ഗോഭൂഹിരണ്യവാസാംസി ഭവ്യാനി ശയനാനി ച ദദ്യാദ്യദിഷ്ടം വിപ്രാണാമ് ആത്മനഃ പിതുരേവ ച
ഗോവുമാണ്, നിലവും പൊന്നും വസ്ത്രവും നല്ല കിടക്കകളും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും തന്റെ പിതാവിനും താനുമുള്ളതും, അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും നൽകണം.
വിത്തശാഠ്യേന രഹിതഃ പിതൃഭ്യഃ പ്രീതിമാവഹന് തതഃ സ്വധാവാചനകം വിശ്വദേവേഷു ചോദകമ്
ലോഭം ഇല്ലാതെ, പിതാക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം. ശേഷം, 'സ്വധാ' ഉച്ചരിച്ച് വിശ്വദേവന്മാർക്ക് വെള്ളം അർപ്പിക്കണം.
ദത്ത്വാശീഃ പ്രതിഗൃഹ്ണീയാദ് ദ്വിജേഭ്യഃ പ്രാങ്മുഖോ ബുധഃ അഘോരാഃ പിതരഃ സന്തു സന്ത്വിത്യുക്തഃ പുനര് ദ്വിജൈഃ
ദാനം നൽകിയ ശേഷം, ജ്ഞാനി കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് അനുഗ്രഹം സ്വീകരിക്കണം. 'പിതാക്കന്മാർ ദയയുള്ളവരാകട്ടെ' എന്ന് പറയണം, ബ്രാഹ്മണന്മാർ അത് ആവർത്തിക്കണം.
ഗോത്രം തഥാ വര്ധതാം നസ് തഥേത്യുക്തശ്ച തൈഃ പുനഃ ദാതാരോ നോ ഽഭിവര്ധന്താമ് ഇതി ചൈവമുദീരയേത്
ബ്രാഹ്മണന്മാർ 'നമ്മുടെ കുടുംബം വളരട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അവൻ 'ദാനദായകർ വളരട്ടെ' എന്ന് മറുപടി പറയണം.
ഏതാഃ സത്യാശിഷഃ സന്തു സന്ത്വിത്യുക്തശ്ച തൈഃ പുനഃ സ്വസ്തിവാചനകം കുര്യാത് പിണ്ഡാനുദ്ധൃത്യ ഭക്തിതഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ 'ഈ അനുഗ്രഹങ്ങൾ സത്യമായിരിക്കട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അവൻ 'സ്വസ്തി' ഉച്ചരിച്ച്, ഭക്തിയോടെ പിണ്ടങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണം.
ഉച്ഛേഷണം തു തത്തിഷ്ഠേദ് യാവദ്വിപ്രാ വിസര്ജിതാഃ തതോ ഗ്രഹബലിം കുര്യാദ് ഇതി ധര്മവ്യവസ്ഥിതിഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ പുറത്ത് പോകുന്നത് വരെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ അങ്ങിനെ തന്നെ വയ്ക്കണം. ശേഷം, ധർമ്മപ്രകാരം ഗൃഹദേവതകൾക്ക് ബലി അർപ്പിക്കണം.
ഉച്ഛേഷണം ഭൂമിഗതമ് അജിഹ്മസ്യാസ്തികസ്യ ച ദാസവര്ഗസ്യ തത്പിത്ര്യം ഭാഗധേയം പ്രചക്ഷതേ
നേരായ മനസ്സുള്ളവർക്കും വിശ്വാസമുള്ളവർക്കും ദാസവർഗത്തിനും നിലത്ത് വയ്ക്കുന്ന അവശിഷ്ടം പിതൃഭാഗം എന്നാണു പറയുന്നത്.
