സര്വം ത്രിഭുവനം രാജംല് ലോകധര്മാശ്ച ശാശ്വതാഃ ദൃശ്യന്തേ നാരസിംഹേ ഽസ്മിംസ് തഥേദമഖിലം ജഗത്
മൂന്നു ലോകവും, രാജാവേ, ലോകങ്ങളുടെ ശാശ്വതധർമ്മങ്ങളും, ഈ നരസിംഹനിൽ കാണാം. അങ്ങനെ മുഴുവൻ ലോകവും ഇവിടെ ഉണ്ട്.
പ്രജാപതിശ്ചാത്ര മനുര് മഹാത്മാ ഗ്രഹാശ്ച യോഗാശ്ച മഹീരുഹാശ്ച ഉത്പാതകാലശ്ച ധൃതിര്മതിശ്ച രതിശ്ച സത്യം ച തപോ ദമശ്ച
ഇവിടെ പ്രജാപതിയും മഹാത്മാവായ മനുവും ഗ്രഹങ്ങളും യോഗശക്തികളും വൃക്ഷങ്ങളും പ്രളയകാലവും ധൈര്യവും ബുദ്ധിയും ആനന്ദവും സത്യവും തപസ്സും സംയമനവും ഉണ്ട്.
സനത്കുമാരശ്ച മഹാനുഭാവോ വിശ്വേ ച ദേവാ ഋഷയശ്ച സര്വേ ക്രോധശ്ച കാമശ്ച തഥൈവ ഹര്ഷോ ധര്മശ്ച മോഹഃ പിതരശ്ച സര്വേ
മഹാപ്രഭാവനായ സനത്കുമാരനും, എല്ലാ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും, കോപവും കാമവും സന്തോഷവും ധർമ്മവും മോഹവും എല്ലാ പിതാക്കളും ഇവിടെയുണ്ട്.
പ്രഹ്ലാദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ഹിരണ്യകശിപുഃ പ്രഭുഃ ഉവാച ദാനവാന്സര്വാന് ഗണാംശ്ച സ ഗണാധിപഃ
പ്രഹ്ലാദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഹിരണ്യകശിപു ഭഗവാൻ എല്ലാ ദാനവന്മാരോടും അവരുടെ നേതാക്കളോടും പറഞ്ഞു.
മൃഗേന്ദ്രോ ഗൃഹ്യതാമേഷ അപൂര്വാം തനുമാസ്ഥിതഃ യദി വാ സംശയഃ കശ്ചിദ് വധ്യതാം വനഗോചരഃ
ഈ സിംഹത്തെ പിടിക്കണം; അതിന് അപൂർവ്വമായ ഒരു രൂപം ഉണ്ട്. സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ, വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അതിനെ കൊല്ലണം.
തേ ദാനവഗണാ സര്വേ മൃഗേന്ദ്രം ഭീമവിക്രമമ് പരിക്ഷിപന്തോ മുദിതാസ് ത്രാസയാമാസുരോജസാ
എല്ലാ ദാനവസമൂഹങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ, ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള സിംഹത്തെ ചുറ്റി, തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ ഭയപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
സിംഹനാദം വിമുച്യാഥ നരസിംഹോ മഹാബലഃ ബഭഞ്ജ താം സഭാം ദിവ്യാം വ്യാദിതാസ്യ ഇവാന്തകഃ
അപ്പോൾ മഹാശക്തിയുള്ള നരസിംഹൻ സിംഹനാദം മുഴക്കി, ആ ദിവ്യസഭ തകർത്തു, അവന്റെ വായ് മരണൻപോലെ വിശാലമായിരുന്നു.
സഭായാം ഭജ്യമാനായാം ഹിരണ്യകശിപുഃ സ്വയമ് ചിക്ഷേപാസ്ത്രാണി സിംഹസ്യ രോഷാദ്വ്യാകുലലോചനഃ
സഭ തകർന്നപ്പോൾ, ഹിരണ്യകശിപു സ്വയം കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, സിംഹനിലേക്ക് ആയുധങ്ങൾ എറിഞ്ഞു.
