കുപിതം തു തമാലോക്യ കാലനേമിപുരോഗമാഃ സര്വേ ദൈത്യേശ്വരാ ജഘ്നുഃ കുമാരം രണദാരുണമ്
അവനെ കോപത്തോടെ കാണുമ്പോൾ, കാലനെമി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന എല്ലാ ദൈത്യാധിപന്മാരും ആ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിൽ ബാലനേതിരെ ആക്രമിച്ചു.
സ തൈഃ പ്രഹാരൈരസ്പൃഷ്ടോ വൃഥാക്ലേശൈര്മഹാദ്യുതിഃ രണശൌണ്ഡാസ്തു ദൈത്യേന്ദ്രാഃ പുനഃ പ്രാസൈഃ ശിലീമുഖൈഃ
അവരുടെ പ്രഹാരങ്ങൾ ഒന്നും തൊടാതെ, അവരുടെ പരിശ്രമം വൃഥയാക്കി, പ്രകാശമുള്ള ബാലൻ ഉറച്ചു നിന്നു; പക്ഷേ, യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ദൈത്യാധിപന്മാർ വീണ്ടും കുന്തങ്ങളാലും അമ്പുകളാലും ആക്രമിച്ചു.
കുമാരം സാമരം ജഘ്നുര് ബലിനോ ദേവകണ്ടകാഃ കുമാരസ്യ വ്യഥാ നാഭൂദ് ദൈത്യാസ്ത്രനിഹതസ്യ തു
ശക്തിയുള്ള ദേവശത്രുക്കളും അവരുടെ സൈന്യങ്ങളും ചേർന്ന് ബാലനെ ആക്രമിച്ചു; എന്നാൽ ദൈത്യായുധങ്ങൾ കൊണ്ട് ബാധിച്ചിട്ടും കാർത്തികേയനു യാതൊരു വേദനയും ഉണ്ടായില്ല.
പ്രാണാന്തകരണോ ജാതോ ദേവാനാം ദാനവാഹവഃ ദേവാന്നിപീഡിതാന്ദൃഷ്ട്വാ കുമാരഃ കോപമാവിശത്
ദൈവങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ദൈത്യന്മാരുമായുള്ള യുദ്ധം ജീവഹാനികരമായി; ദേവന്മാർ പീഡിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടു, ബാലൻ ക്രോധത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
തതോ ഽസ്ത്രൈര്വാരയാമാസ ദാനവാനാമനീകിനീമ് തതസ്തൈര് നിഷ്പ്രതീകരൈസ് താഡിതാഃ സുരകണ്ടകാഃ
അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് ദൈത്യസൈന്യത്തെ തുരത്തിക്കളഞ്ഞു; അവന്റെ പ്രഹാരത്തിൽ ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചവർക്കു പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി.
കാലനേമിമുഖാഃ സര്വേ രണാദാസന്പരാങ്മുഖാഃ വിദ്രുതേഷ്വഥ ദൈത്യേഷു ഹതേഷു ച സമന്തതഃ
കാലനെമി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന എല്ലാ ദൈത്യന്മാരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞോടി; ദൈത്യന്മാർ ഓടിപ്പോയി, എല്ലാ ദിക്കിലും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
തതഃ ക്രുദ്ധോ മഹാദൈത്യസ് താരകോ ഽസുരനായകഃ ജഗ്രാഹ ച ഗദാം ദിവ്യാം ഹേമജാലപരിഷ്കൃതാമ്
അപ്പോൾ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ അസുരന്മാരുടെ നായകനായ വലിയ ദാനവൻ താറകൻ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങളാൽ ഭംഗിപ്പെടുത്തിയ ദിവ്യമായ ഗദ ചൂണ്ടി പിടിച്ചു.
ജഘ്നേ കുമാരം ഗദയാ നിഷ്ടപ്തകനകാങ്ഗദഃ ശരൈര്മയൂരപത്രൈശ്ച ചകാര വിമുഖാന്സുരാന്
നല്ല പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കങ്കണങ്ങൾ ധരിച്ച താറകൻ ആ ഗദകൊണ്ടു കുമാരനെ അടിച്ചു; മയില്പൊക്കുള്ള അമ്പുകളാൽ ദേവന്മാരെ അവൻ ഓടിച്ചു മാറ്റി.
