മോഹം പരമതോ ഗച്ഛന് ദൃഢവിദ്ധോ ഹി വിത്തപഃ സ ക്ഷണാദ്ധൈര്യമാലമ്ബ്യ ധനുരാകൃഷ്യ ഭൈരവമ്
ദൃഢമായി അമ്പുകൊണ്ട് തട്ടപ്പെട്ട സമ്പത്തിന്റെ ഉടമ വലിയ ഭ്രമത്തിൽ ആകി. എന്നാൽ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ധൈര്യം പിടിച്ചു, ഭയങ്കരമായ വില്ല് വലിച്ചു.
കിരന്ബാണസഹസ്രാണി നിശിതാനി ധനാധിപഃ ദിശഃ ഖം വിദിശോ ഭൂമീര് അനീകാന്യസുരസ്യ ച
സമ്പത്തിന്റെ ഉടമ ആയിരക്കണക്കിന് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചു; അതു കൊണ്ട് ദിശകളും ആകാശവും ഇടത്തിരിച്ചിടങ്ങളും ഭൂമിയും ദാനവന്റെ സൈന്യവും നിറഞ്ഞു.
പൂരയാമാസ വേഗേന സംഛാദ്യ രവിമണ്ഡലമ് ജമ്ഭോ ഽപി പരമേകൈകം ശരൈര്ബഹുഭിരാഹവേ
അവൻ അതിവേഗത്തിൽ അവയെ നിറച്ചു, സൂര്യന്റെ വട്ടം പോലും മറച്ചു. യുദ്ധത്തിൽ ജംഭനും ഓരോ അമ്പ് പലതവണ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തകർത്തു.
ചിഛേദ ലഘുസംധാനോ ധനേശസ്യാതിപൌരുഷാത് തതോ ധനേശഃ സംക്രുദ്ധോ ദാനവേന്ദ്രസ്യ കര്മണാ
വേഗത്തിൽ അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ച് അവയെ വെട്ടി തകർത്തു, സമ്പത്തിന്റെ ഉടമയുടെ വലിയ വീര്യത്താൽ. പിന്നെ, ദാനവരാജാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ കോപംകൊണ്ട സമ്പത്തിന്റെ ഉടമ,
വ്യധമത്തസ്യ സൈന്യാനി നാനാസായകവൃഷ്ടിഭിഃ തദ്ദൃഷ്ട്വാ ദുഷ്കൃതം കര്മ ധനാധ്യക്ഷസ്യ ദാനവഃ
വിവിധതരം അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ അവൻ്റെ സൈന്യങ്ങളെ ചിതറിച്ചു. സമ്പത്തിന്റെ അധിപൻ ചെയ്ത ഈ ദുഷ്കൃത്യം കണ്ട ദാനവൻ,
ഗൃഹീത്വാ മുദ്ഗരം ഭീമമ് ആയസം ഹേമഭൂഷിതമ് ധനദാനുചരാന്യക്ഷാന് നിഷ്പിപേഷ സഹസ്രശഃ
പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച ഭയങ്കരമായ ഇരുമ്പ് മുദ്ഗരം എടുത്തു, സമ്പത്തിന്റെ അനുചരരായ യക്ഷന്മാരെ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളെ ചതച്ചു.
തേ വധ്യമാനാ ദൈത്യേന മുഞ്ചന്തോ ഭൈരവാന്രവാന് രഥം ധനപതേഃ സര്വേ പരിവാര്യ വ്യവസ്ഥിതാഃ
അസുരൻ അവരെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാവരും ധനപതിയുടെ രഥം ചുറ്റി നിൽക്കുകയും ഭയങ്കരമായ നിലവിളികൾ മുഴക്കുകയും ചെയ്തു.
