दैत्यांची सेनाही भीषण आवेशाने सज्ज झाली होती. पर्वतशिखरे, दगड, उत्तम लोखंडी गदा आणि चक्रे हातात घेऊन, त्या अग्रगण्य दैत्यमंडळींनी आपली सेना आनंदित केली. संपूर्ण दैत्यसेना युद्धाच्या उन्मादाने भरून, जणू काही उग्र काळ्या मेघांच्या राशीसारखी, देवतांसमोर उभी ठाकली. हजारो दैत्यमंडळींची ती अद्भुत, घनदाट सेना, वायू, अग्नी, पर्वत, मेघ आणि जलासारखी प्रचंड, युद्धाच्या प्रवाहात वेड्यासारखी धावू लागली. हे सूर्यपुत्रा, तू दैत्यसेनेचे विस्तार ऐकलेस; आता देवांच्या वैष्णव सेनेचे विस्तार ऐक. आदित्य, वसु, रुद्र, आणि बलवान अश्विनी, आपल्या सैन्यांसह आणि सेवकांसह, योग्य रीतीने सज्ज झाले. पुरुहूत, सर्व लोकांचा स्वामी, देवांचा प्रधान, हजार डोळ्यांचा इंद्र, दिव्य ऐरावत हत्तीवर आरूढ होऊन पुढे उभा राहिला. मध्यभागी त्याची सुंदर चाकं आणि पाय असलेली, सोन्याच्या वज्रांनी अलंकृत, उत्तम राजहंसांनी ओढली जाणारी रथ होता. त्याच्या मागे हजारो देव, गंधर्व, यक्ष, तेजस्वी सल्लागार आणि ब्रह्मर्षींच्या स्तुतीने गूंजणाऱ्या समूहांनी त्याला साथ दिली. विजेच्या कडकडाटासह उठणाऱ्या मेघांनी, आणि इंद्राच्या अस्त्राच्या गडगडाटात, जणू इच्छेप्रमाणे हालणारे पर्वत एकत्र जमले आहेत, असे दृश्य निर्माण झाले. यमावर आरूढ झालेला तो पुण्यशाली प्रभू, संपूर्ण विश्वात संचार करतो; यज्ञकर्मात ब्राह्मण त्याच्या स्तुती करतात, तो नेहमीच समोर उभा असतो. स्वर्गात, इंद्र आपल्या अनुयायांसह पुढे जात असताना, दिव्य नगाऱ्यांचा गजर होतो, आणि शेकडो सुंदर अप्सरा नृत्य करतात. सर्पध्वज धारण केलेला, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, हजार घोड्यांनी जोडलेला, तो मन आणि वाऱ्याच्या वेगाने संचारतो. मत्तलीने लपविलेला तो उत्कृष्ट रथ, पूर्णपणे वेढलेला, जणू सूर्याच्या तेजाने वेढलेला मेरू पर्वतच. यम, आपली दंड उंचावून, काळाने बांधलेली गदा हातात घेऊन, देवांच्या सैन्यात उभा राहिला आणि आपल्या गर्जनेने दैत्यांना भयभीत केले. चारही समुद्र आणि जीभा चाटणारे सर्प, शंख आणि मोत्यांच्या कंगणांनी अलंकृत, जलरूप धारण करून तो उभा राहिला. काळाच्या फासांनी खेळ करत, चंद्रासारखे घोडे, जलासारखे वेगवान आणि वाऱ्यासारखे चपळ, असंख्य खेळ करीत तो दिसतो. पांढरे, तेजस्वी वस्त्र, प्रवाळासारखे कडे, रत्नासारखा काळा कांती, तो महान देवांचा भार वाहतो. वरुण, फास धरून, देवांच्या सैन्यात उभा, युद्धाच्या कडेला पोहचण्याची इच्छा करणारा, जणू आपल्या किनाऱ्याने फुटलेला सागर. यक्ष, राक्षस, गुह्यक यांच्या सैन्यांसह, कोषाचा