തഥാ പരൈര്മഹാഭല്ലൈര് മയൂരം ഗുഹവാഹനമ് ബിഭേദ താരകഃ ക്രുദ്ധഃ സ സൈന്യേ ഽസുരനായകഃ
അത് പോലെ തന്നെ, വലിയ മൂർച്ഛയുള്ള അമ്പുകളാൽ കോപിച്ച താറകൻ, അസുരസൈന്യത്തിന്റെ നായകൻ, ഗുഹയുടെ വാഹനമായ മയിലിനെ തുളച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ പരാങ്മുഖാന്ദേവാന് മുക്തരക്തം സ്വവാഹനമ് ജഗ്രാഹ ശക്തിം വിമലാം രണേ കനകഭൂഷണാമ്
ദേവന്മാർ പുറകോട്ടു ഓടുന്നതും, സ്വന്തം വാഹനം രക്തം ചോർന്നതും കണ്ടു, അവൻ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, മിനുക്കിയ ഒരു ശക്തി യുദ്ധത്തിൽ എടുത്തു.
ബാഹുനാ ഹേമകേയൂരരുചിരേണ ഷഡാനനഃ തതോ ജവാന്മഹാസേനസ് താരകം ദാനവാധിപമ്
അപ്പോൾ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കയ്യൂരങ്ങൾ കൊണ്ട് തിളങ്ങുന്ന ഭുജം ധരിച്ച് ആറുമുഖനായ മഹാസേനൻ വേഗത്തിൽ ദാനവാധിപനായ താറകന്റെ അടുത്തെത്തി.
തിഷ്ഠ തിഷ്ഠ സുദുര്ബുദ്ധേ ജീവലോകം വിലോകയ ഹതോ ഽസ്യദ്യ മയാ ശക്ത്യാ സ്മര ശസ്ത്രം സുശിക്ഷിതമ്
"നിർത്തു, നിന്നു, ഏറ്റവും മൂഢനായവനേ! ജീവന്മാരുടെ ലോകം നോക്ക്. ഇന്ന് ഞാൻ എന്റെ ശക്തികൊണ്ട് നിന്നെ കൊല്ലും. നീ പഠിച്ച ആയുധങ്ങൾ ഓർക്കുക!"
ഇത്യുക്ത്വാ ച തതഃ ശക്തിം മുമോച ദിതിജം പ്രതി സാ കുമാരഭുജോത്സൃഷ്ടാ തത്കേയൂരരവാനുഗാ ബിഭേദ ദൈത്യഹൃദയം വജ്രശൈലേന്ദ്രകര്കശമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, കുമാരന്റെ ഭുജത്തിൽ നിന്ന് കയ്യൂരങ്ങളുടെ ശബ്ദം മുഴക്കിക്കൊണ്ട് വിട്ട ശക്തി, ആ ദിതിപുതനോടു എറിഞ്ഞു; അതു വജ്രം പോലെയും പർവ്വതശിഖരം പോലെയും കഠിനമായ ദാനവന്റെ ഹൃദയം തുളച്ചു.
ഗതാസുഃ സ പപാതോര്വ്യാം പ്രലയേ ഭൂധരോ യഥാ വികീര്ണമുകുടോഷ്ണീഷോ വിസ്രസ്താഖിലഭൂഷണഃ
ജീവൻ വിട്ട്, അവൻ ഭൂമിയിൽ വീണു; പ്രളയകാലത്ത് പർവ്വതം വീഴുന്നതുപോലെ, മുകുടവും ഉഷ്ണീഷവും ചിതറിപ്പോയി, എല്ലാം അലങ്കാരങ്ങളും ഇടിഞ്ഞു വീണു.