ദൃഷ്ട്വാ താനര്ദിതാന്ദേവഃ ശൂലം ജഗ്രാഹ ദാരുണമ് തേന ദൈത്യസഹസ്രാണി സൂദയാമാസ സത്വരഃ
അവർ വേദനയോടെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കണ്ട ദൈവം ഭയാനകമായ ഒരു കുന്തം എടുത്തു, അതുകൊണ്ട് ആയിരക്കണക്കിന് അസുരന്മാരെ വേഗത്തിൽ സംഹരിച്ചു.
ക്ഷീയമാണേഷു ദൈത്യേഷു ദാനവഃ ക്രോധമൂര്ഛിതഃ ജഗ്രാഹ പരശും ദൈത്യോ മര്ദനം ദൈത്യവിദ്വിഷാമ്
അസുരന്മാർ തളർന്നുപോകുമ്പോൾ, കോപത്തിൽ മുങ്ങിയ ദാനവൻ, അസുരദ്വേഷികൾക്ക് ഭയം പകരുന്ന ഒരു പരശു എടുത്തു.
സ തേന ശിതധാരേണ ധനഭര്തുര് മഹാരഥമ് ചിഛേദ ശതശോ ദൈത്യോ ഹ്യ് ആഖുഃ സ്നിഗ്ധമിവാമ്ബരമ്
അത് അത്യന്തം മൂർച്ചയുള്ള ആയുധം കൊണ്ടു, അസുരൻ ധനഭർത്താവിന്റെ മഹാരഥം നൂറ്റാണ്ടുകളായി തുള്ളിച്ചിതറി, എങ്കിൽ ഒരു എലി മൃദുലമായ വസ്ത്രം കീറുന്നതുപോലെ.
പദാതിരഥ വിത്തേശോ ഗദാമാദായ ഭൈരവീമ് മഹാഹവവിമര്ദേഷു ദൃപ്തശത്രുവിനാശിനീമ്
പടയാളിയും രഥവും ആയ ധനപതി ഭയങ്കരമായ ഒരു ഗദ എടുത്തു; വലിയ യുദ്ധങ്ങളിൽ അഹങ്കാരമുള്ള ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നതായിരുന്നു അത്.
അധൃഷ്യാം സര്വഭൂതാനാം ബഹുവര്ഷഗണാര്ചിതാമ് നാനാചന്ദനദിഗ്ധാങ്ഗാം ദിവ്യപുഷ്പവിവാസിതാമ്
എല്ലാ ജീവികൾക്കും അപ്രാപ്യമായ, അനേകം വർഷങ്ങളായി ആദരിക്കപ്പെട്ട, വിവിധ ചന്ദനങ്ങൾ പുരട്ടിയ, ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച ആയുധം.
നിര്മലായോമയീം ഗുര്വീമ് അമോഘാം ഹേമഭൂഷണാമ് ചിക്ഷേപ മൂര്ധ്നി സംക്രുദ്ധോ ജമ്ഭസ്യ തു ധനാധിപഃ
ശുദ്ധമായ ഇരുമ്പിൽ നിർമ്മിതവും ഭാരവത്തും ഒരിക്കലും തെറ്റാത്തതും പൊന്നാലങ്കാരങ്ങൾ ചാർത്തിയതുമായ ആ ഗദയെ, കോപഭരിതനായ ധനാധിപൻ ജംഭന്റെ തലയിൽ എറിഞ്ഞു.
ആയാന്തീം താം സമാലോക്യ തഡിത്സംഘാതമണ്ഡിതാമ് ദൈത്യോ ഗദാഭിഘാതാര്ഥം ശസ്ത്രവൃഷ്ടിം മുമോച ഹ
മിന്നലിന്റെ കൂട്ടംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ആ ഗദ വരുന്നത് കണ്ട അസുരൻ, അതിനെ അടിക്കാൻ ആയുധങ്ങളുടെ മഴയൊഴിച്ചു.
ചക്രാണി കുണപാന്പ്രാസാന് ഭുശുണ്ഡീഃ പട്ടിശാനപി ഹേമകേയൂരനദ്ധാഭ്യാം ബാഹുഭ്യാം ചണ്ഡവിക്രമഃ
ചക്രങ്ങൾ, കപ്പാലങ്ങൾ, കുന്തങ്ങൾ, ഭൂഷുണ്ഡികൾ, പറ്റിശങ്ങൾ എന്നിവയും പൊന്നാലങ്കാരമുള്ള കൈകളോടെ ഭയങ്കരമായ ധൈര്യത്തോടെ.