स्वामी, सामर्थ्यशाली, शंख आणि कमळांनी अलंकृत. त्या राजाधिराजाचा तेजस्वी स्वरूप, गदाधारी, पुष्पक रथात उभा राहिला. तो राजाधिराज, युद्धाच्या इच्छेने तेजाने झळकत, नरवाहनावर आरूढ; बैलावर आरूढ होऊन, जणू स्वयं शिवच प्रकटला. पूर्वेस इंद्र, दक्षिणेस पितरांचा राजा, पश्चिमेस वरुण आणि उत्तरेस नरवाहन, असे चारही दिशांना लोकपाल सज्ज. देवसेनेच्या रक्षणासाठी, चारही दिशांना हे बलवान विश्वपाल उभे होते. सूर्य, सात घोड्यांच्या रथावर आरूढ, अमर्याद वेगाने धावणारा, आपल्या तेजाने झळकत, तेजस्वी किरणांनी उजळत होता. त्याचे चक्र उगवत आणि मावळत, मेरू पर्वत व स्वर्गद्वार ओलांडत, अविनाशी जग जाळतो. हजार किरणांचा, प्रखर तेजाचा, दिवसाचा स्वामी सूर्य, बाराही रूपांत जगात संचारतो. सोम, पांढऱ्या घोड्यावर आरूढ, आपल्या शीतल किरणांनी उजळत, रथात झळकत, हिमालयातील जलभरित तेजाने जगाला आनंदित करतो. तो द्विजांचा स्वामी, मृदू किरणांनी तारकासमूहासह जातो; त्याच्या अंगावर शशकलेचा छाया आहे, आणि तो रात्रीच्या अंधाराचा अंत करतो. आकाशातील नक्षत्रांचा स्वामी, रसदायक, असंख्य वनस्पतींचा अधिपती, अमृताचा भांडार. दैत्यांनी सोमाला पाहिले, बर्फासारखा शस्त्रधारी, जगाच्या प्रथम, मृदू आणि सत्यपूर्ण भागात, रथावर आरूढ. सर्व प्राण्यांचा प्राणवायू, मानवांमध्ये पाच प्रकारे विभागला, सात धातूंमध्ये प्रवेशून, तीनही लोकांत संचारतो. ज्याला अग्नीचा कर्ता म्हणतात, ज्याच्यापासून सर्व काही उत्पन्न होते, जो सात स्वरांमध्ये वास करतो आणि नेहमी स्तुत्य आहे. ज्याला श्रेष्ठ पुरुष म्हणतात, देहहीन म्हणतात, जो आकाशातून संचारतो, वेगवान, शब्दासह एकरूप. तोच वायू, सर्व प्राण्यांचा प्राण, स्वतःच्या तेजाने प्रकटलेला; त्याने दैत्यांना ढगांविरुद्ध उद्विग्न केले. मरुतगण, स्वर्गीय गंधर्व आणि विद्याधरांच्या समूहांसह, तेजस्वी तलवारींनी खेळत, जणू सर्पांनी आपली कात सोडली आहे. सर्पांचे अधिपती, तीव्र जलविष निर्माण करणारे, देवतांमध्ये आकाशात संचार करत, मोठ्या तोंडांनी प्रकटले. पर्वत, दगड, आणि शेकडो झाडे घेऊन, देवसेनांनी दैत्यसेनेवर आघात करण्यासाठी पुढे आले. तोच तो भगवान हृषीकेश, पद्मनाभ, त्रिविक्रम, जगाचा स्वामी, ज्याचा मार्ग युगांताला अंधकारमय होतो. तोच सर्व गर्भांचा मूळ, मधुसूदन, हविर्भुज, यज्ञात प्रतिष्ठित; पृथ्वी, जल, आकाश, सर्व प्राणी त्याचे स्वरूप; काळ्या कांतीचा, शांतिदाता, शत्रूंचा संहारक. अमरांमधील शत्रूंचा संहारक, चक्र व गदा धारण करून, सर्पांच्या मध्ये, परम तेजाने सूर्य उगविल्यासारखा प्रकट झाला.