സര്വാസ്ത്രാണാമഥ ജ്യേഷ്ഠം ദണ്ഡമന്ത്രം സുദാരുണമ് കാലചക്രം തഥാഘോരം വിഷ്ണുചക്രം തഥാ പരമ്
അവൻ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചു; അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായത് ഭയാനകമായ ദണ്ഡമന്ത്രവും, ഭയങ്കരമായ കാലചക്രവും, പരമമായ വിഷ്ണുചക്രവും ആയിരുന്നു.
പൈതാമഹം തഥാത്യുഗ്രം ത്രൈലോക്യദഹനം മഹത് വിചിത്രാമശനീം ചൈവ ശുഷ്കാര്ദ്രം ചാശനിദ്വയമ്
അവൻ അത്യന്തം ഉഗ്രമായ പിതാമഹായുധവും, മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ കത്തിക്കുന്ന മഹാനാളവും, അത്ഭുതകരമായ ഉരുൾമിന്നലും, ഉണങ്ങിയതും ഈരപ്പെട്ടതുമായ രണ്ടു ഉരുൾമിന്നലുകളും ഉപയോഗിച്ചു.
രൌദ്രം തഥോഗ്രം ശൂലം ച കങ്കാലം മുസലം തഥാ മോഹനം ശോഷണം ചൈവ സംതാപനവിലാപനമ്
അവൻ ഉഗ്രമായ രൗദ്രായുധം, ശൂലം, അസ്ഥിഅയുധം, ഗദ, മയക്കുന്നതും ഉണക്കുന്നതും ദഹിപ്പിക്കുന്നതും ദുഃഖപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം ഉപയോഗിച്ചു.
വായവ്യം മഥനം ചൈവ കാപാലമഥ കൈങ്കരമ് തഥാപ്രതിഹതാം ശക്തിം ക്രൌഞ്ചമസ്ത്രം തഥൈവ ച
അവൻ വായുവായുധം, ചുരണ്ടുന്ന ആയുധം, കപ്പാലായുധം, സേവകനായുധം, തടയാനാകാത്ത ശക്തിയും ക്രൗഞ്ചായുധവും ഉപയോഗിച്ചു.
അസ്ത്രം ബ്രഹ്മശിരശ്ചൈവ സോമാസ്ത്രം ശിശിരം തഥാ കമ്പനം ശാതനം ചൈവ ത്വാഷ്ട്രം ചൈവ സുഭൈരവമ്
ബ്രഹ്മശിരസ്, സോമം, ശിശിരം, കംപനം, ശാതനം, ത്വഷ്ട്രം, സുഭൈരവം എന്നിങ്ങനെ പലവിധ ദിവ്യായുധങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാലമുദ്ഗരമക്ഷോഭ്യം തപനം ച മഹാബലമ് സംവര്തനം മോഹനം ച തഥാ മായാധരം പരമ്
കാലമുദ്ഗരം, അക്ഷോഭ്യം, മഹാശക്തിയുള്ള തപനം, സംവർത്തനം, മോഹനം, അതുപോലെ പരമമായ മായാധരം എന്നിവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗാന്ധര്വമസ്ത്രം ദയിതമ് അസിരത്നം ച നന്ദകമ് പ്രസ്വാപനം പ്രമഥനം വാരുണം ചാസ്ത്രമുത്തമമ് അസ്ത്രം പാശുപതം ചൈവ യസ്യാപ്രതിഹതാ ഗതിഃ
ഗാന്ധർവാസ്ത്രം, പ്രിയമായ അസിരത്നം, നന്ദകം, പ്രസ്വാപനം, പ്രമഥനം, ഉത്തമമായ വാരുണാസ്ത്രം, ആരെയും തടയാൻ കഴിയാത്ത പാശുപതാസ്ത്രം എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അസ്ത്രം ഹയശിരശ്ചൈവ ബ്രാഹ്മമസ്ത്രം തഥൈവ ച നാരായണാസ്ത്രമൈന്ദ്രം ച സാര്പമസ്ത്രം തഥാദ്ഭുതമ്
ഹയശിരസായുധം, ബ്രാഹ്മാസ്ത്രം, നാരായണാസ്ത്രം, ഇന്ദ്രാസ്ത്രം, അത്ഭുതമായ സർപ്പാസ്ത്രം എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പൈശാചമസ്ത്രമജിതം ശോഷദം ശാമനം തഥാ മഹാബലം ഭാവനം ച പ്രസ്ഥാപനവികമ്പനേ
അജേയമായ പൈശാചാസ്ത്രം, ശോഷണം, ശാമനം, മഹാശക്തിയുള്ള ഭാവനം, പ്രസ്ഥാപനം, വികംപനം എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതാന്യസ്ത്രാണി ദിവ്യാനി ഹിരണ്യകശിപുസ്തദാ അസൃജന്നരസിംഹസ്യ ദീപ്തസ്യാഗ്നേരിവാഹുതിമ്
ഈ ദിവ്യായുധങ്ങൾ എല്ലാം അന്നത്തെ സമയത്ത് ഹിരണ്യകശിപു നരസിംഹനോടു നേരെ അഗ്നിയിൽ ഹോമം ഇട്ടതുപോലെ ഉരുക്കിയൊഴിച്ചു.