പിതൃഭിര് നിര്മിതം പൂര്വമ് ഏതദാപ്യായനം സദാ അപുത്രാണാം സപുത്രാണാം സ്ത്രീണാമപി നരാധിപ
പുത്രന്മാർ ഉള്ളവർക്കും ഇല്ലാത്തവർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും ഈ പിതൃഭക്ഷണം പണ്ടേ പിതാക്കന്മാർ തന്നെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു, രാജാവേ.
തതസ്താനഗ്രതഃ സ്ഥിത്വാ പരിഗൃഹ്യോദപാത്രകമ് വാജേ വാജ ഇതി ജപന് കുശാഗ്രേണ വിസര്ജയേത്
ശേഷം, അവര്ക്ക് മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, വെള്ളപ്പാത്രം എടുത്ത് 'വാജേ വാജ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, ദർഭയുടെ അഗ്രം ഉപയോഗിച്ച് അവരെ വിടവാങ്ങിക്കണം.
ബഹിഃ പ്രദക്ഷിണാം കുര്യാത് പദാന്യ് അഷ്ടാവ് അനുവ്രജന് ബന്ധുവര്ഗേണ സഹിതഃ പുത്രഭാര്യാസമന്വിതഃ
പിന്നീട്, ബന്ധുക്കളും പുത്രന്മാരും ഭാര്യമാരും കൂടെ, പുറത്ത് എട്ട് ചുവടുകൾ ചുറ്റി നടന്ന് പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യണം.
നിവൃത്യ പ്രണിപത്യാഥ പര്യുക്ഷ്യാഗ്നിം സമന്ത്രവത് വൈശ്വദേവം പ്രകുര്വീത നൈത്യകം ബലിമേവ ച
തിരികെ വന്ന്, വന്ദനം ചെയ്ത്, മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് അഗ്നിയിൽ വെള്ളം തളിച്ച്, വൈശ്വദേവം ചെയ്യണം, ദൈനംദിന ബലിയും അർപ്പിക്കണം.
തതസ്തു വൈശ്വദേവാന്തേ സഭൃത്യസുതബാന്ധവഃ ഭുഞ്ജീതാതിഥിസംയുക്തഃ സര്വം പിതൃനിഷേവിതമ്
വൈശ്വദേവം കഴിഞ്ഞ്, ഭൃത്യന്മാരും പുത്രന്മാരും ബന്ധുക്കളും കൂടെ, അതിഥികൾക്കൊപ്പം, പിതൃകർമ്മത്തിൽ അർപ്പിച്ച ഭക്ഷണം എല്ലാവരും ചേർന്ന് കഴിക്കണം.
ഏതച്ചാനുപനീതോ ഽപി കുര്യാത്സര്വേഷു പര്വസു ശ്രാദ്ധം സാധാരണം നാമ സര്വകാമഫലപ്രദമ്
ഉപനയനം ചെയ്യാത്തവനും എല്ലാ ഉത്സവദിനങ്ങളിലും ഈ പൊതുവായ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യാം; അതിനാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറും.
ഭാര്യാവിരഹിതോ ഽപ്യേതത് പ്രവാസസ്ഥോ ഽപി ഭക്തിമാന് ശൂദ്രോ ഽപ്യമന്ത്രവത്കുര്യാദ് അനേന വിധിനാ ബുധഃ
ഭാര്യ ഇല്ലാതിരുന്നാലും വിദേശത്തായിരുന്നാലും ഭക്തിയുള്ള ജ്ഞാനി, ശൂദ്രനും പോലും, ഈ വിധം മന്ത്രങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ഈ ചടങ്ങ് നടത്താം.
തൃതീയമാഭ്യുദയികം വൃദ്ധിശ്രാദ്ധം തദുച്യതേ ഉത്സവാനന്ദസമ്ഭാരേ യജ്ഞോദ്വാഹാദിമങ്ഗലേ
മൂന്നാമത്തേത് സമൃദ്ധിശ്രാദ്ധമാണെന്ന് പറയുന്നു. ഉത്സവം, സന്തോഷം, യജ്ഞം, വിവാഹം പോലെയുള്ള ശുഭദിനങ്ങളിൽ ഇത് നടത്തണം.
