യാമൈഃ ശുക്ലൈര്ജയൈശ്ചൈവ സര്വസാധനസംഭൃതൈഃ വിശ്വസൃഡ്ഭിസ് തഥാ സാര്ധം ദേവേന്ദ്രേണ മഹൌജസാ സ്വായമ്ഭുവേ ഽന്തരേ ദേവൈസ് തേ യജ്ഞാഃ പ്രാക്പ്രവര്തിതാഃ
സ്വായംഭുവമന്വന്തരത്തിൽ, സർവ്വസാധനങ്ങൾ കൊണ്ടും, വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച പുരോഹിതന്മാരുടെയും, ജയകരമായ യാഗങ്ങളുടെയും സഹായത്തോടെ, ലോകസൃഷ്ടാക്കളും മഹാശക്തിയുള്ള ദേവേന്ദ്രനും ചേർന്ന് ആദ്യം യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
സത്യം ജപസ്തപോ ദാനം പൂര്വധര്മോ യ ഉച്യതേ യദാ ധര്മസ്യ ഹ്രസതേ ശാഖാധര്മസ്യ വര്ധതേ
സത്യം, ജപം, തപം, ദാനം എന്നിവയാണ് ആദി ധർമ്മം എന്നു പറയുന്നത്. ധർമ്മം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഉപശാഖകൾ വളരുന്നു.
ജായന്തേ ച തദാ ശൂരാ ആയുഷ്മന്തോ മഹാബലാഃ ന്യസ്തദണ്ഡാ മഹായോഗാ യജ്വാനോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ
അപ്പോൾ ധീരരും, ദീർഘായുസ്സും, മഹാബലവും ഉള്ളവരും, ശിക്ഷാനയം ഉപേക്ഷിച്ച മഹായോഗികളും, യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, ബ്രഹ്മവേദികളും ജനിക്കുന്നു.
പദ്മപത്ത്രായതാക്ഷാശ്ച പൃഥുവക്ത്രാഃ സുസംഹതാഃ സിംഹോരസ്കാ മഹാസത്ത്വാ മത്തമാതംഗഗാമിനഃ
അവർക്കു താമരപ്പൂവ് പോലെയുള്ള നീണ്ട കണ്ണുകളും, വിശാലമായ മുഖവും, ദൃഢമായ ശരീരവും, സിംഹത്തിന്റെ നെഞ്ചും, മഹാബലവും, മദം കയറിയ ആനയുടെ നടപ്പുമുണ്ട്.
മഹാധനുര്ധരാശ്ചൈവ ത്രേതായാം ചക്രവര്തിനഃ സര്വലക്ഷണപൂര്ണാസ്തേ ന്യഗ്രോധപരിമണ്ഡലാഃ
ത്രേതായുഗത്തിൽ, സർവ്വലക്ഷണപൂർണ്ണരും, വലിയ വില്ലുധാരികളും, വ്യാഗ്രശരീരമുള്ള ചക്രവർത്തിമാരാണ് ഭരിക്കുന്നത്.
ന്യഗ്രോധൌ തു സ്മൃതൌ ബാഹൂ വ്യാമോ ന്യഗ്രോധ ഉച്യതേ വ്യാമേന സൂച്ഛ്രയോ യസ്യ അത ഊര്ധ്വം തു ദേഹിനഃ സമുച്ഛ്രയഃ പരീണാഹോ ന്യഗ്രോധപരിമണ്ഡലഃ
പരമ്പരാഗതമായി, ബാഹുക്കൾ 'ന്യഗ്രോധം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. 'വ്യാമം' എന്നത് ന്യഗ്രോധത്തിന്റെ അളവാണ്. ആരുടെ ഉയരം ആ അളവിൽ എത്തുന്നു, അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഉയരവും വീതിയും ന്യഗ്രോധത്തിന്റെ പരിമാണംപോലെയാണെന്ന് പറയുന്നു.
ചക്രം രഥോ മണിര്ഭാര്യാ നിധിരശ്വോ ഗജസ്തഥാ പ്രോക്താനി സപ്ത രത്നാനി പൂര്വം സ്വായമ്ഭുവേ ഽന്തരേ
സ്വായംഭുവമന്വന്തരത്തിൽ, ചക്രം, രഥം, രത്നം, ഭാര്യ, നിധി, കുതിര, ആന — ഇതാണ് ഏഴു രത്നങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നത്.
