राजा त्या दिव्य प्रदेशात प्रवेश करतो, जिथे ताऱ्यांच्या आकाराचे रूप धारण करणाऱ्या व्यक्तींना मोत्यांनी सजवलेले आहे. त्या परिसरातील जल अगदी सुखद आणि उबदार आहे, स्नानाचा गारवा दूर करणारे; वैदूर्य रत्नाच्या दगडात असलेले सरोवर अत्यंत सुंदर दिसते. हे सरोवर, राजन, दोनशे धनुष्ये लांब आणि चौकोनी आकाराचे आहे, रमणीय आणि तीन महापुरुषांच्या तपामुळे निर्माण झालेले आहे. त्या मोहक द्वीपावर एक प्रदेश आहे, गुहेच्या प्रवेशद्वारासारखा, पूर्णपणे सुवर्णमय, राजाधिराज. तसेच, तेथे दगडी चौथऱ्यावर एक सुंदर कमळाचा तलाव आहे, शुद्ध, शीतल पिण्याचे पाणी आणि जलवनस्पतींनी सजलेले. राजन, तो तलाव आकाशासारखा आहे, चौकोनी आणि मोहक; त्याचे पाणी गोड, हलके, थंड आणि सुगंधित आहे. ते पाणी गळ्यास कोरडे करत नाही, पोट भरत नाही, पण शरीराला अत्यंत समाधान आणि आराम देते. त्या तलावाच्या मध्यभागी एक राजवाडा आहे, तीन महापुरुषांच्या तपामुळे बांधलेला, प्रवेशद्वारावर सुवर्णाचा पूल, सर्व रत्नांनी सजलेला आणि भव्य. राजवाडा चंद्राच्या किरणांसारखा चमकतो, चांदीचा बनलेला आहे, वैदूर्याचे आनंददायक जिने आणि शुद्ध प्रवाळाचे कठडे आहेत. त्यात मोठे निळ्या रंगाचे स्तंभ आहेत, पाट्या पन्ना रत्नांनी सजलेल्या, आणि हिरा रत्नांच्या जाळ्यांनी झळाळणारा, सुंदर आणि मनोहारी. त्या राजवाड्यात, भगवंत, देवांचा देव जनार्दन, शेष नागाच्या गुंडाळ्यांवर सर्व अलंकारांनी सजलेला, विश्रांती घेत आहे. एक गुडग्याला वाकवलेले आहे, आणि देवाधिदेव, चक्रधारी, त्याचा पाय नागराजाच्या फणावर ठेवलेला आहे; दुसरा पायही तसाच. एक पाय लक्ष्मीच्या मांडीवर आहे, जी शेषाच्या गुंडाळ्यांना शमवते; त्याचा हात, कड्या घातलेला, नागराजाच्या गुंडाळ्यांवर ठेवलेला आहे. देवाधिदेवाचा एक हात डोक्याच्या मागे, दुसरा हात पुढे वाढवलेला आहे. वाकवलेल्या गुडग्याला रत्नांची कडी आहे; दुसरा हात किंचित वाकलेला, नाभीच्या जवळ आहे. त्याच्या तिसऱ्या आणि चौथ्या हाताबद्दल ऐक: एक हात पारिजाताच्या पुष्पमाळ घेऊन, नाकाच्या रेषेवर ठेवलेला आहे. लक्ष्मी, कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या हातांनी, त्याचा पाय दाबते; तो हार, मुकुट, माळा आणि कड्या घातलेला आहे. प्रभूने कड्या आणि अंगठ्या घातल्या आहेत, त्याचे सुंदर, तेजस्वी डोके नागराजाच्या रत्नमय फणावर ठेवलेले आहे. या स्थानाचा खरा स्वरूप अज्ञात होता, अत्रीने स्थापन केलेले, नेहमी सिद्ध ऋषींच्या पूजेला पात्र, वंशाच्या पुष्पमाळांनी सजलेले. त्याचे शरीर दिव्य सुगंधांनी अभिषिक्त आहे, स्वर्गीय धूपाने सुगंधित, आणि