പ്രീതോ ഽസ്മി തവ ഭക്തസ്യ തപസാനേന സുവ്രത വരം വരയ ഭദ്രം തേ യഥേഷ്ടം കാമമാപ്നുഹി
നിന്റെ ഭക്തിയിലും ഈ തപസ്സിലും ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്, ധർമ്മശീലനേ. നീ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; നിനക്ക് ഐശ്വര്യം ഉണ്ടാകട്ടെ; ഇഷ്ടമുള്ളത് നേടുക.
ന ദേവാസുരഗന്ധര്വാ ന യക്ഷോരഗരാക്ഷസാഃ ന മാനുഷാഃ പിശാചാ വാ ഹന്യുര്മാം ദേവസത്തമ
ദേവന്മാരോ, അസുരന്മാരോ, ഗാന്ധർവന്മാരോ, യക്ഷന്മാരോ, പാമ്പുകളോ, രാക്ഷസന്മാരോ, മനുഷ്യരോ, പിശാചുകളോ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോരു ദൈവമേ, എനിക്ക് മരണകാരണമാകരുത്.
ഋഷയോ വാ ന മാം ശാപൈഃ ശപേയുഃ പ്രപിതാമഹ യദി മേ ഭഗവാന്പ്രീതോ വര ഏഷ വൃതോ മയാ
മഹാമഹിമാനായ പിതാമഹനേ, ഋഷിമാർ ശാപം ചൊല്ലി എന്നെ ശപിക്കരുത്; ഭഗവാൻ എന്നിൽ പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, ഇതാണ് ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വരം.
ന ചാസ്ത്രേണ ന ശസ്ത്രേണ ഗിരിണാ പാദപേന ച ന ശുഷ്കേണ ന ചാര്ദ്രേണ ന ദിവാ ന നിശാഥ വാ
ആയുധം കൊണ്ടോ, വാളുകൊണ്ടോ, പർവ്വതം കൊണ്ടോ, വൃക്ഷം കൊണ്ടോ, ഉണങ്ങിയതുകൊണ്ടോ, ഈരായതുകൊണ്ടോ, പകലിൽ കൊണ്ടോ, രാത്രിയിൽ കൊണ്ടോ എന്നെ കൊല്ലാൻ കഴിയരുത്.
ഭവേയമഹമേവാര്കഃ സോമോ വായുര്ഹുതാശനഃ സലിലം ചാന്തരിക്ഷം ച നക്ഷത്രാണി ദിശോ ദശ
ഞാൻ സൂര്യനാകട്ടെ, ചന്ദ്രനാകട്ടെ, കാറ്റാകട്ടെ, അഗ്നിയാകട്ടെ, വെള്ളവും ആകാശവും നക്ഷത്രങ്ങളും പത്ത് ദിശകളും ആകട്ടെ.
അഹം ക്രോധശ്ച കാമശ്ച വരുണോ വാസവോ യമഃ ധനദശ്ച ധനാധ്യക്ഷോ യക്ഷഃ കിംപുരുഷാധിപഃ
ഞാൻ ക്രോധവും കാമവും വരുണനും ഇന്ദ്രനും യമനും ധനത്തിന്റെ ഉടമയും ധനത്തിന്റെ രക്ഷകനും യക്ഷനും കിംപുരുഷന്മാരുടെ രാജാവും ആകട്ടെ.
ഏതേ ദിവ്യാ വരാസ്താത മയാ ദത്താസ്തവാദ്ഭുതാഃ സര്വാന്കാമാന്സദാ വത്സ പ്രാപ്സ്യസി ത്വം ന സംശയഃ
ഈ ദിവ്യമായ അത്ഭുതകരമായ വരങ്ങൾ ഞാൻ നിന്നോട് നൽകിയിരിക്കുന്നു, പ്രിയമകനെ. സംശയമില്ലാതെ നീ എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടും.
ഏവമുക്ത്വാ സ ഭഗവാഞ് ജഗാമാകാശ ഏവ ഹി വൈരാജം ബ്രഹ്മസദനം ബ്രഹ്മര്ഷിഗണസേവിതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ ആകാശത്തിലേക്ക് പോയി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്വർഗ്ഗസദനത്തിലേക്ക്, ബ്രഹ്മർഷിമാരുടെ കൂട്ടത്തോടെ.
തതോ ദേവാശ്ച നാഗാശ്ച ഗന്ധര്വാ ഋഷിഭിഃ സഹ വരപ്രദാനം ശ്രുത്വൈവ പിതാമഹമുപസ്ഥിതാഃ
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും പാമ്പുകളും ഗാന്ധർവന്മാരും, ഋഷിമാരോടൊപ്പം, ആ വരം നൽകിയ വിവരം അറിഞ്ഞ് പിതാമഹനോടു സമീപിച്ചു.
