भृगु ऋषीने आपल्या सत्यता आणि धर्माचरणावर पूर्ण विश्वास ठेवत असे उद्गार काढले, “जर मी खरंच धर्म जाणला किंवा आचरला असेल, तर त्या सत्याच्या बळावर तू जिवंत राहो; मी सत्य बोलतो.” हे म्हणताच, त्यांनी थंड पाणी शिंपडून, “जिवंत राहा!” असे उच्चारले. त्या क्षणी ती देवी पुन्हा जिवंत झाली. जणू काही ती झोपेतून जागी झाली आहे असे दिसताच, सर्व जीवांनी चारही दिशांनी “उत्तम! उत्तम!” असा जयघोष केला. त्या वेळी भृगु ऋषींनी देवीला पुन्हा जिवंत केले आणि हे देवतांच्या समक्ष घडल्याने सर्वांना हे एक अद्भुत चमत्कार वाटले. भृगु ऋषी पूर्णपणे शांत राहिले, आणि त्यांच्या पत्नीला त्यांनी पुन्हा जीवन दिले. हे पाहून इंद्राला मात्र मनःशांती लाभली नाही, कारण त्याला काव्य ऋषीची भीती वाटू लागली. त्यामुळे इंद्र जागा राहून, जयंतीला म्हणाला, “काव्य आपल्या शत्रूंवर भयंकर व्रत करीत आहे. म्हणूनच, कन्ये, मी भृगु ऋषीमुळे खूप अस्वस्थ झालो आहे.” इंद्र पुढे म्हणाला, “जा, तू आपल्या गोड वर्तनाने, मनाला आनंद देणाऱ्या सेवा करून त्याचा थकवा दूर कर. विविध प्रकारच्या सेवांनी त्याला संतुष्ट कर. तू त्याला दिली गेली आहेस, म्हणून त्याचे मन जिंकण्यासाठी सर्वतोपरी प्रयत्न कर.” जयंतीने वडिलांचे शब्द मान्य केले आणि ती काव्य ऋषी जिथे कठोर तपश्चर्या करत होते, तिथे गेली. तिने पाहिले की, काव्य ऋषी धूर पित होते, खाली तोंड करून उभे होते, यक्ष त्यांना त्रास देत होते आणि त्यांच्या अंगावर जलपात्राने पाणी ओतले जात होते. अशा प्रकारे त्रस्त असूनही, काव्य ऋषी आपल्या मूळ स्वरूपात स्थित होते, ध्यानात मग्न होते, जरी कृश झाले होते, तरीही तेजस्वी होते. जयंतीने वडिलांच्या आज्ञेनुसार त्यांची सेवा सुरू केली. ती गोड शब्दांनी त्यांची स्तुती करू लागली, योग्य वेळी त्यांच्या शरीराची मृदु मालिश, सुखसोयी पुरवू लागली आणि त्यांच्या व्रतानुसार सेवा करीत राहिली. असे अनेक वर्षे ती त्यांच्याकडे लक्षपूर्वक सेवा करत राहिली. शेवटी, जेव्हा त्या धूरपानाच्या कठोर व्रताचा हजार वर्षांनी अंत झाला, तेव्हा काव्य ऋषी प्रसन्न होऊन जयंतीला इच्छित वर मागण्यास सांगितले. काव्य ऋषी म्हणाले, “हे व्रत फक्त तूच पार पाडले आहेस, दुसऱ्या कुणी नाही. म्हणून, तपश्चर्या, ज्ञान, विद्या आणि बल यांच्या बळावर, तसेच तुझ्या ऊर्जा आणि सामर्थ्यामुळे, तू इतर सर्व देवांपेक्षा श्रेष्ठ होशील. तुला जे काही हवे आहे, ते सर्व तुला मिळेल, हे गुप्त ठेवावे लागेल. अशा प्रकारे, तू सर्वांवर श्रेष्ठ होशील.” ही वरदाने दिल्यानंतर, भगवान महादेवाने भृगुपुत्र काव्याला पुन्हा प्रजापतीपद, संपत्तीचे अधिपत्य आणि अभेद्यता दिली. ही वरदान मिळाल्यावर, काव्य ऋषी अत्यंत आनंदित झाले आणि आनंदाने