सिद्धांनी नेहमी उत्कृष्ट फळांचा नैवेद्य अर्पण केला आहे. तो देव, कमळाच्या आकाराच्या मुकुटाने शोभायमान, उज्ज्वल बाजूंनी चमकत होता; राजा त्याच्याकडे थेट पाहून, आदराने नतमस्तक झाला. prescribed पद्धतीने, गुडग्या आणि डोके जमिनीला टेकवून, मधुसूदनाचे हजार नावांनी स्तुती केली. पुन्हा पुन्हा उठून, त्या सुंदर मंदिराची प्रदक्षिणा केली, आणि पुन्हा त्या आश्रमात राहिला. गुहेतून बाहेर येऊन, दुसऱ्या रम्य गुहेत आश्रय घेतला, आणि तेथे तप केले, मधुसूदनाची पूजा केली. विविध फुलांनी, फळांनी, कंदांनी आणि दूधाने, नेहमी दिवसातून तीन वेळा स्नान करून, अग्निपूजेला समर्पित. दिव्य तलावातील पाणी वापरून, सतत श्वासाचे नियंत्रण केले, आणि राजाने सर्व अन्नाचा त्याग केला. अतिथी गुहेत झोपून, अन्न विधी सोडून, फक्त पाण्यावर जगला; त्याचे शरीर थकले नाही, हे अद्भुत होते. अशा प्रकारे, राजा तपात मग्न, नेहमी परमेश्वराची पूजा करत, त्या आश्रमात काही काळ राहिला, दुःख अनुभवले नाही, जणू स्वर्गातच आहे. त्या रम्य आश्रमात, अन्न आणि संपत्तीचा त्याग करून, त्याने गंधर्वांची खेळ आणि अप्सरांचा संग पाहिला. पुष्प गोळा करून, माळा विणून, सर्वात सुंदर पुष्प देवाला अर्पण केले, आणि मग गंधर्वांना दिले. फुलं गोळा करणाऱ्या, खेळणाऱ्या, आनंदाने रमलेल्या त्यांच्या विविध क्रिया पाहूनही, राजा त्यांना खरोखर पाहत नव्हता. एक जण फुलं गोळा करण्यात मग्न, वेलांच्या जाळ्यात अडकली, तिच्या सहचारिणींनी तिला सोडून दिलं, प्रियानेही तिला सोडले. दुसरी, कमळाचा गंध दरवळणारी, तिच्या चेहऱ्यावर मधमाशा तिच्या श्वासामुळे जमले, तिच्या प्रियाने तिला मुक्त केले. एक स्त्री, तिच्या डोळ्यांवर मधमाशा, तिच्या प्रियाच्या श्वासाने तिची नजर झाकली. एक उज्ज्वल स्त्री, फुलं गोळा करून, तिच्या प्रियाला दिली; त्याने विणलेली फुलांची माळ घालून, ती फुलांच्या मुकुटाने शोभली. स्वतः फुलं गोळा करून, माळा विणून, प्रियाने मुकुट घालून, ती पूर्णत्व अनुभवली, तिच्या उत्कटतेला वाव मिळाला. या एकांत वनात, एक वेल सर्वोत्कृष्ट फुलांनी सजलेली, तिच्या उत्सुक प्रियाने गुप्तपणे दूर नेली. वेलांमध्ये फुलं शोधताना, आपल्या प्रियांनी गुंफलेल्या, एक स्त्री स्वतःला सर्वगुणी मानली. काहींनी राजाला कमळांमध्ये पाहिले, वेगळ्या गंधर्वांसोबत आणि दिव्य, मोहक स्त्रियांसोबत खेळताना. एक स्त्री, उज्ज्वल हास्याने, प्रियाला पाण्याने मारली; त्याने तिला प्रत्युत्तर दिल्यावर, ती आनंदी झाली. राजा अशा दिव्य प्रदेशात, तप, पूजा, आणि आनंदाने, देवाच्या सान्निध्यात, रम्य आश्रमात राहू लागला.