ഉത്താനോ വരദഃ പാണിര് ഏഷ ദേവ്യാഃ സദൈവ തു സുരാസുരമുനിവ്രാതവരദേയം ഭവിഷ്യതി
ദേവിയുടെ ഈ തുറന്ന അനുഗ്രഹഹസ്തം ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും മുനികൾക്കും എപ്പോഴും അനുഗ്രഹം നൽകും.
യഥാ പ്രോക്തം തദാ പാദൌ സ്വച്ഛായാവ്യഭിചാരിണൌ അസ്യാഃ ശൃണു മമാത്രാപി വാഗ്യുക്തിം ശൈലസത്തമ
പറഞ്ഞതുപോലെ, അവളുടെ കാൽ ശുദ്ധമായ പ്രതിഫലനത്തിൽ അചഞ്ചലമാണ്; പർവതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, ഇതിന്റെ അർത്ഥം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം, കേൾക്കൂ.
ചരണൌ പദ്മസംകാശാവ് അസ്യാഃ സ്വച്ഛനഖോജ്ജ്വലൌ സുരാസുരാണാം നമതാം കിരീടമണികാന്തിഭിഃ
അവളുടെ കാൽതലങ്ങൾ താമരപൂവുപോലെയും തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന നഖങ്ങളോടെയും ആണ്; അവൾക്ക് നമസ്കരിക്കുന്ന ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും കിരീടത്തിലെ രത്നങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തിൽ അവയുടെ പ്രതിഫലനം കാണാം.
വിചിത്രവര്ണൈര്ഭാസന്തൌ സ്വച്ഛായാപ്രതിബിമ്ബിതൌ ഭാര്യാ ജഗദ്ഗുരോര്ഹ്യേഷാ വൃഷാങ്കസ്യ മഹീധര
അദ്ഭുത നിറങ്ങളിൽ തിളങ്ങുന്ന, ശുദ്ധമായ പ്രതിഫലനത്തിൽ തെളിയുന്ന ഇവർ ലോകഗുരുവായ വൃഷധ്വജന്റെ ഭാര്യയാണ്, മഹാപർവതമേ.
ജനനീ ലോകധര്മസ്യ സമ്ഭൂതാ ഭൂതഭാവനീ ശിവേയം പാവനായൈവ ത്വത്ക്ഷേത്രേ പാവകദ്യുതിഃ
ലോകത്തിന്റെ ധർമ്മത്തിന്റെ മാതാവും എല്ലാ ജീവികളുടെ ഉത്ഭവവും ആയ ഈ ശിവയാണ്, അഗ്നിപോലുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, ലോകശുദ്ധിക്കായി നിന്റെ ദേശത്ത് പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു.
തദ്യഥാ ശീഘ്രമേവൈഷാം യോഗം യായാത്പിനാകിനാ തഥാ വിധേയം വിധിവത് ത്വയാ ശൈലേന്ദ്രസത്തമ അത്യന്തം ഹി മഹത്കാര്യം ദേവാനാം ഹിമഭൂധര
അതിനാൽ, അവർക്ക് വില്ലാളിയായവനുമായി വേഗത്തിൽ ഐക്യം നേടാൻ അവസരം ഒരുക്കണം; അതിനാൽ, പർവതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, നീ യഥാവിധി ചടങ്ങുകൾ നടത്തണം, കാരണം ഇത് ദേവന്മാർക്കുള്ള അത്യന്തം വലിയ ഒരു കാര്യമാണ്.
ഏവം ശ്രുത്വാ തു ശൈലേന്ദ്രോ നാരദാത്സര്വമേവ ഹി ആത്മാനം സ പുനര്ജാതം മേനേ മേനാപതിസ്തദാ
ഇതെല്ലാം നാരദനിൽ നിന്ന് കേട്ടശേഷം, പർവതാധിപൻ അന്നേ സമയം തന്നെ താൻ പുതുതായി ജനിച്ചവനാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി.
