ब्रह्माचा नाभिबंधनातून, ज्याचा जन्म अप्रकट आहे, एक अद्भुत पर्वत जन्माला आला. या पर्वताच्या पूर्व दिशेला तो शुभ्र, पांढऱ्या रंगाचा आहे, त्यामुळे त्याचा ब्राह्मणस्वभाव निश्चित होतो. दक्षिणेला तो पिवळ्या रंगाचा आहे, त्यामुळे वैश्यस्वभाव प्राप्त होतो. पश्चिमेस तो भृंगी पानाच्या रंगासारखा दिसतो, त्यामुळे त्याचा शूद्रस्वभाव नाव, अर्थ आणि कार्यानुसार ठरतो. उत्तरेस त्याचा रंग नैसर्गिकपणे लाल आहे, त्यामुळे क्षत्रियस्वभाव निश्चित होतो. अशा प्रकारे या पर्वताचे विविध रंग सांगितले गेले आहेत. हा पर्वत निळा, वैडूर्यसारखा, पांढरा, पिवळा, सोन्यासारखा, मोरपंखी रंगाचा आणि शुद्ध सोन्याचा बनलेला आहे, तसेच त्याला शिंगेही आहेत. हे पर्वत म्हणजे पर्वतराज आहेत—ज्यांच्या आसपास सिद्ध आणि दिव्य जीव नेहमी वावरतात. या पर्वतांच्या मध्ये अंतर नऊ हजार योजने आहे असे सांगितले जाते. या सर्व पर्वतांच्या मध्यभागी, महामेरुच्या चारही बाजूंनी, इलावृत नावाचा प्रदेश आहे. हा प्रदेश चोवीस हजार योजन रुंद असून सर्व बाजूंनी सम आहे. त्या इलावृत प्रदेशाच्या मध्यभागी महामेरु उभा आहे, ज्याचे तेज धुररहित अग्नीसारखे आहे. या महामेरुच्या अर्ध्या वेदी दक्षिणेला आणि अर्धी वेदी उत्तरेला आहे. या प्रदेशात सात विभाग आहेत, प्रत्येक विभागास स्वतःची पर्वतरांग आहे. या पर्वतरांगा, उत्तरेला आणि दक्षिणेला प्रत्येकी दोन हजार योजन रुंद आहेत. जंबूद्वीपाची रुंदी या पर्वतरांगांच्या लांबीने सांगितली जाते. नील, निषध आणि त्यापलीकडील पर्वत क्षेत्रफळाने लहान आहेत. श्वेत, हेमकूट आणि हिमवान या शिखरांसह पर्वतांचेही नामोल्लेख केला आहे. ऋषभ पर्वत जंबूद्वीपाच्या मापानुसार सांगितला आहे. हेमकूट पर्वताच्या मापात एक-बारा भागांनी घट आहे, तर हिमवान पर्वताच्या मापात एक-वीस भागांनी घट आहे. हेमकूट पर्वताचे माप अठ्ठ्याऐंशी हजार योजन आहे. हिमवान पर्वताची लांबी पूर्व-पश्चिम अठ्ठ्याऐंशी हजार योजन आहे. या द्वीपाच्या वर्तुळाकार स्वरूपामुळे काही ठिकाणी वाढ आणि काही ठिकाणी घट आहे. या विभागांमध्ये आणि पर्वतरांगांमध्ये फरक आहे, तसेच उत्तर दिशाही वेगळी आहे. या सर्व विभागांमध्ये वस्ती आहे, आणि हेच सात विभाग आहेत. ही सात विभागे उंच, कठीण चढ-उतार असलेल्या पर्वतरांगांनी वेढलेली आहेत. नद्या विभागाच्या सीमांमुळे एक विभाग दुसऱ्याला सहज पोहोचू शकत नाही. या सर्व विभागांत विविध प्रकारचे जीव राहतात. या हिमाच्छादित प्रदेशाला भारत नावाने ख्याती आहे. हेमकूट पर्वताच्या पलीकडे किम्पुरुष नावाचा प्रदेश आहे. हेमकूट ते निषध दरम्यानचा प्रदेश हरिवर्ष नावाने ओळखला जातो. हरिवर्षाच्या पलीकडे, मेरूवर इलावृत प्रदेश आहे. इलावृतच्या पलीकडे नील पर्वत आहे, जो रम्यक किंवा प्रसिद्ध आहे. रम्यकच्या पुढे श्वेत प्रदेश आहे, ज्याला हिरण्यक म्हणतात. हिरण्यकच्या पुढे शृंगशाकांकुर नावाचा प्रदेश आहे. हे दिव्य ऋषी, उत्तर आणि दक्षिणेला धनुष्याच्या आकारात चार लांब प्रदेश आहेत, त्यात