ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി മന്ത്രാശ്ചാഥര്വണാസ്തു യേ സപ്തര്ഷിഭിശ്ച യേ പ്രോക്താഃ സ്മാര്തം തു മനുരബ്രവീത്
ഋക്, യജുസ്, സാമ, അതർവണമന്ത്രങ്ങൾ, ഏഴു മഹർഷിമാർ പ്രസ്താവിച്ചവയും, മനു പാരമ്പര്യധർമ്മം പ്രസ്താവിച്ചു.
ത്രേതാദൌ സംഹതാ വേദാഃ കേവലം ധര്മസേതവഃ സംരോധാദായുഷശ്ചൈവ വ്യസ്യന്തേ ദ്വാപരേ ച തേ ഋഷയസ്തപസാ വേദാന് അഹോരാത്രമധീയതേ
തൃതായുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ വേദങ്ങൾ ഒന്നായി, ധർമ്മത്തിന്റെ ഏക അടിസ്ഥാനമായിരുന്നു; എന്നാൽ ആയുസ്സിന്റെ കുറവിനാൽ, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ അവ വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. മഹർഷിമാർ തപസ്സുകൊണ്ട്, വേദങ്ങൾ പകലും രാത്രിയും പഠിച്ചു.
അനാദിനിധനാ ദിവ്യാഃ പൂര്വം പ്രോക്താഃ സ്വയമ്ഭുവാ സ്വധര്മസംവൃതാഃ സാങ്ഗാ യഥാധര്മം യുഗേ യുഗേ വിക്രിയന്തേ സ്വധര്മം തു വേദവാദാദ്യഥായുഗമ്
ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ദിവ്യമായ വേദങ്ങൾ, സ്വയംഭുവൻ മുൻകാലത്ത് പ്രസ്താവിച്ചു; അവ എല്ലാ അംശങ്ങളോടും കൂടിയവയും സ്വധർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവയും ആകുന്നു. ഓരോ യുഗത്തിലും, ധർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ച് അവ മാറുന്നു; സ്വധർമ്മവും വേദങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഓരോ യുഗത്തിനും അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു.
ആരമ്ഭയജ്ഞഃ ക്ഷത്രസ്യ ഹവിര്യജ്ഞാ വിശഃ സ്മൃതാഃ പരിചാരയജ്ഞാഃ ശൂദ്രാശ്ച ജപയജ്ഞാശ്ച ബ്രാഹ്മണാഃ
ആരംഭയജ്ഞം ക്ഷത്രിയർക്കാണ്; ഹവിര്യജ്ഞങ്ങൾ വൈശ്യർക്കാണ് എന്ന് പറയുന്നു; സേവനയജ്ഞങ്ങൾ ശൂദ്രർക്കും ജപയജ്ഞങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണർക്കുമാണ്.
തതഃ സമുദിതാ വര്ണാസ് ത്രേതായാം ധര്മശാലിനഃ ക്രിയാവന്തഃ പ്രജാവന്തഃ സമൃദ്ധാഃ സുഖിനശ്ച വൈ
തൃതായുഗത്തിൽ, വർണ്ണങ്ങൾ ഉദിച്ചു; അവർ ധർമ്മം പാലിച്ചു, കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, സന്താനമുള്ളവരായി, സമൃദ്ധിയോടെ, സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണൈശ്ച വിധീയന്തേ ക്ഷത്രിയാഃ ക്ഷത്രിയൈര്വിശഃ വൈശ്യാഞ്ഛൂദ്രാ അനുവര്തന്തേ പരസ്പരമനുഗ്രഹാത്
ബ്രാഹ്മണന്മാർ ബ്രാഹ്മണന്മാരാൽ, ക്ഷത്രിയർ ക്ഷത്രിയരാൽ, വൈശ്യർ വൈശ്യരാൽ സ്ഥാപിതരായി; ശൂദ്രർ അവരെ പിന്തുടർന്നു, പരസ്പരം സഹായിച്ചുകൊണ്ടു.
ശുഭാഃ പ്രകൃതയസ്തേഷാം ധര്മാ വര്ണാശ്രമാശ്രയാഃ സംകല്പിതേന മനസാ വാചാ വാ ഹസ്തകര്മണാ ത്രേതായുഗേ ഹ്യവികലേ കര്മാരമ്ഭഃ പ്രസിധ്യതി
അവരുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ ശുഭമായിരുന്നു; അവരുടെ ധർമ്മങ്ങൾ വർണ്ണാശ്രമത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു. മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചോ, വാക്കിലൂടെ പറയിയോ, കൈകൊണ്ടു പ്രവർത്തിക്കിയോ, തൃതായുഗത്തിൽ കര്മ്മങ്ങൾ തടസ്സമില്ലാതെ വിജയകരമായി നടന്നു.
