अश्विनांच्या ध्वजावर सोन्याच्या हत्तीने शिल्पित केलेला, विविध रत्नांनी सजवलेला आणि रत्नांच्या कलशाने शोभित असा ध्वज झळकत होता. शतकृतूच्या ध्वजावर शुभ्र याकच्या शेपटीने अलंकृत केलेला होता, त्याभोवती नाग, यक्ष, गंधर्व, सर्प आणि रात्रीचे वासिंदे उपस्थित होते. देवांचा राजा इंद्राची सेना त्रैलोक्यात अजिंक्य होती; तिच्या विभागांत एकूण तेहतीस कोटी दिव्य सैन्य होते. या सेनेंमध्ये हिमालयासारख्या शुभ्र याकच्या शेपटी, शुद्ध सोन्याच्या कमळांच्या माळा, तेजस्वी केशराच्या गंधाने उजळलेल्या, गालांवर खेळणाऱ्या केसांच्या गुऱ्हाळांनी शोभित होते. इंद्र, महान, अद्भुत अलंकार आणि वस्त्रांनी सजलेला, विशाल वस्त्र आणि कड्या घालून, हजारो स्तुतिकर्त्यांनी स्तुती केलेला, ऐरावत नावाच्या हत्तीवर उभा राहून स्वर्गात चमकत होता. ही सेना घोडे आणि हत्तींच्या गर्दीत, शुभ्र छत्री आणि ध्वजांच्या ओळींनी सजलेली, विविध शस्त्रांनी सुसज्ज, युद्धात अजिंक्य आणि अतिशय तेजस्वी दिसत होती. देव आणि दानवांमध्ये अत्यंत भीषण संघर्ष सुरू झाला; दोन्ही सैन्यांमध्ये प्रचंड आणि भयावह युद्ध उभे राहिले. देव आणि दानवांच्या गर्जना, शंख आणि नगाऱ्यांचा आवाज, वाद्यांचा गडगडाट, हत्तींच्या तुरुंगाचा गर्जन यामुळे रणभूमी दणाणली. घोड्यांचा हिणहिणाट, रथांच्या चाकांचा गडगडाट, धनुष्यांच्या डोरींचा तणतण, वीरांच्या गर्जना—या सर्वांनी रणभूमीत भयंकर आवाज निर्माण केला. दोन्ही सैन्ये विजयाच्या आशेने, क्रोधाने भरलेली, जीवाची पर्वा न करता एकमेकांवर तुटून पडली. युद्धात विविध प्रकारच्या झडपांमध्ये घोडा रथावर हल्ला करतो, रथाने पायदळावर आघात केला. हत्ती पायदळांसोबत मिळून लढत होता, रथचालक दुसऱ्या रथचालकाशी भिडला, तर दुसरीकडे हत्ती अनेक घोड्यांशी लढत होता. एक पायदळ अनेक मद्यपी हत्तींच्या समोर उभा राहिला; मग भाले, गदा, मुग, कुऱ्हाड, तलवारी वापरल्या गेल्या. भाले, तलवारी, काटेरी शस्त्रे, हातोडे, मृतदेह, गदा, चाक, खांब, भाले आणि शुभ्र अंकुशांनी युद्ध रंगले. कानांच्या आकाराचे, कणकेचे, नाराच, वासराच्या दातांचे, अर्धचंद्राकार, रुंद पल्ल्यांचे, शंभर पंखुड्यांचे आणि पोपटाच्या चोचीच्या आकाराचे बाण आकाशात बरसले. आकाशात एक अद्भुत आणि गहन बाणांचा पाऊस पडला, सर्व दिशांना अंधार भरला. त्या गोंधळाच्या अंधारात एकमेकांना ओळखणे अशक्य झाले; अदृश्य राहून त्यांनी प्रचंड वेगाने शस्त्रांचा वर्षाव केला. सैन्यांच्या मधे जे पडले त्याकडे पाहून, ध्वज, हात, छत्री, कानातील दागिने, हत्ती, घोडे, पायदळ—जे पडले आणि पडत होते—त्यांनी पृथ्वी आकाशातून पडलेल्या कमळांनी भरलेल्या सरोवरासारखी