रात्रिच्या एका प्रहरीनंतर, राजा पुरूरवा आणि त्याच्या प्रियांसह त्या गुहेच्या प्रवेशद्वारातून बाहेर आले आणि भव्य शोभेने सजलेल्या एका गुहेत निवास करू लागले. ती गुहा विविध सुवासिक वेलींनी भरलेली होती, अनेक सुगंधांनी दरवळत होती, अद्भुत आणि विविध प्रकारच्या शय्यांनी सजलेली होती, आणि फुलांचे ढीग तिच्या शोभेला अधिक उजाळा देत होते. राजा पुरूरवा, महान राजाधिराज, पर्वतावर अप्सरांच्या रम्य क्रीडा पाहत होता आणि त्याचे मन केशवाच्या भक्तीत पूर्णपणे एकाग्र केले होते. त्यावेळी गंधर्व आणि अप्सरांच्या समूहाने राजाजवळ येऊन त्याला म्हणाले, "हे शत्रूंचा संहार करणाऱ्या राजा, तू या भूमीत पोहोचला आहेस, जी स्वर्गासमान आहे." "आम्ही तुझ्या मनातील इच्छित वर तुला देऊ; ते घे आणि घरी परत जा, किंवा पुन्हा येथेच राहा, तुझ्या इच्छेनुसार." "तुम्हा सर्वांना अखंड दृष्टी लाभली आहे, आणि तू, शक्तिशाली राजा, आज माधुसूदनाची कृपा मिळवून वर देऊ शकतो." त्यांनी असे सांगितल्यावर, राजा पुरूरवा म्हणाला, "तसेच होईल," आणि तो एक महिना आनंदाने तिथे राहिला, जनार्दनाची पूजा करत. राजा नेहमी गंधर्व आणि अप्सरांना प्रिय होता; राजाच्या लोभमुक्त वर्तनामुळे लोकही अत्यंत संतुष्ट होते. फाल्गुन महिन्याच्या शुद्ध पक्षाच्या अखेरीस, राजा पुरूरवा आपल्या स्वप्नात देवांचा देव, त्या परमेश्वराचे शुभ शब्द ऐकतो: "या रात्रिच्या प्रहरीनंतर, तू अत्रीला भेटशील; हे राजा, अत्रीला भेटून तुझे सर्व उद्दिष्ट साध्य होईल." राजा, इंद्रासारखी शौर्यशक्ती असणारा, हे स्वप्न पाहून पहाटे विधीने स्नान करून, इंद्रियांचे संयमन ठेवून, आपले कर्तव्य पूर्ण केले. त्याने आपल्या इच्छेप्रमाणे जनार्दनाची पूजा केली आणि प्रत्यक्ष अत्री ऋषीला, तपस्येचा खजिना, पाहिले. त्याने देवाधिदेवाचे स्वप्न अत्रीला सांगितले; त्यानंतर त्याने देवांनी सांगितलेले शब्द ऐकले: "हे राजा, आता पुढील विचाराची आवश्यकता नाही; जनार्दन, देवाधिदेवाची कृपा तुला मिळाली आहे." राजा, देवांची पूजा करून आणि पवित्र अग्नीत हवि अर्पण करून, केशवाच्या दिलेल्या वरामुळे सर्व इच्छित फल प्राप्त करतो. त्या आश्रमाच्या उत्तरेला, त्रिपुराचा शत्रू जिथे वावरतो, तिथे विविध रत्नांच्या शिखरांनी आणि कल्पवृक्षांनी सजलेला एक पर्वत आहे. हिमालयाच्या मध्यभागी, त्याच्या पाठीवर कैलास पर्वत आहे; तिथे प्रसिद्ध कुबेर आणि गुह्यकांचा वास आहे. अलकाचा राजा, अप्सरांच्या अडथळ्यांशिवाय, तिथे आनंद घेतो; कैलासाच्या पायथ्याशी पवित्र, शुद्ध आणि थंड पाण्याचा उद्गम आहे. तिथे मंदोदक नावाचे सरोवर आहे, ज्याचे पाणी दूध आणि दह्यासारखे आहे; त्यातून दिव्य आणि शुभ मंदाकिनी नदी वाहते. त्या तीरावर दिव्य नंदन वन आहे; कैलासाच्या ईशान्येस दिव्य सौगंधिक पर्वत आहे. तिथे सर्व धातूंचा बनलेला भव्य सुवेला पर्वत आहे; त्यासमोर चंद्रप्रभा नावाचा पर्वत आहे, जो