ബാഹുനാ ഹേമകേയൂരരുചിരേണ ഷഡാനനഃ തതോ ജവാന്മഹാസേനസ് താരകം ദാനവാധിപമ്
അപ്പോൾ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കയ്യൂരങ്ങൾ കൊണ്ട് തിളങ്ങുന്ന ഭുജം ധരിച്ച് ആറുമുഖനായ മഹാസേനൻ വേഗത്തിൽ ദാനവാധിപനായ താറകന്റെ അടുത്തെത്തി.
തിഷ്ഠ തിഷ്ഠ സുദുര്ബുദ്ധേ ജീവലോകം വിലോകയ ഹതോ ഽസ്യദ്യ മയാ ശക്ത്യാ സ്മര ശസ്ത്രം സുശിക്ഷിതമ്
"നിർത്തു, നിന്നു, ഏറ്റവും മൂഢനായവനേ! ജീവന്മാരുടെ ലോകം നോക്ക്. ഇന്ന് ഞാൻ എന്റെ ശക്തികൊണ്ട് നിന്നെ കൊല്ലും. നീ പഠിച്ച ആയുധങ്ങൾ ഓർക്കുക!"
ഇത്യുക്ത്വാ ച തതഃ ശക്തിം മുമോച ദിതിജം പ്രതി സാ കുമാരഭുജോത്സൃഷ്ടാ തത്കേയൂരരവാനുഗാ ബിഭേദ ദൈത്യഹൃദയം വജ്രശൈലേന്ദ്രകര്കശമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, കുമാരന്റെ ഭുജത്തിൽ നിന്ന് കയ്യൂരങ്ങളുടെ ശബ്ദം മുഴക്കിക്കൊണ്ട് വിട്ട ശക്തി, ആ ദിതിപുതനോടു എറിഞ്ഞു; അതു വജ്രം പോലെയും പർവ്വതശിഖരം പോലെയും കഠിനമായ ദാനവന്റെ ഹൃദയം തുളച്ചു.
ഗതാസുഃ സ പപാതോര്വ്യാം പ്രലയേ ഭൂധരോ യഥാ വികീര്ണമുകുടോഷ്ണീഷോ വിസ്രസ്താഖിലഭൂഷണഃ
ജീവൻ വിട്ട്, അവൻ ഭൂമിയിൽ വീണു; പ്രളയകാലത്ത് പർവ്വതം വീഴുന്നതുപോലെ, മുകുടവും ഉഷ്ണീഷവും ചിതറിപ്പോയി, എല്ലാം അലങ്കാരങ്ങളും ഇടിഞ്ഞു വീണു.
തസ്മിന്വിനിഹതേ ദൈത്യേ ത്രിദശാനാം മഹോത്സവേ നാഭൂത് കശ്ചിത് തദാ ദുഃഖീ നരകേഷ്വപി പാപകൃത്
ആ ദാനവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ വലിയ ഉത്സവം നടന്നു; അപ്പോൾ പോലും, നരകത്തിൽ പാപം ചെയ്തവർക്കും ദുഃഖം ഉണ്ടായില്ല.
സ്തുവന്തഃ ഷണ്മുഖം ദേവാഃ ക്രീഡന്തശ്ചാങ്ഗനായുതാഃ ജഗ്മുഃ സ്വാനേവ ഭവനാന് ഭൂരിധാമാന ഉത്സുകാഃ
ദേവന്മാർ ആറുമുഖനെ സ്തുതിച്ച്, ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളോടൊപ്പം ആടിപ്പാടി, ആഹ്ലാദത്തോടെ തങ്ങളുടെ ഭംഗിയുള്ള ഭവനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ദദുശ്ചാപി വരം സര്വേ ദേവാഃ സ്കന്ദമുഖം പ്രതി തുഷ്ടാഃ സമ്പ്രാപ്തസര്വേച്ഛാഃ സഹ സിദ്ധൈസ്തപോധനൈഃ
സന്തോഷത്തോടെ, എല്ലാ ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും തപസ്സുകാരോടൊപ്പം, സ്കന്ദനോടു ഒരു വരം നൽകി; അവരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
യഃ പഠേത്സ്കന്ദസമ്ബദ്ധാം കഥാം മര്ത്യോ മഹാമതിഃ ശൃണുയാച്ഛ്രാവയേദ്വാപി സ ഭവേത്കീര്തിമാന്നരഃ
ആർ എങ്കിൽ സ്കന്ദനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ കഥ വായിക്കുകയോ, കേൾക്കുകയോ, മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുവോ, ആ മനുഷ്യൻ പ്രശസ്തനാവും.
