त्या दिवशी, एक दिव्य, शुभ आणि सुखद स्थान प्रकट झाले—जे वृद्धत्व, दुःख किंवा थकवा यांच्या स्पर्शापासून मुक्त होते. ते स्थिर, तेजस्वी आणि राजवाड्यासारखे भव्य होते; त्याची कांती इतकी प्रखर होती की जणू काही प्रकाशाने झळकत होते. त्या स्थानात अंतर्गत जलांनी एकत्रित असलेली, विश्वकर्म्याने घडवलेली assembly hall होती, जी दिव्य रत्नांनी बनलेल्या वृक्षांनी शोभायमान होती. त्या वृक्षांवर फळे आणि फुलांची समृद्धता होती. निळ्या, पिवळ्या, पांढऱ्या, काळ्या, लाल, गडद रंगांच्या वृक्षांसह विविध झुडपे, ज्यांवर शेकडो फुलांचे गुच्छ लटकलेले होते. हे स्थान जणू शुभ्र मेघांचा समूह वाटत होते—ते तरंगत, तेजस्वी, चमकदार आणि दिव्य सुवासिकतेने भरलेले होते. ते अत्यंत सुखद होते—कधीच तापदायक नव्हते, ना थंड, ना गरम. जेथे पोहोचले, त्यांना कधीच भूक, तहान किंवा थकवा जाणवत नव्हता. विविध रूपांनी सजलेली assembly hall, अद्भुत आणि अत्यंत तेजस्वी स्तंभांनी अलंकृत होती, पण त्या स्तंभांवर आधारलेली नव्हती; ती शाश्वत आणि कधीही कमी न होणारी होती. तिचे तेज चंद्र, सूर्य, अग्नीपेक्षा अधिक होते; ती स्वतः प्रकाशमान होती, स्वर्गाच्या शिखरावर चमकत होती, जणू सूर्यालाही उजळून टाकत होती. तेथे सर्व इच्छा—दिव्य आणि मानवी—भरपूर मिळतात; अन्न आणि पेय, स्वादिष्ट आणि विपुल, कधीच संपत नाहीत. सुवासिक हार, सदैव फुलणारे आणि फल-bearing वृक्ष; गरमीत गार पाणी आणि थंडीत ऊबदार पाणी उपलब्ध होते. वृक्षांच्या शिखरांवर फुलांचे गुच्छ, मोठ्या फांद्या, कोवळ्या कळ्या, लता-वेलांनी झाकलेले, नद्या आणि तलावांच्या काठावर फुललेले होते. त्या भव्य स्थानात प्रभूंनी अनेक प्रकारचे वृक्ष पाहिले—सुगंधित फुले आणि स्वादिष्ट फळांनी परिपूर्ण. त्यांनी तलाव पाहिले—ना फार थंड, ना फार गरम—तसेच सर्व पवित्र जल, assembly hall मध्ये. तलाव कमळ, जलकुंभ, शंभर पाकळ्यांची सुवासिक फुले, लाल कुवलय, निळ्या कुमुदांनी भरलेले होते. तेथे सुंदर धात्राराष्ट्र पक्षी, राजहंस, प्रिय कारंडव, चक्रवाक, सारस आणि कुरर पक्षी होते. काही पक्षी क्रिस्टलसारखे पांढरे, फिक्या पिसांचे, असंख्य हंसांनी गायलेले, सारसांच्या आवाजांनी भरलेले होते. पर्वतशिखरांवर शुभ्र, सुवासिक वेलांनी फुलांचे गुच्छ लावलेले होते—कितके तरी विविध फुलांनी सजलेले. केतकी, अशोक, सरळ, पुंनाग, तिलक, अर्जुन, आंबा, निप, प्रस्थपुष्प, कदंब, बकुळ, धवा वृक्ष होते. प्रियंगू, पाटल, शाल्मली, हरिद्रा, साल, ताल, तमाल आणि रम्य चंपक वृक्षही होते. assembly hall मध्ये इतरही फुलणारे वृक्ष चमकत होते; प्रवाळ वृक्ष