यमधर्मराज आपल्या गाढवावरून उडी मारून खाली पडलेल्या अवस्थेत, त्यांनी आपल्या भालेने ग्रासणाच्या चेहऱ्यावर जोरदार प्रहार केला. या भालेच्या घावाने ग्रासणा शुद्ध हरपून जमिनीवर कोसळला. ग्रासणा खाली पडल्याचे पाहून, प्रचंड पराक्रमी जंभाने यमावर आक्रमण केले आणि यमानेही आपल्या गदेने जंभाच्या हृदयावर प्रहार केला. त्या घावामुळे यमाच्या तोंडातून रक्त वाहू लागले. कृतान्त (मृत्यू) चा पराभव झालेला पाहून, धनाचा अधिपती कुबेर आपल्या गदेने सज्ज होऊन, हजारो यक्षांच्या वेढ्यातून संतप्त होऊन जंभाच्या विरोधात पुढे सरसावला. जंभा, आपल्या दानव सैन्याने वेढलेला, संतप्त कुबेर येत असल्याचे पाहून, शांत आणि सुज्ञ वाणी बोलू लागला. तेवढ्यात, शुद्धीवर आलेला ग्रासणा, रत्न व सोन्याने सुशोभित, शत्रूंना चिरडणारी, अतिशय जड अशी गदा यमावर फेकली. त्या अथांग गदेला येताना पाहून, गाढवावर बसलेला यम, तिला रोखण्यासाठी स्वतःची जगाला भयभीत करणारी भयंकर गदा सोडली. रागाने त्यांनी ज्वाळांच्या माळांनी झगमगणारी आपली काठी आकाशात भिरकावली; ती गदा आणि गदा आकाशात एकमेकांना भिडल्या आणि जणू काही मेघगर्जना होत आहे असे भीषण आवाज झाले. त्या दोन गदांच्या भीषण धडकेत, जणू पर्वत एकमेकांवर आदळल्यासारखे असह्य आवाज झाले आणि त्या प्रचंड धक्क्याने सर्व दिशांना भयंकर कल्लोळ निर्माण झाला. विश्वात प्रलय येईल की काय अशी भीती निर्माण झाली; काही क्षणात तो गजर थांबला आणि आकाशात ज्वलंत उल्का चमकू लागल्या. त्या भयंकर धडकेत ग्रासणाची गदा नष्ट झाली; मग यमाची काठी ग्रासणाच्या डोक्यावर आदळली. जशी दुर्दैव संपत्तीवर तुटून पडते, तशी ती काठी त्या पापीवर आदळली आणि त्या घावाने त्याला सर्व दिशाच काळोख्या दिसू लागल्या. तो बेशुद्ध होऊन धुळीत लोटला. मग दोन्ही सैन्यांतून भीषण आक्रोश उठला. काही वेळाने ग्रासणा शुद्धीवर आला आणि त्याने स्वतःचे अंग विदीर्ण, दागिने आणि वस्त्र विस्कटलेले पाहिले. त्याने मग आपल्या कर्माचा विचार केला, आणि देवाच्या तिरस्कारामुळे आपल्यासारख्या वीराला अपमानच पदरी पडतो हे मनाशी पक्के केले. "माझ्यावर अवलंबून असलेल्या सैन्यांचा माझ्या पराभवाने विनाश झाला; लोकांनी आपापल्या इच्छेप्रमाणे वागावे, कारण जगात असेच अनपेक्षित घडते," असे त्याने ठरवले. "ज्याची संपत्ती केवळ कल्पनेत आहे आणि जो मोठ्या आवाजात आपल्या श्रीमंतीचा गाजावाजा करतो, तो काहीच नाही," असे मनाशी ठरवून, तो बलवान ग्रासणा वेगाने उठला. त्याने ओठ घट्ट दाबून, काळाच्या दंडाप्रमाणे मोठी काठी उचलली, ती पर्वतासारखी भली मोठी होती. तो रथावरून वेगाने धावत गेला, पण रणभूमीत कृतान्ताजवळ पोहोचू शकला नाही; मात्र यमाशी सामना झाला आणि ग्रासणाने आपली गदा फिरवली. त्याने