തസ്മിന്വിനിഹതേ ദൈത്യേ ത്രിദശാനാം മഹോത്സവേ നാഭൂത് കശ്ചിത് തദാ ദുഃഖീ നരകേഷ്വപി പാപകൃത്
ആ ദാനവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ വലിയ ഉത്സവം നടന്നു; അപ്പോൾ പോലും, നരകത്തിൽ പാപം ചെയ്തവർക്കും ദുഃഖം ഉണ്ടായില്ല.
സ്തുവന്തഃ ഷണ്മുഖം ദേവാഃ ക്രീഡന്തശ്ചാങ്ഗനായുതാഃ ജഗ്മുഃ സ്വാനേവ ഭവനാന് ഭൂരിധാമാന ഉത്സുകാഃ
ദേവന്മാർ ആറുമുഖനെ സ്തുതിച്ച്, ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളോടൊപ്പം ആടിപ്പാടി, ആഹ്ലാദത്തോടെ തങ്ങളുടെ ഭംഗിയുള്ള ഭവനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ദദുശ്ചാപി വരം സര്വേ ദേവാഃ സ്കന്ദമുഖം പ്രതി തുഷ്ടാഃ സമ്പ്രാപ്തസര്വേച്ഛാഃ സഹ സിദ്ധൈസ്തപോധനൈഃ
സന്തോഷത്തോടെ, എല്ലാ ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും തപസ്സുകാരോടൊപ്പം, സ്കന്ദനോടു ഒരു വരം നൽകി; അവരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
യഃ പഠേത്സ്കന്ദസമ്ബദ്ധാം കഥാം മര്ത്യോ മഹാമതിഃ ശൃണുയാച്ഛ്രാവയേദ്വാപി സ ഭവേത്കീര്തിമാന്നരഃ
ആർ എങ്കിൽ സ്കന്ദനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ കഥ വായിക്കുകയോ, കേൾക്കുകയോ, മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുവോ, ആ മനുഷ്യൻ പ്രശസ്തനാവും.
ബഹ്വായുഃ സുഭഗഃ ശ്രീമാന് കാന്തിമാഞ്ഛുഭദര്ശനഃ ഭൂതേഭ്യോ നിര്ഭയശ്ചാപി സര്വദുഃഖവിവര്ജിതഃ
അവൻ ദീർഘായുസ്സുള്ളവനും, ഭാഗ്യവാനും, സമ്പന്നനും, തേജസ്സുള്ളവനും, മനോഹരദർശനനുമാകും; ഭൂതങ്ങൾക്കു ഭയമില്ലാത്തവനും, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞവനുമാകും.
സംധ്യാമുപാസ്യ യഃ പൂര്വാം സ്കന്ദസ്യ ചരിതം പഠേത് സ മുക്തഃ കില്ബിഷൈഃ സര്വൈര് മഹാധനപതിര്ഭവേത്
ആർ എങ്കിൽ പ്രഭാതസന്ധ്യ പൂജിച്ച്, സ്കന്ദന്റെ ചാരിത്യം വായിക്കുകയോ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, വലിയ സമ്പത്തിന്റെ ഉടമയാകും.
ബാലാനാം വ്യാധിജുഷ്ടാനാം രാജദ്വാരം ച സേവതാമ് ഇദം തത്പരമം ദിവ്യം സര്വദാ സര്വകാമദമ് തനുക്ഷയേ ച സായുജ്യം ഷണ്മുഖസ്യ വ്രജേന്നരഃ
രോഗബാധിതരായ കുട്ടികൾക്കും, രാജാവിന്റെ വാതിൽക്കൽ സേവനം ചെയ്യുന്നവർക്കും, ഈ ഉത്തമമായ ദിവ്യകഥ എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കും; ജീവൻ അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആറുമുഖനുമായി ഐക്യപ്രാപ്തി ലഭിക്കും.