അസ്ത്രൈഃ പ്രജ്വലിതൈഃ സിംഹമ് ആവൃണോദസുരോത്തമഃ വിവസ്വാന് ഘര്മസമയേ ഹിമവന്തമിവാംശുഭിഃ
ഈ ജ്വലിച്ചായുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അസുരന്മാരിൽ പ്രധാനനായവൻ ആ സിംഹത്തെ ചുറ്റി മൂടി, വേനലിൽ സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഹിമവാനെ മൂടുന്നതുപോലെ.
സ ഹ്യമര്ഷാനിലോദ്ഭൂതോ ദൈത്യാനാം സൈന്യസാഗരഃ ക്ഷണേന പ്ലാവയാമാസ മൈനാകമിവ സാഗരഃ
കോപത്തിന്റെ കാറ്റിൽ ഉണർന്ന ദൈത്യസൈന്യത്തിന്റെ സമുദ്രം, ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് സാഗരം മൈനാകപർവതത്തെ മൂടുന്നതുപോലെ എല്ലാം മൂടി ഒഴുകി.
പ്രാസൈഃ പാശൈശ്ച ഖഡ്ഗൈശ്ച ഗദാഭിര്മുസലൈസ്തഥാ വജ്രൈരശനിഭിശ്ചൈവ സാഗ്നിഭിശ്ച മഹാദ്രുമൈഃ
അവർ കുന്തം, പാശം, വാൾ, ഗദ, മുശലം, വജ്രം, ചവിട്ടുകോൽ, അഗ്നിജ്വാലയുള്ള വലിയ മരക്കൊമ്പ് എന്നിവകൊണ്ടും ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു.
മുദ്ഗരൈര്ഭിന്ദിപാലൈശ്ച ശിലോലൂഖലപര്വതൈഃ ശതഘ്നീഭിശ്ച ദീപ്താഭിര് ദണ്ഡൈരപി സുദാരുണൈഃ
മുദ്ഗരം, ഭിന്ദിപാലം, കല്ല്, ഉലൂഖലം, പർവതശിഖരം, ജ്വലിച്ച ശതഘ്നി, ഭയാനകമായ ദണ്ഡം എന്നിവകൊണ്ടും അവർ ആക്രമിച്ചു.
തേ ദാനവാഃ പാശഗൃഹീതഹസ്താ മഹേന്ദ്രതുല്യാശനിവജ്രവേഗാഃ സമന്തതോ ഽഭ്യുദ്യതബാഹുകായാഃ സ്ഥിതാസ്ത്രിശീര്ഷാ ഇവ നാഗപാശാഃ
അവർ പാശം കൈയിൽ പിടിച്ച്, ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രത്തിന്റെ വേഗംപോലെ, ചുറ്റും കൈകൾ ഉയർത്തി, മൂന്നു തലകളുള്ള നാഗപാശംപോലെ നില്ക്കുന്നു.
