राजा, आता मी तुला गोदान आणि पर्वतदान यांचा विधी आणि महिमा सांगतो, जसा शास्त्रात वर्णन केला आहे. सर्वप्रथम, गोदानासाठी, एक लहान मृगाच्या कातडीवर वासरासाठी तयारी करावी. गायीला पूर्वेकडे तोंड करून ठेवावे, तिच्या पायाजवळ पाणी ठेवावे, आणि वासरासह व्यवस्था करावी. सर्वोत्तम गायी नेहमीच चार प्रमाण वजनाची असावी; वासरासाठी एक प्रमाण वापरावे. दोन प्रमाण वजनाची गाय मध्यम समजली जाते. वासराचे वजन अर्धा प्रमाण असावे; सर्वात कमी म्हणजे चौथ्या भागाचे प्रमाण. घरातली संपत्ती किती आहे यानुसार वासराचा भाग ठरवावा. गाय आणि वासराचे तोंड तुपाचे बनवावे, त्यांना सुंदर पांढऱ्या वस्त्रांनी परिधान करावे, कानांसाठी शंख लावावे, पायांसाठी ऊस वापरावा, आणि डोळ्यांसाठी शुद्ध मोती असावेत. त्यांच्या केसांसाठी पांढऱ्या दोऱ्या वापराव्या, पांढऱ्या चादरी आच्छादना म्हणून असाव्यात, गाल आणि पाठ तांब्याचे असावेत, आणि पांढऱ्या याकच्या शेपटीचे केस असावेत. त्यांच्या भुवया प्रवाळाच्या असाव्यात, थन तुपाचे बनवावे, शेपटीसाठी कापूस वापरावा, दूध काढण्याच्या भांड्यासाठी कांस्य वापरावे, आणि डोळ्यांचे बुबुळ निळ्या पाचूचे असावे. गायीच्या शिंगांसाठी सुवर्ण अलंकार, खुरांसाठी रौप्य, विविध फळांनी सजवावे, नाकासाठी सुगंधी पात्र असावे. अशा प्रकारे सर्व व्यवस्था केल्यावर, धूप आणि दीपाने पूजा करावी. नंतर, प्रार्थना करावी: "सर्व प्राण्यांमध्ये लक्ष्मी रूपाने वास करणारी, देवांमध्ये गोमाता रूपाने वसणारी देवी, मला शांती दे." "शंकराची प्रिय रुद्राणी, शरीरात गोमाता रूपाने वसणारी देवी, माझे पाप दूर कर." "विष्णूच्या उरावरची लक्ष्मी, अग्नीची स्वाहा, चंद्र, सूर्य आणि इंद्राची शक्ती, गोमाता रूपाने मला समृद्धी दे." "चतुर्मुख ब्रह्माची लक्ष्मी, धनाधिपतीची लक्ष्मी, लोकपालांची लक्ष्मी, गोमाता रूपाने मला वरदान दे." "पितृसत्तेसाठी स्वधा, यज्ञार्थींसाठी स्वाहा, सर्व पापांचा नाश करणारी गोमाता, मला शांती दे." अशा प्रकारे गायाला संबोधित करून, ती ब्राह्मणाला द्यावी; हाच सर्व गोदानांचा विधी आहे. पुढे, पाप नष्ट करणाऱ्या दहा गायींच्या प्रकारांची आणि नावांची मी राजा तुला सांगतो. पहिली आहे गुळाची गाय, दुसरी तुपाची, तिसरी तीळाची, चौथी पाण्याची. दूधाची गाय प्रसिद्ध आहे, तसेच मधाची; सातवी साखरेची, आठवी दहीची, नववी रसाची, आणि दहावी तिच्या स्वरूपामुळेच विशेष आहे. द्रव स्वरूपाच्या गायींसाठी पात्र वापरतात; इतरांसाठी ढीग. काही भानु वंशज येथे सुवर्ण गायही देतात. काही महान ऋषी ताजे तुप आणि रत्न वापरतात; हेच योग्य साधन आहे. मंत्रोच्चारासह, प्रत्येक उत्सवात, श्रद्धेनुसार, या गायी द्याव्या; त्या भोग आणि मोक्ष फळ देतात. गुळाच्या