വിഷ്ണോരംശേന ജായന്തേ പൃഥിവ്യാം ചക്രവര്തിനഃ മന്വന്തരേഷു സര്വേഷു ഹ്യ് അതീതാനാഗതേഷു വൈ
കഴിഞ്ഞു പോയതിലും വരാനിരിക്കുന്നതിലും, എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും, വിഷ്ണുവിന്റെ അംശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ ചക്രവർത്തിമാർ ജനിക്കുന്നു.
ഭൂതഭവ്യാനി യാനീഹ വര്തമാനാനി യാനി ച ത്രേതായുഗാനി തേഷ്വത്ര ജായന്തേ ചക്രവര്തിനഃ
ഇവിടെ ഉണ്ടായതും, ഇപ്പോൾ ഉള്ളതും, വരാനിരിക്കുന്നതും, എല്ലാം ത്രേതായുഗങ്ങളിൽ, ചക്രവർത്തിമാർ ജനിക്കുന്നു.
ഭദ്രാണീമാനി തേഷാം ച വിഭാവ്യന്തേ മഹീക്ഷിതാമ് അത്യദ്ഭുതാനി ചത്വാരി ബലം ധര്മം സുഖം ധനമ്
അവരുടെ രാജാവുകളിൽ, ഈ നാല് ഭദ്രമായ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്നു: ബലം, ധർമ്മം, സുഖം, ധനം.
അന്യോന്യസ്യാവിരോധേന പ്രാപ്യന്തേ നൃപതേഃ സമമ് അര്ഥോ ധര്മശ്ച കാമശ്ച യശോ വിജയ ഏവ ച
ഒന്നുമറ്റൊന്നുമായി വിരോധം ഇല്ലാതെ, രാജാവിന് സമമായി ധനം, ധർമ്മം, കാമം, പ്രശസ്തി, ജയം എന്നിവ ലഭിക്കുന്നു.
ഐശ്വര്യേണാണിമാദ്യേന പ്രഭുശക്തിബലാന്വിതാഃ ശ്രുതേന തപസാ ചൈവ ഋഷീംസ്തേ ഽഭിഭവന്തി ഹി
ഐശ്വര്യവും, അനിമാദി ശക്തികളും, ബലവും, പ്രഭുവിന്റെ ശക്തിയും, ശാസ്ത്രജ്ഞാനവും, തപസ്സും കൊണ്ടു, അവർ ഋഷിമാരെയും മറികടക്കുന്നു.
ബലേനാഭിഭവന്ത്യേതേ തേന ദാനവമാനവാന് ലക്ഷണൈശ്ചൈവ ജായന്തേ ശരീരസ്ഥൈരമാനുഷൈഃ
അവരുടെ ബലത്താൽ, അവർ ദാനവരെയും മനുഷ്യരെയും ജയിക്കുന്നു; മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള ശരീരലക്ഷണങ്ങളോടെയാണ് അവർ ജനിക്കുന്നത്.
കേശാഃ സ്ഥിതാ ലലാടേന ജിഹ്വാ ച പരിമാര്ജനീ ശ്യാമപ്രഭാശ്ചതുര്ദംഷ്ട്രാഃ സുവംശാശ്ചോര്ധ്വരേതസഃ
അവരുടെ മുടി നെറ്റിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, നാവു ശുദ്ധിയുള്ളതാണ്, കറുത്ത നിറം, നാലു പല്ലുകൾ, ഉത്തമ വംശം, ഉയർന്ന രേത്.
ആജാനുബാഹവശ്ചൈവ താലഹസ്തൌ വൃഷാകൃതീ പരിണാഹപ്രമാണാഭ്യാം സിംഹസ്കന്ധാശ്ച മേധിനഃ
അവരുടെ കൈകൾ മുട്ടിനേരം എത്തുന്നു, കൈകൾ താളവൃക്ഷപത്രം പോലെയാണ്, കാളപോലെയുള്ള രൂപം, അളവിൽ ദൃഢത, സിംഹത്തിന്റെ തോൾ, ഭൂമിയുടെ അധിപാ.