വ്യര്ഥീകൃത്യ തു താന്സര്വാന് ആയുധാന്ദൈത്യവക്ഷസി പ്രസ്ഫുരന്തീ പപാതോഗ്രാ മഹോല്കേവാദ്രികന്ദരേ
എന്നാൽ ആ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം വിഫലമാക്കി, അതി ഭയങ്കരമായ ഗദ അസുരന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണു; അതു ഒരു വലിയ ജ്വാലാപിണ്ഡം മലകുഹരത്തിൽ വീഴുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
സ തയാഭിഹതോ ഗാഢം പപാത രഥകൂബരേ സ്രോതോഭിശ്ചാസ്യ രുധിരം സുസ്രാവ ഗതചേതസഃ
അത് ശക്തിയായി അടിച്ചപ്പോൾ, അവൻ രഥത്തിന്റെ ചക്രക്കൂമ്പാരത്തിൽ വീണു; അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തം ഒഴുകി, അവൻ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുത്തി.
ജമ്ഭം തു നിഹതം മത്വാ കുജമ്ഭോ ഭൈരവസ്വനഃ ധനാധിപസ്യ സംക്രുദ്ധോ വാക്യേനാതീവ കോപിതഃ
ജംഭൻ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് കരുതി, കുജംഭൻ ഭയങ്കരമായ ഒരു കൂക്കിളി മുഴക്കി, ധനാധിപന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അത്യന്തം കോപിച്ചു.
ചക്രേ ബാണമയം ജാലം ദിക്ഷു യക്ഷാധിപസ്യ തു ചിഛേദ ബാണജാലം തദ് അര്ധചന്ദ്രൈഃ ശിതൈസ്തതഃ
അവൻ യക്ഷാധിപനോടു നേരെ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ബാണങ്ങളുടെ ഒരു വല നിർമ്മിച്ചു; എന്നാൽ അതു കൂർമുനയുള്ള അർദ്ധചന്ദ്രബാണങ്ങൾകൊണ്ട് കീറിക്കളഞ്ഞു.
മുമോച ശരവൃഷ്ടിം തു തസ്മൈ യക്ഷാധിപോ ബലീ സ തം ദൈത്യഃ ശരവ്രാതം ചിഛേദ നിശിതൈഃ ശരൈഃ
ശക്തനായ യക്ഷാധിപൻ അവനോടു നേരെ അമ്പുകളുടെ മഴയൊഴിച്ചു; എന്നാൽ അസുരൻ ആ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടം മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് കീറിക്കളഞ്ഞു.
വ്യര്ഥീകൃതാം തു താം ദൃഷ്ട്വാ ശരവൃഷ്ടിം ധനാധിപഃ ശക്തിം ജഗ്രാഹ ദുര്ധര്ഷാം ഹേമഘണ്ടാട്ടഹാസിനീമ്
ആ അമ്പുകളുടെ മഴ ഫലപ്രദമല്ലാതായത് കണ്ട ധനപതി, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മണികൾ ചാർത്തിയ ഒരു അതിജയിക്കാനാവാത്ത ശക്തി എടുത്തു.
ബാഹുനാ രത്നകേയൂരകാന്തിസംതാനഹാസിനാ സ താം നിരൂപ്യ വേഗേന കുജമ്ഭായ മുമോച ഹ
മുത്തുകലർന്ന കങ്കണങ്ങളുടെ പ്രകാശം ചൊരിയുന്ന കൈകൊണ്ട്, ആ ശക്തിയെ കൃത്യമായി ലക്ഷ്യം വെച്ച് കുജംഭനോടു നേരെ വേഗത്തിൽ എറിഞ്ഞു.
