നാരസിംഹം വപുര്ദേവഃ സ്ഥാപയിത്വാ സുദീപ്തിമത് പൌരാണം രൂപമാസ്ഥായ പ്രയയൌ ഗരുഡധ്വജഃ
നാരസിംഹന്റെ അതിമനോഹരമായ രൂപം സ്ഥാപിച്ച്, പുരാതനരൂപം ധരിച്ച ഗരുഡധ്വജൻ യാത്ര ചെയ്തു.
അഷ്ടചക്രേണ യാനേന ഭൂതയുതേന ഭാസ്വതാ അവ്യക്തപ്രകൃതിര്ദേവഃ സ്വസ്ഥാനം ഗതവാന്പ്രഭുഃ
അഷ്ടചക്രങ്ങളുള്ള, ഭാവങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, പ്രകാശമുള്ള, അവ്യക്തസ്വഭാവമുള്ള യാനത്തിൽ ദേവൻ, പ്രഭു, തന്റെ ഇടത്തേക്ക് മടങ്ങി.
കഥിതം നരസിംഹസ്യ മാഹാത്മ്യം വിസ്തരേണ ച പുനസ്തസ്യൈവ മാഹാത്മ്യമ് അന്യദ്വിസ്തരതോ വദ
നാരസിംഹന്റെ മഹത്വം വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ അതിന്റെ മറ്റൊരു മഹത്വം വീണ്ടും വിശദമായി പറയൂ.
പദ്മരൂപമഭൂദേതത് കഥം ഹേമമയം ജഗത് കഥം ച വൈഷ്ണവീ സൃഷ്ടിഃ പദ്മമധ്യേ ഽഭവത്പുരാ
ഈ പദ്മരൂപം എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു? ലോകം എങ്ങനെ പൊന്നുപോലെയായി? പദ്മത്തിന്റെ നടുവിൽ വൈഷ്ണവസൃഷ്ടി എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്?
ശ്രുത്വാ ച നരസിംഹസ്യ മാഹാത്മ്യം രവിനന്ദനഃ വിസ്മയോത്ഫുല്ലനയനഃ പുനഃ പപ്രച്ഛ കേശവമ്
നാരസിംഹന്റെ മഹത്വം കേട്ട ശേഷം, രാവിനന്ദനൻ അത്ഭുതത്തിൽ കണ്ണുകൾ വിരിയിച്ച് വീണ്ടും കേശവനോട് ചോദിച്ചു.
കഥം പാദ്മേ മഹാകല്പേ തവ പദ്മമയം ജഗത് ജലാര്ണവഗതസ്യേഹ നാഭൌ ജാതം ജനാര്ദന
മഹാപദ്മകല്പത്തിൽ, ജനാർദനനേ, നീ ജലസമുദ്രത്തിൽ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്ന് പദ്മരൂപമായ ലോകം എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു?
പ്രഭാവാത്പദ്മനാഭസ്യ സ്വപതഃ സാഗരാമ്ഭസി പുഷ്കരേ ച കഥം ഭൂതാ ദേവാഃ സര്ഷിഗണാഃ പുരാ
പദ്മനാഭന്റെ ശക്തിയാൽ, അവൻ സമുദ്രത്തിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, പദ്മത്തിൽ ദേവന്മാരും ഋഷിഗണങ്ങളും എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു?
ഏതദാഖ്യാഹി നിഖിലം യോഗം യോഗവിദാം പതേ ശൃണ്വതസ്തസ്യ മേ കീര്തിം ന തൃപ്തിരുപജായതേ
യോജികളിൽ അധിപനായോ, ഈ യോജം മുഴുവൻ പറയൂ; നിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തൃപ്തി ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
കിയതാ ചൈവ കാലേന ശേതേ വൈ പുരുഷോത്തമഃ കിയന്തം വാ സ്വപിതി ച കോ ഽസ്യ കാലസ്യ സംഭവഃ
പരമപുരുഷൻ എത്ര കാലം ഉറങ്ങുന്നു, എത്ര കാലം സ്വപ്നം കാണുന്നു? ഈ കാലത്തിന്റെ ഉത്ഭവം എന്താണ്?
