ത്രിംശദ്യേ മാനുഷാ മാസാഃ പിത്ര്യോ മാസഃ സ ഉച്യതേ ശതാനി ത്രീണി മാസാനാം ഷഷ്ട്യാ ചാഭ്യധികാനി തു പിത്ര്യഃ സംവത്സരോ ഹ്യേഷ മാനുഷേണ വിഭാവ്യതേ
മുപ്പത് മനുഷ്യ മാസങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു പിതൃമാസം എന്ന് പറയുന്നു. മൂന്നു നൂറ് അറുപത് മാസങ്ങൾ ചേർന്നാൽ, മനുഷ്യരുടെ കണക്കുപ്രകാരം, ഒരു പിതൃവർഷം ആകുന്നു.
മാനുഷേണൈവ മാനേന വര്ഷാണാം യച്ഛതം ഭവേത് പിതൄണാം താനി വര്ഷാണി സംഖ്യാതാനി തു ത്രീണി വൈ ദശ ച ദ്വ്യധികാ മാസാഃ പിതൃസംഖ്യേഹ കീര്തിതാ
മനുഷ്യരുടെ അളവുപ്രകാരം, നൂറ് വർഷങ്ങൾ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ നൂറ് വർഷങ്ങൾ പിതൃകളുടെ കണക്കിൽ മൂന്നു വർഷവും പന്ത്രണ്ടു മാസവുമാണ്.
ലൌകികേന പ്രമാണേന അബ്ദോ യോ മാനുഷഃ സ്മൃതഃ ഏതദ്ദിവ്യമഹോരാത്രമ് ഇത്യേഷാ വൈദികീ ശ്രുതിഃ
ലോകത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവുപ്രകാരം, മനുഷ്യവർഷം അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് ദൈവികമായ പകലും രാത്രിയും എന്ന് വേദങ്ങൾ പറയുന്നു.
ദിവ്യേ രാത്ര്യഹനീ വര്ഷം പ്രവിഭാഗസ്തയോഃ പുനഃ അഹസ്തു യദുദക്ചൈവ രാത്രിര്യാ ദക്ഷിണായനമ് ഏതേ രാത്ര്യഹനീ ദിവ്യേ പ്രസംഖ്യാതേ തയോഃ പുനഃ
ദേവന്മാർക്കു പകലും രാത്രിയും ചേർന്നാൽ ഒരു വർഷം ആകുന്നു. അതിൽ, സൂര്യൻ വടക്കോട്ട് പോകുന്ന സമയമാണ് പകൽ; ദക്ഷിണയാനം രാത്രി. ഇങ്ങനെ ദൈവികമായ പകലും രാത്രിയും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ത്രിംശദ്യാനി തു വര്ഷാണി ദിവ്യോ മാസസ്തു സ സ്മൃതഃ മാനുഷാണാം ശതം യച്ച ദിവ്യാ മാസാസ്ത്രയസ്തു വൈ തഥൈവ സഹ സംഖ്യാതോ ദിവ്യ ഏഷ വിധിഃ സ്മൃതഃ
അങ്ങനെ മുപ്പത് വർഷങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു ദൈവിക മാസം ആകുന്നു. നൂറ് മനുഷ്യവർഷം മൂന്നു ദൈവിക മാസങ്ങളാണ്. ഇതാണ് ദൈവികമായ നിയമം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ത്രീണി വര്ഷശതാന്യേവം ഷഷ്ടിര്വര്ഷാസ്തഥൈവ ച ദിവ്യഃ സംവത്സരോ ഹ്യേഷ മാനുഷേണ പ്രകീര്തിതഃ
മൂന്നു നൂറ് അറുപത് വർഷവും അറുപത് വർഷവും ചേർന്നാൽ, മനുഷ്യരുടെ കണക്കിൽ, ഒരു ദൈവിക വർഷം ആകുന്നു.
ത്രീണി വര്ഷസഹസ്രാണി മാനുഷേണ പ്രമാണതഃ ത്രിംശദന്യാനി വര്ഷാണി സ്മൃതഃ സപ്തര്ഷിവത്സരഃ
മൂന്നായിരം മനുഷ്യവർഷവും മുപ്പത് വർഷവും ചേർന്നാൽ, അതാണ് സപ്തർഷിമാരുടെ ഒരു വർഷം എന്ന് പറയുന്നു.
