हिरण्यकशिपूचा दरबार तेजस्वी आणि दिव्य होता. त्या सभेत असंख्य बलाढ्य दैत्य आणि दानव गोळा झाले होते—घटोदऱ, महापार्श्व, क्रथन, पिठर, विश्वरूप, सुरूप, स्वबल, महाबल, दशग्रीव, वालि, मेघवासा नावाचा महान असुर, घटास्य, अकंपन, प्रजन आणि इंद्रतापन—हे सर्व हिरण्यकशिपूच्या सेवेत उपस्थित होते. त्यांच्या कानात प्रज्वलित कुंडले, गळ्यात तेजस्वी हार, आणि वचनात प्रगल्भता होती. हे सर्व आपल्या व्रताला निष्ठावान, पराक्रमी आणि वरप्राप्त, मृत्यूपासून मुक्त झालेले होते. हिरण्यकशिपू, दैत्योंचा स्वामी, या सर्वांचे नेतृत्व करत होता. दिव्य अलंकारांनी सजलेले हे असुर विविध प्रकारच्या तेजस्वी विमानांमध्ये येऊन त्या महानात्म्याची पूजा करीत. त्यांच्या देहावर अद्भुत कंकण आणि अलंकार झळकत; ते सर्व दितीचे पुत्र होते. त्या दिव्य सभेत हे पर्वतासारखे विशाल, सुवर्णकाय असुर सूर्याप्रमाणे तेजस्वी भासत होते. हिरण्यकशिपूच्या वैभवाची कीर्ती पूर्वी कधीच ऐकली किंवा पाहिली नव्हती—तो दैत्यांचा सिंह होता. सोन्या-चांदीने सजवलेल्या, रत्नजडित राजमार्गांनी नटलेल्या, देवमणिंच्या झाकदार खिडक्यांनी उजळलेल्या रंगमंचावर बसून, तो आपल्या सभेला पाहत होता. हिरण्यकशिपू, दितीपुत्र, शुद्ध सुवर्णमाळांनी सजलेला, सूर्याप्रमाणे झळकत होता; त्याच्या आजूबाजूला शेकडो-हजारो दैत्य उभे होते. तेव्हा, अचानक—काळचक्राप्रमाणे, सिंहाच्या रूपात एक अद्भुत, अदृश्य आणि अग्निशिखेसारखा तेजस्वी देव प्रकट झाला. हे रूप जणू राखेखाली लपलेल्या ज्वाळेसारखे होते. हिरण्यकशिपूचा पुत्र, प्रल्हाद, दिव्यदृष्टी असलेला आणि सामर्थ्यवान, त्या सिंहस्वरूप परमेश्वराचे आगमन पाहतो. त्या सुवर्णपर्वतासारख्या, यापूर्वी कधीही न पाहिलेल्या रूपाने सर्व दानव आणि हिरण्यकशिपू स्तंभित झाले. "हे सिंहरूप काय आहे? आम्ही कधीच ऐकले किंवा पाहिले नाही," असे त्यांनी एकमेकांना सांगितले. "हे दिव्य रूप, अव्यक्तातून प्रकट झालेले, अतिशय भयंकर आणि असुरांचा संहार करू शकणारे आहे. यामुळे माझ्या मनात भय निर्माण होते." "या रूपात सर्व देवता, सागर, नद्या, हिमालय, परियात्र आणि इतर सर्व प्राचीन पर्वत सामावले आहेत. चंद्र-तारका, सूर्य-वासु, कुबेर, वरुण, यम, इंद्र आणि शचीपती—all are present here. मारुत, दिव्य गंधर्व, तपस्वी ऋषी, नाग, यक्ष, पिशाच, राक्षस—हे सर्व या रूपात आहेत. ब्रह्मा आणि पशुपती याच्या कपाळावर विहरत आहेत, तसेच सर्व स्थावर-जंगम जीवही. 'तू, मी आणि सर्व असुर, आमच्या विमानांसह, ही सभा—हे सर्व या सिंहरूपात आहेत. तीनही लोक, त्यांच्या सनातन मर्यादा, आणि संपूर्ण विश्व या नरसिंहाच्या अंतर्गत आहे. येथे प्रजापती, महान आत्मा मनु, ग्रह, योगशक्ती, वृक्ष, आपत्तीचा काळ, स्थैर्य, बुद्धी, सुख, सत्य, तप, संयम—all are present. प्रसिद्ध सनत्कुमार, सर्व देव, सर्व ऋषी, क्रोध, काम, आनंद, धर्म, मोह आणि सर्व पितरही येथे आहेत.' प्रल्हादाचे हे शब्द ऐकून, हिरण्यकशिपूने सर्व दानव आणि त्यांच्या सेनापतींना आज्ञा दिली: "या अद्भुत सिंहाला पकडा. जर काही शंका असेल, तर त्याचा वध करा—तो वनात संचार करणारा आहे." तेव्हा सर्व दानव, आनंदित होऊन, त्या भयंकर शक्तिमान सिंहाभोवती जमले आणि आपल्या सामर्थ्याने त्याला भयभीत करू लागले. तेव्हा नरसिंहाने प्रचंड सिंहगर्जना केली; त्याच्या मृत्युसमान मोठ्या तोंडाने, त्या दिव्य सभेचा संहार केला. सभेचा नाश होत असताना, हिरण्यकशिपू स्वतः संतापाने डोळे लाल करून, सिंहावर विविध अस्त्रे फेकू लागला. त्याने भयंकर दंडमंत्र, तीव्र कालचक्र, आणि श्रेष्ठ विष्णुचक्र यांसारखी सर्व अस्त्रे वापरली. त्याने ब्रह्मास्त्र, त्रैलोक्यदाहक महान अग्नि, अद्भुत वज्र, कोरडे व ओले वज्र, त्रिशूल, कंकाल, गदा, मोहक, शोषक, दाहक, शोककारक अस्त्रेही सोडली. पवनास्त्र, मंथनास्त्र, कपालास्त्र, सेवकास्त्र, अपराजेय शूल, क्रौंच अस्त्र, ब्रह्मशिर, सोम, शिशिर, कंपन, शटन, त्वष्ट्र, सुभैरव, कालमुद्गर, अक्षोभ्य, तापन, संवर्तन, मोहन, मायाधर, गंधर्व, प्रिय असिरत्न, नंदक, प्रस्वपन, प्रमथन, उत्तम वरुण, पाशुपत, हयशिर, ब्रह्म, नारायण, इंद्र, अद्भुत सर्प, अपराजेय पैशाच, शोषण, शमन, भव्य भावना, प्रस्थापन, विकंपन—ही सर्व दिव्य अस्त्रे त्याने नरसिंहावर सोडली. ही प्रज्वलित अस्त्रे जणू तेजस्वी अग्नित आहुती टाकावी तशी त्या सिंहरूपावर सोडली गेली. या अस्त्रांनी हिरण्यकशिपूने नरसिंहाला असे वेढले, जसे उन्हाळ्यात सूर्य हिमालयाला आपल्या किरणांनी वेढतो. तेव्हा दैत्यांची महासेना, क्रोधाच्या वाऱ्याने उसळून, एका क्षणात जणू समुद्राने मैनाक पर्वतावर आघात करावा तशी, सर्वत्र पसरली.