ഇത്യേതേ സപ്ത വിജ്ഞേയാ വാസിഷ്ഠാ ബ്രഹ്മവാദിനഃ വിശ്വാമിത്രശ്ച ഗാധേയോ ദേവരാതസ്തഥാ ബലഃ
ഇവരാണ് വസിഷ്ഠന്മാരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ബ്രഹ്മവാദികൾ. വിശ്വാമിത്രൻ ഗാധേയൻ, ദേവരാതൻ, ബലൻ ഇവരും.
തഥാ വിദ്വാന്മധുച്ഛന്ദാ ഋഷിശ്ചാന്യോ ഽഘമര്ഷണഃ അഷ്ടകോ ലോഹിതശ്ചൈവ ഭൃതകീലശ്ച മാമ്ബുധിഃ
വിദ്വാനായ മധുഛ്ഛന്ദസ്, മറ്റൊരു ഋഷിയായ അഘമർശണൻ, അഷ്ടകൻ, ലോഹിതൻ, ഭൃതകീലൻ, മാംബുദി ഇവരും.
ദേവശ്രവാ ദേവരാതഃ പുരാണശ്ച ധനംജയഃ ശിശിരശ്ച മഹാതേജാഃ ശാലങ്കായന ഏവ ച
ദേവശ്രവസ്, ദേവരാതൻ, പുരാണൻ, ധനഞ്ജയൻ, മഹാതേജസ്സുള്ള ശിശിരൻ, ശാലങ്കായനൻ ഇവരും.
ത്രയോദശൈതേ വിജ്ഞേയാ ബ്രഹ്മിഷ്ഠാഃ കൌശികാ വരാഃ അഗസ്ത്യോ ഽഥ ദൃഢദ്യുമ്ന ഇന്ദ്രബാഹുസ്തഥൈവ ച
ഇവരെ പതിമൂന്നു പേരെ കൗശികന്മാരിൽ പ്രധാന ബ്രഹ്മിഷ്ഠന്മാരായി അറിയണം. അഗസ്ത്യൻ, ദൃഢദ്യുമ്നൻ, ഇന്ദ്രബാഹു ഇവരും.
ബ്രഹ്മിഷ്ഠാഗസ്തയോ ഹ്യേതേ ത്രയഃ പരമകീര്തയഃ മനുര്വൈവസ്വതശ്ചൈവ ഐലോ രാജാ പുരൂരവാഃ
ഈ മൂന്നുപേരും അഗസ്ത്യനും പ്രശസ്തരായ ബ്രഹ്മിഷ്ഠന്മാരാണ്. മനു വൈവസ്വതൻ, ഇലയുടെ മകൻ പുരൂരവാസ് രാജാവും.
ക്ഷത്രിയാണാം വരാ ഹ്യേതേ വിജ്ഞേയാ മന്ത്രവാദിനഃ ഭലന്ദകശ്ച വാസാശ്വഃ സംകീലശ്ചൈവ തേ ത്രയഃ
ക്ഷത്രിയന്മാരിൽ മന്ത്രജ്ഞരായി അറിയപ്പെടുന്ന പ്രധാനവർ ഇവരാണ്: ഭലന്ദകൻ, വാസാശ്വൻ, സംകീലൻ—ഈ മൂന്നുപേർ.
ഏതേ മന്ത്രകൃതോ ജ്ഞേയാ വൈശ്യാനാം പ്രവരാഃ സദാ ഇതി ദ്വിനവതിഃ പ്രോക്താ മന്ത്രായൈശ്ച ബഹിഷ്കൃതാഃ
വൈശ്യന്മാരിൽ മന്ത്രങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാക്കളായി അറിയപ്പെടുന്ന പ്രധാനവർ ഇവരാണ്. ഇങ്ങനെ ഇരുപത്തിരണ്ടുപേർ മന്ത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടവരായി പറയപ്പെട്ടു.
ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാ ഋഷിപുത്രാന്നിബോധത ഋഷീകാണാം സുതാ ഹ്യേതേ ഋഷിപുത്രാഃ ശ്രുതര്ഷയഃ
ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ—ഇവരുടെ ഋഷിപുത്രന്മാരെ കേൾക്കൂ. ഇവർ ഋഷികന്മാരുടെ പുത്രന്മാരാണ്, ശ്രുതാർഷ്യരായി പ്രശസ്തരാണ്.
കഥം മത്സ്യേന കഥിതസ് താരകസ്യ വധോ മഹാന് കസ്മിന്കാലേ വിനിര്വൃത്താ കഥേയം സൂതനന്ദന
സൂതപുത്രാ, മഹത്തായ താരകന്റെ വധം മത്സ്യൻ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു? ഈ കഥ എപ്പോൾ നടന്നുവെന്ന് പറയാമോ?
ത്വന്മുഖക്ഷീരസിന്ധൂത്ഥാ കഥേയമമൃതാത്മികാ കര്ണാഭ്യാം പിബതാം തൃപ്തിര് അസ്മാകം ന പ്രജായതേ ഇദം മുനേ സമാഖ്യാഹി മഹാബുദ്ധേ മനോഗതമ്
നിന്റെ വായിൽ നിന്നു ഉയർന്ന അമൃതംപോലെയുള്ള ഈ കഥ ഞങ്ങൾ ചെവിയിൽ ഒഴുക്കി കുടിച്ചാലും തൃപ്തിയാകുന്നില്ല. മഹാബുദ്ധിമാനായ മുനിയേ, മനസ്സിൽ ഉള്ളത് ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ.
പൃഷ്ടസ്തു മനുനാ ദേവോ മത്സ്യരൂപീ ജനാര്ദനഃ കഥം ശരവണേ ജാതോ ദേവഃ ഷഡ്വദനോ വിഭോ
അപ്പോൾ മനു ചോദിച്ചപ്പോൾ, മീനരൂപത്തിൽ ജനാർദ്ദനൻ, ശരവണത്തിൽ ആറുമുഖനായ ദേവൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചു എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഏതത്തു വചനം ശ്രുത്വാ പാര്ഥിവസ്യാമിതൌജസഃ ഉവാച ഭഗവാന്പ്രീതോ ബ്രഹ്മസൂനുര്മഹാമതിമ്
അമിതശക്തിയുള്ള രാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, സന്തോഷത്തോടെ മഹാമതിയായ ബ്രഹ്മപുത്രൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
വജ്രാങ്ഗോ നാമ ദൈത്യോ ഽഭൂത് തസ്യ പുത്രസ്തു താരകഃ സുരാനുദ്വാസയാമാസ പുരേഭ്യഃ സ മഹാബലഃ
വജ്രാംഗൻ എന്നൊരു അസുരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മകനാണ് താരകൻ. ആ മഹാബലശാലി ദേവന്മാരെ അവരുടെ നഗരങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി.
തതസ്തേ ബ്രഹ്മണോ ഽഭ്യാശം ജഗ്മുര്ഭയനിപീഡിതാഃ ഭീതാംശ്ച ത്രിദശാന്ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മാ തേഷാമുവാച ഹ
അപ്പോൾ ഭയത്താൽ പീഡിതരായി ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു. ദേവന്മാർ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു കണ്ടു ബ്രഹ്മാവ് അവരോട് പറഞ്ഞു.
സംത്യജധ്വം ഭയം ദേവാഃ ശംകരസ്യാത്മജഃ ശിശുഃ തുഹിനാചലദൌഹിത്രസ് തം ഹനിഷ്യതി ദാനവമ്
ദേവന്മാരേ, ഭയം ഉപേക്ഷിക്കൂ. ശങ്കരന്റെ മകനായ ബാലൻ, ഹിമപർവതത്തിന്റെ മകളുടെ മകൻ, ആ ദാനവനെ കൊല്ലും.
