एका पुण्यशाली विधीचे वर्णन येथे सांगितले आहे, जिथे देवीची भक्तिभावाने पूजा करावी लागते. देवीला पांढऱ्या फुलांनी, विविध फळांनी, धान्य, जिरे, तीळ, मीठ, गूळ, दूध आणि तुप यांसारख्या पवित्र वस्तूंनी पूजावे. तिची पूजा पांढऱ्या तांदळाने आणि तीळाने करावी, आणि प्रत्येक पक्षात, सुंदर मुख असलेल्या देवीची पूजा नेहमीच पायापासून वरच्या दिशेने करावी. तिच्या पायांना वरदान देणाऱ्या देवीस वंदन, तिच्या घोट्यांना श्रीला, तिच्या पोटऱ्यांना अशोका, आणि तिच्या गुडघ्यांना पार्वतीला वंदन करावे. तिच्या मांड्यांना मंगळकारीणी, कंबरेला वामादेवी, पोटाला पद्मोदर, छातीला कामश्री यांना वंदन करावे. तिच्या हातांना सौभाग्यदायिनी, बाहूंना हराच्या प्रियतेचे सौंदर्य, मुखाला आरशात वसणारी, हास्याला प्रेमदायिनी—या सर्वांना वंदन करावे. तिच्या नाकाला गौरी, डोळ्यांना उत्पला, कपाळाला तुष्टी, केसांना कात्यायनी, आणि शिराला देखील वंदन करावे. गौरी, धिष्ण्या, कांती, श्री, रंभा, ललिता आणि पुन्हा पुन्हा वासुदेवी यांना वंदन करावे. अशा प्रकारे तिची योग्य रीतीने पूजा केल्यावर, तिच्या समोर केशराने बारा पाकळ्यांचे कमळ रेखावे आणि मध्यभाग चिन्हांकित करावा. पूर्वेस गौरी, मग अपर्णा, दक्षिणेस भवानी, आणि नंतर रुद्राणी यांची स्थापना करावी. पश्चिमेस सौम्या, जी मदनासोबत वास करते, उत्तरपश्चिमेस पाटला ही उग्र रूपातील, आणि त्यांच्या मध्ये उमा यांची स्थापना करावी. मध्यभागी शुभ आणि सद्गुणी कुमुदा, रुद्रासोबत, आणि कमळाच्या मध्यावर ललिता यांची स्थापना करावी. हे सर्व फुलांनी, अक्षता किंवा पाण्याने आणि नम्र वंदनांसह सजवावे. मंगल गीत आणि शुभ नादांनी वातावरण भारावून जावे, पुण्यवती स्त्रियांचे सन्मान करावे, त्यांना लाल वस्त्रे, लाल हार, सुगंधी उटणे, सिंदूर आणि स्नानासाठी पिठ लावावे. सिंदूर आणि केशराने स्नान करणे अत्यंत शुभ मानले जाते; तसेच, गुरूची भक्तिभावाने पूजा करावी. जिथे गुरूचा मान केला जात नाही, तिथे सर्व कर्म निष्फळ ठरतात. नभस्य महिन्यात नेहमी गौरीची निळ्या कमळांनी पूजा करावी; आश्वयुज आणि कार्तिकात बंधुजीव फुलांनी; शतपत्रकमध्ये कमळांनी. मार्गशीर्षात जाई फुलांनी, पौषात पिवळ्या कुरंटकाने, माघात कुंद व केशर फुलांनी; माघात सिंदुवारा किंवा जाईने; फाल्गुनात उमा देवीची पूजा करावी. चैत्र महिन्यात जाई व अशोक फुलांनी, वैशाखात सुगंधी पाटला, ज्येष्ठात कमळ व मंदार, आषाढात ताज्या कमळांनी, श्रावणात कदंब व मालती फुलांनी नेहमी पूजा करावी. गायचे मूत्र, शेण, दूध, दही, तूप, कुशा पाण्याने, बिल्वपत्र, अर्क फुल, जौ, आणि गायच्या शिंगाचे पाणी—ही पंचगव्य व बिल्व अनुक्रमे ग्रहण करावी; हे भाद्रपदापासून सुरू होणाऱ्या विधीसाठी सांगितले आहे. शुक्ल पक्षातील तिसऱ्या दिवशी, सुंदर मुख असलेल्या देवीची