राक्षसांच्या सेनापतींनी केशवाला पाहिल्यावर त्यांच्या हृदयात आनंद भरून आला. त्यांनी एकमेकांना सांगितले, "हा देवांचा सार आहे; जर याला जिंकले, तर देवांचा पराभव निश्चित आहे." ते म्हणाले, "याच्यामुळेच राक्षसांचा नाश होतो; केशव, शत्रूंचा संहार करणारा आहे. त्याच्यावर विश्वास ठेवून देवता सर्व लोकांमध्ये यज्ञाचे फल मिळवतात." असे म्हणत सर्व राक्षसांनी केशवाला चारही बाजूंनी वेढले आणि युद्धात त्याच्यावर विविध शस्त्रांनी आक्रमण केले. कालनेमी आणि आणखी नऊ बलवान राक्षस रथी युद्धात उतरले. कालनेमीने जनार्दनाला साठ बाणांनी भेदले; निमीने शंभर, मतनाने ऐंशी, जंभकाने सत्तर आणि शुंभाने दहा बाणांनी आक्रमण केले. उरलेले सर्व राक्षस सेनापतींनी प्रत्येकी दहा बाणांनी विष्णू आणि गरुडावर एकत्रित हल्ला केला. राक्षसांचा हा प्रचंड आक्रमण सहन न झाल्याने, विष्णूने प्रत्येक राक्षसाला सहा सरळ, वेगाने जाणाऱ्या बाणांनी ठार केले. पण पुन्हा कालनेमीने, तीन बाण कानापर्यंत ओढून, क्रोधाने लाल डोळ्यांनी विष्णूच्या हृदयावर घाव घातला. हे बाण तापलेल्या सोन्यासारखे चमकत होते आणि कौस्तुभ मण्याच्या तेजाप्रमाणे विष्णूच्या हृदयावर झळकत होते. थोडा जखमी झाल्यावर हरिने आपली गदा उचलली, ती वेगाने फिरवून राक्षसावर फेकली. पण राक्षसांचा क्रुद्ध सेनापती कालनेमीने आपल्या हाताची कौशल्य दाखवत, आकाशात शेकडो बाणांनी approaching गदेला तुकडे तुकडे केले. मग विष्णूने, अधिक क्रुद्ध होऊन, एक भयंकर भाला घेतला आणि जोराने कालनेमीच्या हृदयावर घाव घातला. क्षणभरातच, कालनेमीने शुद्धी मिळवून, सोनेरी घंटांनी सजलेला तीक्ष्ण भाला हातात घेतला. त्या भाल्याने, दितीचा पुत्र कालनेमीने विष्णूच्या डाव्या हातावर घाव घातला; रक्त वाहू लागल्याने विष्णूचा हात लाल कमळाच्या कड्यांसारखा शोभला. मग विष्णूने, क्रोधाने, आपला महान धनुष्य उचलला. त्याने सत्रा तीक्ष्ण, जीवघेण्या बाणांपैकी सहा बाणांनी कालनेमीच्या हृदयाला भेदले आणि तीन बाणांनी आणखी घाव घातले. चार बाणांनी त्याच्या सारथ्याला, एक पंखदार बाणाने ध्वजाला, दोन बाणांनी धनुष्य आणि धनुष्याची दोरी, आणि आणखी एक पंखदार बाणाने कालनेमीच्या डाव्या हाताला भेदले. हरिच्या लोखंडी बाणांनी हृदयात खोलवर जखमी झाल्याने, कालनेमीच्या शरीरातून रक्त वाहू लागले, तो मनाने व्याकुळ झाला. तो वाऱ्याने हललेल्या किंशुक वृक्षासारखा थरथरू लागला; त्याला अशा स्थितीत पाहून केशवाने गदा उचलली. कालनेमीने ती गदा विष्णूच्या रथावर जोरात फेकली, पण ती प्रचंड गदा उलट कालनेमीच्या डोक्यावर पडली. त्याचे डोके आणि मुकुट फूटले, आणि त्याच्या शरीरातून रक्ताचे प्रवाह वाहू लागले, जणू पर्वताच्या गर्भातून धातू वाहत असावे. अचेत झालेला कालनेमी, जीव तग धरत, तुटलेल्या रथावर कोसळला; शत्रूंचा संहार करणारा अच्युत त्याच्या बाजूला उभा राहिला. विष्णू, चक्रधारी प्रभू, प्रथम हसला आणि म्हणाला, "जा, राक्षसा, तू आता मुक्त आहेस; निर्भयपणे जग." "पण लवकरच, मी स्वतः तुझा अंत करीन." हे ऐकून कालनेमीच्या सारथ्याने रथ दूर नेला. यानंतर, काळ्या याकच्या शेपटीच्या पंखांनी सजलेला, अमृताचा छत्र, पाच रंगांचा ध्वज, आणि तुटलेल्या हत्तीच्या कपाळाचा पट असलेल्या रथावर, बलवान राक्षस निमी पर्वतासारख्या प्रचंड, क्रुद्ध, मद्यपान केलेल्या हत्तीवर चढून हरिला भिडायला आला. त्या हत्तीच्या पायाभोवती दानवांचे सत्तावीस हजार भीषण पुत्र, मुकुट आणि कवचांनी शोभलेले, गोलाकार उभे होते. मतना घोड्यावर, जंभका उंटावर, आणि शुंभा मोठ्या मेंढ्यावर चढून युद्धात आले. इतर दानव सेनापती विविध शस्त्रांनी सज्ज होऊन, रागाने, निर्दोष कर्म करणाऱ्या विष्णूवर युद्धात आक्रमण केले. निमीने गदाने, मतनाने मुसळाने, शुंभाने तीक्ष्ण भाल्याने, आणि ग्रासणानेही जॅव्हलीनने हल्ला केला. क्रुद्ध महिषाने चक्राने, जंभाने भाल्याने, आणि बाकी सर्वांनी नारायणावर तीक्ष्ण बाणांनी आक्रमण केले. सर्व शस्त्रे, गुरु शिकवणी शिष्याच्या मनात शिरावी तशी, हरिच्या शरीरात शिरली. युद्धात अढळ राहून विष्णूने आपले सरळ, तेल लावलेले आणि विषारी सापासारखे आकाराचे बाण व धनुष्य घेतले. त्याने धनुष्य कानापर्यंत ओढून, क्रोधाने त्या दैत्यांवर वीराच्या सामर्थ्याने आक्रमण केले. त्याने निमीला वीस जळजळीत बाणांनी, मतनाला दहा, आणि शुंभाला पाच बाणांनी भेदले. क्रोधाने महिषाच्या छातीला एक पंखदार बाणाने, जंभाला बारा तीक्ष्ण बाणांनी, आणि बाकी प्रत्येकाला आठ बाणांनी भेदले. विष्णूच्या वेगाने दानव रागाने भरून गर्जना करू लागले आणि युद्ध अत्यंत अद्भुत बनवले. मग निमी दानवाने विष्णूचे धनुष्य रुंद बाणाने तोडले, आणि महिषासुराने विष्णूच्या सोडायला घेतलेल्या बाणाला छेदले. जंभाने गरुडाला तीक्ष्ण बाणांनी जखमी केले, आणि शुंभा, पर्वतासारखा प्रचंड, गरुडाच्या हातावर जोरदार घाव घातला. विष्णूचे धनुष्य तुटल्यावर गोविंदाने आपली भयंकर गदा उचलली आणि ती युद्धात मतनावर जोरात फेकली.