ती देवीने असे म्हणताच योगात प्रवेश केला. तिच्या शरीरातून उत्पन्न होणाऱ्या तेजाने, तिने स्वतःसह देव, दानव आणि किन्नर यांना जाळून टाकले. हे दृश्य पाहून गंधर्व आणि गुह्यक यांच्या समूहांनी जवळ येत विचारले, "हे काय, काय घडते आहे?" तेव्हा दक्ष, दुःखी मनाने जवळ आला, नमस्कार केला आणि म्हणाला, "हे देवी, तू या जगाची माता आहेस, जगाच्या संपत्तीची अधिष्ठात्री आहेस. मला कृपा करण्याच्या इच्छेने तू माझी कन्या झालीस. तुझ्या अनुपस्थितीत या विश्वात काहीही—चल किंवा अचल—अस्तित्वात नाही; हे धर्मज्ञे, मला तुझी कृपा दे, मला येथे सोडू नकोस." त्यावर देवीने उत्तर दिले, "जे आरंभ केले आहे, ते मी नक्कीच पूर्ण करणार; पण शूलधारी (शिव) मर्त्य लोकांमध्ये तुझ्या यज्ञात तुला मारतील. सृष्टीसाठी, तुझ्या कृपेने, माझ्या जवळ तप करावे लागेल; तू प्रजापती होशील, आणि तुझे दहा पुत्रांपैकी अंगजा पुरेसा ठरेल. माझ्या अंशातून साठ कन्या तुझ्या मुली म्हणून जन्म घेतील; माझ्या उपस्थितीत तप करून, तू सर्वोच्च योग प्राप्त करशील." हे ऐकून दक्ष म्हणाला, "हे दोषरहिते, मी तुला कोणत्या ठिकाणी पाहावे, स्तुती करावी, आणि कोणत्या नावांनी?" देवी म्हणाली, "मी सर्व प्राण्यांमध्ये, पृथ्वीवर, सर्व लोकांमध्ये नेहमीच दिसेन; जे काही अस्तित्वात आहे, ते माझ्याशिवाय नाही. तरीही, जेथे सिद्धी शोधणारे मला पाहतात किंवा श्री मिळवू इच्छिणारे मला स्मरतात, त्या ठिकाणांची मी तुला सत्य सांगते." देवीने विविध तीर्थस्थळे, पर्वत, नगर, वन, आणि नद्या यांच्यातील तिची विविध रूपे सांगितली: "वाराणसीमध्ये मी विशालाक्षी आहे; नैमिषारण्यात मी लिंगधारिणी; प्रयागमध्ये ललिता देवी; कामाक्षी गंधमादन पर्वतावर; मानसात मी कुमुदा, विश्वकाया, आणि अंबरातही. गोमंतात गोमती; मंदारात कामचारिणी; चित्ररथात मदोत्कटा जयंती; हस्तिनापुरात; कन्यकुब्जात गौरी; मलय पर्वतावर रंभा; एकांभकात कीर्तिमती; विश्वेश्वरात सर्वत्र मी विश्वा. पुष्करात पुरुहूता; केदारात मार्गदायिनी; नंदा हिमालय शिखरावर; गोकार्णात भद्रकर्णिका. स्थानेश्वरात भवानी; बिल्वात बिल्वपत्रिका; श्री शैलावर माधवी; भद्रेश्वरात भद्रा. वराह पर्वतावर जया; कमलाच्या निवासात कमला; रुद्रकोटीत रुद्राणी; कलंजरा पर्वतावर काली. महालिंगात कपिला; मार्कोटात मुकुटेश्वरी; शालग्रामात महादेवी; शिवलिंगात जलप्रिय. मायापुरीत कुमारी; संतानात ललिता; उत्पलाक्षीत सहस्राक्षी, कमलाक्षी, आणि महोत्पला. गंगेवर मंगल, पुरुषोत्तमात विमिला; विपाशात अमोघाक्षी, पाटला पुंड्रवर्धनात. सुपार्श्वात नारायणी; विकुटात भद्रसुंदरी; विपुलात विपुला; मल्याचलात कल्याणी. कोटतीर्थात कोटवी; माधव वनात सुगंधा; गोदाश्रमात त्रिसंध्या; गंगाद्वारात रतिप्रिया. शिवकुंडात शिवानंदा; देविका तीरावर नंदिनी; द्वारावतीत रुक्मिणी; वृंदावन वनात राधा. मथुरेत देवकी; पाताळात परमेश्वरी; चित्रकूटात सीता; विंध्य पर्वतात विंध्याधिवासिनी. सह्याद्रीत एकवीरा; हरिश्चंद्रावर चंद्रिका; रामतीर्थात रमणा; यमुनात मृगवती. करवीरात महालक्ष्मी; विनायकात उमा देवी; वैद्यनाथात आरोगा; महाकालात महेश्वरी. उष्णतीर्थात अभया; विंध्य गुहेत चामृत; मंडव्यात मंडवी; महेश्वर नगरात स्वाहा. चागलंदात प्रचंडा; मकरंदात चंडिका; सोमेश्वरात वररोहा; प्रभासात पुष्करवती. सरस्वतीत देवमाता; परावर तीरावर माता; महालयात महाभागा; पायोष्णीत पिंगलेश्वरी. कृतशौचात सिंहिका; कार्तिकेयात यशस्करी; उत्पलवर्तकात लोला; शोण संगमात सुभद्रा. सिद्धपुरात माता लक्ष्मी; भारत आश्रमात अंगना; जलंधरात विश्वमुखी; किश्किंधा पर्वतावर तारा. देवदारू वनात पुष्टी; कश्मीर प्रदेशात मेधा; हिमालयात भीमा देवी; विश्वेश्वरातही पुष्टी. कपालमोचनात शुद्धी; कायावरोहणात माता; शंखोधरात ध्वनी; पिंडारकात धृति. चंद्रभागात कला; अच्छोदात शिवकारिणी; वेनात अमृता; बदरीत उर्वशी. उत्तरकुरूत औषधी; कुशद्वीपात कुशोदका; हेमकुटात मनमथा; सत्यवादिनीमध्ये मुकुटा. अश्वथात वंदनीय; वैश्रवण निवासात निधी; वेदमुखात गायत्री; शिव सान्निध्यात पार्वती. देवलोकात इंद्राणी; ब्रह्मासनात सरस्वती; सूर्य मंडलात प्रभा; मातांमध्ये वैष्णवी. पुण्य स्त्रियांमध्ये अरुंधती; रामांमध्ये तिलोत्तमा; आणि मनात ब्रह्मकला नावाची शक्ती—ही ऊर्जा सर्व जीवांमध्ये आहे. अशा प्रकारे, संक्षेपाने, देवीने १०८ उत्तम नाव सांगितली; तसेच १०० पवित्र स्थाने येथे उल्लेखली. जो कोणी हे स्मरतो किंवा ऐकतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो; आणि जो कोणी या तीर्थस्थानी स्नान करून मला पाहतो— तो सर्व पापांपासून पूर्ण मुक्त होतो आणि शिवाच्या नगरीत एका कल्पपर्यंत वास करतो; आणि जो कोणी या ठिकाणी सर्वोच्च काळ मला समर्पित करतो—" अशी ही देवीची महिमा दक्षाला सांगितली गेली, आणि तिच्या विविध रूपांची, स्थानांची, आणि कृपेची कथा सर्व जगाला प्रसारित झाली.