നവ യാനി സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം മാനുഷാണി ച വര്ഷാണി നവതിശ്ചൈവ ധ്രുവസംവത്സരഃ സ്മൃതഃ
തൊള്ളായിരം മനുഷ്യവർഷവും തൊണ്ണൂറ്റി വർഷവും ചേർന്നാൽ, അതാണ് ധ്രുവന്റെ ഒരു വർഷം എന്ന് പറയുന്നു.
ഷട്ത്രിംശത്തു സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം മാനുഷാണി ച ഷഷ്ടിശ്ചൈവ സഹസ്രാണി സംഖ്യാതാനി തു സംഖ്യയാ ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം തു പ്രാഹുഃ സംഖ്യാവിദോ ജനാഃ
മുപ്പത്താറായിരം മനുഷ്യവർഷവും അറുപതിനായിരം വർഷവും ചേർന്നാൽ, കണക്കു അറിയുന്നവർ പറയുന്നു, ഇതാണ് ആയിരം ദൈവിക വർഷം.
ഇത്യേതദൃഷിഭിര്ഗീതം ദിവ്യയാ സംഖ്യയാ ദ്വിജാഃ ദിവ്യേനൈവ പ്രമാണേന യുഗസംഖ്യാ പ്രകല്പിതാ
ഇവയെല്ലാം മഹർഷിമാർ ദൈവികമായ കണക്കുപ്രകാരം പാടിയതാണ്. ദൈവികമായ അളവുപ്രകാരം മാത്രമാണ് യുഗങ്ങളുടെ എണ്ണം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത്.
ചത്വാരി ഭാരതേ വര്ഷേ യുഗാനി ഋഷയോ ഽബ്രുവന് കൃതം ത്രേതാ ദ്വാപരം ച കലിശ്ചൈവം ചതുര്യുഗമ്
ഭാരതഭൂമിയിൽ, മഹർഷിമാർ നാല് യുഗങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം, കലിയുഗം — ഇതാണ് നാലു യുഗങ്ങളുടെ കൂട്ടം.
പൂര്വം കൃതയുഗം നാമ തതസ്ത്രേതാഭിധീയതേ ദ്വാപരം ച കലിശ്ചൈവ യുഗാനി പരികല്പയേത്
ആദ്യം കൃതയുഗം എന്ന പേരിലുള്ള യുഗം, അതിന് ശേഷം ത്രേതായുഗം, പിന്നെ ദ്വാപരയുഗം, ഒടുവിൽ കലിയുഗം — ഇങ്ങനെ യുഗങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
ചത്വാര്യാഹുഃ സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം തത്കൃതം യുഗമ് തസ്യ താവ് അച്ഛതീ സംധ്യാ സംധ്യാംശശ്ച തഥാവിധഃ
നാലായിരം വർഷം കൃതയുഗം ആകുന്നു എന്ന് അവർ പറയുന്നു. അതിന്റെ സംധ്യയും സംധ്യാംശവും അതേ ദൈർഘ്യത്തിലാണ്.
ഇതരേഷു സസംധ്യേഷു സസംധ്യാംശേഷു ച ത്രിഷു ഏകപാദേ നിവര്തന്തേ സഹസ്രാണി ശതാനി ച
മറ്റുള്ള മൂന്ന് യുഗങ്ങളിലും, അവയുടെ സംധ്യകളും സംധ്യാംശങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ, ആയിരങ്ങളും നൂറുകളും നാലിലൊന്ന് കുറയുന്നു.
ത്രേതാ ത്രീണി സഹസ്രാണി യുഗസംഖ്യാവിദോ വിദുഃ തസ്യാപി ത്രിശതീ സംധ്യാ സംധ്യാംശഃ സംധ്യയാ സമഃ
യുഗങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ പരിചയമുള്ളവർ പറയുന്നു, ത്രേതായുഗം മൂവായിരം വർഷമാണ്. അതിൽ മൂവായിരം വർഷം സന്ധ്യയും, അതിന്റെ അംശവും സന്ധ്യയോടു തുല്യവുമാണ്.