ബഹ്വായുഃ സുഭഗഃ ശ്രീമാന് കാന്തിമാഞ്ഛുഭദര്ശനഃ ഭൂതേഭ്യോ നിര്ഭയശ്ചാപി സര്വദുഃഖവിവര്ജിതഃ
അവൻ ദീർഘായുസ്സുള്ളവനും, ഭാഗ്യവാനും, സമ്പന്നനും, തേജസ്സുള്ളവനും, മനോഹരദർശനനുമാകും; ഭൂതങ്ങൾക്കു ഭയമില്ലാത്തവനും, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞവനുമാകും.
സംധ്യാമുപാസ്യ യഃ പൂര്വാം സ്കന്ദസ്യ ചരിതം പഠേത് സ മുക്തഃ കില്ബിഷൈഃ സര്വൈര് മഹാധനപതിര്ഭവേത്
ആർ എങ്കിൽ പ്രഭാതസന്ധ്യ പൂജിച്ച്, സ്കന്ദന്റെ ചാരിത്യം വായിക്കുകയോ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, വലിയ സമ്പത്തിന്റെ ഉടമയാകും.
ബാലാനാം വ്യാധിജുഷ്ടാനാം രാജദ്വാരം ച സേവതാമ് ഇദം തത്പരമം ദിവ്യം സര്വദാ സര്വകാമദമ് തനുക്ഷയേ ച സായുജ്യം ഷണ്മുഖസ്യ വ്രജേന്നരഃ
രോഗബാധിതരായ കുട്ടികൾക്കും, രാജാവിന്റെ വാതിൽക്കൽ സേവനം ചെയ്യുന്നവർക്കും, ഈ ഉത്തമമായ ദിവ്യകഥ എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കും; ജീവൻ അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആറുമുഖനുമായി ഐക്യപ്രാപ്തി ലഭിക്കും.
ഇദാനീം ശ്രോതുമിച്ഛാമോ ഹിരണ്യകശിപോര്വധമ് നരസിംഹസ്യ മാഹാത്മ്യം തഥാ പാപവിനാശനമ്
ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വധവും, നരസിംഹന്റെ മഹത്വവും, പാപനാശവും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പുരാ കൃതയുഗേ വിപ്രാ ഹിരണ്യകശിപുഃ പ്രഭുഃ ദൈത്യാനാമാദിപുരുഷശ് ചകാര സ മഹത്തപഃ
പഴയ കാലത്ത്, കൃതയുഗത്തിൽ, ഹിരണ്യകശിപു ദാനവന്മാരുടെ പ്രഭുവും ആദിപുരുഷനുമായിരുന്നു; അവൻ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.
ദശ വര്ഷസഹസ്രാണി ദശ വര്ഷശതാനി ച ജലവാസീ സമഭവത് സ്നാനമൌനധൃതവ്രതഃ
പതിനായിരം വർഷവും, പത്ത് നൂറ്റാണ്ട് വർഷവും, അവൻ വെള്ളത്തിൽ വസിച്ചു; നിത്യസ്നാനം, മൗനം, വ്രതം എന്നിവ പാലിച്ചു.