वस्त्रे, हार, उटणे देऊन भक्तिभावाने पूजा व सन्मान करावा. पुरुषाला पिवळे वस्त्र, स्त्रीला कौसुम्भ रंगाचे वस्त्र द्यावे; निश्पाव, अजाजी, मीठ, ऊस व गूळ अर्पण करावे. तिला फळ, फुलं आणि सोन्याचे कमळ द्यावे. हे देवी, जसे देवांचा स्वामी तुला कधीच सोडत नाही, तसेच तू मला या अनंत दुःख व संसाराच्या समुद्रातून तार. कुमुदा, विमला, अनंता, भवानी, सुधा, शिवा, ललिता, कमला, गौरी, सती, रंभा, आणि पार्वती—या सर्व देवींच्या नावे स्मरणात ठेवावीत. नभस्य महिन्यापासून सुरू होणाऱ्या महिन्यांमध्ये तिच्या प्रसन्नतेसाठी प्रार्थना करावी; व्रताच्या शेवटी सोन्याच्या कमळांनी सजवलेले पलंग अर्पण करावा. चोवीस, दहा, दोन, आठ किंवा सहा जोड्या स्त्रियांची पूजा करावी; प्रत्येक महिन्यात नियमाने पूजा करावी. प्रथम गुरूला अर्पण करावे, मग शहाण्यांनी इतरांची पूजा करावी. हे तिसऱ्या दिवशीचे व्रत अनंत फळ देणारे आहे. हे देवी, सर्व पापांचा नाश करणारी, सौभाग्य व आरोग्य वाढवणारी, धनलोभामुळे तुझा अवमान कधीच करू नये; पुरुष वा स्त्री, धनलोभाने पतन होते. जर एखादी स्त्री गर्भवती असेल, नुकतीच प्रसूती झालेली असेल, रात्रभर उपाशी असेल, कुमारिका असेल, किंवा आजारी व अशुद्ध असेल, तर दुसऱ्याने हा विधी प्रयत्नपूर्वक करावा. जो कोणी हे तिसऱ्या दिवशीचे व्रत करतो, तो शंभर कोटी कल्पांपर्यंत शिवलोकात सन्मानित होतो. धनहीन माणूस देखील, तीन वर्षे फुल-मंत्र विधीने उपवास केल्यास, हे फळ प्राप्त करतो. कुमारी किंवा विधवा स्त्रीसुद्धा हे व्रत केल्यास, गौरीच्या कृपेने तेच फळ मिळवते. जो कोणी पर्वतराजकन्येचे हे व्रत वाचतो किंवा ऐकतो, इंद्राच्या वस्त्रात, मन अर्पण करून, तो देव, अप्सरा व किन्नरांकडून सन्मानित होतो. आता मी तिसऱ्या व्रताचे वर्णन करतो, जे पाप नष्ट करते आणि सौभाग्य देते; प्राचीन विधी जाणणारे हे असेच मानतात. माघ महिन्यात, शुक्ल पक्षातील तिसऱ्या दिवशी, सकाळी गायीच्या दूधाने आणि तीळाने स्नान करावे. देवीला मधाने आणि ऊसाच्या रसाने अभिषेक करावा; मग सुगंधी पाण्याने आणि केशराने तिचे स्नान करावे; उजव्या अंगांची पूजा करून मग डाव्या अंगांची पूजा करावी. ललिता देवीस वंदन करून तिच्या पाय, घोटे, पोटऱ्या, गुडघे—शांतीसाठी; मांड्या—समृद्धीसाठी पूजा करावी. मदालसा—कंबरेला, अमला—पोटाला, मदनवासिनी—स्तनांना, कुमुदा—खाचांना अर्पण करावे. माधवी—बाहू व हात, कमला—हसरे मुख, रुद्राणी—कपाळ, शंकरा—केस, विश्ववासिनी—मस्तक, कांती—शिर, मदना—कपाळ, मोहना—भुवया, चंद्रार्धधारिणी—डोळे, तुष्टी—मुख, उत्कंठिनी—कंठ, अमृता—स्तन, रंभा—डावी बाजू, विशोका—कंबरेला, मनमथाधिष्ठा—हृदय, पाटला—पोट यांना वंदन करावे. अशा प्रकारे, भक्तिभावाने, श्रद्धेने आणि नियमाने देवीची पूजा केल्याने, उपासकाला अनंत पुण्य आणि देवीचे अनुग्रह प्राप्त होतात.