ആയൂരൂപം ബലം മേധാ ആരോഗ്യം ധര്മശീലതാ സര്വസാധാരണം ഹ്യേതദ് ആസീത്ത്രേതായുഗേ തു വൈ
ദീർഘായുസ്, നല്ല രൂപം, ബലം, ബുദ്ധി, ആരോഗ്യം, ധർമ്മനിഷ്ഠ — ഇവ എല്ലാം തൃതായുഗത്തിൽ എല്ലാവർക്കും പൊതുവായിരിന്നു.
വര്ണാശ്രമവ്യവസ്ഥാനമ് ഏഷാം ബ്രഹ്മാ തഥാകരോത് സംഹിതാശ്ച തഥാ മന്ത്രാ ആരോഗ്യം ധര്മശീലതാ
ബ്രഹ്മാവ് അവർക്കായി വർണ്ണാശ്രമവ്യവസ്ഥയും, സംഹിതകളും മന്ത്രങ്ങളും, ആരോഗ്യം, ധർമ്മനിഷ്ഠയും സ്ഥാപിച്ചു.
സംഹിതാശ്ച തഥാ മന്ത്രാ ഋഷിഭിര് ബ്രഹ്മണഃ സുതൈഃ യജ്ഞഃ പ്രവര്തിതശ്ചൈവ തദാ ഹ്യേവ തു ദൈവതൈഃ
സംഹിതകളും മന്ത്രങ്ങളും, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ ഋഷിമാർ കൊണ്ടും, യജ്ഞം അന്നേരം ദേവന്മാരാൽ തന്നെ ആരംഭിക്കപ്പെട്ടു.
യാമൈഃ ശുക്ലൈര്ജയൈശ്ചൈവ സര്വസാധനസംഭൃതൈഃ വിശ്വസൃഡ്ഭിസ് തഥാ സാര്ധം ദേവേന്ദ്രേണ മഹൌജസാ സ്വായമ്ഭുവേ ഽന്തരേ ദേവൈസ് തേ യജ്ഞാഃ പ്രാക്പ്രവര്തിതാഃ
സ്വായംഭുവമന്വന്തരത്തിൽ, സർവ്വസാധനങ്ങൾ കൊണ്ടും, വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച പുരോഹിതന്മാരുടെയും, ജയകരമായ യാഗങ്ങളുടെയും സഹായത്തോടെ, ലോകസൃഷ്ടാക്കളും മഹാശക്തിയുള്ള ദേവേന്ദ്രനും ചേർന്ന് ആദ്യം യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
സത്യം ജപസ്തപോ ദാനം പൂര്വധര്മോ യ ഉച്യതേ യദാ ധര്മസ്യ ഹ്രസതേ ശാഖാധര്മസ്യ വര്ധതേ
സത്യം, ജപം, തപം, ദാനം എന്നിവയാണ് ആദി ധർമ്മം എന്നു പറയുന്നത്. ധർമ്മം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഉപശാഖകൾ വളരുന്നു.
ജായന്തേ ച തദാ ശൂരാ ആയുഷ്മന്തോ മഹാബലാഃ ന്യസ്തദണ്ഡാ മഹായോഗാ യജ്വാനോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ
അപ്പോൾ ധീരരും, ദീർഘായുസ്സും, മഹാബലവും ഉള്ളവരും, ശിക്ഷാനയം ഉപേക്ഷിച്ച മഹായോഗികളും, യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, ബ്രഹ്മവേദികളും ജനിക്കുന്നു.
പദ്മപത്ത്രായതാക്ഷാശ്ച പൃഥുവക്ത്രാഃ സുസംഹതാഃ സിംഹോരസ്കാ മഹാസത്ത്വാ മത്തമാതംഗഗാമിനഃ
അവർക്കു താമരപ്പൂവ് പോലെയുള്ള നീണ്ട കണ്ണുകളും, വിശാലമായ മുഖവും, ദൃഢമായ ശരീരവും, സിംഹത്തിന്റെ നെഞ്ചും, മഹാബലവും, മദം കയറിയ ആനയുടെ നടപ്പുമുണ്ട്.