गायीच्या संदर्भात मी सर्व सांगितले; सर्व शुभ, पाप नष्ट करतात, आणि यज्ञाचे पूर्ण फळ देतात. विशोक द्वादशी व्रत सर्व व्रतांमध्ये श्रेष्ठ असल्याने, गुळाची गाय येथे विशेष प्रशंसित आहे. उत्तरायण, दक्षिणायन, शुभ योग, ग्रहण किंवा अशा उत्सवात, गुळाची गाय आणि इतर गायी द्याव्या. ही विशोक द्वादशी शुभ आणि पाप नष्ट करणारी आहे; जो ती पाळतो, तो विष्णूच्या परमधामाला पोहोचतो. या जगात त्याला भाग्य, दीर्घायुष्य, आरोग्य मिळते, आणि मृत्यूनंतर, हरीचे स्मरण करत, विष्णूच्या नगरीला पोहोचतो. नऊ हजार आणि अठरा हजार वर्षे, धर्मज्ञा, त्याला दुःख, क्लेश, किंवा अपयश मिळत नाही. स्त्रीही विशोक द्वादशी व्रत पाळून, नृत्य आणि गीताला समर्पित राहून, तेच फळ मिळवते. म्हणून, राजन, जो समृद्धी इच्छितो, त्याने नेहमी हरीसमोर अखंड गान आणि वाद्यपूजन करावे, सर्वोच्च भक्तीने. जो या कथनाचा पाठ करतो, किंवा मनापासून ऐकतो, किंवा मधुसूदनाची पूजा पाहतो, आणि समजून दान देतो, तो इंद्रलोकात एका कल्पापर्यंत देवांच्या समूहांनी सन्मानित होतो. राजा, आता तू सर्वोच्च, अविनाशी, देव आणि ऋषींसमवेत सन्मानित, दानाच्या महिम्याबद्दल ऐकू इच्छितोस. मी तुला मेरू पर्वतदानाच्या दहा प्रकार सांगतो, ज्यामुळे मनुष्य देवांनी सन्मानित लोकांना प्राप्त होतो. पुराण, वेद, यज्ञ, आणि तीर्थक्षेत्रात जो फळ मिळतो, तो केवळ अभ्यास किंवा अनुष्ठानाने मिळत नाही. म्हणून, मी पर्वतदानाचा विधी क्रमाने सांगतो: पहिले धान्याचा पर्वत, दुसरे मीठाचा पर्वत, तिसरे गुळाचा पर्वत, चौथे सुवर्णाचा पर्वत, पाचवे तीळाचा पर्वत, सहावे कापसाचा पर्वत, सातवे तुपाचा पर्वत, आठवे रत्नांचा पर्वत, नववे रौप्याचा पर्वत, आणि दहावे साखरेचा पर्वत. मी यांचा विधी क्रमाने सांगतो: उत्तरायण, दक्षिणायन, शुभ मुहूर्त, ग्रहण, किंवा दिवसाच्या शेवटी, शुद्ध पक्षातील तिसऱ्या दिवशी, चंद्रग्रहण, अमावास्या, विवाह, उत्सव, यज्ञ, किंवा द्वादशीला, आणि पंधराव्या दिवशी, शुभ नक्षत्रात, या पर्वतदानाचा विधी जाणणाऱ्याने शास्त्रानुसार द्यावा. तीर्थ, मंदिर, गोशाळा, किंवा घराच्या अंगणात, भक्तीने एक चौकोनी मंडप बांधावा, जो उत्तर दिशेला तोंड करून, पूर्वेकडे किंवा पाण्याकडे झुकलेला, आणि पूर्वेकडे तोंड करून असावा, जसा शास्त्रात सांगितला आहे. जमिनीवर गायीच्या शेणाने लिंपावे, कुशा घालावी, आणि त्या मध्ये पर्वत, उपपर्वतांसह बनवावा. सर्वोत्तम पर्वत हजार माप धान्याचा बनवावा; मध्यम पाचशे मापाचा, आणि सर्वात छोटा तीनशे मापाचा बनवावा. असा हा गोदान आणि पर्वतदानाचा विधी व महिमा शास्त्रानुसार सांगितला आहे, जो पाप नष्ट करतो, आणि भक्ताला परम कल्याण, देवसन्मान आणि विष्णूचे धाम प्राप्त करून देतो.