നമസ്കൃത്യ വൃഷാങ്കായ തദാ ദേവായ ധീമതേ ഉവാച സോ ഽപി സംഹൃഷ്ടോ നാരദം തു ഹിമാചലഃ
അപ്പോൾ, വൃഷധ്വജനായ ജ്ഞാനിയായ ദേവനോട് നമസ്കരിച്ച്, ഹിമാചലൻ സന്തോഷത്തോടെ നാരദനോട് പറഞ്ഞു.
ദുസ്തരാന്നരകാദ്ഘോരാദ് ഉദ്ധൃതോ ഽസ്മി ത്വയാ മുനേ പാതാലാദഹമുദ്ധൃത്യ സപ്തലോകാധിപഃ കൃതഃ
മഹർഷേ, നീ എന്നെ അത്യന്തം ഭയാനകമായ കടക്കാനാവാത്ത നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു; പാതാളത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഉയർത്തി ഏഴു ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയാക്കി.
ഹിമാചലോ ഽസ്മി വിഖ്യാതസ് ത്വയാ മുനിവരാധുനാ ഹിമാചലേ ഽചലഗുണാം പ്രാപിതോ ഽസ്മി സമുന്നതിമ്
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, ഇപ്പോൾ നീ എന്നെ ഹിമാചലൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാക്കി, പർവതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനായതാക്കുകയും ചെയ്തു.
ആനന്ദദിവസാഹാരി ഹൃദയം മേ ഽധുനാ മുനേ നാധ്യവസ്യതി കൃത്യാനാം പ്രവിഭാഗവിചാരണമ് യദി വാചാമധീശഃ സ്യാം ത്വദ്ഗുണാനാം വിചാരണേ
മഹർഷേ, എന്റെ ഹൃദയം ഇപ്പോൾ ആനന്ദദിനങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; നിന്റെ ഗുണങ്ങൾ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, ഇനി ഞാൻ എന്റെ കര്ത്തവ്യങ്ങൾക്കുള്ള വിവേചനം ആലോചിക്കുന്നില്ല.
ഭവദ്വിധാനാം നിയതമ് അമോഘം ദര്ശനം മുനേ തവാസ്മാന്പ്രതി ചാപല്യം വ്യക്തം മമ മഹാമുനേ
നിന്റെ പോലുള്ളവർക്കു ദർശനം എപ്പോഴും ഫലപ്രദമാണ്, മഹർഷേ; ഞങ്ങളോടുള്ള നിന്റെ സ്നേഹം വളരെ വ്യക്തമാണ്, മഹാമുനിയേ.
ഭവദ്ഭിരേവ കൃത്യോ ഽഹം നിവാസായാത്മരൂപിണാമ് മുനീനാം ദേവതാനാം ച സ്വയംകര്താപി കല്മഷമ്
മഹർഷിമാരുടെയും ദേവതകളുടെയും വാസത്തിനായി, സ്വയം സൃഷ്ടാവായ എനിക്ക് പോലും, നിങ്ങളുടെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതാണു്. എനിക്കു് അശുദ്ധി ബാധിക്കുമെന്നതും സത്യമാണു്.
തഥാപി വസ്തുന്യേകസ്മിന്ന് ആജ്ഞാ മേ സമ്പ്രദീയതാമ് ഇത്യുക്തവതി ശൈലേന്ദ്രേ സ തദാ ഹര്ഷനിര്ഭരേ
എങ്കിലും, ഒരു കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും നിർദ്ദേശം ഉണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി ആജ്ഞാപിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, പർവ്വതാധിപൻ അതീവ സന്തോഷത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
തഥാ ച നാരദോ വാക്യം കൃതം സര്വമിതി പ്രഭോ സുരകാര്യേ യ ഏവാര്ഥസ് തവാപി സുമഹത്തരഃ
അങ്ങനെ നാരദൻ പറഞ്ഞു: 'പ്രഭുവേ, ദേവതകളുടെ കാര്യത്തിൽ ചെയ്യേണ്ടതെല്ലാം പൂർത്തിയായി; നിങ്ങൾക്കുള്ള ഉദ്ദേശം അതിലും വലിയതാണു്.'