മാതരഃ പ്രഥമം പൂജ്യാഃ പിതരസ്തദനന്തരമ് തതോ മാതാമഹാ രാജന് വിശ്വേ ദേവാസ്തഥൈവ ച
ആദ്യം അമ്മമാരെ ആദരിക്കണം, പിന്നെ അപ്പന്മാരെ. അതിനുശേഷം അമ്മാവന്മാരെയും, പിന്നെ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും രാജാവേ, ആദരിക്കണം.
പ്രദക്ഷിണോപചാരേണ ദധ്യക്ഷതഫലോദകൈഃ പ്രാങ്മുഖോ നിര്വപേത്പിണ്ഡാന് ദൂര്വയാ ച കുശൈര്യുതാന്
വലതുവശം ചുറ്റി, തൈര്, അക്ഷതം, പഴം, വെള്ളം എന്നിവകൊണ്ടും ദർഭയും ദൂർവയും ചേർത്ത്, കിഴക്കോട്ട് നോക്കി പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കണം.
സമ്പന്നമ് ഇത്യഭ്യുദയേ ദദ്യാദര്ഘ്യം ദ്വയോര് ദ്വയോഃ യുഗ്മാ ദ്വിജാതയഃ പൂജ്യാ വസ്ത്രകാര്തസ്വരാദിഭിഃ
സമൃദ്ധിശ്രാദ്ധം പൂർത്തിയായാൽ ഓരോ ജോഡിയ്ക്കും അർഘ്യം നൽകണം. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വസ്ത്രം, പൊന്ന് തുടങ്ങിയവ നൽകി ആദരിക്കണം.
തിലാര്ഥസ്തു യവൈഃ കാര്യോ നാന്ദീശബ്ദാനുപൂര്വകഃ മാങ്ഗല്യാനി ച സര്വാണി വാചയേദ്ദ്വിജപുംഗവൈഃ
എള്ളിനുവേണ്ടി യവം ഉപയോഗിച്ച്, നാണ്ടീശ്ലോകങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, എല്ലാ മംഗളകർമ്മങ്ങളും പ്രശസ്ത ബ്രാഹ്മണന്മാർ വായിക്കണം.
ഏവം ശൂദ്രോ ഽപി സാമാന്യവൃദ്ധിശ്രാദ്ധേ ഽപി സര്വദാ നമസ്കാരേണ മന്ത്രേണ കുര്യാദാമാന്നതഃ സദാ
ഇങ്ങനെ, ഒരു ശൂദ്രനും പൊതുവായ സമൃദ്ധിശ്രാദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും വിനയപൂർവ്വം, മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ഭക്തിയോടെ ചെയ്യണം.
ദാനപ്രധാനഃ ശൂദ്രഃ സ്യാദ് ഇത്യാഹ ഭഗവാന്പ്രഭുഃ ദാനേന സര്വകാമാപ്തിര് അസ്യ സംജായതേ യതഃ
ശൂദ്രൻ ദാനത്തിൽ പ്രധാന്യം കൊടുക്കണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. ദാനംകൊണ്ട് അവന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറും.
ഏകോദ്ദിഷ്ടമതോ വക്ഷ്യേ യദുക്തം ചക്രപാണിനാ മൃതേ പുത്രൈര്യഥാ കാര്യമ് ആശൌചം ച പിതര്യപി
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഏകോദ്ദിഷ്ടം വിശദീകരിക്കാം, ചക്രധാരിയായ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ. മരിച്ചവരുടെ മക്കൾ ചെയ്യേണ്ടതും, അച്ഛന്റെ അശൗചം എങ്ങനെ പാലിക്കണം എന്നതുമാണ്.