ती भीषण गदा यमाच्या डोक्यावर फेकली; ती ज्वलंत गदा येताना पाहून यमाच्या डोळ्यांत भीती दाटली. त्या बलाढ्याने भीषण मुद्गराला फसवले, आणि तो भीतीने त्या भयंकर योध्यांपासून दूर निघून गेला. त्याने यमाच्या हजारो अनुयायांना चिरडून टाकले. हे भीषण सैन्य मृत झाल्याचे पाहून, ग्रासणा वेगवेगळ्या शस्त्रांनी सज्ज झाला आणि त्या अनुयायी सैन्याकडे पाहून फारच अस्वस्थ झाला. त्याला वाटले की, यमाच्या मायेमुळे हजारो यम निर्माण झाले आहेत; स्वतःला सावरून, ग्रासणाने त्या सैन्यावर शस्त्रांचा वर्षाव केला. तो प्रचंड संतापलेला, जणू युगाच्या अंताचा भीती निर्माण करणारा झाला; काहींना त्याने भाल्याने भेदले, काहींना सरळ बाणांनी. काहींना गदांनी चिरडले, काहींना काठ्यांच्या वर्षावाने ठार केले; इतरांना तो जड जड भाले मारत होता. अनेक अनुयायी त्याच्या हातावर लटकले, काहींनी त्याच्यावर दगड फेकले, तर काहींनी मोठ्या झाडांनी प्रहार केला. काहींनी दातांनी त्याचे अवयव चावले, तर इतर अनुयायांनी त्याच्या पाठीवर मुठीने प्रहार केला. अशा प्रकारे त्या भयंकर अनुयायांनी हल्ला केल्यावर, प्रचंड संतापलेला ग्रासणा आपले शरीर जमिनीवर सोडून हजारो अनुयायांना चिरडू लागला. पुन्हा उठून, काही अनुयायांना त्याच्या मुठीने मारले, पण या युद्धात तो थकून गेला. त्याच्या थकव्याचा आणि स्वतःच्या सैन्याचा संहार पाहून, यम आपल्या गाढवावर बसून काठी उचलत त्याच्याकडे आला. यम जवळ येताच, ग्रासणाने आपली गदा त्याच्या छातीवर आदळली, पण शत्रूंचा नाश करणारा अंतक (यम) त्या प्रहाराकडे दुर्लक्ष करून पुढे सरसावला. रागाने यमाने रथावरील वाघांच्या डोक्यावर आपली काठी फेकली; त्या काठीच्या घावाने वाघांनी ओढलेल्या रथाचा अर्धा भाग बाजूला गेला. या प्रसंगाने दानवाचे मन माणसासारखे अस्थिर झाले; त्याने आपला रथ सोडून पायदळ जमिनीवर उतरला. दानवाने यमाला आपल्या हातांनी पकडले आणि दोघेही हातघाईच्या झुंजीत गुंतले. यमानेही आपली शस्त्रे बाजूला ठेवून हातघाईने लढाई केली. ग्रासणाने आपली शक्ती एकवटून यमाच्या कंबरेच्या वस्त्राला पकडले आणि त्याला वेगाने फिरवू लागला, जणू मन भरकटल्यासारखे. यमानेही दोन्ही हातांनी दानवाच्या मानेला पकडून त्याला जमिनीवरून उचलले आणि मोठ्या जोराने फिरवले. मग दोघांनी एकमेकांवर निर्दयपणे मुठीने प्रहार केला; पण दानवराजाच्या प्रचंड देहामुळे यमाचे हात थकले. त्याने दानवाला आपल्या खांद्यावर ठेवून विश्रांती घ्यायचा प्रयत्न केला; ते पाहून, थकलेला दानव शेवटी आपली संपूर्ण शक्ती एकवटून यमाचा अंत करण्यासाठी त्याला दाबू लागला. त्याने यमाला आपल्या टाचांनी आणि हातांनी पुन्हा पुन्हा जमिनीवर आदळले, इतके की यमाच्या तोंडातून पुष्कळ रक्त वाहू लागले.