आणि इतर वृक्ष जणू अग्नीच्या ज्वालासारखे उजळले होते. मजबूत खोड, सुंदर फांद्या, उंच वाढलेले, विविध रंगांचे—एबनी, अशोक—असे कित्येक वृक्ष होते. वरुण, वत्सनाभ, फणस, चंदन, कदंब, सुमनस, नीम, पिंपळ, तेंदू वृक्षही होते. पारिजात, लोढ्र, जाई, भद्रदारू, आवळा, जांभूळ, कुचा, शैलवालुका वृक्ष होते. खजूर, नारळ, हरीतकी, विभीतक, काळीयक, द्रुकाल, हिंग, पारियात्रक वृक्षही होते. मंदार, कुंद, लक्ता, पतंगा, कुटज, लाल कुरण्टक, निळे वृक्ष आणि अगारुही होते. कदंब, भाव्य, डाळिंब, बीजपूरक, सप्तपर्ण, बेल वृक्ष, मधमाशांनी घेरलेले होते. अशोक, तमाल वृक्ष, विविध झुडपे आणि वेलांनी झाकलेले, अनेक मधूक, सप्तपर्ण, दुधाळ वृक्षही होते. अनेक प्रकारच्या वेलांनी पान, फुले, फळे लावली होती; जंगलात जन्मलेल्या कित्येक वृक्षही होते. फुले आणि फळांनी अलंकृत, सर्वत्र चमकत होते; चकोर पक्षी, कमळ, मद्यपान करणारे कोकीळ, आणि तारा पक्षीही होते. मोठ्या वृक्षांच्या शिखरांवर फुलांचे गुच्छ; त्यांच्या फांद्यांवर लाल, पिवळ्या, केशरी रंगाचे पक्षी बसलेले होते. जीवाजीविका पक्षी आनंदाने एकमेकांकडे पाहत होते; आणि त्या assembly hall मध्ये दैत्यांचा अधिपती हिरण्यकशिपू उपस्थित होता. हिरण्यकशिपू हजारो स्त्रियांमध्ये वेढलेला होता—अद्भुत अलंकार, वस्त्रांनी सजलेला, मोलाचा रत्नांनी आणि हिर्यांनी झळकणारा मुकुट, ज्वलंत कुंडले घातलेले. तो सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, दिव्य, आणि स्वर्गीय आसनावर बसला होता, जे modest आकाराचे पण दिव्य गादीने झाकलेले होते. तेथे, दिव्य सुवास घेऊन मंद वारा वाहत होता; हिरण्यकशिपू, दैत्य, आपल्या ज्वलंत कुंडलांसह बसला होता. त्यावेळी, श्रेष्ठ गंधर्वांनी हिरण्यकशिपू या महान दैत्याचा सन्मान करण्यासाठी दिव्य गाणी गायली. विश्वाची, सहजन्या, प्रम्लोचा—या प्रसिद्ध अप्सरा, सोरभेयी, समीची, पुण्जिकस्थली, मिश्रकेशी, रंभा, चित्रलेखा, शुचिस्मिता, चारुकेशी, घृताची, मेनका, आणि उर्वशी—या हजारो अप्सरा नृत्य आणि गायनात निपुण, राजा हिरण्यकशिपूची सेवा करत होत्या. तेथे, बलवान हिरण्यकशिपू, दैत्यांचा अधिपती, आसनावर बसला होता; दितीचे सर्व पुत्र, वर मिळवलेले, त्याची पूजा करत होते. त्याच्या अद्वितीय कृत्यांसाठी शेकडो-हजारो लोक गोळा झाले—बळी, विरोचन, नरक (पृथ्वीचा पुत्र), प्रह्लाद, विप्रचित्ती, गविष्ठ, सुरहंता, सुनामा, प्रमती आणि उत्कृष्ट सुमती. अशी ती assembly hall, दिव्य वृक्ष, फुलांनी, फळांनी, पक्ष्यांनी आणि दैत्यांच्या अधिपतीने भरलेली, जणू स्वर्गीय वैभवाचा अनुभव देणारी होती.