പാദയോശ്ചക്രമത്സ്യൌ തു ശങ്ഖപദ്മേ ച ഹസ്തയോഃ പഞ്ചാശീതിസഹസ്രാണി ജീവന്തി ഹ്യജരാമയാഃ
അവരുടെ കാലിൽ ചക്രവും മീനവും, കൈകളിൽ ശംഖും താമരയും അടയാളങ്ങളുണ്ട്; അവർ എൺപത്തഞ്ചായിരം വർഷം വയസ്സും രോഗവും ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.
അസങ്ഗാ ഗതയസ്തേഷാം ചതസ്രശ്ചക്രവര്തിനാമ് അന്തരിക്ഷേ സമുദ്രേഷു പാതാലേ പര്വതേഷു ച
ആ നാലു ചക്രവർത്തിമാരുടെ സഞ്ചാരം ആകാശത്തിലും സമുദ്രങ്ങളിലും പാതാളത്തിലും പർവതങ്ങളിലും തടസ്സമില്ലാതെ നടക്കുന്നു.
ഇജ്യാ ദാനം തപഃ സത്യം ത്രേതാധര്മാസ്തു വൈ സ്മൃതാഃ തദാ പ്രവര്തതേ ധര്മോ വര്ണാശ്രമവിഭാഗശഃ മര്യാദാസ്ഥാപനാര്ഥം ച ദണ്ഡനീതിഃ പ്രവര്തതേ
യജ്ഞം, ദാനം, തപം, സത്യം — ഇതാണ് ത്രേതായുഗത്തിലെ ധർമ്മങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു. അപ്പോൾ വർണ്ണാശ്രമ വിഭജനം അനുസരിച്ച് ധർമ്മം നടപ്പാക്കുന്നു; ക്രമം നിലനിർത്താൻ ശിക്ഷാനയം പ്രയോഗിക്കുന്നു.
ഹൃഷ്ടപുഷ്ടാ ജനാഃ സര്വേ അരോഗാഃ പൂര്ണമാനസാഃ ഏകോ വേദശ്ചതുഷ്പാദസ് ത്രേതായാം തു വിധിഃ സ്മൃതഃ ത്രീണി വര്ഷസഹസ്രാണി ജീവന്തേ തത്ര താഃ പ്രജാഃ
എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടും ആരോഗ്യത്തോടും കൂടി, മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായ തൃപ്തിയോടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു. ത്രേതായുഗത്തിൽ, വേദം നാലു ഭാഗങ്ങളായി നിലകൊള്ളുന്നു എന്നും, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ജനങ്ങൾ മൂവായിരം വർഷം ജീവിക്കും എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
പുത്രപൌത്രസമാകീര്ണാ മ്രിയന്തേ ച ക്രമേണ താഃ ഏഷ ത്രേതായുഗേ ഭാവസ് ത്രേതാസംഖ്യാം നിബോധത
മക്കളുടെയും മുമ്മക്കളുടെയും ഇടയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവർ ഓരോരുത്തരായി ക്രമത്തിൽ മരിക്കുന്നു. ഇതാണ് ത്രേതായുഗത്തിലെ നില; ഇനി ത്രേതായുഗത്തിന്റെ കാലളവ് കേൾക്കൂ.
ത്രേതായുഗസ്വഭാവേന സംധ്യാപാദേന വര്തതേ സംധ്യാപാദഃ സ്വഭാവാച്ച യോ ഽംശഃ പാദേന തിഷ്ഠതി
ത്രേതായുഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടു, അതിന് ഒരു ഭാഗം സംധ്യാകാലത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; അതിന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടു തന്നെ, ഒരു ഭാഗം അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു.
കഥം ത്രേതായുഗമുഖേ യജ്ഞസ്യാസീത്പ്രവര്തനമ് പൂര്വേ സ്വായമ്ഭുവേ സര്ഗേ യഥാവത്പ്രബ്രവീഹി നഃ
ത്രേതായുഗം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ യാഗം എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചുവെന്ന്, പഴയ സ്വായംഭുവ സൃഷ്ടിയിൽ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നുവോ അതുപോലെ, ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ.