തതഃ ശമദമാഭ്യാം ച ബ്രഹ്മചര്യേണ ചൈവ ഹി ബ്രഹ്മാ പ്രീതോ ഽഭവത്തസ്യ തപസാ നിയമേന ച
അവന്റെ ശാന്തിയും ആത്മനിയന്ത്രണവും ബ്രഹ്മചര്യവും കൊണ്ടു, ബ്രഹ്മാവ് അവന്റെ തപസ്സിലും ആചരണത്തിലും അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തതഃ സ്വയംഭൂര്ഭഗവാന് സ്വയമാഗമ്യ തത്ര ഹ വിമാനേനാര്കവര്ണേന ഹംസയുക്തേന ഭാസ്വതാ
അപ്പോൾ സ്വയം ജനിച്ച മഹാനായ ഭഗവാൻ സ്വയം അവിടെ എത്തി. സൂര്യനുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള, ഹംസകളാൽ കെട്ടിയ ഒരു രഥത്തിൽ അദ്ദേഹം വന്നു.
ആദിത്യൈര്വസുഭിഃ സാധ്യൈര് മരുദ്ഭിര്ദൈവതൈസ്തഥാ രുദ്രൈര്വിശ്വസഹായൈശ്ച യക്ഷരാക്ഷസപന്നഗൈഃ
അവനോടൊപ്പം ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, സാധ്യർ, മറുത് ദേവന്മാർ, മറ്റുള്ള ദേവതകൾ, രുദ്രന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പാമ്പുകൾ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദിഗ്ഭിശ് ചൈവ വിദിഗ്ഭിശ് ച നദീഭിഃ സാഗരൈസ്തഥാ നക്ഷത്രൈശ്ച മുഹൂര്തൈശ്ച ഖേചരൈശ്ച മഹാഗ്രഹൈഃ
ദിശകളും ഇടദിശകളും, നദികളും സമുദ്രങ്ങളും, നക്ഷത്രങ്ങളും മുഹൂർത്തങ്ങളും, ആകാശവാസികളും വലിയ ഗ്രഹങ്ങളും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദേവൈര്ബ്രഹ്മര്ഷിഭിഃ സാര്ധം സിദ്ധൈഃ സപ്തര്ഷിഭിസ്തഥാ രാജര്ഷിഭിഃ പുണ്യകൃദ്ഭിര് ഗന്ധര്വാപ്സരസാം ഗണൈഃ
ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും സപ്തർഷിമാരും ധർമ്മം ചെയ്ത രാജർഷിമാരും ഗാന്ധർവന്മാരുടെയും അപ്സരസുകളുടെയും കൂട്ടങ്ങളും അവരോടൊപ്പം ചേർന്നു.
ചരാചരഗുരുഃ ശ്രീമാന് വൃതഃ സര്വൈര്ദിവൌകസൈഃ ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മവിദാം ശ്രേഷ്ഠോ ദൈത്യം വചനമബ്രവീത്
സകല ചരാചരജീവികളുടെ ഗുരുവായ മഹത്വമുള്ള ബ്രഹ്മാവ്, സ്വർഗ്ഗവാസികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, ആ അസുരനോടു പറഞ്ഞു.
പ്രീതോ ഽസ്മി തവ ഭക്തസ്യ തപസാനേന സുവ്രത വരം വരയ ഭദ്രം തേ യഥേഷ്ടം കാമമാപ്നുഹി
നിന്റെ ഭക്തിയിലും ഈ തപസ്സിലും ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്, ധർമ്മശീലനേ. നീ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; നിനക്ക് ഐശ്വര്യം ഉണ്ടാകട്ടെ; ഇഷ്ടമുള്ളത് നേടുക.
ന ദേവാസുരഗന്ധര്വാ ന യക്ഷോരഗരാക്ഷസാഃ ന മാനുഷാഃ പിശാചാ വാ ഹന്യുര്മാം ദേവസത്തമ
ദേവന്മാരോ, അസുരന്മാരോ, ഗാന്ധർവന്മാരോ, യക്ഷന്മാരോ, പാമ്പുകളോ, രാക്ഷസന്മാരോ, മനുഷ്യരോ, പിശാചുകളോ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോരു ദൈവമേ, എനിക്ക് മരണകാരണമാകരുത്.