झाली. तुटलेल्या सोंड, फोडलेल्या कड्या, तुटलेल्या लांब सोंड असलेले हत्ती, दगडासारखे जमिनीवर पडले, रक्त वाहू लागले. तुटलेल्या जुव्या, अक्सल, चाक असलेले रथ तुकडे तुकडे झाले; हजारो घोडेही पडले आणि तुकडे झाले. मग पृथ्वीवर रक्ताच्या प्रवाहामुळे मार्ग बंद झाला; रक्ताच्या भोवऱ्यांनी भरलेल्या नद्या मांसाहारींना आनंद देत होत्या, आणि रणभूमी भूतांसाठी खेळाचे मैदान झाली. मग, हे अभक्ष्य दृश्य पाहून, यम क्रोधाने भरला आणि अग्नीप्रमाणे तेजस्वी बाणांचा वर्षाव केला. अनेक बाणांनी जखमी झालेला, बलाढ्य ग्रसना, प्रतिआघातासाठी उत्सुक, आपल्या धनुष्याचा तणतणाट करत भीषण रूप धारण केले. पाचशे भयंकर बाणांनी त्याने यमाला जखमी केले; यमाने त्या बाणांचा आणि ग्रसनाच्या अद्भुत शौर्याचा विचार केला. यमाने ग्रसनावर भयंकर बाणांचा वर्षाव केला, मृत्यूच्या अधिपतीचा बाणांचा पाऊस आकाशात झेपावला. दानवांचा अधिपती ग्रसना, आपल्या बाणांनी त्या बाणांचा पाऊस छेदून टाकला; आणि ते निष्फळ झाल्याचे पाहून, यमाने त्या बाणांचा प्रवाह पाहिला. ग्रसनाच्या रथावर बाणांचा ढग पाहून, अंतकाने भयंकर गदा जोरात त्याच्यावर फेकली. ती गदा आकाशातून झेपावली असता, दानवांचा आनंद वाढला आणि त्याने ती गदा डाव्या हाताने पकडली. त्या गदेला पकडून, क्रुद्ध ग्रसनाने यमाच्या रेड्यावर वेगाने प्रहार केला, आणि तो रेडा जमिनीवर पडला. मग यम, रेडा पडत असताना, झेप घेऊन ग्रसनाच्या चेहऱ्यावर भालेने प्रहार केला. भालेच्या आघाताने ग्रसना शुद्ध हरपून जमिनीवर पडला; ग्रसना पडलेला पाहून, भयावह सामर्थ्याचा जंभा, यमावर गदाने हृदयावर प्रहार केला, आणि त्या आघाताने यमाच्या तोंडातून रक्त वाहू लागले. कृतांत (यम) जखमी झाल्याचे पाहून, धनाचा अधिपती, गदा हातात घेऊन, हजारो यक्षांच्या गराड्यात, क्रोधाने जंभावर झेपावला. दानवांच्या सैन्याने वेढलेल्या जंभाने, त्याला क्रोधाने येताना पाहून, शहाण्या आणि सौम्य शब्दांत बोलले. मग ग्रसना, शुद्ध पुन्हा प्राप्त करून, रत्न आणि सोन्याने सजलेली, भारी आणि शत्रूंचा विनाश करणारी भयंकर गदा यमावर फेकली. ती गदा पाहून, रेड्यावर बसलेला यम, तिचा प्रतिकार करण्यासाठी आपली भयंकर गदा, जगांना भयभीत करणारी, फेकली. क्रोधाने त्याने अग्नीच्या माळांनी झळकणारी गदा आकाशात फेकली; ती गदा आकाशात पोहोचून पावसाने भरलेल्या मेघासारखा गडगडाट केला. दोन्ही गदांचा संघर्ष पर्वतांमधील धडका इतका असह्य झाला, आणि त्यांच्या टक्करमुळे दिशांमध्ये प्रचंड आवाज झाला, सर्व दिशांमध्ये गोंधळ निर्माण झाला. जगात प्रलयाची भीती निर्माण झाली; एका क्षणात गडगडाट थांबला, आणि आकाशात तेजस्वी उल्का प्रकट झाल्या.