महर्षींनी हिमालयाशी संवाद केल्यानंतर, ते सर्व ऋषि त्वरेने हिमालय पर्वताकडे गेले. तेथे, बर्फाच्छादित पर्वताने त्यांचे आदराने स्वागत केले. त्या श्रेष्ठ ऋषी आनंदित झाले आणि तातडीने काही महत्त्वाच्या गोष्टी बोलू लागले. त्यांनी हिमालयाला सांगितले, "पिनाकीदेव (शिव) थेट तुमच्या कन्येला वधू म्हणून मागणी करत आहेत. जसे अग्नीत यज्ञ समर्पण करताना शुद्धता राखली जाते, तसे त्वरेने स्वतःला शुद्ध करा." ऋषींनी पुढे सांगितले, "हे कार्य देवांचे आहे आणि हे कार्य फार दिवसांपासून घडत आहे. आता विश्वाच्या कल्याणासाठी प्रयत्न करणे आवश्यक आहे." हे ऐकून हिमालय पर्वत आनंदाने भारावून गेला. तो ऋषींना उत्तर देऊ शकला नाही; तो शिवाच्या इच्छेकडे पाहू लागला. तेव्हा मेना, हिमालयाची पत्नी, ऋषींना पाहून आणि त्यांच्या उद्देशाची जाणीव करून, प्रेमाने थरथरत्या आवाजात आपल्या कन्येला आणि ऋषींना म्हणाली, "ज्या हेतूने कन्येचा जन्म होतो, तो हेतू आता पूर्णत्वास आला आहे. जरी वराला कुल, जन्म, वय, सौंदर्य, तेज आणि संपत्ती लाभली असली, तरी जर तो मागणी करतो, तर कन्येला त्याला द्यावे. पण ही माझी कन्या कठोर तपश्चर्या करून इथे आली आहे. तिच्या इच्छेनुसार जे करणे योग्य आहे, तेच व्हावे." मेनाच्या या शब्दांवर ऋषींनी पुन्हा स्त्रियांच्या हृदयाला आनंद देणारे, सन्माननीय शब्द उच्चारले. त्यांनी सांगितले, "शंकराचे सामर्थ्य देव आणि दैत्य दोघेही मान्य करतात, आणि त्याच्या कमलासमान पायांची उपासना करून परिपूर्ण समाधान प्राप्त करतात. तिने ज्या स्वरूपाची इच्छा केली, ते स्वरूप मिळवण्यासाठी तिने कठोर तप केले; त्या स्वरूपातच तिला आनंद मिळतो. जी कन्या हे दिव्य व्रत पूर्ण करेल, तीच त्याची होईल. म्हणून, ती व्रत पूर्ण होईपर्यंत काळजीपूर्वक वाट पाहा." यानंतर, पर्वतराजासह सर्व ऋषी त्या स्थळी गेले जिथे उमा (पार्वती) आपल्या प्रखर तपश्चर्येने सूर्य आणि अग्नीपेक्षाही तेजस्वी दिसत होती. त्या मार्गावर उमेला भेटून, ऋषींनी नम्रतेने सांगितले, "हे सुंदर आणि मनमोहक कन्ये, तुझ्या तपश्चर्येने तुझे सौंदर्य जाळू नकोस. सकाळी शंकर तुझा हात स्वीकारतील. आम्ही तुझ्या वडिलांकडे आलो आहोत आणि तुझ्यासाठी विनंती केली आहे. आता वडिलांसोबत घरी जा. आम्ही आमच्या आश्रमात परतू." हे ऐकताच, "माझ्या तपश्चर्येचे फळ आता मिळणार," असे वाटून, उमा दिव्य तेजाने शोभित होऊन जलदपणे वडिलांच्या घरी परतली. तिथे, हराचे दर्शन मिळावे म्हणून ती उत्कंठेने वाट पाहू लागली, आणि ती एक रात्र तिला दहा हजार वर्षांसारखी भासली. मंगल ब्रह्ममुहूर्तावर, अप्सरांनी योग्य क्रमाने तिच्यासाठी शुभ विधी केले. सुंदर राजमहलात, जिथे शुभचिन्हांची शोभा होती, ऋतूंच्या मूर्त स्वरूपांनी पर्वतराजकन्येची सेवा केली आणि तिच्या सर्व इच्छा पूर्ण केल्या. वारे आणि मेघांनी पर्वताच्या राजप्रासादांची झाडलोट केली. देवी लक्ष्मीने स्वतः पार्वतीला विविध अलंकारांनी सजवले. सर्वत्र तेज आणि समृद्धी भरली. पर्वताच्या चारही बाजूंना चिंतामणीसारखे रत्न आणि मौल्यवान दगड होते. नाग, कल्पवृक्ष, दिव्य औषधी आणि मोठे देववृक्ष, हे सर्व दिव्य गुणांनी युक्त होऊन तिथे उपस्थित होते. सर्व रस आणि खनिजे पर्वताची सेवा करण्यास तत्पर झाली. सर्व नद्या, समुद्र, स्थिर आणि चल गोष्टींनी हिमालयाचा गौरव वाढविला. गंधमादन पर्वतावर ऋषी, नाग, यक्ष, गंधर्व, किन्नर आणि शंकराचे गण गोळा झाले. शुद्ध आणि सुंदर अलंकार तयार ठेवले गेले. अगदी चंद्रकोरही शर्वाच्या जटांमध्ये ठेवण्यात आली. चामुंडेने प्रेमाने मोठी कवटींची माळ बांधली आणि शंकराच्या मस्तकावर घातली. तिने प्रार्थना केली, "हे शंकर, असा पुत्र उत्पन्न करा, जो दैत्यांचा संहार करील आणि त्यांच्या रक्ताने मला तृप्त करील." शौरि, तेजस्वी मुकुट आणि सर्पालंकारांनी सजलेला, शंभूच्या समोर तयार उभा राहिला. इंद्राने उत्साहाने हत्तीच्या कातडीचा वस्त्र परिधान केले, त्याचे काठ चरबीने माखले होते. वायूने हरणाच्या तेजस्वी, धारदार शिंग असलेल्या, हिमालयासारख्या उज्ज्वल नंदीला सजवले. सूर्य, अग्नी आणि चंद्र शंभूच्या नेत्रांत वास करत, आपले तेज सर्वत्र पसरवत होते. शिवाने चांदीसारख्या उज्ज्वल भस्माने आपले मस्तक लिंपले आणि हातात मानवी हाडांची माळ घातली. यम, विविध रूपे आणि धनाच्या रत्नांनी भूषित, गदाधारी होऊन प्रवेशद्वारी उभा राहिला. शिवाने आपल्या हातातील सुंदर नागमणीच्या कंगणाचा त्याग केला आणि वासुकी व तक्षक या नागांना कुंडल म्हणून परिधान केले. गणांचे प्रमुख, समुद्रराजांकडून ताज्या फुलांनी सजवलेला वीरक वेगळा आणून, आदराने उपस्थित झाले. ते म्हणाले, "त्रिशूलधारी प्रभो, आता पृथ्वीवर जाहीर करा की आपण सर्व अलंकारांनी सज्ज आहात." सातही समुद्र आरशासारखे उभे राहिले आणि प्रभूंनी त्या विशाल जलराशीत आपले तेजस्वी रूप पाहिले. पृथ्वीला गुडघ्यांनी बिलगून, केशवाने स्थाणू (शिव) ला सांगितले, "हे देव, तुम्ही जगाला आनंद देणाऱ्या रूपात प्रकट झाला आहात.