मध्यभागी इलावृत आहे. निषध पर्वताच्या पूर्वेस दक्षिण अर्धवेदी आहे; त्यापलीकडे इलावृत, आणि पश्चिमेस उत्तरेकडील अर्धवेदी आहे. या सर्वांच्या मध्ये, इलावृत असलेल्या ठिकाणी मेरू पर्वत उभा आहे; तो नीलच्या दक्षिणेस आणि निषधच्या उत्तरेस आहे. उत्तर दिशेला महान मालयवंत पर्वत आहे, जो पश्चिमेकडे बत्तीस हजार योजन समुद्राकडे पसरतो. मालयवंत पर्वत नील ते निषध दरम्यान एक हजार योजन लांब आहे; त्याचप्रमाणे गंधमादन पर्वताची रुंदी बत्तीस योजन आहे. या वर्तुळाकार पर्वतरांगांच्या मध्यभागी सुवर्णमय, चतु:स्तरीय मेरू पर्वत उभा आहे, जो चार वर्णांच्या रंगासारखा आहे. या पर्वताच्या बाजूंना विविध रंग आहेत: पूर्वेस तो शुभ्र, दक्षिणेला पिवळा, उत्तरेस मधमाशीच्या पंखासारखा काळा, आणि पश्चिमेस लाल आहे—अशा रंगांनी तो विभूषित आहे. मेरू पर्वत तेजोमय, दिव्य, राजचिन्हांनी वेढलेला, उगवत्या सूर्याच्या तेजाने चमकणारा, धुररहित अग्नीसारखा प्रकटतो. त्याची उंची चौर्याऐंशी हजार योजन आहे, सोळा हजार योजन जमिनीखाली आहे, आणि त्याची रुंदी अठ्ठावीस हजार योजन आहे. त्याचा परिघ सर्व बाजूंनी रुंदीच्या दुप्पट आहे. हा महान आणि दिव्य पर्वत अमृततुल्य औषधींनी परिपूर्ण आहे. त्याच्या चारही बाजूंनी सुवर्णमयी लोकांनी वेढलेला आहे. तेथे देव, गंधर्व, असुर, राक्षस आणि अप्सरांच्या समूहांसह आनंद करतात. मेरू पर्वत लोकांनी वेढलेला आहे, जे जीवांचे निवासस्थान आहेत. या पर्वताच्या विविध बाजूंना चार विभाग आहेत—भद्राश्व आणि भारत, पश्चिमेस केतुमाल, आणि उत्तरेस कुरु—हे पुण्यवानांचे निवासस्थान आहे. तेथे आधार पर्वत आहेत: मंदार, गंधमादन, विपुल आणि सुपार्श्व, जे सर्व प्रकारच्या मौल्यवान रत्नांनी सुशोभित आहेत. त्यावर अरुणोदा, मानस, सितोदा आणि भद्र नावाची चार सरोवरे आणि त्यांच्याभोवती वनराई आहे. त्याचप्रमाणे गंधमादन पर्वतावर भद्र कदंब वृक्ष, विपुल पर्वतावर जांभू आणि पवित्र उंबर, आणि महान वडवृक्ष आहेत. गंधमादन पर्वताच्या पश्चिमेस अमरगंधिका आहे, जी सर्व बाजूंनी बत्तीस हजार योजन व्यापते. त्या ठिकाणी केतुमाल लोक त्यांच्या पुण्यकर्मासाठी प्रसिद्ध आहेत. तेथे सर्व कालानल, महान शक्तिशाली जीव वास करतात. तेथे स्त्रिया निळ्या कमळासारख्या रंगाच्या, सुंदर आणि मनोहारी आहेत; तेथे एक दिव्य, महान फणसवृक्ष आहे, जो आपल्या पानांनी तेजस्वी आहे. त्या फळाचा रस पिऊन ते लोक दीर्घायुषी होतात. मालयवंत पर्वताच्या पूर्वेस पूर्वगंधिका आहे, जी देखील बत्तीस हजार योजन व्यापते, आणि अशा शंभर ठिकाणी आहेत. त्या ठिकाणी भद्राश्व प्रदेश आहे, जो नेहमी आनंदी असतो. तेथे भद्रमाल नावाचे वन आहे, आणि महान काळआंब्याचे झाड आहे. त्या प्रदेशातील पुरुष पांढरे, अत्यंत बलवान आणि सामर्थ्यशाली आहेत; स्त्रिया पांढऱ्या कमळासारख्या तेजस्वी, सुंदर आणि मनाला आनंद देणाऱ्या आहेत. अशा प्रकारे, या दिव्य पर्वतांच्या आणि प्रदेशांच्या वर्णनात सर्वत्र वैभव, विविधता आणि पवित्रता नांदते.