സാ കുജമ്ഭസ്യ ഹൃദയം ദാരയാമാസ ദാരുണമ് വിത്തേഹാ സ്വല്പസത്ത്വസ്യ പുരുഷസ്യേവ ഭാവിതാ
ആ ശക്തി കുജംഭന്റെ ഹൃദയം ഭയങ്കരമായി ചീർത്ത് കടന്നു; സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ശക്തിയില്ലാത്ത മനുഷ്യനെ വിധി എങ്ങനെ തകർക്കുന്നുവോ അതുപോലെ.
അഥാസ്യ ഹൃദയം ഭിത്ത്വാ ജഗാമ ധരണീതലമ് തതോ മുഹൂര്താദസ്വസ്ഥോ ദാനവോ ദാരുണാകൃതിഃ
പിന്നീട് അതു അവന്റെ ഹൃദയം തുളച്ച് ഭൂമിയിൽ എത്തി; കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ്, ഭയങ്കരമായ രൂപമുള്ള ആ ദാനവൻ അശാന്തനായി.
ജഗ്രാഹ പട്ടിശം ദൈത്യഃ പ്രാംശും ശിതശിലാമുഖമ് സ തേന പട്ടിശേനാജൌ ധനദസ്യ സ്തനാന്തരമ്
അസുരൻ നീളമുള്ള കല്ല് മൂർച്ഛിച്ച കുന്തം പിടിച്ചു, അതുകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ധനദന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്തി.
വാക്യേന തീക്ഷ്ണരൂപേണ മര്മാന്തരവിസര്പിണാ നിര്ബിഭേദാഭിജാതസ്യ ഹൃദയം ദുര്ജനോ യഥാ
മൂർച്ചയുള്ള വാക്കുകൾ കൊണ്ട്, ദുഷ്ടൻ നല്ലവന്റെ ഹൃദയം വെട്ടി, ഒരു കപടൻ മഹത്തായവനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
തേന പട്ടിശഘാതേന ധനേശഃ പരിമൂര്ഛിതഃ നിപപാത രഥോപസ്ഥേ ജര്ജരോ ധൂര്വഹോ യഥാ
ആ കുന്തഘാതം കൊണ്ട് ധനേശൻ ബോധംകെട്ട്, തകർന്ന പതാകപോലെ രഥത്തിന്റെ അടിയിൽ വീണു.
തഥാഗതം തു തം ദൃഷ്ട്വാ ധനേശം നരവാഹനമ് ഖഡ്ഗാസ്ത്രോ നിരൃതിര്ദേവോ നിശാചരബലാനുഗഃ
അങ്ങനെ കിടക്കുന്ന ധനേശനെ കണ്ടു, വാളുമായി നിൽക്കുന്ന നിരൃതി ദേവനും രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സൈന്യവും മുന്നോട്ട് നീങ്ങുകയായിരുന്നു.
അഭിദുദ്രാവ വേഗേന കുജമ്ഭം ഭീമവിക്രമമ് അഥ ദൃഷ്ട്വാ തു ദുര്ധര്ഷം കുജമ്ഭോ രാക്ഷസേശ്വരമ്
അവൻ ഭയങ്കരമായ വീര്യശാലിയായ കുജംഭയിലേക്കു വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു; അത്രയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കുജംഭയെ കണ്ടപ്പോൾ, രാക്ഷസരാജാവായ കുജംഭനും—
ചോദയാമാസ സൈന്യാനി രാക്ഷസേന്ദ്രവധം പ്രതി സ ദൃഷ്ട്വാ ചോദിതാം സേനാം ഭല്ലനാനാസ്ത്രഭീഷണാമ്
അവൻ തന്റെ സേനകളോട് രാക്ഷസരാജാവിനെ കൊല്ലാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. അങ്ങനെ അണിനിരത്തിയിരുന്ന, അമ്പുകളും ഭയങ്കര ആയുധങ്ങളും നിറഞ്ഞ സൈന്യത്തെ കണ്ടപ്പോൾ—