മഹാധനുര്ധരാശ്ചൈവ ത്രേതായാം ചക്രവര്തിനഃ സര്വലക്ഷണപൂര്ണാസ്തേ ന്യഗ്രോധപരിമണ്ഡലാഃ
ത്രേതായുഗത്തിൽ, സർവ്വലക്ഷണപൂർണ്ണരും, വലിയ വില്ലുധാരികളും, വ്യാഗ്രശരീരമുള്ള ചക്രവർത്തിമാരാണ് ഭരിക്കുന്നത്.
ന്യഗ്രോധൌ തു സ്മൃതൌ ബാഹൂ വ്യാമോ ന്യഗ്രോധ ഉച്യതേ വ്യാമേന സൂച്ഛ്രയോ യസ്യ അത ഊര്ധ്വം തു ദേഹിനഃ സമുച്ഛ്രയഃ പരീണാഹോ ന്യഗ്രോധപരിമണ്ഡലഃ
പരമ്പരാഗതമായി, ബാഹുക്കൾ 'ന്യഗ്രോധം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. 'വ്യാമം' എന്നത് ന്യഗ്രോധത്തിന്റെ അളവാണ്. ആരുടെ ഉയരം ആ അളവിൽ എത്തുന്നു, അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഉയരവും വീതിയും ന്യഗ്രോധത്തിന്റെ പരിമാണംപോലെയാണെന്ന് പറയുന്നു.
ചക്രം രഥോ മണിര്ഭാര്യാ നിധിരശ്വോ ഗജസ്തഥാ പ്രോക്താനി സപ്ത രത്നാനി പൂര്വം സ്വായമ്ഭുവേ ഽന്തരേ
സ്വായംഭുവമന്വന്തരത്തിൽ, ചക്രം, രഥം, രത്നം, ഭാര്യ, നിധി, കുതിര, ആന — ഇതാണ് ഏഴു രത്നങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നത്.
വിഷ്ണോരംശേന ജായന്തേ പൃഥിവ്യാം ചക്രവര്തിനഃ മന്വന്തരേഷു സര്വേഷു ഹ്യ് അതീതാനാഗതേഷു വൈ
കഴിഞ്ഞു പോയതിലും വരാനിരിക്കുന്നതിലും, എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും, വിഷ്ണുവിന്റെ അംശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ ചക്രവർത്തിമാർ ജനിക്കുന്നു.
ഭൂതഭവ്യാനി യാനീഹ വര്തമാനാനി യാനി ച ത്രേതായുഗാനി തേഷ്വത്ര ജായന്തേ ചക്രവര്തിനഃ
ഇവിടെ ഉണ്ടായതും, ഇപ്പോൾ ഉള്ളതും, വരാനിരിക്കുന്നതും, എല്ലാം ത്രേതായുഗങ്ങളിൽ, ചക്രവർത്തിമാർ ജനിക്കുന്നു.
ഭദ്രാണീമാനി തേഷാം ച വിഭാവ്യന്തേ മഹീക്ഷിതാമ് അത്യദ്ഭുതാനി ചത്വാരി ബലം ധര്മം സുഖം ധനമ്
അവരുടെ രാജാവുകളിൽ, ഈ നാല് ഭദ്രമായ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്നു: ബലം, ധർമ്മം, സുഖം, ധനം.
അന്യോന്യസ്യാവിരോധേന പ്രാപ്യന്തേ നൃപതേഃ സമമ് അര്ഥോ ധര്മശ്ച കാമശ്ച യശോ വിജയ ഏവ ച
ഒന്നുമറ്റൊന്നുമായി വിരോധം ഇല്ലാതെ, രാജാവിന് സമമായി ധനം, ധർമ്മം, കാമം, പ്രശസ്തി, ജയം എന്നിവ ലഭിക്കുന്നു.
ഐശ്വര്യേണാണിമാദ്യേന പ്രഭുശക്തിബലാന്വിതാഃ ശ്രുതേന തപസാ ചൈവ ഋഷീംസ്തേ ഽഭിഭവന്തി ഹി
ഐശ്വര്യവും, അനിമാദി ശക്തികളും, ബലവും, പ്രഭുവിന്റെ ശക്തിയും, ശാസ്ത്രജ്ഞാനവും, തപസ്സും കൊണ്ടു, അവർ ഋഷിമാരെയും മറികടക്കുന്നു.
ബലേനാഭിഭവന്ത്യേതേ തേന ദാനവമാനവാന് ലക്ഷണൈശ്ചൈവ ജായന്തേ ശരീരസ്ഥൈരമാനുഷൈഃ
അവരുടെ ബലത്താൽ, അവർ ദാനവരെയും മനുഷ്യരെയും ജയിക്കുന്നു; മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള ശരീരലക്ഷണങ്ങളോടെയാണ് അവർ ജനിക്കുന്നത്.