സുവര്ണമാലാകുലഭൂഷിതാങ്ഗാഃ പീതാംശുകാഭോഗവിഭാവിതാങ്ഗാഃ മുക്താവലീദാമസനാഥകക്ഷാ ഹംസാ ഇവാഭാന്തി വിശാലപക്ഷാഃ
സ്വർണമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച ശരീരം, മഞ്ഞ വസ്ത്രത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന രൂപം, മുത്തുമാലകൾ കെട്ടിയ അര, വിശാലമായ ചിറകുള്ള ഹംസകളെപ്പോലെ അവർ പ്രകാശിച്ചു.
തേഷാം തു വായുപ്രതിമൌജസാം വൈ കേയൂരമൌലീവലയോത്കടാനാമ് താന്യുത്തമാങ്ഗാന്യഭിതോ വിഭാന്തി പ്രഭാതസൂര്യാംശുസമപ്രഭാണി
അവരിൽ വായുവുപോലെയുള്ള ശക്തിയുള്ളവർ, മനോഹരമായ കീയൂറം, മുകുടം, വളകൾ ധരിച്ച്, അവരുടെ തലകൾ പ്രഭാതസൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ഖരാഃ ഖരമുഖാശ്ചൈവ മകരാശീവിഷാനനാഃ ഈഹാമൃഗമുഖാശ്ചാന്യേ വരാഹമുഖസംസ്ഥിതാഃ
അവരിൽ ചിലർക്ക് കഴുതയുടെ മുഖം, ചിലർക്ക് മകരത്തിന്റെ മുഖം, വിഷമുള്ള പാമ്പിന്റെ മുഖം, ചിലർക്ക് കുരങ്ങിന്റെ മുഖം, ചിലർക്ക് പന്നിയുടെ മുഖം എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു.
ബാലസൂര്യമുഖാശ്ചാന്യേ ധൂമകേതുമുഖാസ്തഥാ അര്ധചന്ദ്രാര്ധവക്ത്രാശ്ച അഗ്നിദീപ്തമുഖാസ്തഥാ
ചിലർക്ക് ഉദയസൂര്യന്റെ മുഖം, ചിലർക്ക് ധൂമകേതുവിന്റെ മുഖം, ചിലർക്ക് അർദ്ധചന്ദ്രംപോലും അർദ്ധരൂപംപോലും, ചിലർക്ക് അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന മുഖം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹംസകുക്കുടവക്ത്രാശ്ച വ്യാദിതാസ്യാ ഭയാവഹാഃ സിംഹാസ്യാ ലേലിഹാനാശ്ച കാകഗൃധ്രമുഖാസ്തഥാ
ചിലർക്ക് ഹംസയുടെ മുഖം, ചിലർക്ക് കോഴിയുടെ മുഖം, വലുതായി തുറന്ന ഭയാനകമായ വായ്, ചിലർക്ക് സിംഹത്തിന്റെ മുഖം, നാവു ചാടുന്നവർ, ചിലർക്ക് കാക്കയുടെ മുഖം, ചിലർക്ക് കഴുകന്റെ മുഖം.
ദ്വിജിഹ്വകാ വക്രശീര്ഷാസ് തഥോല്കാമുഖസംസ്ഥിതാഃ മഹാഗ്രാഹമുഖാശ്ചാന്യേ ദാനവാ ബലദര്പിതാഃ
ചിലർക്ക് രണ്ടുനാവും വളഞ്ഞ തലയും ഉല്കാപോലെയുള്ള മുഖവും, ശക്തിയിൽ അഭിമാനമുള്ള മഹാദാനവന്മാർക്ക് വലിയ ശല്യത്തിന്റെ മുഖവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശൈലസംവര്ഷ്മണസ് തസ്യ ശരീരേ ശരവൃഷ്ടിഭിഃ അവധ്യസ്യ മൃഗേന്ദ്രസ്യ ന വ്യഥാം ചക്രുരാഹവേ
പർവതംപോലെയുള്ള ശരീരമുള്ള അവർ, അമ്പുകൾ മഴപോലെ വാരിക്കൊടുത്തിട്ടും, അജേയനായ മൃഗരാജാവായ സിംഹന് യുദ്ധത്തിൽ യാതൊരു ഭയം പോലും തോന്നിയില്ല.