വരപ്രദാനാദ്ഭഗവന് വധിഷ്യതി സ നോ ഽസുരഃ തത്പ്രസീദാശു ഭഗവന് വധോ ഽപ്യസ്യ വിചിന്ത്യതാമ്
ഭഗവാനേ, ഈ വരം നൽകിയതുകൊണ്ട് ആ അസുരൻ ഞങ്ങളെ കൊല്ലും. അതിനാൽ ദയവായി ഭഗവാനേ, അവന്റെ നാശം ഉടൻ ആലോചിക്കണമെന്നു ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
ഭഗവന്സര്വഭൂതാനാമ് ആദികര്താ സ്വയം പ്രഭുഃ സ്രഷ്ടാ ത്വം ഹവ്യകവ്യാനാമ് അവ്യക്തപ്രകൃതിര് ബുധഃ
ഭഗവാനേ, നീയാണ് സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആദികർത്താവും, സ്വയംപ്രഭുവും, ഹവ്യകവ്യങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും, അവ്യക്തസ്വഭാവം ഉള്ള ജ്ഞാനിയുമാണ്.
സര്വലോകഹിതം വാക്യം ശ്രുത്വാ ദേവഃ പ്രജാപതിഃ ആശ്വാസയാമാസ സുരാന് സുശീതൈര്വചനാമ്ബുഭിഃ
സകലലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദേവനായ പ്രജാപതി, ദേവന്മാരെ തണുപ്പുള്ള വാക്കുകൾകൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
അവശ്യം ത്രിദശാസ്തേന പ്രാപ്തവ്യം തപസഃ ഫലമ് തപസോ ഽന്തേ ഽസ്യ ഭഗവാന് വധം വിഷ്ണുഃ കരിഷ്യതി
ദേവന്മാർക്ക് അവന്റെ തപസ്സിന്റെ ഫലം ലഭിക്കേണ്ടതുതന്നെ. തപസ്സിന്റെ അവസാനം, മഹാവിഷ്ണു അവനെ സംഹരിക്കും.
തച്ഛ്രുത്വാ വിബുധാ വാക്യം സര്വേ പങ്കജജന്മനഃ സ്വാനി സ്ഥാനാനി ദിവ്യാനി വിപ്രജഗ്മുര്മുദാന്വിതാഃ
പങ്കജജന്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവന്മാർ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടേതായ ദിവ്യലോകങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ലബ്ധമാത്രേ വരേ ചാഥ സര്വാഃ സോ ഽബാധത പ്രജാഃ ഹിരണ്യകശിപുര്ദൈത്യോ വരദാനേന ദര്പിതഃ
വരപ്രാപ്തിയായ ഉടനെ, വരത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ ഹിരണ്യകശിപു എന്ന അസുരൻ എല്ലാ ജീവികളെയും പീഡിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആശ്രമേഷു മഹാഭാഗാന് സ മുനീഞ്ഛംസിതവ്രതാന് സത്യധര്മപരാന്ദാന്താന് ധര്ഷയാമാസ ദാനവഃ
അശ്രമങ്ങളിൽ, മഹാന്മാരായ, കഠിനവ്രതം പാലിക്കുന്ന, സത്യധർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന, ശാന്തസ്വഭാവമുള്ള മുനിമാരെ ആ അസുരൻ ഉപദ്രവിച്ചു.
ദേവാംസ്ത്രിഭുവനസ്ഥാംശ്ച പരാജിത്യ മഹാസുരഃ ത്രൈലോക്യം വശമാനീയ സ്വര്ഗേ വസതി ദാനവഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വസിക്കുന്ന ദേവന്മാരെ ജയിച്ച്, മഹാസുരൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും കീഴടക്കി സ്വർഗത്തിൽ വസിച്ചു.
യദാ വരമദോത്സിക്തശ് ചോദിതഃ കാലധര്മതഃ യജ്ഞിയാനകരോദ്ദൈത്യാന് അയജ്ഞിയാശ്ച ദേവതാഃ
വരത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ, കാലത്തിന്റെ നിയമപ്രകാരം പ്രേരിതനായി, ദാനവന്മാരെ യജ്ഞയോഗ്യരാക്കി, ദേവന്മാരെ യജ്ഞയോഗ്യരല്ലാതാക്കി.
തദാദിത്യാശ്ച സാധ്യാശ്ച വിശ്വേ ച വസവസ്തഥാ സേന്ദ്രാ ദേവഗണാ യക്ഷാഃ സിദ്ധദ്വിജമഹര്ഷയഃ
അപ്പോൾ ആദിത്യന്മാർ, സാധ്യന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാർ, വസുക്കൾ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവഗണങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ദ്വിജന്മാരായ മഹർഷിമാർ—
ശരണ്യം ശരണം വിഷ്ണുമ് ഉപതസ്ഥുര്മഹാബലമ് ദേവദേവം യജ്ഞമയം വാസുദേവം സനാതനമ്
അവരൊക്കെയും അഭയം തേടി, മഹാബലശാലിയായ, ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ, യജ്ഞസ്വരൂപനായ, ശാശ്വതനായ വാസുദേവനായ വിഷ്ണുവിനെ സമീപിച്ചു.