त्यांनी महेश्वराची स्तुती करणारे दिव्य स्तोत्र सादर केले. त्यांनी निळ्या-तांबड्या वर्णाच्या, पार्श्वभागी उभ्या असलेल्या महेश्वरास वंदन केले. “शितिकंठ, सर्वात लहान, तेजस्वी, चाटणारा, काव्यांचा ऋषी, संवत्सर, सोमेश्वर – तुम्हाला नमस्कार. जटा असलेले, उग्र, पिंगट नेत्रांचे, वरदायक, पूज्य, पवित्र, देवांचा देव, वेगवान – तुम्हाला नमस्कार. पगडीधारी, सुंदर मुखवाले, विविध रूपांचे, सृष्टीकर्ता, संपत्तीच्या बीजाचे, रुद्र, कठोर व्रती, रंगीबेरंगी वस्त्रधारी – तुम्हाला नमस्कार. लहान, मोकळ्या केसांचे, सेनापती, लाल, ऋषी, राजवृक्ष, सर्पप्रिय – तुम्हाला नमस्कार. हजार डोके, हजार नेत्र, दानशूर, वरदायक, शुभ रूप, शुभ्र, पुरुष – तुम्हाला नमस्कार. पर्वतराज, सूर्य, बलवान, तूपपान करणारा, संतुष्ट, सुंदर वस्त्रधारी, धनुर्धारी, भार्गव – तुम्हाला नमस्कार. खड्गधारी, तारा, सुंदर नेत्रांचे, तपस्वी, तांबड्या वर्णाचे, भयानक, उग्र, शुभ्र – तुम्हाला नमस्कार. महादेव, शर्व, सर्वरूप, शुभ्र, सुवर्णमय, श्रेष्ठ, ज्येष्ठ, मध्यम – तुम्हाला नमस्कार. गृहस्वामी, पिनाकधारी, मुक्तिदाता, एकाकी, मृगयाप्रेमी, कुशल, स्थिर, भयंकर – तुम्हाला नमस्कार. अनेक नेत्रांचे, वाहक, त्रिनेत्री, कवटीधारी, वीर, मृत्यू, त्रिनेत्री – तुम्हाला नमस्कार. पिंगट, चित्ताकर्षक, तांबडा, लाल, पिनाकधारी, वेगवान, रंगीबेरंगी, लाल – तुम्हाला नमस्कार. डमरू, एकपादी, अजन्मा, ज्ञानदाता, अरण्यवासी, गृहस्थ, तपस्वी, ब्रह्मचारी – तुम्हाला नमस्कार. सांख्य, योग, सर्वव्यापी, दीक्षित, अनाहत, शर्व, शुभनाथ, यम – तुम्हाला नमस्कार. संयमी, बुद्धिमान, श्रेष्ठ ब्राह्मण, महर्षी, चतुर्भुज, पवित्र, रक्षक, वेगवान – तुम्हाला नमस्कार. शिखाधारी, उग्र, दंतयुक्त, सृष्टीकर्ता, तेजस्वी, प्रसिद्ध, प्रज्वलित, ज्ञानी – तुम्हाला नमस्कार. क्रूर, अचल, भयंकर, शुभ्र, सौम्य, प्रधान, धर्मात्मा, पुण्यवान – तुम्हाला नमस्कार. अभेद्य, अमर, सनातन, चिरस्थायी, सदासक्त, विशिष्ट, साक्षी – तुम्हाला नमस्कार. रक्षक, संयमी, सत्यवादी, अमर, कर्ता, परशुधारी, त्रिशूलधारी, दिव्यदृष्टी – तुम्हाला नमस्कार. सोमपान करणारा, हविप्रदाता, धूर व उष्णता घेणारा, पवित्र, वस्त्रधारी, क्षणात जन्मलेला, मृत्यू – तुम्हाला नमस्कार. मांसभक्षी, सर्वव्यापक, मेघ, वीज, संन्यासी, श्रेष्ठ, परिपूर्ण, तारकजटा – तुम्हाला नमस्कार. त्रिपुरांतक, तीर्थ, वक्र, केशर, तीक्ष्णास्त्रधारी, व्याख्याता, कुशल, पुलस्त्य – तुम्हाला नमस्कार. तेजस्वी, उग्र, विपुल, वृषभ, व्रतधारी, युक्त, पवित्र, ऊर्ध्वबीज – तुम्हाला नमस्कार.” अशा प्रकारे काव्य ऋषींनी महादेवाची स्तुती केली आणि त्या स्तोत्राने महेश्वर प्रसन्न झाले.