ദ്വേ സഹസ്രേ ദ്വാപരം തു സംധ്യാംശൌ തു ചതുഃശതമ് സഹസ്രമേകം വര്ഷാണാം കലിരേവ പ്രകീര്തിതഃ ദ്വേ ശതേ ച തഥാന്യേ ച സംധ്യാസംധ്യാംശയോഃ സ്മൃതേ
ദ്വാപരയുഗം രണ്ടായിരം വർഷമാണ്, അതിൽ നാലുനൂറ് വർഷം സന്ധ്യയും സന്ധ്യാംശവുമാണ്. കലിയുഗം ആയിരം വർഷം, അതിൽ ഇരുനൂറ് വർഷം സന്ധ്യയും അവശിഷ്ടവും ആണ്.
ഏഷാ ദ്വാദശസാഹസ്രീ യുഗസംഖ്യാ തു സംജ്ഞിതാ കൃതം ത്രേതാ ദ്വാപരം ച കലിശ്ചേതി ചതുഷ്ടയമ്
ഇവയാണ് കൃത, ത്രേത, ദ്വാപര, കലിയെന്നിങ്ങനെ നാലു യുഗങ്ങൾ ചേർന്ന് പന്ത്രണ്ടായിരം വർഷം എന്നിങ്ങനെ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്.
തത്ര സംവത്സരാഃ സൃഷ്ടാ മാനുഷാസ്താന്നിബോധത നിയുതാനി ദശ ദ്വേ ച പഞ്ച ചൈവാത്ര സംഖ്യയാ അഷ്ടാവിംശത്സഹസ്രാണി കൃതം യുഗമഥോച്യതേ
ഇവയ്ക്ക് മനുഷ്യവർഷങ്ങൾ എത്രയാണെന്ന് കേൾക്കൂ: പത്ത് നിയുതവും, രണ്ടും, അഞ്ചും ചേർന്ന് ഇരുപത്തിയെട്ടായിരം വർഷം കൃതയുഗം എന്ന് പറയുന്നു.
പ്രയുതം തു തഥാ പൂര്ണം ദ്വേ ചാന്യേ നിയുതേ പുനഃ ഷണ്ണവതിസഹസ്രാണി സംഖ്യാതാനി ച സംഖ്യയാ ത്രേതായുഗസ്യ സംഖ്യൈഷാ മാനുഷേണ തു സംജ്ഞിതാ
അതിനുപോലെ ഒരു പൂർണ്ണ പ്രയുതവും, പിന്നെ രണ്ടു നിയുതയും ചേർന്ന്, അറുപത്താറായിരം വർഷം ത്രേതായുഗത്തിന്റെ മനുഷ്യഗണനയാണെന്ന് പറയുന്നു.
അഷ്ടൌ ശതസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം മാനുഷാണി തു ചതുഃഷഷ്ടിസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം ദ്വാപരം യുഗമ്
ദ്വാപരയുഗത്തിന് എട്ടു ലക്ഷം മനുഷ്യവർഷവും, അറുപത്തിനാലായിരം വർഷം ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ കാലവും ആണ്.
ചത്വാരി നിയുതാനി സ്യുര് വര്ഷാണി തു കലിര്യുഗമ് ദ്വാത്രിംശച്ച തഥാന്യാനി സഹസ്രാണി തു സംഖ്യയാ ഏതത്കലിയുഗം പ്രോക്തം മാനുഷേണ പ്രമാണതഃ
കലിയുഗത്തിന് നാലു നിയുത വർഷവും, മുപ്പത്തിരണ്ടായിരം വർഷം കൂടി ചേർന്ന്, ഇതാണ് മനുഷ്യഗണനപ്രകാരം കലിയുഗം എന്ന് പറയുന്നു.
ഏഷാ ചതുര്യുഗാവസ്ഥാ മാനുഷേണ പ്രകീര്തിതാ ചതുര്യുഗസ്യ സംഖ്യാതാ സംധ്യാ സംധ്യാംശകൈഃ സഹ
ഇതാണ് മനുഷ്യഗണനയിൽ പറയുന്ന നാലു യുഗങ്ങളുടെ ക്രമം, സന്ധ്യയും സന്ധ്യാംശങ്ങളുമായി ചേർന്ന് നാലു യുഗങ്ങളുടെ എണ്ണം.