കിയതാ വാഥ കാലേന ഹ്യ് ഉത്തിഷ്ഠതി മഹായശാഃ കഥം ചോത്ഥായ ഭഗവാന് സൃജതേ നിഖിലം ജഗത്
മഹാശ്രേഷ്ഠൻ എത്ര കാലത്തിന് ശേഷം ഉണരുന്നു? ഉണർന്നപ്പോൾ ഭഗവാൻ എങ്ങനെയാണ് ഈ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്?
കേ പ്രജാപതയസ്താവദ് ആസന്പൂര്വം മഹാമുനേ കഥം നിര്മിതവാംശ്ചൈവ ചിത്രം ലോകം സനാതനമ്
മഹാമുനി, പഴയകാലത്ത് പ്രജാപതികൾ ആരായിരുന്നു? അവർ എങ്ങനെയാണ് ഈ അത്ഭുതകരമായ ശാശ്വത ലോകം സൃഷ്ടിച്ചത്?
കഥമേകാര്ണവേ ശൂന്യേ നഷ്ടസ്ഥാവരജങ്ഗമേ ദഗ്ധേ ദേവാസുരനരേ പ്രനഷ്ടോരഗരാക്ഷസേ
സ്ഥാവരജംഗമങ്ങൾ ഒറ്റ ശൂന്യസമുദ്രത്തിൽ നശിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, മനുഷ്യർ, പാമ്പുകൾ, റാക്ഷസന്മാർ എല്ലാം ദഹിച്ചുപോയപ്പോൾ എങ്ങനെയാണ്?
നഷ്ടാനിലാനലേ ലോകേ നഷ്ടാകാശമഹീതലേ കേവലം ഗഹ്വരീഭൂതേ മഹാഭൂതവിപര്യയേ
ലോകത്തിൽ വായുവും അഗ്നിയും നശിച്ചപ്പോൾ, ആകാശവും ഭൂമിയും ഇല്ലാതായപ്പോൾ, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ കലഹത്തിൽ എല്ലാം ഇരുണ്ടതായപ്പോൾ എങ്ങനെയാണ്?
വിഭുര്മഹാഭൂതപതിര് മഹാതേജാ മഹാകൃതിഃ ആസ്തേ സുരവരശ്രേഷ്ഠോ വിധിമാസ്ഥായ യോഗവിത്
മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അധിപൻ, മഹാ പ്രകാശവും മഹാ രൂപവും ഉള്ള, ദേവശ്രേഷ്ഠനായ പരമവ്യാപകൻ, യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ ഇരുന്നു കൊണ്ടിരുന്നോ?
ശൃണുയാം പരയാ ഭക്ത്യാ ബ്രഹ്മന്നേതദശേഷതഃ വക്തുമര്ഹസി ധര്മിഷ്ഠ യശോ നാരായണാത്മകമ്
ബ്രഹ്മൻ, ഞാൻ പരമഭക്തിയോടെ ഈ കഥ മുഴുവൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നീ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവൻ, നാരായണന്റെ മഹത്വം പറയാൻ അർഹൻ ആണ്.
ശ്രദ്ധയാ ചോപവിഷ്ടാനാം ഭഗവന്വക്തുമര്ഹസി
ഭഗവാൻ, വിശ്വാസത്തോടെ ഇരുന്നിരിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്കു നീ ഈ കഥ പറയാൻ അർഹൻ ആണ്.
നാരായണസ്യ യശസഃ ശ്രവണേ യാ തവ സ്പൃഹാ തദ്വംശ്യാന്വയഭൂതസ്യ ന്യായ്യം രവികുലര്ഷഭ
നാരായണന്റെ മഹത്വം കേൾക്കാൻ നിന്റെ ആഗ്രഹം യുക്തമാണ്, രവികുലത്തിൽ ഉന്നതനായവൻ, നീ അവന്റെ വംശത്തിൽ നിന്നുള്ളവൻ ആണ്.