ഇദാനീം ശ്രോതുമിച്ഛാമോ ഹിരണ്യകശിപോര്വധമ് നരസിംഹസ്യ മാഹാത്മ്യം തഥാ പാപവിനാശനമ്
ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വധവും, നരസിംഹന്റെ മഹത്വവും, പാപനാശവും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പുരാ കൃതയുഗേ വിപ്രാ ഹിരണ്യകശിപുഃ പ്രഭുഃ ദൈത്യാനാമാദിപുരുഷശ് ചകാര സ മഹത്തപഃ
പഴയ കാലത്ത്, കൃതയുഗത്തിൽ, ഹിരണ്യകശിപു ദാനവന്മാരുടെ പ്രഭുവും ആദിപുരുഷനുമായിരുന്നു; അവൻ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.
ദശ വര്ഷസഹസ്രാണി ദശ വര്ഷശതാനി ച ജലവാസീ സമഭവത് സ്നാനമൌനധൃതവ്രതഃ
പതിനായിരം വർഷവും, പത്ത് നൂറ്റാണ്ട് വർഷവും, അവൻ വെള്ളത്തിൽ വസിച്ചു; നിത്യസ്നാനം, മൗനം, വ്രതം എന്നിവ പാലിച്ചു.
തതഃ ശമദമാഭ്യാം ച ബ്രഹ്മചര്യേണ ചൈവ ഹി ബ്രഹ്മാ പ്രീതോ ഽഭവത്തസ്യ തപസാ നിയമേന ച
അവന്റെ ശാന്തിയും ആത്മനിയന്ത്രണവും ബ്രഹ്മചര്യവും കൊണ്ടു, ബ്രഹ്മാവ് അവന്റെ തപസ്സിലും ആചരണത്തിലും അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തതഃ സ്വയംഭൂര്ഭഗവാന് സ്വയമാഗമ്യ തത്ര ഹ വിമാനേനാര്കവര്ണേന ഹംസയുക്തേന ഭാസ്വതാ
അപ്പോൾ സ്വയം ജനിച്ച മഹാനായ ഭഗവാൻ സ്വയം അവിടെ എത്തി. സൂര്യനുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള, ഹംസകളാൽ കെട്ടിയ ഒരു രഥത്തിൽ അദ്ദേഹം വന്നു.
ആദിത്യൈര്വസുഭിഃ സാധ്യൈര് മരുദ്ഭിര്ദൈവതൈസ്തഥാ രുദ്രൈര്വിശ്വസഹായൈശ്ച യക്ഷരാക്ഷസപന്നഗൈഃ
അവനോടൊപ്പം ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, സാധ്യർ, മറുത് ദേവന്മാർ, മറ്റുള്ള ദേവതകൾ, രുദ്രന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പാമ്പുകൾ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദിഗ്ഭിശ് ചൈവ വിദിഗ്ഭിശ് ച നദീഭിഃ സാഗരൈസ്തഥാ നക്ഷത്രൈശ്ച മുഹൂര്തൈശ്ച ഖേചരൈശ്ച മഹാഗ്രഹൈഃ
ദിശകളും ഇടദിശകളും, നദികളും സമുദ്രങ്ങളും, നക്ഷത്രങ്ങളും മുഹൂർത്തങ്ങളും, ആകാശവാസികളും വലിയ ഗ്രഹങ്ങളും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദേവൈര്ബ്രഹ്മര്ഷിഭിഃ സാര്ധം സിദ്ധൈഃ സപ്തര്ഷിഭിസ്തഥാ രാജര്ഷിഭിഃ പുണ്യകൃദ്ഭിര് ഗന്ധര്വാപ്സരസാം ഗണൈഃ
ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും സപ്തർഷിമാരും ധർമ്മം ചെയ്ത രാജർഷിമാരും ഗാന്ധർവന്മാരുടെയും അപ്സരസുകളുടെയും കൂട്ടങ്ങളും അവരോടൊപ്പം ചേർന്നു.
ചരാചരഗുരുഃ ശ്രീമാന് വൃതഃ സര്വൈര്ദിവൌകസൈഃ ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മവിദാം ശ്രേഷ്ഠോ ദൈത്യം വചനമബ്രവീത്
സകല ചരാചരജീവികളുടെ ഗുരുവായ മഹത്വമുള്ള ബ്രഹ്മാവ്, സ്വർഗ്ഗവാസികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, ആ അസുരനോടു പറഞ്ഞു.