കേശാഃ സ്ഥിതാ ലലാടേന ജിഹ്വാ ച പരിമാര്ജനീ ശ്യാമപ്രഭാശ്ചതുര്ദംഷ്ട്രാഃ സുവംശാശ്ചോര്ധ്വരേതസഃ
അവരുടെ മുടി നെറ്റിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, നാവു ശുദ്ധിയുള്ളതാണ്, കറുത്ത നിറം, നാലു പല്ലുകൾ, ഉത്തമ വംശം, ഉയർന്ന രേത്.
ആജാനുബാഹവശ്ചൈവ താലഹസ്തൌ വൃഷാകൃതീ പരിണാഹപ്രമാണാഭ്യാം സിംഹസ്കന്ധാശ്ച മേധിനഃ
അവരുടെ കൈകൾ മുട്ടിനേരം എത്തുന്നു, കൈകൾ താളവൃക്ഷപത്രം പോലെയാണ്, കാളപോലെയുള്ള രൂപം, അളവിൽ ദൃഢത, സിംഹത്തിന്റെ തോൾ, ഭൂമിയുടെ അധിപാ.
പാദയോശ്ചക്രമത്സ്യൌ തു ശങ്ഖപദ്മേ ച ഹസ്തയോഃ പഞ്ചാശീതിസഹസ്രാണി ജീവന്തി ഹ്യജരാമയാഃ
അവരുടെ കാലിൽ ചക്രവും മീനവും, കൈകളിൽ ശംഖും താമരയും അടയാളങ്ങളുണ്ട്; അവർ എൺപത്തഞ്ചായിരം വർഷം വയസ്സും രോഗവും ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.
അസങ്ഗാ ഗതയസ്തേഷാം ചതസ്രശ്ചക്രവര്തിനാമ് അന്തരിക്ഷേ സമുദ്രേഷു പാതാലേ പര്വതേഷു ച
ആ നാലു ചക്രവർത്തിമാരുടെ സഞ്ചാരം ആകാശത്തിലും സമുദ്രങ്ങളിലും പാതാളത്തിലും പർവതങ്ങളിലും തടസ്സമില്ലാതെ നടക്കുന്നു.
ഇജ്യാ ദാനം തപഃ സത്യം ത്രേതാധര്മാസ്തു വൈ സ്മൃതാഃ തദാ പ്രവര്തതേ ധര്മോ വര്ണാശ്രമവിഭാഗശഃ മര്യാദാസ്ഥാപനാര്ഥം ച ദണ്ഡനീതിഃ പ്രവര്തതേ
യജ്ഞം, ദാനം, തപം, സത്യം — ഇതാണ് ത്രേതായുഗത്തിലെ ധർമ്മങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു. അപ്പോൾ വർണ്ണാശ്രമ വിഭജനം അനുസരിച്ച് ധർമ്മം നടപ്പാക്കുന്നു; ക്രമം നിലനിർത്താൻ ശിക്ഷാനയം പ്രയോഗിക്കുന്നു.
ഹൃഷ്ടപുഷ്ടാ ജനാഃ സര്വേ അരോഗാഃ പൂര്ണമാനസാഃ ഏകോ വേദശ്ചതുഷ്പാദസ് ത്രേതായാം തു വിധിഃ സ്മൃതഃ ത്രീണി വര്ഷസഹസ്രാണി ജീവന്തേ തത്ര താഃ പ്രജാഃ
എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടും ആരോഗ്യത്തോടും കൂടി, മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായ തൃപ്തിയോടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു. ത്രേതായുഗത്തിൽ, വേദം നാലു ഭാഗങ്ങളായി നിലകൊള്ളുന്നു എന്നും, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ജനങ്ങൾ മൂവായിരം വർഷം ജീവിക്കും എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
പുത്രപൌത്രസമാകീര്ണാ മ്രിയന്തേ ച ക്രമേണ താഃ ഏഷ ത്രേതായുഗേ ഭാവസ് ത്രേതാസംഖ്യാം നിബോധത
മക്കളുടെയും മുമ്മക്കളുടെയും ഇടയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവർ ഓരോരുത്തരായി ക്രമത്തിൽ മരിക്കുന്നു. ഇതാണ് ത്രേതായുഗത്തിലെ നില; ഇനി ത്രേതായുഗത്തിന്റെ കാലളവ് കേൾക്കൂ.