ശൃണുഷ്വാദിപുരാണേഷു വേദേഭ്യശ്ച യഥാ ശ്രുതമ് ബ്രാഹ്മണാനാം ച വദതാം ശ്രുത്വാ വൈ സുമഹാത്മനാമ്
ആദിപുരാണങ്ങളിലും വേദങ്ങളിലും കേട്ടതുപോലെയും, മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണർ പറഞ്ഞതുപോലെയും നീ കേൾക്കുക.
യഥാ ച തപസാ ദൃഷ്ട്വാ ബൃഹസ്പതിസമദ്യുതിഃ പരാശരസുതഃ ശ്രീമാന് ഗുരുര്ദ്വൈപായനോ ഽബ്രവീത്
തപസ്സിലൂടെ ദർശിച്ച, ബൃഹസ്പതിയോടു സമമായ പ്രകാശമുള്ള, പരാശരന്റെ പുത്രനായ ശ്രീവാനായ ഗുരു ദ്വൈപായനൻ പറഞ്ഞതുപോലെ.
തത്തേ ഽഹം കഥയിഷ്യാമി യഥാശക്തി യഥാശ്രുതി യദ്വിജ്ഞാതും മയാ ശക്യമ് ഋഷിമാത്രേണ സത്തമാഃ
എനിക്ക് കഴിയുന്നത്രയും, ഞാൻ കേട്ടതുപോലെയും, ഞാൻ അറിയുന്നത്രയും, സത്പുരുഷന്മാർ, ഞാൻ നിങ്ങളെക്കു ഈ കഥ പറയാം.
കഃ സമുത്സഹതേ ജ്ഞാതും പരം നാരായണാത്മകമ് വിശ്വായനശ്ച യദ്ബ്രഹ്മാ ന വേദയതി തത്ത്വതഃ
നാരായണന്റെ പരമാത്മാവിനെ ആരാണ് അറിയാൻ കഴിയുക? വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രനായ ബ്രഹ്മാവും അതിന്റെ സത്യം അറിയുന്നില്ല.
തത്കര്മ വിശ്വവേദാനാം തദ്രഹസ്യം മഹര്ഷീണാമ് തമീശം സര്വയജ്ഞാനാം തത്തത്ത്വം സര്വദര്ശിനാമ് തദധ്യാത്മവിദാം ചിന്ത്യം നരകം ച വികര്മിണാമ്
വേദങ്ങൾക്കു രഹസ്യമായ那个, മഹർഷികൾക്കു അത്ഭുതമായ那个, എല്ലാ യജ്ഞങ്ങൾക്കു അധിപനായ那个, സത്യം അറിയുന്നവർക്കു അതിന്റെ സത്വം, ആത്മവിദ്യയുള്ളവർ ചിന്തിക്കുന്ന那个, തെറ്റായ പ്രവർത്തനം ചെയ്യുന്നവർക്കു നരകം ആയ那个.
അധിദൈവം ച യദ്ദൈവമ് അധിയജ്ഞം സുസംജ്ഞിതമ് തദ്ഭൂതമധിഭൂതം ച തത്പരം പരമര്ഷീണാമ്
ദേവതകളിൽ ദൈവം എന്നറിയപ്പെടുന്ന那个, സുപ്രസിദ്ധമായ യജ്ഞം, എല്ലാ ഭൂതങ്ങളുടെ സാരമായ那个, പരമർഷികൾക്കു ഏറ്റവും ഉന്നതമായ那个.
സ യജ്ഞോ വേദനിര്ദിഷ്ടസ് തത്തപഃ കവയോ വിദുഃ യഃ കര്താ കാരകോ ബുദ്ധിര് മനഃ ക്ഷേത്രജ്ഞ ഏവ ച
വേദങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ച യജ്ഞം, കവിർ അറിയുന്ന തപസ്, പ്രവർത്തകൻ, കാരകൻ, ബുദ്ധി, മനസ്സ്, ക്ഷേത്രജ്ഞൻ—all ഈ സവിശേഷതകൾ ഉള്ള那个.