നാരായണ മഹാഭാഗ ദേവാസ്ത്വാം ശരണം ഗതാഃ ത്രായസ്വ ജഹി ദൈത്യേന്ദ്രം ഹിരണ്യകശിപും പ്രഭോ
"നാരായണാ, മഹാഭാഗവ, ദേവന്മാർ നിന്നിൽ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു. പ്രഭോ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ, ദാനവരാജാവായ ഹിരണ്യകശിപുവിനെ സംഹരിക്കണമേ."
ത്വം ഹി നഃ പരമോ ധാതാ ത്വം ഹി നഃ പരമോ ഗുരുഃ ത്വം ഹി നഃ പരമോ ദേവോ ബ്രഹ്മാദീനാം സുരോത്തമ
"നമ്മുടെ പരമസ്രഷ്ടാവും, പരമഗുരുവും, ബ്രഹ്മാദിദേവന്മാരിൽ ഉന്നതനായ പരമദേവനും നീയാണു."
ഭയം ത്യജധ്വമമരാ അഭയം വോ ദദാമ്യഹമ് തഥൈവ ത്രിദിവം ദേവാഃ പ്രതിപദ്യത മാ ചിരമ്
"അമരന്മാരേ, ഭയം ഉപേക്ഷിക്കൂ; ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് അഭയം നൽകുന്നു. ദേവന്മാരേ, വൈകാതെ തന്നെ നിങ്ങളുടെ സ്വർഗ്ഗലോകം തിരിച്ചുപിടിക്കൂ."
ഏഷോ ഽഹം സഗണം ദൈത്യം വരദാനേന ദര്പിതമ് അവധ്യമമരേന്ദ്രാണാം ദാനവേന്ദ്രം നിഹന്മ്യഹമ്
"വരത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം വരുന്ന, അമരേന്ദ്രന്മാർക്ക് ജയിക്കാനാവാത്ത ദാനവരാജാവായ ഹിരണ്യകശിപുവിനെ ഞാൻ സംഹരിക്കും."
ഏവമുക്ത്വാ തു ഭഗവാന് വിസൃജ്യ ത്രിദശേശ്വരാന് വധം സംകല്പയാമാസ ഹിരണ്യകശിപോഃ പ്രഭുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭഗവാൻ ദേവന്മാരെ വിട്ടയച്ചു; ഹിരണ്യകശിപുവിനെ സംഹരിക്കാൻ മനസ്സിൽ ഉറച്ചു.
സാഹായ്യം ച മഹാബാഹുര് ഓംകാരം ഗൃഹ്യ സത്വരമ് അഥൌംകാരസഹായസ്തു ഭഗവാന്വിഷ്ണുരവ്യയഃ
ശക്തനായ ഭഗവാൻ, ഉടൻ തന്നെ ഓംകാരത്തെ സഹായമായി സ്വീകരിച്ച്, അവിനാശിയായ വിഷ്ണു ഓംകാരത്തോടൊപ്പം സഹായത്തിനായി തയ്യാറായി.
ഹിരണ്യകശിപുസ്ഥാനം ജഗാമ ഹരിരീശ്വരഃ തേജസാ ഭാസ്കരാകാരഃ ശശീ കാന്ത്യേവ ചാപരഃ
ഹരി, സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലും ചന്ദ്രന്റെ ഭാവംപോലും തേജസ്സോടെ, ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വസതിയിലേക്ക് പോയി.
നരസ്യ കൃത്വാര്ധതനും സിംഹസ്യാര്ധതനും തഥാ നാരസിംഹേന വപുഷാ പാണിം സംസ്പൃശ്യ പാണിനാ
മനുഷ്യന്റെ അർദ്ധശരീരവും സിംഹത്തിന്റെ അർദ്ധശരീരവും ധരിച്ച്, നരസിംഹസ്വരൂപത്തിൽ തന്റെ കൈകൊണ്ട് അവന്റെ കൈ സ്പർശിച്ചു.
തതോ ഽപശ്യത വിസ്തീര്ണാം ദിവ്യാം രമ്യാം മനോരമാമ് സര്വകാമയുതാം ശുഭ്രാം ഹിരണ്യകശിപോഃ സഭാമ്
അപ്പോൾ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വിശാലവും ദിവ്യവും മനോഹരവുമായ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറഞ്ഞ, തിളങ്ങുന്ന സഭ അവൻ കണ്ടു.
വിസ്തീര്ണാം യോജനശതം ശതമധ്യര്ധമായതാമ് വൈഹായസീം കാമഗമാം പഞ്ചയോജനവിസ്തൃതാമ്
അത് വളരെ വിശാലമായതും, നൂറരയോജന ദൈർഘ്യമുള്ളതും, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാവുന്നതും, ഇഷ്ടംപോലെ എത്താവുന്നതും, അഞ്ചു യോജന വീതിയുമുള്ളതുമായിരുന്നു.