തതഃ കാലേ തു കസ്മിംശ്ചിദ് ദൃഷ്ട്വാ വൈ ശൈലജാം ശിവഃ സ്വരേതോ വഹ്നിവദനേ വ്യസൃജത്കാരണാന്തരേ
പിന്നീട് ഒരിക്കൽ ശിവൻ, പർവതപുത്രിയെ കണ്ടപ്പോൾ, ഒരു കാരണത്താൽ തന്റെ വീര്യം അഗ്നിയുടെ വായിലേക്ക് വിട്ടു.
തത്പ്രാപ്തം വഹ്നിവദനേ രേതോ ദേവാനതര്പയത് വിദാര്യ ജഠരാണ്യേഷാമ് അജീര്ണം നിര്ഗതം മുനേ
അഗ്നിയുടെ വായിൽ എത്തിയ ആ വീര്യം ദേവന്മാരെ ദഹിപ്പിച്ചു; അവരുടെ വയറുകൾ പിളർന്ന്, അതു അജീർണമായി പുറത്തുവന്നു, മുനിയേ.
പതിതം തത്സരിദ്വരാം തതസ്തു ശരകാനനേ തസ്മാത്തു സ സമുദ്ഭൂതോ ഗുഹോ ദിനകരപ്രഭഃ
അത് വിശുദ്ധനദിയിൽ വീണു, പിന്നെ ശരവണത്തിലെ പുള്ളിക്കാടിൽ എത്തി; അവിടെ നിന്നാണ് സൂര്യപ്രഭയുള്ള ഗുഹൻ ജനിച്ചത്.
സ സപ്തദിവസോ ബാലോ നിജഘ്നേ താരകാസുരമ് ഏവം ശ്രുത്വാ തതോ വാക്യം തമ് ഊചുര് ഋഷിസത്തമാഃ
ഏഴു ദിവസമായ ബാലൻ താരകാസുരനെ സംഹരിച്ചു. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, മഹർഷിമാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അത്യാശ്ചര്യവതീ രമ്യാ കഥേയം പാപനാശിനീ വിസ്തരേണ ഹി നോ ബ്രൂഹി യാഥാതഥ്യേന ശൃണ്വതാമ്
ഇവിടെ പറയുന്ന കഥ അത്യന്തം അത്ഭുതകരവും മനോഹരവും പാപനാശിനിയുമാണ്. ദയവായി ഞങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ സത്യസന്ധമായി വിശദമായി പറയൂ.
വജ്രാങ്ഗോ നാമ ദൈത്യേന്ദ്രഃ കസ്യ വംശോദ്ഭവഃ പുരാ യസ്യാഭൂത്താരകഃ പുത്രഃ സുരപ്രമഥനോ ബലീ
വജ്രാംഗൻ എന്ന അസുരരാജാവ് ആരുടെ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്? ശക്തനായ താരകൻ ആരുടെ മകനാണ്, ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചവൻ?
നിര്മിതഃ കോ വധേ ചാഭൂത് തസ്യ ദൈത്യേശ്വരസ്യ തു ഗുഹജന്മ തു കാര്ത്സ്ന്യേന അസ്മാകം ബ്രൂഹി മാനദ
ആ അസുരനാഥനെ ആരാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്? അവനെ കൊല്ലേണ്ടി വന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ഗുഹന്റെ ജനനം മുഴുവനായും ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ, മാനദ.
മാനസോ ബ്രഹ്മണഃ പുത്രോ ദക്ഷോ നാമ പ്രജാപതിഃ ഷഷ്ടിം സോ ഽജനയത്കന്യാ വൈരിണ്യാമേവ നഃ ശ്രുതമ്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച മകനാണ് ദക്ഷൻ, പ്രജാപതി. അവൻ അറുപത് പെൺമക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു, വൈരിണിയിലൂടെ ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ദദൌ സ ദശ ധര്മായ കശ്യപായ ത്രയോദശ സപ്തവിംശതിം സോമായ ചതസ്രോ ഽരിഷ്ടനേമയേ
അവൻ പത്ത് പെൺമക്കളെ ധർമ്മനു, പതിമൂന്ന് കശ്യപനു, ഇരുപത്തേഴെ സോമനു, നാലു അരിഷ്ടനേമിക്കു നൽകി.