ഇത്യുക്ത്വാ നാരദഃ ശീഘ്രം ജഗാമ ത്രിദിവം പ്രതി സ ഗത്വാ ശക്രഭവനമ് അമരേശം ദദര്ശ ഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് നാരദൻ വേഗത്തിൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു; അവിടെ എത്തി, ശക്രന്റെ ഭവനത്തിൽ അമരേശനേ കാണുകയും ചെയ്തു.
തതോ ഽഭിരൂപേ സ മുനിര് ഉപവിഷ്ടോ മഹാസനേ പൃഷ്ടഃ ശക്രേണ പ്രോവാച ഹിമജാസംശ്രയാം കഥാമ്
ശോഭയോടെ മഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നിരുന്ന മഹർഷിയെ ശക്രൻ ചോദ്യം ചെയ്തു; അപ്പോൾ ആ മഹർഷി, പർവ്വതപുത്രിയെക്കുറിച്ചുള്ള കഥ പറഞ്ഞു.
സമൂഹ്യ യത്തു കര്തവ്യം തന്മയാ കൃതമേവ ഹി കിം തു പഞ്ചശരസ്യൈവ സമയോ ഽയമുപസ്ഥിതഃ
ചേരിതിരിഞ്ഞ് ചെയ്യേണ്ടതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അഞ്ചു അമ്പുകളുള്ളവന്റെ സമയം എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഇത്യുക്തോ ദേവരാജസ്തു മുനിനാ കാര്യദര്ശിനാ ചൂതാങ്കുരാസ്ത്രം സസ്മാര ഭഗവാന്പാകശാസനഃ
അങ്ങനെ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയ മഹർഷി പറഞ്ഞതോടെ, ദേവരാജാവായ പാകശാസനൻ ചൂട് മുളയുടെ ആയുധം ഓർമ്മിച്ചു.
സംസ്മൃതസ്തു തദാ ക്ഷിപ്രം സഹസ്രാക്ഷേണ ധീമതാ ഉപതസ്ഥേ രതിയുതഃ സവിലാസോ ഝഷധ്വജഃ പ്രാദുര്ഭൂതം തു തം ദൃഷ്ട്വാ ശക്രഃ പ്രോവാച സാദരമ്
അപ്പോൾ, ആയിരം കണ്ണുള്ള ധീരനായ ശക്രൻ ഓർത്തതോടെ, രതിയോടൊപ്പം കളിയോടെ ജഷധ്വജൻ ഉടൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവനെ കണ്ടശേഷം ശക്രൻ ആദരപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
ഉപദേശേന ബഹുനാ കിം ത്വാം പ്രതി വദേ പ്രിയമ് മനോഭവോ ഽസി തേന ത്വം വേത്സി ഭൂതമനോഗതമ്
നിനക്കു് കൂടുതൽ ഉപദേശങ്ങൾ പറയേണ്ടതില്ല; ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ പറയുന്നു: നീ മനോഭവൻ ആണല്ലോ, അതുകൊണ്ട് സംഭവിച്ചതും വരാനിരിക്കുന്നതും നിനക്ക് അറിയാം.
തദ്യഥാര്ഥകമേവ ത്വം കുരു നാകസദാം പ്രിയമ് ശംകരം യോജയ ക്ഷിപ്രം ഗിരിപുത്ര്യാ മനോഭവ സംയുതോ മധുനാ ചൈവ ഋതുരാജേന ദുര്ജയ
അതുകൊണ്ട്, യുക്തമായതെല്ലാം നീ ചെയ്യണം; സ്വർഗവാസികൾക്ക് സന്തോഷം നൽകണം. മനോഭവാ, നീ മധുവും, ദുർജയനായ ঋതുരാജാവും ചേർന്ന്, ശങ്കരനെയും പർവ്വതപുത്രിയെയും ഉടൻ ഒന്നിപ്പിക്കണം.