ഋഷയോ വാ ന മാം ശാപൈഃ ശപേയുഃ പ്രപിതാമഹ യദി മേ ഭഗവാന്പ്രീതോ വര ഏഷ വൃതോ മയാ
മഹാമഹിമാനായ പിതാമഹനേ, ഋഷിമാർ ശാപം ചൊല്ലി എന്നെ ശപിക്കരുത്; ഭഗവാൻ എന്നിൽ പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, ഇതാണ് ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വരം.
ന ചാസ്ത്രേണ ന ശസ്ത്രേണ ഗിരിണാ പാദപേന ച ന ശുഷ്കേണ ന ചാര്ദ്രേണ ന ദിവാ ന നിശാഥ വാ
ആയുധം കൊണ്ടോ, വാളുകൊണ്ടോ, പർവ്വതം കൊണ്ടോ, വൃക്ഷം കൊണ്ടോ, ഉണങ്ങിയതുകൊണ്ടോ, ഈരായതുകൊണ്ടോ, പകലിൽ കൊണ്ടോ, രാത്രിയിൽ കൊണ്ടോ എന്നെ കൊല്ലാൻ കഴിയരുത്.
ഭവേയമഹമേവാര്കഃ സോമോ വായുര്ഹുതാശനഃ സലിലം ചാന്തരിക്ഷം ച നക്ഷത്രാണി ദിശോ ദശ
ഞാൻ സൂര്യനാകട്ടെ, ചന്ദ്രനാകട്ടെ, കാറ്റാകട്ടെ, അഗ്നിയാകട്ടെ, വെള്ളവും ആകാശവും നക്ഷത്രങ്ങളും പത്ത് ദിശകളും ആകട്ടെ.
അഹം ക്രോധശ്ച കാമശ്ച വരുണോ വാസവോ യമഃ ധനദശ്ച ധനാധ്യക്ഷോ യക്ഷഃ കിംപുരുഷാധിപഃ
ഞാൻ ക്രോധവും കാമവും വരുണനും ഇന്ദ്രനും യമനും ധനത്തിന്റെ ഉടമയും ധനത്തിന്റെ രക്ഷകനും യക്ഷനും കിംപുരുഷന്മാരുടെ രാജാവും ആകട്ടെ.
ഏതേ ദിവ്യാ വരാസ്താത മയാ ദത്താസ്തവാദ്ഭുതാഃ സര്വാന്കാമാന്സദാ വത്സ പ്രാപ്സ്യസി ത്വം ന സംശയഃ
ഈ ദിവ്യമായ അത്ഭുതകരമായ വരങ്ങൾ ഞാൻ നിന്നോട് നൽകിയിരിക്കുന്നു, പ്രിയമകനെ. സംശയമില്ലാതെ നീ എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടും.
ഏവമുക്ത്വാ സ ഭഗവാഞ് ജഗാമാകാശ ഏവ ഹി വൈരാജം ബ്രഹ്മസദനം ബ്രഹ്മര്ഷിഗണസേവിതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ ആകാശത്തിലേക്ക് പോയി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്വർഗ്ഗസദനത്തിലേക്ക്, ബ്രഹ്മർഷിമാരുടെ കൂട്ടത്തോടെ.
തതോ ദേവാശ്ച നാഗാശ്ച ഗന്ധര്വാ ഋഷിഭിഃ സഹ വരപ്രദാനം ശ്രുത്വൈവ പിതാമഹമുപസ്ഥിതാഃ
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും പാമ്പുകളും ഗാന്ധർവന്മാരും, ഋഷിമാരോടൊപ്പം, ആ വരം നൽകിയ വിവരം അറിഞ്ഞ് പിതാമഹനോടു സമീപിച്ചു.
വരപ്രദാനാദ്ഭഗവന് വധിഷ്യതി സ നോ ഽസുരഃ തത്പ്രസീദാശു ഭഗവന് വധോ ഽപ്യസ്യ വിചിന്ത്യതാമ്
ഭഗവാനേ, ഈ വരം നൽകിയതുകൊണ്ട് ആ അസുരൻ ഞങ്ങളെ കൊല്ലും. അതിനാൽ ദയവായി ഭഗവാനേ, അവന്റെ നാശം ഉടൻ ആലോചിക്കണമെന്നു ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നു.