അന്തര്ഹിതായാം സംധ്യായാം സാര്ധം കൃതയുഗേന ഹി കാലാഖ്യായാം പ്രവൃത്തായാം പ്രാപ്തേ ത്രേതായുഗേ തദാ
സംധ്യാകാലം കൃതയുഗത്തോടൊപ്പം അപ്രത്യക്ഷമായപ്പോൾ, കാലം എന്ന പേരിലുള്ള ഘട്ടം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അപ്പോൾ ത്രേതായുഗം എത്തി.
ഓഷധീഷു ച ജാതാസു പ്രവൃത്തേ വൃഷ്ടിസര്ജനേ പ്രതിഷ്ഠിതായാം വാര്ത്തായാം ഗ്രാമേഷു ച പുരേഷു ച
സസ്യങ്ങൾ വളർന്നുവന്നപ്പോൾ, മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ഉപജീവനം ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും ഉറപ്പായപ്പോൾ,
വര്ണാശ്രമപ്രതിഷ്ഠാനം കൃത്വാ മന്ത്രൈശ്ച തൈഃ പുനഃ സംഹിതാസ്തു സുസംഹൃത്യ കഥം യജ്ഞഃ പ്രവര്തിതഃ ഏതച്ഛ്രുത്വാബ്രവീത്സൂതഃ ശ്രൂയതാം തത്പ്രചോദിതമ്
വർണ്ണാശ്രമം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, മന്ത്രങ്ങൾ വീണ്ടും ക്രമീകരിച്ച്, യാഗം എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചുവെന്ന് പറയൂ. ഇത് കേട്ടശേഷം, സൂതൻ പറഞ്ഞു: അതിന്റെ പ്രേരണ കേൾക്കൂ.
മന്ത്രാന്വൈ യോജയിത്വാ തു ഇഹാമുത്ര ച കര്മസു തഥാ വിശ്വഭുഗിന്ദ്രസ്തു യജ്ഞം പ്രാവര്തയത്പ്രഭുഃ
മന്ത്രങ്ങൾ ഈ ലോകത്തും അങ്ങലോകത്തും ചെയ്യുന്ന കർമങ്ങളിൽ ചേർത്തു, വിശ്വഭുക്ക് എന്ന ഇന്ദ്രൻ യാഗം ആരംഭിച്ചു.
ദൈവതൈഃ സഹ സംഹൃത്യ സര്വസാധനസംവൃതഃ തസ്യാശ്വമേധേ വിതതേ സമാജഗ്മുര്മഹര്ഷയഃ
ദേവതകളോടൊപ്പം ഒത്തുചേർന്ന്, എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളും ഒരുക്കിയ ശേഷം, അവന്റെ അശ്വമേധയാഗത്തിൽ മഹർഷിമാർ ഒത്തുചേർന്നു.
യജ്ഞകര്മണ്യവര്തന്ത കര്മണ്യഗ്രേ തഥര്ത്വിജഃ ഹൂയമാനേ ദേവഹോത്രേ അഗ്നൌ ബഹുവിധം ഹവിഃ
യാഗകർമ്മം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, യാഗപുരോഹിതന്മാർ തങ്ങളുടെ ജോലി ചെയ്തു; ദേവന്മാർക്കായി അഗ്നിയിൽ പലവിധ ഹോമദ്രവ്യങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു.
സമ്പ്രതീതേഷു ദേവേഷു സാമഗേഷു ച സുസ്വരമ് പരിക്രാന്തേഷു ലഘുഷു അധ്വര്യുപുരുഷേഷു ച
ദേവന്മാർ എത്തിയപ്പോൾ, സാമഗങ്ങൾ മനോഹരമായി പാടുമ്പോൾ, അതിവേഗം അദ്വര്യുപുരോഹിതന്മാർ ചുറ്റി നടന്നു.
ആലബ്ധേഷു ച മധ്യേ തു തഥാ പശുഗണേഷു വൈ ആഹൂതേഷു ച ദേവേഷു യജ്ഞഭുക്ഷു തതസ്തദാ
മധ്യഭാഗത്തിലുള്ള ഹോമങ്ങൾ എടുത്തപ്പോൾ, പശുക്കളെ കൂട്ടമായി ഒരുക്കിയപ്പോൾ, യാഗഭാഗം സ്വീകരിക്കുന്ന ദേവന്മാരെ വിളിച്ചപ്പോൾ,