ഇത്യുക്തോ മദനസ്തേന ശക്രേണ സ്വാര്ഥസിദ്ധയേ പ്രോവാച പഞ്ചബാണോ ഽഥ വാക്യം ഭീതഃ ശതക്രതുമ്
അങ്ങനെ ശക്രൻ തന്റെ ഉദ്ദേശം പൂർത്തിയാക്കാൻ പറഞ്ഞതോടെ, അഞ്ചു അമ്പുകളുള്ളവൻ ഭയത്തോടെ ശതക്രതുവിനോട് പറഞ്ഞു.
അനയാ ദേവസാമഗ്ര്യാ മുനിദാനവഭീമയാ ദുഃസാധ്യഃ ശംകരോ ദേവഃ കിം ന വേത്സി ജഗത്പ്രഭോ
ഈ ദേവസമൂഹവും, മഹർഷിമാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ശക്തിയും ചേർന്നാൽ പോലും ശങ്കരനെ കീഴടക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്, ലോകനാഥാ, നീ ഇതറിയുന്നില്ലേ?
തസ്യ ദേവസ്യ വേത്ഥ ത്വം കാരണം തു യദവ്യയമ് പ്രായഃ പ്രസാദഃ കോപോ ഽപി സര്വോ ഹി മഹതാം മഹാന്
ആ ദേവന്റെ സ്ഥിരതയ്ക്ക് കാരണമെന്താണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാം; മഹാന്മാരിൽ ദയയും കോപവും ഒരുപോലെ അതിയായി കാണപ്പെടുന്നു.
സര്വോപഭോഗസാരാ ഹി സുന്ദര്യഃ സ്വര്ഗസംഭവാഃ അധ്യാശ്രിതം ച യത്സൌഖ്യം ഭവതാ നഷ്ടചേഷ്ടിതമ്
സ്വർഗത്തിൽ ജനിച്ച സുന്ദരിമാരിൽ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; നേരത്തെ നിനക്ക് ലഭിച്ചിരുന്ന ആ സുഖം ഇപ്പോൾ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു.
പ്രമാദാദഥ വിഭ്രശ്യേദ് ഈശം പ്രതി വിചിന്ത്യതാമ് പ്രാഗേവ ചേഹ ദൃശ്യന്തേ ഭൂതാനാം കാര്യസംഭവാഃ
അശ്രദ്ധയാൽ നീ ഈശ്വരനോട് പരാജയപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അതു് നന്നായി ആലോചിക്കണം; ജീവികളുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഇതിനകം ഇവിടെ വ്യക്തമാണ്.
വിശേഷം കാങ്ക്ഷതാം ശക്ര സാമാന്യാദ്ഭ്രംശനം ഫലമ് ശ്രുത്വൈതദ്വചനം ശക്രസ് തമുവാചാമരൈര്യുതഃ
ശ്രേഷ്ഠത ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് സാധാരണതയിൽ നിന്ന് വീഴുമ്പോൾ നഷ്ടം മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. ഇതു് കേട്ടശേഷം, അമരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ശക്രൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
വയം പ്രമാണാസ്തേ ഹ്യത്ര രതികാന്ത ന സംശയഃ സംദേശേന വിനാ ശക്തിര് അപകാരസ്യ നേഷ്യതേ കസ്യചിച് ച ക്വചിദ്ദൃഷ്ടം സാമര്ഥ്യം ന തു സര്വതഃ
ഇവിടെ നിനക്ക് ഞങ്ങളാണ് അധികാരം, രതിപ്രിയാ, സംശയമില്ല; സന്ദേശമില്ലാതെ ആരെയും ദോഷപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല, കഴിവ് ചിലപ്പോൾ മാത്രം കാണപ്പെടും, എല്ലായിടത്തും അല്ല.
ഇത്യുക്തഃ പ്രയയൌ കാമഃ സഖായം മധുമാശ്രിതഃ രതിയുക്തോ ജഗാമാശു പ്രസ്ഥം തു ഹിമഭൂഭൃതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, കാമൻ തന്റെ സുഹൃത്ത് മധുവിനെയും രതിയെയും കൂട്ടി വേഗത്തിൽ പർവ്വതാധിപന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.