ഏഷാ ചതുര്യുഗാഖ്യാ തു സാധികാ ത്വേകസപ്തതിഃ കൃതത്രേതാദിയുക്താ സാ മനോരന്തരമുച്യതേ
ഈ നാലു യുഗങ്ങളുടെയും കൂട്ടത്തിൽ അധികവർഷങ്ങൾ ചേർത്ത് എഴുപത്തിയൊന്ന് ആയി, കൃത, ത്രേത തുടങ്ങിയവയുമായി ചേർന്ന് ഇത് മന്വന്തരം എന്ന് പറയുന്നു.
മന്വന്തരസ്യ സംഖ്യാ തു മാനുഷേണ നിബോധത ഏകത്രിംശത്തഥാ കോട്യഃ സംഖ്യാതാഃ സംഖ്യയാ ദ്വിജൈഃ
മന്വന്തരത്തിന്റെ മനുഷ്യഗണന കേൾക്കൂ: മുപ്പത്തൊന്ന് കോടി വർഷങ്ങൾ എന്നാണ് ദ്വിജന്മാർ എണ്ണുന്നത്.
തഥാ ശതസഹസ്രാണി ദശ ചാന്യാനി ഭാഗശഃ സഹസ്രാണി തു ദ്വാത്രിംശച് ഛതാന്യഷ്ടാധികാനി ച
അതിനൊപ്പം പത്ത് ലക്ഷം വർഷവും, മുപ്പത്തിരണ്ടായിരം വർഷവും, എട്ടു നൂറ് വർഷവും കൂടി ചേർക്കുന്നു.
അശീതിശ്ചൈവ വര്ഷാണി മാസാശ്ചൈവാധികാസ്തു ഷട് മന്വന്തരസ്യ സംഖ്യൈഷാ മാനുഷേണ പ്രകീര്തിതാ
അതിനൊപ്പം എൺപത് വർഷവും, ആറു അധിക മാസങ്ങളും ചേർന്ന്, ഇതാണ് മനുഷ്യഗണനപ്രകാരം മന്വന്തരത്തിന്റെ എണ്ണം.
ദിവ്യേന ച പ്രമാണേന പ്രവക്ഷ്യാമ്യന്തരം മനോഃ സഹസ്രാണാം ശതാന്യാഹുഃ സ ച വൈ പരിസംഖ്യയാ
ഇനി ദൈവികഗണനയിൽ മനുക്കളുടെ ഇടവേള ഞാൻ പറയുന്നു: അത് ഒരു ലക്ഷം വർഷം എന്നാണ് എണ്ണപ്പെടുന്നത്.
ചത്വാരിംശത്സഹസ്രാണി മനോരന്തരമുച്യതേ മന്വന്തരസ്യ കാലസ്തു യുഗൈഃ സഹ പ്രകീര്തിതഃ
നാല്പതിനായിരം വർഷം മന്വന്തരത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം എന്നാണ് പറയുന്നത്; മന്വന്തരത്തിന്റെ കാലം യുഗങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ഏഷാ ചതുര്യുഗാഖ്യാ തു സാധികാ ഹ്യേകസപ്തതിഃ ക്രമേണ പരിവൃത്താ സാ മനോരന്തരമുച്യതേ
ഈ നാലു യുഗങ്ങളുടെ ചക്രം, അധികവർഷങ്ങൾ ചേർത്ത് എഴുപത്തിയൊന്ന് ആയി ക്രമത്തിൽ പൂർത്തിയായാൽ അതാണ് മന്വന്തരം എന്ന് പറയുന്നു.
ഏതച്ചതുര്ദശഗുണം കല്പമാഹുസ്തു തദ്വിദഃ തതസ്തു പ്രലയഃ കൃത്സ്നഃ സ തു സംപ്രലയോ മഹാന്
അറിയുന്നവർ പറയുന്നു, ഒരു കല്പം ഇതിന്റെ പതിനാലു മടങ്ങാണ്; അതിന് ശേഷം മുഴുവൻ പ്രളയം, അതാണ് മഹാപ്രളയം.