक प्रिय आहेस आणि तू मोठा होशील.
जरा वली च मां तात पलितानि च पर्यगुः काव्यस्योशनसः शापान् न च तृप्तो ऽस्मि यौवने
माझ्या लाडक्या मुला, वृद्धापकाळ, सुरकुत्या आणि पांढरी केस माझ्यावर कवि उशनस यांच्या शापामुळे आले आहेत, आणि मला अजूनही तारुण्यात समाधान मिळालेले नाही.