ദ്വേ വൈ ബാഹുകപുത്രായ ദ്വേ വൈ ചാങ്ഗിരസേ തഥാ ദ്വേ കൃശാശ്വായ വിദുഷേ പ്രജാപതിസുതഃ പ്രഭുഃ
രണ്ട് ബാഹുകന്റെ മകനു, രണ്ട് അംഗിരസിനു, രണ്ട് കൃഷ്ണാശ്വ എന്ന ജ്ഞാനിയ്ക്കു, പ്രജാപതിപുത്രനായ മഹാനായവൻ നൽകി.
അദിതിര്ദിതിര്ദനുര്വിശ്വാ ഹ്യ് അരിഷ്ടാ സുരസാ തഥാ സുരഭിര്വിനതാ ചൈവ താമ്രാ ക്രോധവശാ ഇരാ
അദിതി, ദിതി, ദനു, വിശ്വാ, അരിഷ്ടാ, സുരസാ, സുരഭി, വിനത, താമ്ര, ക്രോധവശാ, ഇരാ.
കദ്രൂര്മുനിശ്ച ലോകസ്യ മാതരോ ഗോഷു മാതരഃ താസാം സകാശാല്ലോകാനാം ജങ്ഗമസ്ഥാവരാത്മനാമ്
കദ്രൂയും കദ്രൂമുനിയും ലോകത്തിന്റെ മാതാക്കളാണ്; പശുക്കളിൽ മാതാക്കളും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. അവരിൽ നിന്നാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നവരും അചഞ്ചലമായവരുമായ എല്ലാ ജീവികളും ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്.
ജന്മ നാനാപ്രകാരാണാം താഭ്യോ ഽന്യേ ദേഹിനഃ സ്മൃതാഃ ദേവേന്ദ്രോപേന്ദ്രപൂഷാദ്യാഃ സര്വേ തേ ദിതിജാ മതാഃ
അവരിൽ നിന്നാണ് വിവിധതരത്തിലുള്ള ജന്മങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്; മറ്റു ശരീരധാരികളും അവരിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത് എന്നു പറയുന്നു. ദേവന്മാർ, ഇന്ദ്രൻ, ഉപേന്ദ്രൻ, പൂഷൻ തുടങ്ങിയവരും എല്ലാം ദിതിയുടെ മക്കളായി കരുതപ്പെടുന്നു.
ദിതേഃ സകാശാല്ലോകാസ്തു ഹിരണ്യകശിപാദയഃ ദാനവാശ്ച ദനോഃ പുത്രാ ഗാവശ്ച സുരഭീസുതാഃ
ദിതിയിൽ നിന്നാണ് ഹിരണ്യകശിപുവും മറ്റ് ജീവികളും ജനിച്ചത്; ദാനവന്മാർ ദനുവിന്റെ മക്കളാണ്, പശുക്കൾ സുരഭിയുടെ മക്കളാണ്.
പക്ഷിണോ വിനതാപുത്രാ ഗരുഡപ്രമുഖാഃ സ്മൃതാഃ നാഗാഃ കദ്രൂസുതാ ജ്ഞേയാഃ ശേഷാശ്ചാന്യേ ഽപി ജന്തവഃ
പക്ഷികൾ വിനതയുടെ മക്കളാണ്, അവരിൽ പ്രധാനൻ ഗരുഡൻ; പാമ്പുകൾ കദ്രുവിന്റെ മക്കളായി അറിയപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ മറ്റു പല ജീവികളും ഉണ്ട്.