इंद्र, देवांचा वृद्धिंगत करणारा आणि आनंदित झालेला, म्हणाला, "तसेच होऊ दे." त्याने सोमाला, शीतल भुजांचा सोम, युद्धासाठी पुढे बोलावले. इंद्र म्हणाला, "सोमा, तू जा आणि पाशधारी देवाचे साहाय्य कर. असुरांचा विनाश आणि देवांचा विजय साधण्यासाठी तू मदत कर." इंद्र पुढे म्हणाला, "सोमा, तू शक्तीमध्ये माझ्याइतका आहेस. तू प्रकाशाच्या अधिपतींचा स्वामी आहेस. ज्यांना रसाची जाण आहे, ते सांगतात की साऱ्या जगातील सार तुझ्यातच आहे." इंद्राने सोमाच्या वैशिष्ट्यांचे वर्णन केले—"तुझ्या वाढण्या-घटण्याची स्थिती सागराच्या वर्तुळासारखी स्पष्ट आहे. तू दिवस-रात्रीचा क्रम ठरवतोस आणि जगातील काळ एकत्र आणतोस." "तुझ्या शरीरावर असलेले चिन्ह, जे चंद्रासारखे दिसते, हे या जगाच्या सावलीपासून बनले आहे. अगदी देव आणि तारकांपासून जन्मलेलेही त्याचा अर्थ जाणू शकत नाहीत, हे सोम." "सूर्याच्या मार्गाच्या वर आणि इतर प्रकाशांच्या वर तू स्थित आहेस. आपल्या तेजाने अंधार घालवून, तू संपूर्ण जग प्रकाशित करतोस." "पांढऱ्या तेजाने झळकणारा, शीतल देहाचा, प्रकाशांचा स्वामी—तूच चंद्र आहेस. काळाच्या संगमाचा आत्मा म्हणून तुला नेमले आहे, प्रिय, यज्ञाचा सार, अविनाशी." "वनस्पतींचा स्वामी, कर्मकांडांचा मूळ, हराच्या शिरोमणीचा धारक, शीतल किरणांचा, अमृताचा वाहक, चंचल, आणि शुभ्र वाहन असलेला." "तेजस्वी स्वरूप असणाऱ्यांमध्ये तूच तेज आहेस; सोमपान करणाऱ्यांमध्ये तूच सोम आहेस; सर्व प्राण्यांमध्ये तू सौम्य आहेस, अंधाराचा नाश करणारा आणि तारकांचा अधिपती आहेस." मग इंद्र म्हणाला, "महासेन आणि वरुण यांच्या सैन्यासह तू जा. या युद्धात ज्या असुरी मायेमुळे आम्ही जळत आहोत, ती शांत कर." सोमाने उत्तर दिले, "देवेंद्र, युद्धासाठी तू माझ्याकडून जे मागतोस, ते मी आता पाठवतो—माझ्या शीतलतेने असुरी माया दूर करतो." मग सोमाने सांगितले, "माझ्या शीतलतेने जळालेले, हिमाने वेढले गेलेले, यांच्या माया आणि गर्व नष्ट झाले आहेत—हे सिंहासारखे असुर, या महायुद्धात." अशा प्रकारे सांगून, तारकांचा स्वामी आणि जलांचा अधिपती सोमाने, शिवाच्या जलांनी देवांच्या सैन्यांना शांती मिळावी म्हणून स्नान घातले. सोमाने सोडलेल्या बर्फाळ पावसाच्या दोऱ्यांनी, त्या भयंकर असुरांना जणू ढगांच्या गटासारखे वेढून टाकले.