പ്രണവഃ പുരുഷഃ ശാസ്താ ഏകശ്ചേതി വിഭാവ്യതേ പ്രാണഃ പഞ്ചവിധശ്ചൈവ ധ്രുവ അക്ഷര ഏവ ച
പ്രണവം, പുരുഷൻ, ശാസ്താവ്—ഇവയെല്ലാം ഒരേവനായി കാണപ്പെടുന്നു; പഞ്ചവിധമായ പ്രാണൻ, സ്ഥിരത, അക്ഷരത—all ഈ സവിശേഷതകൾ ഉള്ള那个.
കാലഃ പാകശ്ച പക്താ ച ദ്രഷ്ടാ സ്വാധ്യായ ഏവ ച ഉച്യതേ വിവിധൈര്ദേവൈഃ സ ഏവായം ന തത്പരമ്
കാലം, പാകം, പാകുകാരൻ, ദർശകൻ, സ്വാധ്യായം—വിവിധ ദേവന്മാർ ഈ പേരുകളിൽ വിളിക്കുന്നു; അവൻ തന്നെയാണ്, അതിനു പുറത്ത് മറ്റൊന്നുമില്ല.
സ ഏവ ഭഗവാന്സര്വം കരോതി വികരോതി ച സോ ഽസ്മാന്കാരയതേ സര്വാന് സോ ഽത്യേതി വ്യാകുലീകൃതാന്
അവനാണ് സകലവും സൃഷ്ടിക്കുകയും മാറ്റങ്ങളുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. അവൻ നമ്മെ എല്ലാവരെയും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു. വ്യാകുലരായവരെക്കാൾ അവൻ ഉയർന്നവനാണ്.
യജാമഹേ തമേവാദ്യം തമേവേച്ഛാമ നിര്വൃതാഃ യോ വക്താ യച്ച വക്തവ്യം യച്ചാഹം തദ്ബ്രവീമി വഃ
നാം ആദിമനായ അവനെയാണ് ആരാധിക്കുന്നത്; സന്തോഷത്തോടെ അവനെ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സംസാരിക്കുന്നവനും സംസാരിക്കേണ്ടതും അവനാണ്; ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നത് അതേ കാര്യമാണ്.
ശ്രൂയതേ യച്ച വൈ ശ്രാവ്യം യച്ചാന്യത്പരിജല്പ്യതേ യാഃ കഥാശ്ചൈവ വര്തന്തേ ശ്രുതയോ വാഥ തത്പരാഃ വിശ്വം വിശ്വപതിര്യശ്ച സ തു നാരായണഃ സ്മൃതഃ
എന്താണ് കേൾക്കപ്പെടുന്നത്, കേൾക്കേണ്ടതെന്താണ്, മറ്റെന്താണ് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്, എല്ലാ കഥകളും ശാസ്ത്രങ്ങളും—ഇവയൊക്കെയും അവനോടാണ് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവൻ ലോകത്തിന്റെ അധിപതിയും നാരായണനെന്നു അറിയപ്പെടുന്നവനുമാണ്.
യത്സത്യം യദമൃതമക്ഷരം പരം യദ് യദ്ഭൂതം പരമമിദം ച യദ്ഭവിഷ്യത് യത്കിംചിച് ചരമചരം യദസ്തി ചാന്യത് തത്സര്വം പുരുഷവരഃ പ്രഭുഃ പുരാണഃ
യഥാർത്ഥം, അമൃതം, നശിക്കാത്തത്, പരമമായത്, ഉണ്ടായതെല്ലാം, ഇവിടെ ഉന്നതമായതെല്ലാം, വരാനിരിക്കുന്നതെല്ലാം, ചലിക്കുന്നതും അചലവും, മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉള്ളതെല്ലാം—ഈ സകലവും പുരാതനനായ പരമേശ്വരനാണ്.