रत्नासारखा शुभ्र चमकतो. त्याच्या शेजारी प्रसिद्ध दिव्य अचछोदा सरोवर आहे; त्यातून शुद्ध आणि शुभ अचछोदका नदी वाहते. त्या तीरावर दिव्य आणि महान चित्ररथ वन आहे; त्या पर्वतावर मणिभद्र आपल्या अनुयायांसह वास करतो. गुह्यकांच्या समूहाने वेढलेला, तीव्र शक्ती असणारा यक्षांचा सेनापती तिथे राहतो; पवित्र आणि शुभ मंदाकिनी नदी तिथे वाहते. पृथ्वीच्या मध्यभागी, जिथे महासागर प्रवेश करतो, कैलासाच्या दक्षिण-पूर्वेस शिव पर्वत आहे, जो सर्व औषधींनी परिपूर्ण आहे. तिथे सुवेला पर्वत आहे, जो सिंदूराने बनलेला आहे; त्यासमोर सूर्यप्रभा नावाचा पर्वत आहे, जो सुवर्ण शिखरांनी लालसर चमकतो. त्याच्या पायथ्याशी मोठे आणि दिव्य लाल सरोवर आहे; त्यातून पवित्र आणि शक्तिशाली लौहित्य नदी उत्पन्न होते. त्या तीरावर दु:खरहित, दिव्य आणि विशाल वन आहे; त्या पर्वतावर संयमी यक्ष मणिधर वास करतो. त्याच्या सभोवती सौम्य आणि सद्गुणी गुह्यकांचा समूह आहे; कैलासाच्या उत्तर-पश्चिमेस ककुद्मान पर्वत आहे, जो औषधींनी समृद्ध आहे. ककुद्मान पर्वतावर रुद्राचा उद्गम आणि ककुद्मिनचे जन्मस्थान आहे; तिथे अंजन नावाचा पर्वत आणि त्रिककुद नावाचा तीन शिखरांचा पर्वत आहे. तिथे सर्व पदार्थांनी बनलेला, विजेसारखा तेजस्वी एक महान पर्वत आहे; त्याच्या पायथ्याशी विशाल आणि दिव्य मानस सरोवर आहे, जे सिद्धांनी सतत भेट दिलेले आहे. तिथून पवित्र सरयू नदी उत्पन्न होते, जी लोकांचे शुद्धीकरण करते; तिच्या तीरावर प्रसिद्ध आणि दिव्य वैभ्राज वन आहे. तिथे ब्रह्मधाता हा शक्तिशाली, संयमी राक्षस राहतो, जो प्रहेतिताचा पुत्र आणि कुबेराचा सेवक आहे, आणि अपार शक्तीने संपन्न आहे. कैलासाच्या पश्चिमेस सर्व औषधींनी समृद्ध, वरुण नावाचा दिव्य पर्वत आहे, जो पर्वतांमध्ये अग्रगण्य आहे आणि सुवर्णाच्या शिरांनी सजलेला आहे. भवा (शिव) ला प्रिय आणि तेजस्वी, हा पर्वत सुवर्णासारखा चमकतो, पवित्र सुवर्ण खडक आणि चमकदार धातूंनी भरलेला आहे. शेकडो जळणाऱ्या सुवर्ण शिखरांनी आकाशाला भेदणारा, महान आणि दिव्य शृंगवान पर्वत आहे, जो अत्यंत उंच आणि भव्य आहे. त्या पर्वतावर पर्वतांचा अधिपती, धूम्रलोहिताचा वास आहे; त्याच्या पायथ्याशी शैलोदा नावाचे सरोवर आहे. त्या सरोवरातून पवित्र आणि शुभ शैलोदका नदी वाहते; त्या दोन पर्वतांमध्ये प्रवेश करून, चक्षुषी नदी पश्चिम महासागरात जाते. कैलासाच्या उत्तर भागात पवित्र सर्वौषध पर्वत आहे, आणि त्यासमोर अग्रगण्य, पिवळ्या रंगाचा, शुभ्र रंगाचा पर्वत आहे. महान आणि दिव्य हिरण्यशृंग पर्वत तिथे आहे, जो अद्भुत औषधींनी समृद्ध आहे; त्याच्या पायथ्याशी सुवर्णसदृश वाळू असलेले विशाल आणि दिव्य सरोवर आहे. अशा प्रकारे, राजा पुरूरवा आणि त्याच्या कथेतील दिव्य स्थाने, पर्वत, सरोवरे, आणि वनांचे वर्णन, त्यांच्या तपस्येच्या, भक्तीच्या आणि दिव्य कृपेच्या प्रवासात एकत्र गुंफलेले आहे.