ദശാഹം ശാവമാശൌചം ബ്രാഹ്മണേഷു വിധീയതേ ക്ഷത്രിയേഷു ദശ ദ്വേ ച പക്ഷം വൈശ്യേഷു ചൈവ ഹി
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അശൗചം പത്ത് ദിവസം, ക്ഷത്രിയർക്ക് പന്ത്രണ്ടു ദിവസം, വൈശ്യർക്ക് പകുതി മാസം എന്നിങ്ങനെയാണ്.
ശൂദ്രേഷു മാസമാശൌചം സപിണ്ഡേഷു വിധീയതേ നൈശം വാകൃതചൂഡസ്യ ത്രിരാത്രം പരതഃ സ്മൃതമ്
ശൂദ്രന്മാർക്കു സപിണ്ഡരിൽ അശൗചം ഒരു മാസം. ചൂടകെട്ടാത്തവർക്കു മൂന്നു രാത്രി മാത്രമാണ്.
ജനനേ ഽപ്യേവമേവ സ്യാത് സര്വവര്ണേഷു സര്വദാ തഥാസ്ഥിസംചയാദ് ഊര്ധ്വമ് അങ്ഗസ്പര്ശോ വിധീയതേ
ജനനത്തിലും ഇതേ നിയമമാണ് എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങൾക്കും. അസ്ഥികൾ ശേഖരിച്ചതിന് ശേഷം ശരീരസ്പർശം അനുവദിക്കാം.
പ്രേതായ പിണ്ഡദാനം തു ദ്വാദശാഹം സമാചരേത് പാഥേയം തസ്യ തത്പ്രോക്തം യതഃ പ്രീതികരം മഹത്
മരിച്ചവർക്കു പിണ്ഡം പന്ത്രണ്ടു ദിവസം സമർപ്പിക്കണം. ഇതാണ് യാത്രയ്ക്കുള്ള പാത്യമായും, അതിനാൽ വലിയ സന്തോഷം ലഭിക്കും.
തസ്മാത്പ്രേതപുരം പ്രേതോ ദ്വാദശാഹം ന നീയതേ ഗൃഹം പുത്രം കലത്രം ച ദ്വാദശാഹം പ്രപശ്യതി
അതിനാൽ, മരിച്ചവൻ പന്ത്രണ്ടു ദിവസം പ്രേതലോകത്തേക്ക് പോകുന്നില്ല; ആ ദിവസങ്ങളിൽ അവൻ വീട്ടും മകനെയും ഭാര്യയെയും കാണുന്നു.
തസ്മാന്നിധേയമാകാശേ ദശരാത്രം പയസ്തഥാ സര്വദാഹോപശാന്ത്യര്ഥമ് അധ്വശ്രമവിനാശനമ്
അതുകൊണ്ട് പത്ത് രാത്രികൾ ആകാശത്ത് പാൽ വെക്കണം. ഇത് ദാഹശാന്തിക്കും യാത്രയുടെ ക്ഷീണം തീർക്കാനും സഹായിക്കും.
തത ഏകാദശാഹേ തു ദ്വിജാനേകാദശൈവ തു ക്ഷത്രാദിഃ സൂതകാന്തേ തു ഭോജയേദയുജോ ദ്വിജാന്
പിന്നീട് പതിനൊന്നാം ദിവസം, പതിനൊന്ന് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ, അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷത്രിയാദികൾ അശൗചം കഴിഞ്ഞാൽ, അശൗചമില്ലാത്തവൻ ഭക്ഷണം നൽകണം.
ദ്വിതീയേ ഽഹ്നി പുനസ്തദ്വദ് ഏകോദ്ദിഷ്ടം സമാചരേത് ആവാഹനാഗ്നൌകരണം ദൈവഹീനം വിധാനതഃ
രണ്ടാം ദിവസം വീണ്ടും അതുപോലെ ഏകോദ്ദിഷ്ടം നടത്തണം. അഗ്നിയെ ആഹ്വാനിച്ച്, ദൈവഭാഗം ഇല്ലാതെ നിർവ്വഹിക്കണം.